متاح الآن! بحث تيليغرام 2025 — أهم رؤى العام 
مطالعات تخصصی طب کودکان
الذهاب إلى القناة على Telegram
در این کانال مقالات علمی و مطالعات شخصی در حوزه #پزشکی و بخصوص #طب_کودکان توسط دکتر منصور شیخ الاسلام متخصص کودکان منتشر میشود. وقت معاینه در مطب کرج از طریق سایت پذیرش ۲۴ این کانال توسط ادمین اداره میشود.
إظهار المزيد1 868
المشتركون
+224 ساعات
+57 أيام
+2330 أيام
جاري تحميل البيانات...
القنوات المماثلة
سحابة العلامات
الإشارات الواردة والصادرة
---
---
---
---
---
---
جذب المشتركين
يونيو '26
يونيو '26
+22
في 2 قنوات
مايو '26
+15
في 1 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+5
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '26
+3
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+39
في 1 قنوات
Get PRO
يناير '26
+32
في 3 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+61
في 3 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+71
في 4 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+82
في 2 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+58
في 3 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+88
في 4 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+88
في 6 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+87
في 4 قنوات
Get PRO
مايو '25
+132
في 8 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+219
في 8 قنوات
Get PRO
مارس '25
+110
في 7 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+88
في 6 قنوات
Get PRO
يناير '25
+81
في 4 قنوات
Get PRO
ديسمبر '24
+76
في 2 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+24
في 1 قنوات
Get PRO
أكتوبر '24
+69
في 1 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+72
في 1 قنوات
Get PRO
أغسطس '24
+57
في 1 قنوات
Get PRO
يوليو '24
+689
في 1 قنوات
| التاريخ | نمو المشتركين | الإشارات | القنوات | |
| 14 يونيو | +1 | |||
| 13 يونيو | +2 | |||
| 12 يونيو | +5 | |||
| 11 يونيو | +1 | |||
| 10 يونيو | +2 | |||
| 09 يونيو | 0 | |||
| 08 يونيو | +1 | |||
| 07 يونيو | 0 | |||
| 06 يونيو | +5 | |||
| 05 يونيو | 0 | |||
| 04 يونيو | 0 | |||
| 03 يونيو | +2 | |||
| 02 يونيو | +1 | |||
| 01 يونيو | +2 |
منشورات القناة
| 2 | اثربخشی کورتیکواستروئیدهای خوراکی در درمان کروپ ویروسی به خوبی اثبات شده است.
کورتیکواستروئیدها با اثر ضدالتهابی خود، ادم مخاط حنجره را کاهش میدهند. استروئیدهای خوراکی حتی در کروپ خفیف نیز مفید هستند؛ به گونهای که بهبود علائم طی ۲ ساعت، کاهش مراجعات مجدد، کاهش بستری، کوتاهتر شدن مدت بستری، و کاهش نیاز به مداخلات بعدی مانند تجویز اپینفرین را به همراه دارند.
در اغلب مطالعاتی که کارایی دگزامتازون خوراکی را نشان دادهاند، از یک دوز واحد ۰٫۶ میلیگرم بر کیلوگرم (حداکثر ۱۶ میلیگرم) استفاده شده است؛ هرچند ممکن است دوزهایی به پایینتر از ۰٫۱۵ میلیگرم بر کیلوگرم نیز به همان اندازه مؤثر باشند. برای ارزیابی بیشتر اثربخشی دوزهای پایینتر دگزامتازون در مقایسه با دوز ۰٫۶ میلیگرم بر کیلوگرم، انجام کارآزماییهای تصادفیشده و کنترلشده بیشتری لازم است.
پردنیزولون با دوز ۱ میلیگرم بر کیلوگرم نیز نسبت به دوز استاندارد و پایین دگزامتازون، کم اثر تر نبوده است.
دگزامتازون عضلانی و بودزوناید استنشاقی اثر بالینی معادلی دارند؛ همچنین دگزامتازون خوراکی به اندازه تجویز عضلانی مؤثر است.
تنها عارضه جانبی گزارششده در درمان کروپ با کورتیکواستروئیدها، بروز لارنگوتراکئیت کاندیدایی (ناشی از کاندیدا آلبیکنس) در بیماری بوده که دگزامتازون با دوز ۱ میلیگرم بر کیلوگرم هر ۲۴ ساعت به مدت ۸ روز دریافت کرده است.
