نشر نی

عصر سه‌شنبه‌های بخارا به مناسبت انتشار کتاب «ذهن این‌چنین کار نمی‌کند» نوشتهٔ جری فودور، ترجمهٔ دکتر صالح طباطبایی، شصتمین نشست از سلسله نشست‌های عصر سه‌شنبه‌های بخارا به نقد و بررسی این کتاب اختصاص یافته است. این نشست در ساعت پنج بعدازظهر سه‌شنبه بیست و ششم خرداد ۱۴۰۵ در شهر کتاب نیاوران برگزار خواهد شد. جری الن فودور، فیلسوف نامور آمریکایی و استاد فلسفۀ ذهن، در کتاب حاضر به تبیین محدودیت‌‏های جدی «نظریۀ رایانشی ذهن» پرداخته و در خلال آن بر مسائل خطیری که «نظریۀ پیوندگرا»، «نظریۀ پودمانگی کلان» و «روان‏شناسی فرگشتی» با آن‏‌ها مواجه‏‌اند تأکید کرده است. فودور در این کتاب بنیاد آرای فیلسوفان ذهن و دانشمندان شناختی دیگری چون استیون پینکر و هنری پلاتکین را به نقد کشیده است، چه، به رأی او، اینان با مسلّم پنداشتن «نظریۀ پودمانگی کلان» خواسته‏‌اند همۀ کارکردهای شناختی ذهن را بر پایۀ «نظریۀ رایانشی ذهن» تبیین کنند، حال آن‌که، به باور فودور، کارکرد شناختی ذهن بسی پیچیده‌‏تر از آن است که بتوان آن را با چنین مفروضاتی تبیین کرد. شهر کتاب نیاوران: خ باهنر (نیاوران)، روبروی کامرانیۀ شمالی، شمارۀ ۱۳۷ و ۱۳۵

‌ ‌منتشر شد «گم‌گشته در کدام جهان؟» سیمای پیدا و پنهان فرانتس کافکا خسرو ناقد بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین ویژگی‌های داستان‌نویسی کافکا واقعی نشان دادن غیرواقعیت‌ها و تبدیل رؤیاهای خود به واقعیت است. با این همه، در آنچه به تصویر کشیده‌ شده، هر چند غیرواقعی و غیرعقلانی، هر چند خواب‌آلوده و خیالی، خواننده این احساس را دارد که او نیز ممکن است در چنین وضعیتی قرار بگیرد و با همین احساس و تصویر است که خیال‌پردازی‌ها و رؤیانوشته‌های کافکا را واقعیت می‌انگارد. اینکه خواننده برداشتی یا تفسیری جامعه‌شناسانه، روان‌شناسانه یا مذهبی از آثار او داشته باشد در مرتبۀ دوم اهمیت قرار دارد. شخصیت‌های داستانی کافکا در واقع فقط انگاره‌ها و الگوهایی‌‌اند گمنام که همچنان گمنام می‌مانند ــ حتی اگر به نام خوانده شوند ــ ولی به نظر می‌رسد که می‌توانند یکی از ما باشند، شاید من یا تو. کافکا قادر است به‌سادگی فضایی میان خواب و بیداری بیافریند و خواننده را در مدار و مسیری قرار ‌دهد که هر کس به‌گونه‌ای با شخصیت‌های داستان‌های او هم‌ذات‌پنداری کند. 📃 بخشی از کتاب

‌ ‌طبیعت هم کلک‌های خودش را دارد. عین خیالش نیست که تو مریضی، علیلی یا داری می‌میری. همه رفتنی‌اند و همه‌چیز می‌گذرد، بیمار و بیماری! دردمند و درد! این است آن حکمت بزرگی که از طبیعت می‌شود آموخت. دمی درنگ کن و به این برگ‌های سبز نگاهی بینداز، به برگ شفاف این گلابی‌ها که در باد ملایم می‌رقصند نگاه کن، برای آن‌ها چه ارزشی دارد که من الساعه در چه حالی هستم و چه دردی دارد جانم را می‌کاهد؟ طبیعت مانند سلطانی جبار پوزخند‌زنان به این منظر نگاه می‌کند. جان عزیزان ما برایش پشیزی نمی‌ارزد. از او باید آموخت: نه اشکی، نه آهی و نه حتی نگاهی! پس ما هم می‌توانیم به آنچه داده‌شده رضا بدهیم و بی‌هول‌و‌هراس سرنوشتمان را بپذیریم. خوب که نگاه کنی، هول‌و‌هراسی هم نیست، برای هیچ‌کس نیست، برای ما هم نیست. برای این دار‌و‌درخت هم، برای این چمن هم، برای آن گل‌های زرد که توجه کسی را به‌ خود جلب نمی‌کنند اما هر روز کمی قد می‌کشند و جزئی از آن کل پرشکوه به‌ حساب می‌آیند هم. از کتابِ «پایانی که آغاز من است» واپسین گفت‌وگو و آخرین نگاه به گذشته تیتسیانو ترتسانی ترجمهٔ عطا گیلانی

