MUZYKOWSKI

Мне здаецца, што на гэтае мерапрыемства трэба ісці з дзяўчынай ці з хлопцам. Такі склад артыстаў у акустычным абрамленні можа стаць цудоўным саўндтрэкам для рамантычных прыгод. soram ніколі не выступаў у акустыцы, але, думаю, пад яго будзе крута патанчыць. Illa Siŭcoŭ нагоніць меланхоліі - можна пазаганяцца, паабдымацца і паплакаць. Не маю версій, як у акустыцы зайграюць «luty sakavik», бо гурт канкрэтна электронны. Заўтрашні выступ стопудова будзе дзіўным і супер-эксклюзіўным. Ну а «сербский нож» па-любому замуцяць які-небудзь незразумелы перформанс. Галоўнае - каб пад іх сэт не пачалася выпадковая бойка, у каго-небудзь не пачаліся роды ці не прарвала каналізацыю. Адзінае, што мне не падабаецца ў лайнапе, гэта тое, што тут няма спяваючых дзяўчат і на сцэне будзе амаль што сасісачная вечарынка. Аж непрыстойна неяк, ці шо? Білеты - на ўваходзе. Пры куплі кажаце, што вы даведаліся аб канцэрце ад Музыкоўскага, што ён сказаў, што канцэрт - поўная дрысня і вы прыйшлі ў гэтым пераканацца.

Беларускай музыкі занадта шмат Паслухаў блог беларускага тэатральнага рэжысёра, дзе ён гатуе ежу разам з усякімі нашымі знакамітасцямі і трындзіць на розныя тэмы. Нядаўна гаварылі пра музло. I чамусьці замест таго, каб абмяркоўваць беларускую сцэну, яны пачалі фапаць на ўкраінскую - маўляў, нашыя суседзі выпускаюць аж 2 000 трэкаў за месяц, ваў! А мы... Мяне гэта так раззлавала, я ледзь не стварыў аварыйную сітуацыю! Але я ж адходлівы і вырашыў знайсці адказ, а чаму гэты дзеяч так сказаў? Чаму такi знакаміты рэжысёр не ведае, што нашыя выдаюць таксама дахерышча музыкі? Музыкоўскі адслухвае па 200 навінак кожны месяц, і гэта толькі тое, што трапіла на вочы! А колькі яшчэ ў недасяжным андэграўндзе? Альбо ў махровай эстрадзе? Думка ў тым, што беларускай музыкі насамрэч так шмат і яна настолькі разнастайная, што здольная стварыць для слухачоў мноства інфармацыйных бурбалак. Пры гэтым гэта будзе адна сцэна, але ўдзельнікі гэтых бурбалак нават адзін пра аднаго не ведаюць. Я зразумела не тлумачу? ⬇️ Працяг

Чый вакал выкарыстоўваецца ў гэтай беларускай супер-сэксі-кампазіцыі, адкадайце.

Як гэта - спяваць і скакаць на сцэне на восьмым месяцы цяжарнасці? Лідары беларускага фолк-гурта Irdorath - Надзея і Уладзімір правялі вось такi эксперымент. Уладзімір начапіў на сябе кавун і паспрабаваў паўтарыць усё тое, што робіць на сцэне яго цяжарная жонка: спяваць, граць на інструменце і ў гэты ж час танчыць. Цi вывез Вова гэтую пузатую фізкультуру, як лiчыце?

Ці ведаеце вы такога поп-артыста, як HOLLYFLAME? Сумарна ў яго каля 10 млн праслухоўванняў. І ці ў курсе вы, што ён - беларус?

Слухайце дзясятую главу аўдыякнігі пра «Нейра Дзюбель». Вы будзеце шакаваныя, якім жа разгваздзяем быў Юрый Паскуда i як праз ляноту і па дурной херне ён патрапіў у турму. Паслухаеце, як Навумаву здрадзілі калегі па гурту. А ён яшчэ і застанься задаволены. Што не падзялілі Кулінковіч і Саладуха? І пра што на самой справе кліп «Дзюбелёў» на песню «Гагарын»?