کورتیکواستروئیدها در کودکان مبتلا به آبله مرغان یا سل (مگر اینکه بیمار تحت درمان ضدسلی مناسب باشد) نباید تجویز شوند، زیرا سیر بالینی بیماری را بدتر میکنند.
آنتیبیوتیکها در کروپ اندیکاسیون ندارند. داروهای ضدسرفه و سرماخوردگی غیر مجاز در کودکان زیر ۶ سال نباید استفاده شوند.
مخلوط هلیوم-اکسیژن (heliox) ممکن است در درمان کودکان مبتلا به کروپ شدید که لولهگذاری تراشه برایشان مطرح است، در نظر گرفته شود؛ هرچند شواهد موجود قطعی نیستند.
بستری کودکان مبتلا به کروپ در هر یک از موارد زیر ضروری است:
· استریدور پیشرونده
· استریدور شدید در حالت استراحت
· دیسترس تنفسی
· هیپوکسمی
· سیانوز
· اختلال سطح هوشیاری
· دریافت خوراکی ضعیف
· تداوم علائم متوسط کروپ (استریدور و/یا رتراکسیون قفسه سینه در حالت استراحت بدون بیقراری) به مدت ۴ ساعت پس از یک دوز اپینفرین استنشاقی و گلوکوکورتیکوئید سیستمیک، به گونهای که بیش از یک دوز اپینفرین استنشاقی نیاز باشد
· نیاز به نظارت قابل اعتماد (به دلیل عدم اطمینان از پیگیری سرپایی)
کتاب کودکان نلسن
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 233 |
| 3 | AnimatedSticker.tgs | 120 |
| 4 | پیلونفریت و پیلیت آمفیزماتوز: (Emphysematous Pyelonephritis and Pyelitis)
پیلونفریت آمفیزماتوز یک عفونت نکروزان و تولیدکننده گاز است که پارانشیم کلیه را درگیر میکند و در برخی موارد به بافتهای اطراف کلیه (پریرنال) نیز گسترش مییابد.
این بیماری یکی از شدیدترین اشکال عفونتهای دستگاه ادراری محسوب میشود و با تخریب بافت کلیه همراه است.
پیلیت آمفیزماتوز به وجود گاز در سیستم جمعکننده ادرار یا لگنچه کلیه گفته میشود. این وضعیت ممکن است بهتنهایی یا همراه با پیلونفریت آمفیزماتوز رخ دهد. همچنین وجود گاز در مثانه (سیستیت آمفیزماتوز) نیز میتواند بهصورت مستقل یا همزمان با این بیماری مشاهده شود.
علائم و نشانههای پیلونفریت و پیلیت آمفیزماتوز از نظر بالینی تفاوت محسوسی با پیلونفریت حاد شدید ندارند. بیشتر بیماران با علائم زیر مراجعه میکنند:
تب
لرز
درد پهلو یا درد شکم
تهوع
استفراغ
شروع علائم ممکن است ناگهانی باشد یا بهتدریج طی دو تا سه هفته ایجاد شود.
شایعترین تظاهرات بالینی عبارتنداز:
پیوری
۸۷٪
تب
۸۰٪
درد پهلو یا حساسیت زاویه دندهای ـ مهرهای (CVA tenderness)
۶۳ تا ۷۴٪
تاکیکاردی
۶۵٪
دیزوری (سوزش یا درد هنگام ادرار)
۶۰٪
در مقابل، پنوماتوری (دفع گاز از طریق ادرار) و کریپیتاسیون قابل لمس در ناحیه مبتلا، هر کدام در کمتر از ۱۰ درصد بیماران گزارش شدهاند.
یافتههای آزمایشگاهی شایع شامل موارد زیر است:
هیپرگلیسمی (افزایش قند خون)
لکوسیتوز (افزایش تعداد گلبولهای سفید)
افزایش کراتینین سرم
پیلونفریت آمفیزماتوز میتواند با عوارض جدی و تهدیدکننده حیات همراه باشد که مهمترین آنها عبارتاند از:
آسیب حاد کلیوی (Acute Kidney Injury)
این عارضه ناشی از تخریب بافت کلیه، سپسیس و اختلالات همودینامیک است.
