باوکی عبدالله

ئیسلام بە عقیدەی (توحید) هات تاوەکو ڕۆحی مسلمانان بەرز بکاتەوە و شکۆ، سەربەرزی و پیاوەتی و غیرەت لە دڵیاندا بچێنێت و گەردنیان لە کۆیلایەتی ئازاد بکات. جا نە بچووکەکەیان سەر بۆ گەورەکەیان شۆڕ دەکات لە ڕێگەی زوڵمەوە، و نە لاوازەکەیان لە بەردەم بەهێزەکەیاندا دەترسێت، و هیچ دەسەڵاتدارێک لە نێوانیاندا دەسەڵاتی نابێت مەگەر بە حق و دادپەروەری نەبێت. ئیسلامیش بە هۆی عەقیدەی توحیدەوە کاریگەرییە چاکەکەی لە دەروونی موسلمانانی سەردەمە یەکەمەکاندا جێهێشت، بە جۆرێک کە خاوەن شکۆ و سەربەرزی و کەرامەت و غیرەت بوون، لە کاتی ستەمدا ڕووبەڕووی ستەم دەبوونەوە، و بە دەسەڵاتداریان دەگووت ئەگەر سنووری خۆی بەزاندبایە: «لە شوێنی خۆت ڕاوەستە و لە پێگەی خۆتدا زیادڕەوی مەکە، چونکە تۆ تەنها بەندەیەکی دروستکراوی، نەک پەروەردگارێکی پەرستراو، و بزانە کە هیچ پەرستراوێک نییە جگە لە خوا.