روان‌دان

«خودت رو به‌خاطر زودتر نفهمیدن چیزی که فقط زمان می‌تونست بهت یاد بده، ببخش.»

آره زندگی با هنر قشنگه؛ هنر رها کردن، نگه داشتن، گذر کردن، هنر دیرتر افتادن و زودتر پاشدن و هزاران‌هزار هنر دیگه.

سرکوب، دقیقا همان چیزی را خلق می‌کند که می‌خواست نابود کند. واتسلاو هاول

«بعضی‌‌وقتا باید از ترست بگذری، که زیبایی اون سمت ترس رو ببینی»

«اینکه یه درختی دیرتر رشد می‌کنه، دلیل نمی‌شه که کمتر درخت باشه.»

بزرگ‌سالی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد در می‌یابد بهتر است به‌خاطر دلیلی درست رنج کشید، تا به‌خاطر دلیلی اشتباه لذت برد. مارک منسن

اون غم بزرگی که فکر می‌کنی توی سینه‌ت جا نمی‌شه هم می‌شه.

بی‌ربط به چنل ولی یه‌سری کافه‌ها رفتن نداره.

شناس و ناشناس، هستم الان @ravandaaan یا https://t.me/HarfChatBot?start=ad91a4681e69

«بزرگ‌ترین اشتباه، اشتباه انتخاب‌ کردن نیست؛ منتظر موندن برای درست شدن اون اشتباهه»

پس فعلا خودمراقبتی و خودشفقتی رو دستور کار قرار می‌دیم تا یکم دیگه که ادامه‌ی کارها.

داشتم پیام رو ادامه می‌دادم که پس اگه درمانگرین برای ارجاع حواستون باشه به توازن «حیفه اتحاد درمانی از دست بره و لول‌آپ شدن خودتون» و «فشار زیادی وارد نشه بهتون طوری که خدشه وارد کنه» و می‌خواستم نکته اضافه کنم که دیدم هم خالی و خسته‌م الان، هم حالا درمانگرای دیگه‌ ننشستن این‌جا نکته بردارن. :)))

ارجاع‌دادن چیز خوبیه، فقط نکته داره: یک. اگه اتحاد درمانی شکل گرفته‌‌باشه، سخته قطع و وصل کردنش و مراجع نمی‌خواد بره پیش یکی دیگه. دو. مراجع گاهی فکر می‌کنه داره به تو خیانت می‌کنه اگه بره پیش یه درمانگر دیگه و نمی‌خواد باعث بشه تو فکر کنی درمانگر خوبی نبودی براش! سه. لازمه خودت هم واقعا باور داشته‌باشی که ارجاع‌دادن مراجع، از ارزش‌های تو نمی‌کاهه.

انرژی روان خودم ته کشید دیگه، اگه می‌تونستم تا فردا استراحت کامل می‌داشتم.

امروز، سخت‌ترین جلسه‌ی این اواخر رو گذروندم.

درد تغییر رو می‌خوای بکشی یا رنج همیشه تو این حالت زندگی کردن؟

حق داری، درد دوست نداشتنیه. ولی دوگانه‌ای که روبه‌روته اینه: درد این یا رنج اون؟ کدوم رو انتخاب می‌کنی؟

وقت تغییر که می‌رسه، آدم مقاومت می‌کنه، چون نمی‌خواد یهویی و پرفشار این همه درد بکشه.