شوک سپتیک
حدود ۱۹ درصد بیماران دچار شوک سپتیک میشوند که یکی از مهمترین علل مرگومیر در این بیماری است.
باکتریمی
ورود باکتری به جریان خون نسبتاً شایع است. در یک مطالعه شامل ۴۸ بیمار:
۵۴ درصد بیماران دچار باکتریمی بودند.
تمامی میکروارگانیسمهای جداشده از خون، همزمان در کشت ادرار یا چرک کلیوی نیز یافت شدند.
آسیب حاد کلیوی آنوریک
این عارضه نادر است اما ممکن است در شرایط زیر رخ دهد:
درگیری دوطرفه کلیهها
درگیری تنها کلیه عملکردی بیمار
در این موارد، بیمار ممکن است دچار آنوری شود.
گسترش خارجکلیوی عفونت:
در موارد نادر، عفونت و گاز تولیدشده میتواند از فضای اطراف کلیه فراتر رفته و به مدیاستن گسترش یابد که منجر به پنومومدیاستن میشود.
اپتودیت
پیلونفریت آمفیزماتوز یک اورژانس عفونی اورولوژیک محسوب میشود که عمدتاً در بیماران مبتلا به دیابت کنترلنشده یا انسداد دستگاه ادراری رخ میدهد و در صورت عدم تشخیص و درمان سریع، میتواند به نارسایی کلیه، سپسیس و مرگ منجر شود. در مقابل، پیلیت آمفیزماتوز معمولاً محدود به سیستم جمعکننده ادرار بوده و پیشآگهی بهتری نسبت به پیلونفریت آمفیزماتوز دارد.
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 117 |
| 5 | sticker.webp | 114 |
| 6 | برای درک ارتباط بین پسودو هیپوپاراتیروئیدیسم (Pseudohypoparathyroidism) و کم کاری تیروئید، باید به مکانیسم مولکولی این بیماری توجه کرد.
پسودو هیپوپاراتیروئیدیسم به خودی خود مستقیماً به تیروئید آسیب نمیزند، بلکه نوع خاصی از آن به نام پسودو هیپوپاراتیروئیدیسم نوع ۱A» باعث مقاومت بدن به عملکرد هورمونها از جمله هورمون محرکه تیروئید (TSH) میشود.
مکانیسم اصلی: اختلال در پروتئین Gs آلفا
بیماریهای گروه پسودوهیپوپاراتیروئیدیسم (که اکنون در دسته بیماریهای «استیودیستروفی ارثی آلبرایت» طبقه بندی میشوند) اغلب ناشی از جهش در ژن GNAS هستند. این ژن مسئول ساختن بخشی از یک پروتئین کلیدی در سلول به نام پروتئین Gs آلفا است.
این پروتئین مانند یک پیامرسان داخلی عمل میکند: وقتی هورمونی (مثل PTH یا TSH) به گیرنده خود روی سلول میچسبد، از طریق این پروتئین به داخل سلول علامت میدهد تا عمل خود را انجام دهد.
علت کم کاری تیروئید در این مورد ناشی از:
1. مقاومت به TSH: هورمون TSH که از غده هیپوفیز ترشح میشود، وظیفه تحریک غده تیروئید برای ساختن هورمونهای تیروئید (T3 و T4) را دارد. برای اینکه TSH بتواند این پیام را به سلولهای تیروئید برساند، به پروتئین Gs آلفا نیاز دارد.
2. نقص در انتقال پیام: در بیماران مبتلا به پسودو هیپوپاراتیروئیدیسم نوع ۱A، به دلیل نقص در پروتئین Gs آلفا، سلولهای تیروئید نسبت به هورمون TSH مقاوم میشوند. یعنی مقدار TSH در خون بالاست (چون هیپوفیز مدام سعی میکند تیروئید را تحریک کند)، اما تیروئید پاسخ نمیدهد و هورمون کافی نمیسازد.
3. نتیجه: این وضعیت را «کم کاری تیروئید ناشی از مقاومت به TSH» مینامند. نتیجه نهایی همانند کم کاری تیروئید است: سطح TSH بالا و سطح T4 پایین یا نرمال پایین.