‌ ‌لوییز: راستش اگه دوست‌شون نداشتیم راحت‌تر بود. ژول: آره خب! پدر و مادرها باید کاری کنن که بچه‌هاشون ازشون متنفر باشن. کار اصلی‌شون باید این باشه. این‌طوری وقتی مُردن، ما راحت می‌شیم و زندگی ادامه پیدا می‌کنه. پیِر: آره واقعاً، تازه بهتر از قبلش. (هر سه لبخند می‌زنند و سپس جدی می‌شوند.) حقش بود بیشتر به‌شون می‌گفتم دوست‌شون دارم. فرزندان خانواده‌ای پیامی اضطراری از پدر و مادرشان دریافت می‌کنند تا هر چه زودتر خودشان را نزد آن‌ها در شهر دیگری برسانند. سه فرزند این خانواده سراسیمه راهی منزل پدر و مادرشان می‌شوند و هر کدام در ذهن بدترین فرضیه‌ها را تجسم می‌کنند. سرانجام حقیقت آشکار می‌شود، سرشار از ناگفته‌ها و کشمکش‌ها و زخم‌‌های نهفته خانواده‌ای که تا آن روز خود را منسجم و متحد می‌دانست. این نمایش‌نامه به چندین زبان ترجمه شده و، پس از چهار سال، همچنان در پاریس بر روی صحنه است. نمایش‌نامهٔ «پدر و مادر عزیزم» نوشتهٔ امانوئل پاترون و آرمل پاترون ترجمهٔ شهلا حائری

‌ ‌منتشر شد «نقد سنت از نگاه اندیشمندان عرب» عبدالإله بلقزیز ترجمهٔ سیدمحمد آل مهدی واقعیت این است که مانند ترک و فارس و هندی و مالائی، عرب نیز متراکم از گذشته است؛ در فضای سنت نفس می‌کشد و چون اکنونش را تهی و گذشته‌اش را تابناک می‌انگارد به جای نقد آن میل دارد به گذشته پناه ببرد تا خلأهای اکنونش را با آن پر کند. البته عرب نیز گهگاه پرسش‌هایی درمورد سنت مطرح کرده است، پرسش‌هایی که اغلب فراموش ‌شده‌اند زیرا فضایی برای استمرارشان وجود نداشت. به مرور زمان و تحت تأثیر عوامل گوناگون چون حملۀ ناپلئون به مصر، تصرف الجزایر، اعزام هیئت‌هایی جهت تحصیل در خارج، آغاز اضمحلال امپراتوری عثمانی، با پایان سدۀ نوزدهم و آغاز سدۀ بیستم همراه با رواج علم‌گرایی در میان دانشجویان، تأسیس کارگاه‌های بزرگ برای پژوهش در آثار مهم متفکران گذشته، چون ابن‌هشام و طبری و ابن‌رشد و ابن‌خلدون، نقدهای جدی آغاز شد. از دهۀ چهارم سدۀ بیستم، نقد سنت سرلوحۀ کارهای بسیاری از متفکرین عرب شد... ▫️بخشی از کتاب

