"﮼ملعون﮼"

باور به گذشت زمان رو از دست داده‌ام! به این‌که هر تجربه‌ای هرچقدر هم که دردناک باشه، انسان در نهایت مثل یه عابر از کنارش می‌گذره، که مکانیزم سازگاری با شرایط تازه و سخت، علت حیاتش تا حال حاضره، اما بالا رفتن آستانه‌ی تحمل یه شوخی زشت و یه دروغ زیستی بزرگه، هر روز (که بهتر بگم هر لحظه) شده یه نبرد نفس‌گیر و شبیه آب راکد درون یه برکه به گنداب این درد و رنج خو کرده‌ام. می‌نویسم تا بالا بیارم اما همونطور که قبلا هم گفتم نوشتن علاج نیست، که علاج فقط مرگه. خلاصه‌ی چندماهه‌ی گذشته داستان مردیه که یه روز رو بارها زندگی می‌کرد، بدون این‌که بدونه چطور ازش عبور کنه.