· همراهی با سایر مقاومت ها: این بیماران معمولاً به هورمونهای دیگری هم که از مسیر پروتئین Gs آلفا عمل میکنند، مقاومت نشان میدهند. به همین دلیل ممکن است علائم زیر را هم داشته باشند:
· مقاومت به هورمون پاراتیروئید (PTH): که منجر به هیپوکلسمی و هیپرفسفاتمی میشود .
· مقاومت به گنادوتروپینها (FSH/LH): که میتواند باعث تاخیر در بلوغ جنسی شود.
· مقاومت به هورمون محرک تیروئید (TSH): که باعث کم کاری تیروئید میشود.
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 846 |
| 7 | AnimatedSticker.tgs | 1 |
| 8 | sticker.webp | 1 |
| 9 | sticker.webp | 13 |
| 10 | شبههیپوناترمی:
(Pseudohyponatremia)
یکی از شرایطی است که در آن بین اسمولالیته اندازهگیریشده و اسمولالیته محاسبهشده عدم تطابق وجود دارد. لیپیدها و پروتئینها بخش جامد سرم را تشکیل میدهند. در بیمارانی که دچار افزایش قابلتوجه چربیها یا پروتئینهای سرم هستند، محتوای آب سرم کاهش مییابد، زیرا آب توسط مقادیر بیشتر مواد جامد جابهجا میشود.
برخی دستگاهها غلظت سدیم ([Na⁺]) را بر اساس مقدار سدیم موجود در هر لیتر سرم، شامل بخش جامد و مایع، اندازهگیری میکنند. در این شرایط، با افزایش جزء جامد سرم، غلظت سدیم اندازهگیریشده در هر لیتر سرم کاهش مییابد، در حالی که غلظت واقعی سدیم در آب سرم طبیعی باقی میماند. از نظر فیزیولوژیک، آنچه اهمیت دارد غلظت سدیم در آب سرم است، نه در کل حجم سرم.
مشکل مشابهی در روشهایی رخ میدهد که قبل از اندازهگیری سدیم، نمونه را رقیق میکنند (پتانسیومتری غیرمستقیم؛ Indirect Potentiometry). در هر دو حالت، با وجود گزارش هیپوناترمی، اسمولالیته پلاسما طبیعی است؛ زیرا روش اندازهگیری اسمولالیته به میزان قابل توجهی تحت تأثیر درصد لیپیدها و پروتئینهای سرم قرار نمیگیرد.
تشخیص شبههیپوناترمی زمانی مطرح میشود که هیپوناترمی آزمایشگاهی همراه با اسمولالیته طبیعی پلاسما مشاهده شود. این پدیده یک آرتیفکت آزمایشگاهی محسوب میشود و زمانی رخ نمیدهد که غلظت سدیم در آب سرم مستقیماً با استفاده از الکترود اختصاصی یون (Ion-Selective Electrode) اندازهگیری شود؛ روشی که در دستگاههای آنالیز گازهای خون شریانی (ABG) به کار میرود.
به همین مکانیسم، در بیمارانی که سطح پروتئینهای سرم بهطور غیرطبیعی پایین است، ممکن است شبههیپرناترمی (Pseudohypernatremia) مشاهده شود.
در شرایطی که اسمولهای اندازهگیرینشده وجود نداشته باشند و احتمال شبههیپوناترمی مطرح نباشد، اسمولالیته محاسبهشده تخمین دقیقی از اسمولالیته واقعی پلاسما ارائه میدهد. اندازهگیری اسمولالیته پلاسما در شناسایی یا پایش اسمولهای اندازهگیرینشده و همچنین در تأیید وجود هیپوناترمی واقعی اهمیت دارد.
اگرچه بسیاری از کودکان مبتلا به اسمولالیته بالای پلاسما دچار کمآبی هستند ـ (مانند موارد کمآبی هیپرناترمی یا کتواسیدوز دیابتی) اما افزایش اسمولالیته همیشه به معنای دهیدراتاسیون نیست. برای مثال، کودکی که دچار مسمومیت با نمک یا اورمی است، ممکن است اسمولالیته پلاسما بالایی داشته باشد، اما همزمان از نظر حجم مایعات بدن دچار افزایش حجم (Volume Overload) باشد.