آیا هرگز عاشق شده‌اید؟ آیا وحشتناک نیست؟ عشق شما را بسیار آسیب‌پذیر می‌سازد. سینه‌تان را می‌شکافد و قلب‌تان را باز می‌کند و این یعنی کسی می‌تواند وارد وجودتان شود و شما را به هم بریزد. شما همه‌ی این دیوارهای دفاعی را به‌پا می‌کنید، یک زره تمام قد می‌سازید تا هیچ چیز نتواند به شما صدمه برساند. سپس احمقی که فرقی با دیگر احمق‌ها ندارد سرزده وارد زندگی احمقانه‌ی شما می‌شود و در آن پرسه می‌زند... شما بخشی از وجودتان را به آن‌ها می‌دهید. آن‌ها این را از شما نخواسته‌اند. بلکه یک روز کار احمقانه‌ای مثل بوسیدن شما یا لبخندزدن به شما کرده‌اند و سپس دیگر زندگی‌تان مال خودتان نیست. عشق گروگان می‌گیرد. وارد وجودتان می‌شود. شما را می‌بلعد و رهای‌تان می‌کند تا در تاریکی مویه کنید. عبارت بسیار ساده‌ای شبیه این‌که «شاید بهتر باشد فقط با هم دوست باشیم» تبدیل به ترکی در شیشه‌ی قلب‌تان می‌شود. عشق صدمه‌رسان است. نه فقط به تخیل‌تان، نه فقط به ذهن‌تان، بلکه به روح‌تان صدمه می‌زند. عشق دردی است که وارد وجودتان می‌شود و پاره‌پاره‌تان می‌کند. شخصاً از عشق بیزارم. [نیل گیمن] از کتابِ خشونت اسلاوی ژیژک ترجمه‌ی علی‌رضا پاکنهاد

‌ ‌منتشر شد «شهرسازان و شهرسازی: رودررو با حرفه» تحلیل عوامل مؤثر بر نقش‌پذیری برنامه‌ریزان شهری در ایران از مجموعهٔ پژوهش‌های علوم اجتماعی (۷) مریم کهنسال نودهی این کتاب نه در مورد شهرسازی که در مورد نقش شهرسازان یا همان برنامه‌ریزان شهری در ایران است؛ موضوعی که کمتر در کشور ما مورد بحث قرار گرفته است. کتاب به بررسی عوامل تأثیرگذار بر تعریف نقش برنامه‌ریزان شهری می‌پردازد و برای یافتن منطق تأثیروتأثر این عوامل بر «چگونگی عملکرد» برنامه‌ریزان شهری در موقعیت‌های متفاوت برنامه‌ریزی تمرکز می‌کند و نه بر «نتایج و خروجی‌ها»ی برنامه‌ریزی‌شان. در این تحقیق با مجموعه‌ای از هنجارها، ارزش‌ها، افکار، باورها، عقیده‌ها، احساسات، رفتارها، شخصیت‌ها، ویژگی‌ها و مسئولیت‌ها سروکار داریم که برنامه‌ریزان در موقعیت‌های متفاوت برنامه‌ریزی از آن‌ها استفاده و به کمک آن‌ها آگاهانه یا ناخودآگاه نقش خاصی را ایفا می‌کنند. تحلیل این نقش‌ها به گونه‌شناسی توصیفی نقش برنامه‌ریزان شهری در ایران ختم می‌شود که همانا دستاورد اصلی کتاب حاضر است.

‌ ‌منتشر شد «ذهن این‌چنین کار نمی‌کند» گستره و حدود روان‌شناسی رایانشی جری فودور ترجمهٔ صالح طباطبایی جری الن فودور (۱۹۳۵-۲۰۱۷)، فیلسوف نامور آمریکایی و استاد فلسفۀ ذهن، در کتاب حاضر به تبیین محدودیت‌‏های جدی «نظریۀ رایانشی ذهن» پرداخته و در خلال آن بر مسائل خطیری که «نظریۀ پیوندگرا»، «نظریۀ پودمانگی کلان» و «روان‏شناسی فرگشتی» با آن‏‌ها مواجه‏‌اند تأکید کرده است. فودور در این کتاب بنیاد آرای فیلسوفان ذهن و دانشمندان شناختی دیگری چون استیون پینکر و هنری پلاتکین را به نقد کشیده است، چه، به رأی او، اینان با مسلّم پنداشتن «نظریۀ پودمانگی کلان» خواسته‏‌اند همۀ کارکردهای شناختی ذهن را بر پایۀ «نظریۀ رایانشی ذهن» تبیین کنند، حال آن‌که، به باور فودور، کارکرد شناختی ذهن بسی پیچیده‌‏تر از آن است که بتوان آن را با چنین مفروضاتی تبیین کرد. مترجم کتاب، دکتر صالح طباطبایی، دانش‌‏آموختۀ علوم شناختی است. او کوشیده است در برگردان فارسی این کتاب مهم، با افزودن پی‏نوشت‌‏های توضیحی و به‏‌ویژه پیوست تکمیلیِ کمابیش مفصلی شامل تعریف پاره‏‌ای از اصطلاحات مهم فلسفۀ ذهن، متنی آسان‏‌یاب در اختیار عموم علاقه‏‌مندان قرار دهد.

