පන්හිඳ ™🖌📓📖

Writer Januh ඉන්නව නම් මේ මැසේජ් එකට කමෙන්ට් එකක් දාන්න.නිසූ කතාව ලියන ඕතරි ඉක්මනට කමෙන්ට් එකක් දාන්න. - 🍁 Dinithi Rathnayaka 🍁 -

"ගසක් මූලයන් නිසා ශක්තිමත්ව නැගී සිටිනවා වගේ, දරුවෙක් ජීවිතයේ ඕනෑම කුණාටුවක් ජයගන්නේ අම්මාගේ ආශිර්වාදය සහ ආදරය නිසායි. ඇයගේ කැපවීම් බොහෝ විට වචනවලට නොඑනවා, ඇයගේ කඳුළු බොහෝ විට ලෝකයට නොපෙනෙනවා. නමුත් දරුවෙකුගේ සාර්ථකත්වයේ සෑම පියවරක් පිටුපසම අම්මාගේ නිහඬ ප්‍රාර්ථනා සහ නොනිමෙන ආදරය සැඟවී තිබෙනවා. අම්මා කියන්නේ ජීවිතයේ ලස්සනම වචනයක් නොවෙයි, ඒ වචනයෙන්ම අර්ථය ලබන මුළු ලෝකයක්." ❤️✨🌿 🖋Dew🩵....

"හැම හිනාවක් පිටිපස්සෙම නිහඬ කතාවක් තියෙනවා. ඒ නිසා කෙනෙක්ව ඉක්මනින් විනිශ්චය කරන්න එපා." 🤍

 🖋Dew🩵....

11:47 දුම්රිය 🖤 – Telegraph https://telegra.ph/1147-%E0%B6%AF%E0%B6%B8%E0%B6%BB%E0%B6%BA-06-07

සමහර මල් පිපෙන්නේ වැස්සට පස්සේ. සමහර සිහින හැබෑ වෙන්නේ බොහෝ ඉවසීම් වලට පස්සේ. ඒ වගේම ජීවිතේ හොඳම දේවල් ලැබෙන්නේත් ඉක්මන් නොවී, තමන්ගේ ගමන විශ්වාස කරගෙන ඉදිරියට ගිය අයටයි. ඒ නිසා අද දවස ටිකක් අමාරු වුණත්, හෙට ගැන බලාපොරොත්තු අත්හරින්න එපා.🫀🧿 🖋Dew🩵....

