بَبَلیچه.

دوران اوج شور وقتی بود که علی مؤمنی، شور ترکیبی‌ش، تلفیقی از اشعار آقای سازگار بود. از اون به بعد شورخوانی با تنفس مصنوعی زنده‌ست بل دیگه زنده هم نیست.. لذاست که ادب قضیّه اینه‌که بعدش دست به «عیون» بری گوشه‌ی صحن یا رواق.