‌ ‌منتشر شد «به جز این سرا سرایی» تمنای مهاجرت و زیستن دائمی در وضعیت موقت امید آسایش و عبدالمحمد کاظمی‌پور در سال‌های اخیر جامعۀ ایران شاهد رشد چشمگیر دو پدیدۀ مهم بوده است: صعود قابل‌توجه جمعیت مهاجران ایرانی در کشورهای مختلف، و افزایش چشمگیر میل به مهاجرت در میان شهروندان ساکن کشور. این وضعیت ویژه موجب شده مهاجرت به مسئلۀ اجتماعی بزرگی تبدیل شود که بدون در نظر گرفتن آن تحلیل دقیق و عمیق بسیاری از تحولات جامعه ایران ناممکن می‌نماید. این پدیدۀ نوظهور در مسیر پیدایش خود به شکل‌گیری گروه‌های متعددی در جامعۀ ایران، با زندگی‌ها، تجربیات و زیست‌جهان‌هایی بسیار متفاوت با یکدیگر، انجامیده است. این کتاب با تکیه بر مطالعۀ میدانی گسترده و داده‌های آماری متنوع، و با استفاده از مفاهیم و موضوعاتی همچون «فرهنگ مهاجرت»، «مهاجرت دافعه‌محور» و ارتباط میان «مهاجرت و جنبش‌های اجتماعی»، به بررسی چهار گروه عمدۀ اجتماعی پرداخته است:‌ مهاجرت‌اندیشان، مهاجرت‌ستیزان، مهاجران کامیاب و مهاجران بازگشته. این اثر دعوتی است به بازاندیشی در باب ویژگی‌های منحصربه‌فرد جامعه‌ای که فردای خود را در «جایی دیگر»‌ تصور می‌کند. ▫️بخشی از کتاب

‌ ‌آخر با کدام ابوسعید طرفیم؟‌ ‌ «به ما گفته‌اند که در نیشابور، در روزگار ما مردی است از صوفیان به کنیۀ ابوسعید ابوالخیر که یک بار جامۀ پشمینه می‌پوشد و یک بار لباس حریر، که بر مردان حرام است، و یک بار در روز هزار رکعت نماز می‌خواند و یک بار نماز نمی‌خواند؛ نه فریضه و نه نافله، و این کُفر محض است.»‌ ‌ ابن‌حزم اندلسی (م. ۴۵۶ ق.)، الفصل فی الملل والأهواء والنحل، ج ۳، ۱۲۳ - - - - - - - - - - - - - - -‌ ‌ ‌مخاطب کتابِ «از کرامات شیخ ما» هر کسی است که به ادبیات فارسی، تصوف، تذکره‌ها، ابوسعید ابوالخیر، معجزه و کرامت، و اساساً به داستان‌های خارق‌العاده علاقه دارد؛ چه از سر باور و چه از سر شک، چه به‌ عنوان پژوهشگر و چه در مقام خواننده‌ای مشتاق. «از کرامات شیخ ما» ابوسعید ابوالخیر و مسئلهٔ کرامت نوشتهٔ بهزاد برهان