කෙටි කතාවකි. " " අප්පච්චි , අප්පච්චි , ඕ චූටි දූ " අනේ මට අයිස්ක්‍රීම් එකක් අරන් ඕනි" අනේ අනේ දැන් වයස කීයද ? අවුරුදු විසි තුනක් වෙලත් තාම අයිස්ක්‍රීම් ඕනි නේද? හරි හරි ඉන්නකෝ මන් කඩෙන් ගිහින් අරන් එන්නම්.ඔයා ඔහොමම ඉන්න.මන් පාර පැනලා අරන් එන්නම්. හරි අප්පච්චි මන් යුගාරා දෙව්මිණි.අවුරුදු විසි තුනයි.මන් දැන් මානව සම්පත් කළමනාකරණ ඩිප්ලෝමවක් කරන ගමන් ඉන්නෙ.මායි අප්පච්චියි දෙන්නා ආවා අද නිවාඩු හින්දා ඇවිදින්න.ඒ යන අතරෙ තමයි අප්පච්චිට මන් අයිස්ක්‍රීම් ගේන්න කිව්වේ. අයියෝ අර මනුස්සයා හැප්පුණා නේද ? කවුරුවත් නැද්ද ඉක්මනින් මෙයාව හොස්පිට්ල් එක්කන් යන්න බයිසිකල්කාරයාගේ අතේ තමයි වැරැද්ද පුදුම වේගෙකින්නේ ගියේ. මේ විදියට හරි හරියට මිනිස්සු කෑ කෝ ගහන හින්දා සිරි නරඹ නරඹ හිටපු අවධානෙ ඒ පැත්තට ඇදුනා. කහ පාට අත් දිග කමිසයක් ඇඳලා තිබුණු අතක් පාරෙ මිනිස්සු අතරින් පෙනුනා.ඒ අතරේ මන් මේ පාර උපන්දිනේට අරන් දුන්නු අතට පාතින් ඔරලෝසුව වගේම ඔරලෝසුවක් පේන්න ගත්තා.මගෙ පපුව හරහා විදුලියක් යනවා වගේ දැනුනා. එකපාරටම මාව ඒ පැත්තට ඇදිලා යන්න උනා.ටික වෙලාවකින් මට මගෙ මුළු ලෝකෙම අඳුරු උනා වගේ උනා.අප්පච්චි පාර මැද අසරණව වැටිලා හිටියා. මට කරන්න ඕනි මොනවාද නැත්තෙ මොනවාද කියලා හිතා ගන්න බැරි උනා. බයිසිකල් රියදුරු අතුරුදහන් වෙලා තිබුණා.අප්පච්චි වටේ මිනිස්සු පොර කකා බලන් හිටියා උනාට ,වීඩියෝ කරන්න හිටියා උනාට එකම එක මනුස්සයෙක්වත් අප්පච්චි හොස්පිට්ල් එක්කන් යන්න හිටියේ නෑ. අප්පච්චිගෙ ඇස් දෙකේ අඟ කඳුළු බින්දුවක් රැදිලා තියෙනවා දැක්කා.හිමින් සැරේ මන් අප්පච්චි ළඟට ගියා. අප්පච්චිට හොඳටම අමාරුයි.හැබැයි සිහිය තියෙනවා.අප්පච්චි මගෙ අතින් අල්ලා ගත්තා.අල්ලගෙන "චූටි දූ මට තේරෙනවා මට දැන් යන්න වෙලාව හරි.මගෙ දුව දුක් වෙන් නැතුව ,අඬන් නැතුව ශක්තිමත්ව ඉන්න ඕනි.අම්මාවත් හොඳට බලා ගෙන ඉන්න.අප්පච්චි නෑ කියලා කඩන් වැටෙන්න එපා.තේරුණාද" එහෙම කියලා අප්පච්චි ජීවිතෙ අත් හැරියා. දවස් ඔහොම ගෙවිලා ගියා.මාව දාලා යන අන්තිම පාරට මට අප්පච්චිව බලා ගන්න උනු දවස ආවා. අඬන්න ඕනි උනාට කෑ ගහ ගන්න ඕනි උනාට ඒකටවත් මන් උත්සාහ කළේ නෑ. අප්පච්චිගෙ අනතුර ගැන නඩුවෙ අවසන් දවසට ආවා.එතන විතිති පාර්ශ්වයෙ බයිසිකල් රියදුරුත් ඔහුගෙ පවුලෙ අයත් හිටියා.ඒ අතරේ එයාගෙ චූටි දූත් හිටියා. ඒ අතරෙ නඩුවෙ හැමදේම විතිතිකරුට විරුද්ධව තිබුණා.ඊළඟට මාව අධිකරණ භූමියේ ඇසින් දුටු පාර්ශ්වයෙ සාක්ශිකරුවෙක් විදියට මාව කැදෙව්වා.එහිදී මන් සාක්ශි දුන්නා ස්වාමිනී මිය ගියේ මගේ අප්පච්චි.මට අයිස්ක්‍රීම් ගෙනත් දෙන්න අප්පච්චි පාර පැන්නේ.මන් අද අධිකරණ භූමියට ආවෙ මගෙ අප්පච්චිට සාධාරණයක් ඉටු කරන්න කියලා.ඒත් මන් මෙතනදි දැක්කා මටත් වඩා චූටි දුවෙක් අධිකරණ භූමියේ එයාගෙ තාත්තා හින්දා ඇවිත් ඉන්නවා.මන් ඒ වෙලාවෙ හිතුවා ස්වාමිනී මගෙ අප්පච්චි අද මෙතන ඉන්නවනන් කවදාවත් ඒ චූටි දූව අසරණ කරන එකක් නෑ.අද මගෙ අප්පච්චිට සාධාරණයක් උනත් මේ චූටි දූට අසාධාරණයක් වෙයි. ඒ හින්දා දඬුවම් ලිහිල් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි. එහෙම කියල මම නිහඬ උනා. නඩු තීන්දුව කුමක් උවත් ඒ චූටි දූ හින්දා දඬුවම් සමහර විට ලිහිල් වේවි. සැලකිය යුතු -අධිකරණ භූමියේ කටයුතු පිළිබඳ අපහාසයක් මෙයින් සිදු නොවේ. පාරෙ වාහන පදිද්දි සැලකිලිමත්ව වාහන පදවන්න දෙමාපියන්ගෙන් හැම දෙයක්ම ඉල්ලා කරදර නොකරන්න