نلسون
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 15 |
| 11 | sticker.webp | 145 |
| 12 | تاکی پنه گذرای نوزاد (TTN) یک سندرم بالینی شامل تاکی پنه خود محدودشونده است که با تأخیر در پاکسازی مایع داخل ریه جنین همراهی دارد. اگرچه احتمالاً میزان بروز واقعی آن کمتر از مقدار واقعی گزارش میشود، تخمین زده میشود که ۳ تا ۶ مورد در هر ۱۰۰۰ تولد نوزاد ترم رخ دهد؛ به همین دلیل TTN شایعترین علت تاکی پنه در نوزادان محسوب میشود.
ریسک فاکتور های شایع آن عبارتند از: حاملگی دوقلو، آسم مادر، فشارخون مادر، نارسی نزدیک به ترم، زایمان سریع و شدید، دپرسیون نوزاد هنگام تولد، دیابت بارداری، ماکروزومی و زایمان سزارین، به ویژه سزارین بدون درد زایمان.
تشخیص افتراقی TTN از سندرم دیسترس تنفسی (RDS) و سایر اختلالات تنفسی (مانند پنومونی) ممکن است دشوار باشد و اغلب تاکی پنه گذرا یک تشخیص از طریق رد سایر بیماریهاست.
ویژگیهای بارز TTN عبارتند از: بهبودی سریع نوزاد و عدم وجود یافتههای رادیوگرافیک اختصاصی RDS (حجمهای کم ریه، الگوی رتیکولوگرانولار منتشر، ایر برونکوگرام و سایر اختلالات ریوی.
سایر اختلالات تنفسی که باید مد نظر قرار گیرند شامل سندرم آسپیراسیون مکونیوم ، هیپر تانسیون پایدار ریه نوزادان ، ناهنجاریهای مادرزادی ریه، و نشت خودبهخودی هوا میباشند.
دیسکینزی مژگانی اولیه (PCD) نیز اغلب در دوره نوزادی تظاهر مییابد و ممکن است شبیه TTN یا RDS باشد. PCD در نوزادان معمولاً مدت طولانیتری نسبت به TTN باقی میماند و نیاز به مدت بیشتری از اکسیژندرمانی دارد.
کتاب کودکان نلسن
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 153 |
| 13 | sticker.webp | 156 |
| 14 | یدوکینول (Iodoquinol) و یدوکلروهیدروکسیکین (Iodochlorhydroxyquin):
یدوکینول، یک هیدروکسیکینولین هالوژنه، یک آمیبکش لومینال (Luminal Amebicide) است که برای ریشهکنی کیستهای آمیب هیستولیتیکا (Entamoeba histolytica) در بیماران مبتلا به عفونت بدون علامت به کار میرود.
همچنین پس از درمان با Metronidazole در بیماران مبتلا به آمیبیاز تهاجمی تجویز میشود تا کیستهای باقیمانده در روده حذف شوند.
یدوکینول داروی انتخابی در درمان عفونت ناشی از Dientamoeba fragilis است و بهعنوان یک گزینه جایگزین برای عفونت ناشی از Balantidium coli نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این دارو همچنین در درمان عفونت ناشی از Blastocystis hominis به کار رفته است. علاوه بر این، یدوکینول علیه Giardia lamblia و Trichomonas vaginalis نیز فعالیت ضدانگلی دارد، هرچند معمولاً برای این عفونتها از داروهای مؤثرتری استفاده میشود.
مکانیسم اثر یدوکینول بهطور کامل شناخته نشده است. این دارو به صورت خوراکی در دسترس است، اما جذب گوارشی ضعیفی دارد؛ بنابراین توصیه میشود همراه غذا مصرف شود.
عوارض جانبی یدوکینول شامل:
تهوع و استفراغ
اسهال و درد شکمی
سردرد
تب
تشنج
انسفالوپاتی (آسیب یا اختلال عملکرد مغز)
میباشد.
یدوکلروهیدروکسیکین، ترکیبی نزدیک به یدوکینول، نسبت به آن جذب بهتری دارد؛ با این حال، به دلیل بروز بالای نوروپاتی میلو-اپتیک تحتحاد (Subacute Myelo-Optic Neuropathy; SMON) در ژاپن طی اوایل دهه ۱۹۷۰، امروزه بهندرت مورد استفاده قرار میگیرد.
از آنجا که یدوکینول نیز در موارد نادر، بهویژه هنگام مصرف با دوزهای بالا یا برای مدت طولانی، میتواند باعث بروز این سندرم شود، نباید از مقادیر یا مدت درمان توصیهشده فراتر رفت.
