اليكترون

به کجا رسیدیم که گفتن «من هنوز امید دارم» شعار به حساب میاد و همه فکر می‌کنن واقعیت نداره.

کی منو چشم بزنه مادر من؟ دارم مثل سگ دنبال زندگیم میدووم که از دستم نره خودم از دست نرم. مثل سگ دوویدن آرزو شده؟

کی منو چشم بزنه مادر من؟ دارم مثل سگ دنباا زندگیم میدووم که از دستم نره خودم از دست نرم. مثل سگ دوویدن آرزو شده؟

پام پیچ خورد افتادم واکنش مامانم: یکی چشمت زد.

کاش میشد شکر بریزم تو زندگیم شاید شیرین شم از تلخی دربیام.

بلاخره توی بیمارستان یک نفرو دیدم که کارشو درست انجام میده.

طرح بیمارستان رو شروع کردم. همه‌جا خیلی شلوغ و نامنظمه و برای من که همه چیزم سرکار مرتب بوده خیلی رو مخه. اگه هرکی کارشو درست انجام بده اینجوری نمیشه. نمی‌دونم شایدم اشتباه میکنم هنوز هیچی نمی‌دونم.

طرح بیمارستانمو شروع کردم. همه‌جا خیلی شلوغ و نامنظمه و برای من که همیشه همه چیزم سرکار مرتب بوده خیلی رو مخه. اگه هرکی کارشو درست انجام بده اینجوری نمیشه. نمی‌دونم شایدم اشتباه میکنم هنوز هیچی نمی‌دونم.

به قول ارسطو کاش میشد سند بذاریم فکرمون آزاد شه.

«باید یاد بگیریم خداحافظی کنیم و به روابط نامناسب پایان دهیم. از دست دادن دوستان همان‌قدر هنر است که به دست آوردن یک دوست جدید مهارت می‌خواهد.»

باورم نمیشه که تموم شد و خداحافظی کردم.

تقریبا این مدت هممون آنفالونزا و هزارتا مریضی گرفتیم حالا یادشون افتاده که واکسنشو پخش کنن. خدایا بازم شکرت.

بچه‌ها فکرکنم انقدری دلم شکسته بود که روزگار برام چرخید.

آخیش که بچه مدرسه‌ای نیستم صدرحمت به بزرگسالی و حمالی.

تهش بتونی ادامو دربیاری.

یدونه نون خامه‌ای برای شیرین کردن تلخی امروزم کافی بود که اونم بهم رسوند.

برای کفش نداشتن یه بچه مدرسه‌ای دلم میسوزه. بعد می‌بینم همون بچه سه تا خواهر برادر داره که اونام کفش ندارن. کاش حداقل نسل جدید یاد بگیرن که نیازی نیست همه بچه‌دار بشن.

آخرین جمعه‌ی تابستون.

قسط بعدی چی باشه؟