آداجیو

قلبم می‌شکنه وقتی‌که آدم‌ها کاری می‌کنن که بخوام بر خلاف میل باطنی و ذات درونیم رفتار کنم فقط برای محافظت کردن از خودم و ارزش‌هام. چی شد که انقدر همه‌چیز شرطی شد؟ ارتباطات تبدیل به ریاضی شد یا یه معما برای حل کردن که جذابیتش بعد از پیدا کردن پاسخ از دست میره؟

ز دستِ دیده و دل، هر دو فریاد که هر چه دیده بینه، دل کنه یاد

نوشته بود: به گونه‌ای انجامش می‌دهی که گویی باری سنگین بر دوش توست یا به گونه‌ای که گویی در قسمتی از یک رقص است؟

Pottery studio

“I was always ashamed to take. So l gave. It was not a virtue. It was a disguise.” –Anaïs Nin

«من را ته چاه هم بیندازی، همان‌جا جوانه می‌زنم.»

می‌گه که

زندگی مثل بافتنی‌های مادربزرگمه، دوتا زیر، یکی رو.

من تا لحظه‌ی آخر کش میام و یکهو یه‌جا که کشسانیم تموم شد تو یک لحظه پرت می‌شم می‌خورم تو چشمت.