به همین دلیل، بسیاری از پزشکان برای این موارد استفاده از داروهای جایگزین مانند Paromomycin یا Diloxanide furoate را ترجیح میدهند.
ScienceDirect
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 160 |
| 15 | sticker.webp | 127 |
| 16 |  لا يوجد نص... | 133 |
| 17 | sticker.webp | 22 |
| 18 | sticker.webp | 142 |
| 19 | درمان آمیبیازیس مهاجم (Invasive Amebiasis) با یک داروی از گروه نیتروایمیدازولها، مانند مترونیدازول یا تینیدازول، میباشد و پس از آن باید یک داروی آمیبکش داخل رودهای (Luminal amebicide) تجویز گردد.
تینیدازول ممکن است نسبت به مترونیدازول اثربخشی بالینی بیشتری داشته باشد، دوره درمان کوتاهتر و سادهتری داشته باشد و تحملپذیری بهتری نیز نشان دهد. عوارض جانبی این داروها شامل تهوع، ناراحتی شکمی و طعم فلزی در دهان است که معمولاً پس از پایان درمان برطرف میشود.
درمان با نیتروایمیدازولها باید با تجویز یک داروی داخل رودهای، مانند پارومومایسین (داروی انتخابی) یا یدوکینول، ادامه یابد.
دیلوکسانید فوروات نیز در کودکان بالای ۲ سال قابل استفاده است، اما در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا در دسترس نیست. پارومومایسین نباید همزمان با مترونیدازول یا تینیدازول تجویز شود، زیرا اسهال از عوارض شایع پارومومایسین است و ممکن است ارزیابی پاسخ بالینی بیمار را دشوار کند.
عفونت رودهای بدون علامت ناشی از Entamoeba histolytica نیز باید درمان شود. در این موارد، پارومومایسین ترجیح داده میشود و یدوکینول یا دیلوکسانید فوروات میتوانند بهعنوان جایگزین استفاده شوند.
در موارد شدید و برقآسای کولیت آمیبی (Fulminant Amebic Colitis)، برخی متخصصان توصیه میکنند دهیدروامتین با دوز ۱ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز، بهصورت زیرجلدی یا عضلانی ( هرگز وریدی تزریق نشود) به درمان اضافه شود. این دارو تنها از طریق مراکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا (CDC) قابل تهیه است. بیمارانی که دهیدروامتین دریافت میکنند باید در بیمارستان بستری و تحت پایش دقیق قرار گیرند. در صورت بروز تاکیکاردی، افت موج T در نوار قلب، آریتمی یا پروتئینوری، مصرف دهیدروامتین باید قطع شود.
در موارد کولیت برقآسا، ممکن است تجویز آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف ضروری باشد تا از عفونتهای ناشی از نشت باکتریهای رودهای به داخل حفره صفاق یا ورود آنها به جریان خون جلوگیری شود. سوراخ شدن روده و مگاکولون سمی از اندیکاسیونهای جراحی محسوب میشوند.
در آبسه کبدی آمیبی، در صورت بزرگ بودن ضایعه یا قرار گرفتن آبسه در لوب چپ کبد، ممکن است تخلیه تحت هدایت تصویربرداری لازم باشد؛ بهویژه هنگامی که خطر پارگی وجود داشته باشد یا بیمار طی ۴ تا ۶ روز پس از شروع درمان دارویی پاسخ بالینی مناسبی نشان ندهد. یک فراتحلیل کاکرین که مترونیدازول را با مترونیدازول همراه با آسپیراسیون مقایسه کرده است، شواهد کافی برای توصیه یا رد این روش در آبسههای کبدی آمیبی بدون عارضه را نشان نداده است.
کلروکین که در کبد تجمع مییابد، میتواند بهعنوان درمان کمکی همراه با نیتروایمیدازولها در آبسه کبدی آمیبی یا در موارد شکست درمانی و عدم تحمل دارو مفید باشد.
برای اطمینان از ریشهکنی کامل عفونت، باید پس از پایان درمان، آزمایش مدفوع هر دو هفته یکبار تکرار شود تا زمانی که نتایج کاملاً منفی شوند.
کتاب کودکان نلسن
تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles | 595 |
| 20 | sticker.webp | 176 |
