Alex Abreham - በነገራችን ላይ

ህወሓት ወደ ትግል የወጣ ሰሞን ነው። 1967 የትጥቅ ትግሉ ጅማሬ ላይ። ሙሴ የሚባል አባላቸው ሚስጥራዊ ሥራ ለመሥራት ተመሳስሎ ከተማ እንደገባ ይጠቆምበትና በመንግሥት ሰዎች ይያዛል። ሃየሎም አርያን ጨምሮ አምስት ታጋዮች ሙሴን ለማስለቀቅ ወደ ሽሬ ጉዞ ይጀምራሉ። ​ሁለት ሰዓት ያህል እንደተጓዙ የሞላ ወንዝ አጋጠማቸው፤ ሲሻገሩ ስሁል የሚባለውን የቡድኑ አባል ከነጠመንጃው ጎርፍ ወሰደው። ሌሊቱን ሙሉ ቀሪዎቹ ቢፈልጉት አልተገኘም። አዘኑ፤ በጣም አዘኑ። ያዘኑበት ምክንያት አንዱ ተልዕኮው በመደናቀፉ ሲሆን፣ ሁለተኛው ግን ድርጅቱ በወቅቱ ከነበሩት ሦስት ጠመንጃዎች አንዱን ይዞ የነበረው በጎርፍ የተወሰደው ስሁል መሆኑ ነበር! ​ስሁል ሌሊቱን በጎርፍ ሲሰቃይ አድሮ ጠዋት ላይ ተጋግጦ የሆነ ዋሻ ውስጥ ተለጥፎ በሕይወት ተገኘ። የመጀመሪያ ጥያቂያቸው ጠመንጃዋስ ነበር😀 ጠመንጃዋ ...ጠላቂ ዋናተኞች ተልከው ብትፈለግ ጠፋች። ድርጅቱ ሦስት ጠመንጃ ነበረው፤ አንዲቷን የከዳ ታጋይ ይዟት ሄደ፣ አንዲቷን ጎርፍ ወሰዳት፣ አንዲት ጠመንጃ ቀረች።(የሃየሎም ትዝታወች ከሚል ፅሁፍ የተወሰደ) ምን ለማለት ነው? ​አሁን ያች ጠመንጃ መነሻ ሆና እንዲህ የአገርን አዲዮሎጂ፣ የትውልድን ዕጣ ፋንታ ፣ የአፍሪካን ቀንድ ፖለቲካ ትቀያይራለች ብሎ ያሰበ ነበር? ዛሬ በመንግሥትም በተቃዋሚዎችም በኩል በሚሊዮን የሚቆጠር መሳሪያና ፈንጅ በመላ አገሪቱ ተበትኗል። ማናናቅና ሲረግሙ ሲታኮሱ መዋል ምንም አይቀይርም። የነገ ዕጣ ፋንታችን የመሳሪያውና የታጣቂው ቁጥር ላይ ሳይሆን፣ መሳሪያ ያስነሳውን ምክንያት የምንፈታበት የአስተሳሰብ ብቃት ላይ የተመሠረተ ነው። ምንድነው የሚያዋጋን? እንዴት እናቁመው?