Вось наогул не рады я за гэты рускі фэст у Варшаве. Гляджу ў Трэдсе фоткі і відосы з фестывалю, які зараз праходзіць у сталіцы Польшчы, дзе ў асноўным артысты з рф. Есць там парачка і нашых банд. І мяне гэта ўсе вашчэ не запальвае. Даўно, падчас першага анонсу гэтага фэсту, я ведаў, што асвятляць яго не буду. Ну пох мне... Але чаму пох? Я ж ведаю ўсіх гэтых музыкаў, з кімсьці нават камунікаваў. Але зараз яны мне наогул не блізкія. І справа не толькі ў тым, што фэст - рускі. Ды хоць папуа-новагвінейскі. Сутнасць у тым, што ён не пра нас. А з іншага боку, я ж, быццам бы - музычны блогер. Павінен ныраць у інфу пра такiя мерапрыемства, шукаць класныя гісторыі, інфармаваць, забаўляць. Але нешта ўнутры мне кажа: калі гэта не наша свята, то i рабіць нам там абсалютна няма чаго. А канцэнтравацца трэба толькі на сабе. Як думаеце, мой падыход «пра сябе і для сваіх» - гэта наймаднейшая стратэгія ці проста дзіцячы з..ёб? I што мне за такое дадуць - прэмію ці падсрульнік? Ці расказваць пра беларусаў, якія там гралi?

Мне прыляцела «атветка» ад вакаліста гурта Arrhythmia. Вышэй я выказваў сумневы, што ён зможа праспяваць ужывую партыі гэтак жа роўна, як іх зрабілі на запісе песнi «Огни». Вось рэакцыя ў адказ. Як думаеце, Артур давёў справай, што мае рацыю? Цi гэта пук-пук-пук?

Рок-фестываль «Грай» шукае ў свой лайн-ап моладзь, якая пакажа гэтым старым пердунам з афiшы, як трэба навальваць. Фэст пройдзе ў пачатку восені ў Ваве. Я тусаваўся там у мінулым годзе і рабіў для вас падрабязны рэпорт проста з месца падзей. Атмасфера была даволі гарачая, угарная. У гэтым годзе лайн-ап сабраны ў тым жа ключы: «гурт Рабяты», «Разбітае Сэрца Пацана», «Дай Дарогу!», а таксама Volski і J:Морс. Першыя, як звычайна, будуць раздаваць жару, а вось другія дададуць гэтаму сабантую ноткі лірычнасці. Ну, как спадабалася i дзевачкам. У мінулым годзе беларусы чудзілі ў «Прагрэсіі», а ў гэтым годзе фэст пройдзе ў клубе з прыгожай назвай NIEBO на 800 гледачоў. Квіткі ўжо даступныя.

Давайце абмяркуем бліжэйшыя беларускія фестывалі ці фэсты з удзелам нашых банд. Ужо анансавана некалькі яркіх мерапрыемстваў, якія пройдуць як у Сінявокай, так і ў суседніх краінах. Пішыце ў каментарах, хто куды плануе, каб адпачыць ці выступіць. Парайце, на якія івэнты мне трэба абавязкова звярнуць увагу?

Не веру, што вакаліст Arrhythmia зможа праспяваць сваю ж песню ўжывую. Калі нашым пост-панкам PSOTA, з паста вышэй, яшчэ трэба папрацаваць над насычанасцю сваіх трэкаў, то вось вам адваротны прыклад. Менскія глэм-рокеры «Аритмия» выпусцілі, на мой погляд, самую моцную сваю рэч. Але настолькі перамудрылі, што, па сутнасці, у ёй адразу пяць песень. «Огни» цікава слухаць - тут шмат адсылак на вялікія стадыённыя рок-гурты, трэк выдатна гучыць і крута праспяваны. І мне здаецца, што Артур планку завысіў замоцна і абкекаецца паўтарыць гэта ўсе ўжывую на такiм жа ўзроўнi. Як думаеце, вывезе пацан ці не?

Мне здаецца, Музыкоўскі быў бы нядрэнным артыстам і музыкам. Але пакуль я ў цвярозым розуме - гэтая галіна развіцця для мяне зачынена. Па-першае, у нас і так шмат супер клёвых персанажаў на сцэне, а па-другое, напэўна, я ўсё ж такі больш карысны у той ролі, якую ўжо абраў. Аднак, калі мне надакучыць вазіцца з блогам, то было б цікава памацаць кар'еру дыджэя, прадзюсара рэміксаў ці тыпу таго. Даўно думаю над праектам альбома кавераў беларускіх песень. Яго галоўная ідэя - пагуляцца «са святым», упіхнуць неўпіхуемае і спалучыць неспалучальнае. Канчатковы вынік - танцавальная канцэртная праграма з пераасэнсаваннем песень беларускіх аўтараў. Як прыклад - уяўляеце «Ляпісаў» у далікатным выкананні дзяўчыны ці дзіцяці, Вольскага - у кicлотных танцавальных аранжыроўках, «Нейра Дзюбель» - у хіп-хопе ці, наадварот, у сімфа-варыяцыі? Галоўны крытэр для мяне - новыя версіі павінны пазнавацца. Ну, і добра гучаць у клубным выкананні. Я б хацеў гэта граць як дыджэй-сэт, рубіцца з людзьмі і араць усякую бздуру ў мікрафон.