‌ ‌هزاران هزار ساله که آقای من کاری نداره جز جمع کردن ته‌مونده‌ی کثافت آدم‌ها از چیزی که اسمشو گذاشت زندگی؛ جمع کردن قراضه‌ها و ضایعات. حالا که قراره دوباره آقای من توی این دور تازه‌ی بازی تقدیر بیشتر از همیشه حاضر باشه،‌ تصمیم گرفته یه جورایی از زندگی جلو بیفته. آقای من دیگه نمی‌خواد صبر کنه زندگی کارش تموم شه و اون فقط کثافت‌هاشو رُفت و روب کنه. آقای من به این نتیجه‌ی قطعی رسیده که اگه زندگی‌ای نباشه، ته‌مونده‌ای هم نیست تا اون مجبور بشه جمع‌وجورش کنه. آقای من دیگه نمی‌خواد شروعی وجود داشته باشه. واقعیت اینه که اون هیچ شروعی رو دوست نداره. برای اون چیزی خوبه که اصلاً شروع نشده باشه. من این‌جام تا هیچی شروع نشه. از نمایش‌نامه‌ی آروم‌آروم قدم بردار از مجموعه‌ی نمایش‌نامه‌ی درخت اقیانوس و آروم‌آروم قدم بردار نوشته‌ی محمد چرم‌شیر

‌ ‌می‌خوای بدونی من تو دلم چه تصویری از کشورم دارم؟ دلت می‌خواد بدونی؟ کشور من تصویر یه سرباز مست حیران رو داره که خنجرش رو روی پاچه شلوار ارتشیش تمیز می‌کنه و تو غلافش می‌ذاره. بعدش روی جسد مردی که خرخره‌اش رو بریده تف می‌کنه. کشور من تصویر یه پیرمردی رو داره که از صف پناهنده‌ها بیرون میاد و برای اینکه خستگیش رو در کنه روی علف‌ها دراز می‌کشه. روی علف‌هایی که توش یه مین ضد نفر خاک شده. کشور من شبیه اون مادریه که می‌بینه اونیفورم پسرش یه دگمه کم داره. با عجله دگمه رو می‌دوزه و بعدش پسرش رو خاک می‌کنه. کشور من تصویر یکی از رایج‌ترین فحش‌ها رو داره: ای لامصبِ بدمصبِ سگ‌مصب. «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی» ماتئی ویسنی‌یک ترجمه‌ی تینوش نظم‌جو

‌ ‌آذر فخر زندگانی پرفرازونشیبی داشت؛ درآمیخته با شکست‌های صعب و پیروزی‌های بزرگ. زنی بود قوی، بااراده و عزتمند. شیفتۀ دانستن بود و گام برداشتن در راه‌هایی تازه. کار معلمی، کار در کانون اصلاح و تربیت، کار در بیمارستان سانترال (نقاهتگاه بیماران صعب‌العلاج سرطانی) و پررنگ‌تر از همه، کار در عرصۀ بازیگری تئاتر و تلویزیون، را همزمان در سطوح عالی تجربه کرد. فاجعه آن‌جایی رخ داد که در اوج پختگی، جلوه‌گری و مقبولیت در سپهر هنر، مجبور به ترک وطن شد و جداافتاده از یاران و غوغای تماشاگران، چهار دهه نگران در غربت نشست و با حسرت و خیال دوباره ایستادن بر تارک صحنه‌، دیده از جهان فروبست. و حالا، این کتاب تقدیم‌نامه‌ای‌ است به او. و به احترام او پیشکش به تمامی زنانی که در بلندای تاریخ پرتلاطم این خاک، رنج‌دیده و زخمی، بر قله ایستادند، درخشیدند و روشنایی تیرگی‌های جهان شدند. *از مقدمه‌ی کتاب «زندگی و زمانهٔ آذر فخر» بازیگر تئاتر و تلویزیون در گفت‌وگو با امین حق‌ره*

‌ ‌نگاهی به «تصورات رقیب از خاورمیانه » اثر زکری لاکمن؛ هیچ تصویری از خاورمیانه بی‌طرف نیست خبرگزاری کتاب ایران کتاب «تصورات رقیب از خاورمیانه» نوشتهٔ زکری لاکمن به ترجمهٔ دامون افضلی که به تازگی از سوی نشر نی منتشر شده را باید بیش از آنکه صرفاً کتابی درباره شرق‌شناسی یا تاریخ خاورمیانه دانست، اثری دربارهٔ «شیوه دیدن» تلقی کرد؛ کتابی دربارهٔ اینکه غرب چگونه طی قرن‌ها، خاورمیانه و اسلام را فهمیده، تصویر کرده، تحریف کرده و گاهی حتی از نو ساخته است. نویسندهٔ این کتاب، زکری لاکمن، از چهره‌های مهم مطالعات خاورمیانه در آمریکاست؛ پژوهشگری که بخش مهمی از فعالیت فکری‌اش را صرف نقد روایت‌های تثبیت‌شده غربی از اسلام، شرق و جهان عرب کرده است. لاکمن در این کتاب تلاش می‌کند تاریخ شکل‌گیری این روایت‌ها را بازسازی کند؛ اینکه «خاورمیانه» چگونه نه فقط یک منطقه جغرافیایی، بلکه یک تصور فرهنگی و سیاسی شد.اهمیت کتاب دقیقاً در همین نقطه است. لاکمن فقط درباره شرق‌شناسی حرف نمی‌زند، بلکه می‌خواهد نشان دهد آنچه ما امروز «خاورمیانه» می‌نامیم، محصول قرن‌ها جدال فکری، سیاسی و فرهنگی است... ادامهٔ مطلب: https://www.ibna.ir/news/550313

