Abdulaziz Ahmad | Blog

Turkiyada oila masalasi ancha achinarli, balki menga shunday tuyuladimi, bilmadim... Ajrashganlar ko‘p. Uchinchi yo to‘rtinchi marta oila qurgan tanishlarim ham yetarlicha. Uyda ayoli, bola-chaqasi bo‘lib, “maneta” deb jazmanlari bilan yuradiganlari qancha... Aksar yoshlari oila qurishni yoqlashmaydi. Nima kerak boshog‘riq, maza qilib yuribman deb mas’uliyatni zimmasiga olishmagan. Qirqqa kirib ham uylanmagan akalarni ko‘rdim... Yana bir toifasi, uylanaman, lekin farzand kerak emas, deyishadi. Qizlari esa, figuram buziladi deb bolani umuman yoqtirishmaydi. Ko‘chada bolamiz bilan yursak, kuchugini quchoqlavolib, burnini jiyirib qaragan qizlar bo‘lgan hatto... Chekish o‘ta normal, ota o‘g‘lidan sigara olib chekadi, ona qizi bilan bir tortim sigara ustida gurung qiladi. Oilaviy ovqatlanganidan so‘ng tashqariga chiqib sigaret chekishadi va hokazo... Kassir qizimiz bir haftadir yillik izinda, Botumiga sayohatga ketibdi. Yigiti bilan. Hali unashtirilmagan, faqat uydagilarining xabari bor ekan, bo‘ldi. Eshitib, miyam “portladi”... Ko‘cha-ko‘yda mushtday yigit-qizlarning har balo qilib yurganini ko‘rib men uyalib ketaman. Ochiq gap, bu yerda farzand katta qilishdan, ertaga o‘zimning bolalarim ham ulardan biri bo‘lib qolishidan qo‘rqaman... Tik Tok'ka mukkasidan ketgan, totalizator qimor o‘yinlari bilan pul topadigan, ishyoqmas, tanti, umrida birorta kitobni oxirigacha o‘qimagan yoshlardan nafratlanaman... To‘g‘ri, musulmon davlat, ilm-fan rivojlangan, besh mahal to‘rt tomondan azon ovozi yangraydi, kutubxonalar ko‘p, har qadamda kitob do‘konlari... lekin bu kamlik qilarkan yot g‘oyalarga qarshi kurashish uchun! Balki qariyotgandirman, hamma narsaga pozitiv ko‘z bilan qarashga intilaman hamisha, ammo, lekin, biroq... Xulosa o‘rnida demoqchimanki, hamayli, xulosa o‘zingizdan. Bu mavzuda “prikol” qilolmadim! @Ijoddardi