فِقدان

اون روزی که با وسواس علائم نگارشی رو با مداد قرمز می‌ذاشتی فکر می‌کردی یه روزی اینجوری تو دریای بی‌ذوقی غرق بشی؟

دوستت داشتم با وجود اینکه تو را به آغوش نکشیدم و تو را همیشه نمی‌بینم، تو را دوست داشتم در حالی که دور بودی..

«ماكرهتك ولا راح اكرهك بس ياريت ما عرفتك.» از تو متنفر نشدم و نخواهم شد ولي كاش اصلا نميشناختمت.

چنل موزیکای ترکیم✨

می‌دانستم که نمی‌رسم، اما رفتم؛ تمامِ شب، تمامِ روز.

زندگی منتظر نمی‌مونه تو خوب بشی؛ گاهی مجبوری با درد ادامه بدی، گاهی مجبوری با غم ادامه بدی، گاهی مجبوری با هزار تا سوال بی‌جواب ادامه بدی.

و من سالهاست به سمت تو فرار می‌کنم مگر کدام پناهگاه از آغوش تو امن تر است.

و مرا به یاد خواهی آورد، زمانی که زمین خوردی و هیچکس دستش را برای زخمی نشدن زانوانت، روی زمین نگذاشت.

برای دوست داشتنت حق انتخابی نداشتم درست مثل انتخاب خانواده و مليتم؛ وگرنه كدام زن عاقلی عاشق مردی می‌شود كه دور است، دير می‌آيد و سخت می‌گويد دوستت دارم؟

«و لا تجعل فی قلبی إنتظاراً لشیء لن يأتی يا اللّٰه..» خدایا در قلبم انتظار چیزی که اتفاق نمی‌افتد را قرار نده..

هیچی آزار دهنده‌تر از این نیست که دوباره خودم رو تو همون نقطه‌ای پیدا کردم که با تموم وجود تلاش کردم ازش بیرون بیام.

مرا یاد کن. در میانه ی زندگی؛ در میانه‌ی داستانِ غمگینی که می‌میرم..

برای من داستان‌هایی از آمدن و بازگشتن بگو؛ زندگی‌ام قصه‌های رفتن و بازنگشتنِ بی‌شماری دارد.

"نحن لسنا داخِل البَحر، لماذا کُل هَذا الغَرق...؟" ما در دریا نیستیم، پس این همه غرق شدن برای چه؟

تو خانه‌ام بودی عزیزِ من و من از دست دادمت؛ و کسی که وطن ندارد در تمام جنگ‌ها گلوله می‌خورد.

تو خانه‌ام بودی عزیزِ من و من از دست دادمت؛ و کسی که وطن ندارد در تمام جنگ‌ها گلوله می‌خورد.