Мне здаецца, Музыкоўскі быў бы нядрэнным артыстам і музыкам. Але пакуль я ў цвярозым розуме - гэтая галінка развіцця для мя Па-першае, у нас і так шмат клёвых персанажаў на сцэне, а па-другое, напэўна, я ўсё ж такі буду куды больш карысным у той ролі, якую ўжо абраў. Аднак, калі мне надакучыць вазіцца з блогам, то было б цікава памацаць кар'еру дыджэя, прадзюсара рэміксаў, кавераў ці тыпу таго. Я ўжо даўно думаю над праектам альбома кавераў беларускіх песень. Галоўная ідэя гэтага альбома - пагуляцца са святым, упіхнуць неўпіхальнае і спалучыць неспалучальнае. Канчатковы вынік - гэта канцэртная праграма з пераасэнсаваннем старых і новых песень беларускіх аўтараў. Ну вось, як прыклад - паслухаць песню «Ляпісаў» у далікатным выкананні дзяўчыны ці дзіцяці, Вольскага - у электронных танцавальных аранжыроўках, а «Нейра Дзюбель» - у хіп-хопе ці, наадварот, у сімфа-варыяцыі. Галоўны крытэрый для мяне - новыя версіі павінны пазнавацца і добра гучаць у клубным выкананні. Я б хацеў гэта граць як дыджэй-сэт, рубіцца з лю

Нешта я не прыгадаю беларускія банды, у якіх вакаліст картавіць. Зацаніце, новае імя на беларускамоўнай рок-сцэне з'явілася - PSOTA. Як я зразумеў, гэта дуэт. Музыкі - навічкі і не ўдзельнічалі ў якіх-небудзь праектах да гэтага. Але аналізуючы, як гучыць іх другі сінгл - «Połymia», то не верыцца. Мяне недзе дураць? Ну, занадта добра ён гучыць для пачаткоўцаў, нават можна несьцi на радыё. Тупа дзеля прыколу і параўнання дадаў i дэбютны трэк хлопцаў - «Serca śpieŭ». Па-мойму, прагрэс відавочны. Спадзяюся, што цяпер пацаны замарочацца над сонграйтынгам і структурамі новых песень. Вось, напрыклад, «Полымя» доўжыцца амаль 5 хвілін, у ёй овер дафіга тэксту, пры гэтым у гісторыі лірычнага героя тут амаль нічога не адбываецца. Не проста так звярнуў увагу на картавасць вакаліста - гучыць гэта міла i прыцягвае ўвагу.

На ўваходзе на шоў «Нейра Дзюбеля» гледачам налівалі стопку і давалі агурок. Навошта? Якая гісторыя песні «Петрова, подай воды». Хто такая Пятрова і каму яна мусіць падаць? Што ахова менскiх канцэртаў у 90х рабіла з безбілетнікамі? Глядзіце на ютубе наступную главу аўдыякнігі пра «Нейро Дюбель».

Зацаніце, як сінгл беларускіх дэзкоршчыкаў Porphyria раз'ябаў металкорных блогераў з РФ. Ідэя слухаць новыя трэкі ў прамым эфіры, ацэньваць на падставе стартавай эмоцыі на першай жа секундзе трэка - стары добры фармат. У Беларусі самыя дасведчаныя ў гэтым - стрымы ад першага лакальнага. Праўда, у адрозненне ад калег з усходу, нашыя хоць нешта кажуць. Як раз сёння ў хлопцаў - выпуск «Аддзела мясцовай прадукцыі», фінальны ў гэтым сезоне. І ў «студыю» на Кульман, 9, адкуль будзе весціся стрым, яны запрашаюць жывых гледачоў. Уваход - 10 рублёў, таму глупа не скарыстацца магчымасцю патусавацца з аднадумцамі, пакамунікаваць з людзьмі з ютуба, ды і проста паглядзець, як гэта «шоу» выглядае па той бок экрана.

