نِگیلدا

گفت :«نفس دلمی»، «تو نباشی دیگه دلم نفس نمی‌کشه، می‌میره.»

دلش می‌خواست بند ارتباطاتش را پاره کند، به جاده بزند و دیگر هرگز به پشت سرش نگاه نکند و برنگردد.

تو "عزیزِ من" بودی بقیه "عزیزم". هیچوقت متوجه این نشدی.

-چشم من هرگز ندیده‌ست آدمی بی‌درد را زندگی رنج مدام است، آدمی سرسخت باش-

دلش از چیزهایی غمگین می‌شد که، به چشم هیچ آدم دیگری نمی‌آمد...

تو نمی‌دونی "یه روز کامل ساکت باشی، ولی توی سرت حتی یک لحظه هم سکوت نباشه"، یعنی چی.

انسان، فقط در قبال گفته هایش مسئول نیست بلکه در قبال سکوت هایش هم مسئول است. عزیز نسین

طول میکشه قلبت چیزی رو بفهمه که خیلی وقته مغزت میدونه.

از آدم‌هایی که باعث میشن یچیزی رو حس کنم خیلی خوشم میاد، احساس مهم بودن، احساس خوشگل‌تر شدن، احساس safe بودن، چون در حالت عادی هیچی حس نمیکنم.

آدم دل‌نازک، جاش توی دنیای به این بی‌رحمی نیست.

بهونه‌گیر شدم. بهونه‌گیری می‌کنم و خودمم نمی‌دونم چرا.

سعی کن وجودشو پیدا کنی

‎ من خیلی بی‌وجودم اما کسی نیست صداش بزنم بیاد کمک

می‌دونی؟ بحث وجوده. بعضی‌ها وجود اینو ندارن خودشون یه مشکلی رو حل کنن، بزرگترشونو صدا میزنن.

از یه سنی به بعد داری درس می‌خونی و به فکر آینده ‌و کار و زندگی ای ولی همزمان به اینکه از کدوم پل بپری پایین صد از صد می‌میری هم فکر می‌کنی.

حتا حالا دیگر مطمئن نیستم که منتظر چیزی هستم یا نه.