‌ ‌نشر نی برگزار می‌کند: خواندن تاریخ بیهقی مدرس: محمد راغب (حضوری) یکشنبه‌ها، یک هفته در میان، ساعت ۱۷ تا ۱۹ آغاز مجلد ششم، پنج جلسه، شروع از هفدهم خردادماه هزینهٔ دوره : ۶۰۰ هزار تومان منبع اصلی برای خواندن متن، تاریخ بیهقی (شرح خلیل خطیب رهبر) است که حواشی مفیدی هم برای حل مشکلات دارد. این کلاس برای آشنایی اولیه با تاریخ بیهقی است و ممکن است برای دانشجویان رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی مطلب تازه‌ای نداشته باشد. ثبت نام: @nashreney_pr

‌ ‌من الگوی خوبی نیستم من درواقع یه آدمِ شکست‌خورده‌م یه رهبر همیشه شکست‌خورده‌ست تمام تلاش‌هایی که کردم شکست خورد تمام فرصت‌هایی که داشتم چون آدمی مثل من به ناچار خودشو با مشاهدۀ بی‌وقفۀ آدم‌های دیگه نابود می‌کنه *از نمایش‌نامه‌ی «نیروی عادت » توماس برنهارت ترجمه‌ی امیر شمس از مجموعه‌ی جهان نمایش*

‌ ‌▫️تازه‌های نشر نی «از کرامات شیخ ما» ابوسعید ابوالخیر و مسئلهٔ کرامت بهزاد برهان مخاطب این کتاب هر کسی است که به ادبیات فارسی، تصوف، تذکره‌ها، ابوسعید ابوالخیر، معجزه و کرامت، و اساساً به داستان‌های خارق‌العاده علاقه دارد؛ چه از سر باور و چه از سر شک، چه به‌ عنوان پژوهشگر و چه در مقام خواننده‌ای مشتاق. نویسنده دربارهٔ رویکرد خود هنگام نگارش کتاب چنین توضیح می‌دهد:‌ «من برای مطالعهٔ کرامت، رویکردی میان‌رشته‌ای اختیار کرده‌ام؛ بدین ‌معنا که هر جا دیدم نظریه‌، نگاه، یا پژوهشی به شفافیت استدلالم کمک می‌کند، پی‌اش را گرفته‌ام. پس به فراخور موضوع، از نظریه‌های فلسفهٔ دین، مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی دین،‌ معرفت‌شناسی، و روان‌شناسی استفاده کرده‌ام. طبعاً من متخصص تمام این موضوعات نیستم و ادعا هم نمی‌کنم که تمام منابع ممکن را دیده‌ام یا هر چه را می‌شد دربارهٔ کرامت گفت، گفته‌ام. تنها به عنوان یک ادبیات‌خوانده، به‌ قدر وسع کوشیده‌ام روایات کرامات را از دریچه‌های مختلف مطالعه کنم تا نتیجهٔ کار هم به کار متخصصان ادبیات فارسی و علوم انسانی بیاید و هم دیگران.» www.nashreney.com