Як вы даўно ведаеце - я даволі херавата ведаю беларускую мову. Распавядаў жа, што мяне ледзь не пнулi пад сраку з журфака за залік па бел мове, які я не мог здаць гады два. Цi выкладчыца папалася прынцыповая, а можа, я ёй проста спадабаўся... Многія пытаюць - а ці часта прад'яўляюць прадстаўнікі «моўнай паліцыі» за мае прыдуманыя словы, агаворкі-перакручванні, апіскі і ўсё такое? Так, часам папраўляюць, але ніколі не прад'яўлялі! А вось я, будучы лютым калекам з мізэрным слоўнікавым запасам, люблю патыкаць тых, якія кажуць: «я не размаўляю па-беларуску, таму што ў мяне дрэннае вымаўленне, не хачу паганіць мову». Я такiм кажу - ну паглядзі ты на мяне! Нават у мяне, крывога-касога, нешта атрымліваецца. Ладна там, разумею, калi вакаліст My Dying Bride саромеўся свайго вымаўлення беларускай мовы. Так, Аарон Стэйнторп, які спяваў у галоўным у свеце doom-гурце, нядаўна запісаў партыю па-нашаму. Нават брытанец справіўся! Нармальна там наДЗекаў і наЦЕкаў. А нам-та чаго саромецца, епта?

У дадзены момант 45 000 ратоў на ўвесь Стамбул гарлапаняць песні Максімкі з беларускага Лунінца. Корж сённяшнім суботнім вечарам сабраў турэцкі стадыён «Бешыкташ». Шмат трындзiць са сцэны, сцябе факапы мінулых канцэртаў. У праграме трапляюцца рэдкія песні, напрыклад, «Флэт». Візуальна здаецца, што танцпляц значна шчыльней, чым два тыдні таму ў Бухарэсце. Жадаеце падборку яшчэ «двiжовых» відосаў з Стамбула?

Усе навінкі чацвёртага тыдня траўня ад беларускіх артыстаў можна паслухаць тут. Пару думак пра шэсць з 46. Калі хочаце яшчэ - паведамляйце. Brama Mora - гэта песня пра тое, як цела само паклала сябе ў труну, аднеслася да святара, адпелася і закапалася таксама самастойна... Крута? Гэта, дарэчы, праекцік адной з дзяўчат з Ralla. Электроншчыкі TRASCA на пачатку лета вырашылі тэлепартаваць нас у гісторыю, дзе пануюць завеі, холадна, страшна і цёмна. Але пры гэтым ад самой песні чамусьці вее цеплынёй. З песняй «Тыгры» ад Mashin' Gun гісторыя смешная - яна, як вада, якой немагчыма напіцца. Я праслухаў песню разоў 10 - яна класная. Але я не памятаю з яе ніводнай фразы. Mikalaj Karhin выпусціў канцэптуальны альбом, дзе сабраў музычныя асацыяцыі розных момантаў свайго жыцця. Пад яго і напісаны гэты пост. На песні «Zastańsia» я адляцеў вось у якія фанатазіі - уявіў ранак, ложак, каву, мне трэба сыходзіць, нацягваю штанцы, а сяброўка кажа: «Ды забей ты на ўсіх іх хер! Застанься яшчэ». Я выцягваю яе...

Як алкаголь загубіў маю кар'еру. Многія крэатары, музыкі і іншыя лайдакі любяць паплакацца пра творчыя крызісы, засуху натхнення. Што час не той, што сёння няўдзячная ці атрутная аўдыторыя. I бабла не даюць. А вось у мяне наадварот: творчая патэнцыя такая, што хоць адрубай - зноў вырасце. І ўсе асноўныя палкі ў колы (акрамя тых двух глабальных, таўшчэзных палак, пра якія вы ўжо, напэўна, зразумелі) я ўставіў сабе асабіста сам. Першая і галоўная праблема, чаму я яшчэ далёкі ад сваёй мэты, - гэта не: - не адсутнасць рынку крэатараў, блогераў і падобных ледарухаў. Я наадварот лічу цяперашнюю сітуацыю з беларускім інтэрнэтам даволі цікавым перыядам, па якім мы яшчэ будзем сумаваць, калі «пасталеем». Не адсутнасць падтрымкі алгоритмамі беларускай мовы - таксама не праблема. І не складанасці з фінансавымі пытаннямі падтрымкі блога мяне хвалююць. Большасць маіх прасёраў здараліся праз алкаголь. Мне нават сорамна вам прызнавацца, колькі...