▫️تازه‌های نشر نی «وضع مقرره در قوه قضاییه» محمد راسخ، ریحانه کوششکار، فائزه عامری این کتاب، ضمن فرض‌گرفتن ضروت وجود قاعده و ضابطه در امر حکمرانی، از صلاحیت وضع قاعده از سوی قوهٔ قضاییه می‌پرسد. مباحث اصلی کتاب حول سه محورِ «مفهوم قواعد سطح دوم» (زیر عنوان «مقرره»، در مقابل قواعد سطح اول، زیر عنوان «قانون»)، «صلاحیت وضع مقرره از سوی قوهٔ قضاییه» و «نظارت بر به‌کارگیری این صلاحیت» تنظیم شده‌اند. باری، در بافت و زمینهٔ بحث حاضر، لازم است بیش از هر چیز بر حاکمیت قانون تأکید و توصیه کنیم. این حاکمیت ستون فقرات نظام حقوقی مشروطه را تشکیل می‌دهد. در واقع، شکل‌گیری و اجرای کارآمد نظام‌های تفکیک قوا، حقوق بنیادین شهروندان، نظارت و تعادل و ادارهٔ امور عمومی بر اساس آرای عمومی، که از دیگر لوازم و اقتضائات نظام حقوقی مشروطه هستند، همگی به «وجود» نظام حاکمیت قانون وابسته‌اند. تأکید بر حاکمیت قانون بدان دلیل است که بحث از وضع مقرره (به‌دست هر شعبه و بخش از حکومت) و مبنا و حدود آن در راستای قانون‌گرایی و ادارهٔ امور عمومی بر اساس ضوابط قانونی مطرح می‌شود...

▫️تازه‌های نشر نی «ناتوانی دولت‌ها در یادگیری» بررسی چهل سال تجربهٔ مسعود نیلی بهمن احمدی امویی در گفت‌وگو با مسعود نیلی این کتاب داستان بخشی از تاریخ اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی است که نشان می‌دهد چگونه باید این ساختار را تحلیل کرد و از آن چه انتظاراتی می‌توان داشت. مسعود نیلی بارها اعلام کرده که لیبرال و نئولیبرال نیست. او به‌صراحت از به کار بردن اصطلاح «نئولیبرالیسم» هنگام توصیف دیدگاه‌های اقتصادی‌اش اجتناب کرده و در عوض، بیشتر بر مفاهیمی مانند اقتصاد بازار آزاد، خصوصی‌سازی، کاهش نقش دولت در اقتصاد و توجه به مکانیسم‌های قیمت‌گذاری بازار تأکید داشته است. اما چه موافق باشد و چه مخالف، و هر عنوانی هم که برای سیاست‌های اقتصادی اجرایی سال‌های دههٔ هفتاد و پس از آن گذاشته شود، نیلی یکی از افراد تأثیرگذار در اجرای این سیاست‌ها بوده است. او که نسبت به مخالفین اجرای آن سیاست‌ها در زمان اجرایشان انتقاداتی داشت، اینک پس از سی‌وپنج سال به همان نقطهٔ مخالفین و منتقدین رسیده است. 📃 بخشی از کتاب

‌ ‌▫️تازه‌های نشر نی «موضع اوتیستیک ــ مجاور» دو جستار در تکمیل مفاهیم ملانی کلاین تامس آگدن ترجمهٔ مهدی حبیب‌زاده موضع اوتیستیک ـ مجاور، آن‌گونه که آگدن در مقالات حاضر تعریف کرده، بدوی‌ترین شیوۀ سامان‌یابی روانی و مبتنی بر ادراکات و اثرپذیری‌های حسی و تجربه‌های بدنی و پیشانمادین است. این موضع که در تکمیل آرای ملانی کلاین در باب مواضع «پارانوئید ـ اسکیزوئید» و «افسرده‌وار» صورت‌بندی شده بخشی از روند رشد متعارف را مشخص می‌کند که در آن تماس و مجاورت حسی نقشی محوری دارد. موضع اوتیستیک ـ مجاور پس‌زمینۀ روند رشد جنسی ـ روانی است، چرا که نوزاد در وهلۀ نخست از طریق الگوهای حسی در قالب تماس‌های پوستی یا چشمی، بوها و ریتم‌ها، خصوصاً در پیوند مستقیم با بدن مادر، به درکی از کران‌مندی و هویت «خود» می‌رسد و می‌تواند به واقعیت ساختار بدهد. در این موضع از آن‌جا که معنا از طریق اثرپذیری‌های لمسی ایجاد می‌شود، تماس میان سطوح «خود» و دیگری اهمیت بالایی دارد. 📃 بخشی از کتاب