Пәйгамбәребезнең ﷺ хәдисләре белән танышу

Ассаляму алейкум уа рахматуллахи уа баракатуху Бүгеннән башлап дәресләребез дәвам итә. Ин шәә Аллаһ

Ибне Натур исемле патша, Илья шәһәренең әмире, Һиракль белән икесе Сирия җиренең мөфтиләре булалар. Һиракльның күңелендә борчу барлыкка килә. Кайбер монахлары моны күреп Һиракльга әйтәләр: "Синең хәлең безгә ошамый!" Һиракль әйтә: "Мин бер төнне йолдызларга карап шундый нәрсә белдем: сөннәткә утыртылган кешеләрнең патшасы җиңде. Бу өммәттә кайсылары ул?" Монахлар җавап бирә: "Яһүдләрдән кала сөннәткә утыртылган кешеләрне белмибез без. Ләкин алар сине куркытмасыннар. Барлык әмирләргә яз, алар шәһәрләрендә булган барлык яһүдләрне үтерсеннәр ". Шулай сөйләшеп утырганда бер кеше килеп Аллаһның илчесе ﷺ турында хәбәр җиткерә. Һиракль үзенең кешеләрен Аллаһның илчесе ﷺ барлыкка килгән җиргә җибәрә, сөннәткә утыртылганмы ул яки юкмы икәнен белергә. Шунда бу кешеләр аңа карап: "Бу илче һәм аның кырыенда булганнар сөннәткә утыртылган кешеләр",- дип әйтәләр. Шунда Һиракль әйтте: "Ул кеше - бу өммәтнең патшасы, менә ул чыкты!" Шулвакыт Һиракль үзенең иптәшенә хат яза, ул үзе шикелле белемле була, һәм Химс дигән җирлеккә китә. Анда барып та җитәргә өлгерми, аңа ул иптәшеннән хат килә. Һәм ул да: "Әйе, бу – Пәйгамбәр",- дип әйттә. Шунда Һиракль бөтен Рим патшаларын чакыра, үзенең патша сараена җыя, бөтен ишекләрен бикләп куерга әмер итә. Балконга чыгып аларга эндәшә: "Әй Рим әһелләре, уңышка һәм туры юлга ирешәсегез киләме? Патшагыз сездә калуын телисезме? Әле генә чыккан Пәйгамбәр артыннан иярәчәксезме? Аңа присяга бирәчәксезме? Шунда бу патшалар шушы сүзләрне ишеткәннән соң кыргый ишәкләр сыман ишеккә ыргылалар, ләкин чыга алмыйлар. Бу хәлне күргәч Һиракль аларның иман китерүләренә өметен өзә, һәм әйтә: "Боларны кире миңа кайтарыгыз. Мин сезгә бу сүзне юри генә, тикшерү өчен генә әйттем, үзегезнең динегезне яратасыз микән дип тикшереп карарга булдым сезне. Һәм сез үзегезнең динегездә нык торасыз икән!". Шунда бу патшалар бу сүзләрен ишеткәннән соң, аңа сәҗдә кылалар, аңа ризалык белдерәләр. Һәм бу Һиракльның Ислам диненә иң якынайган вакыты була, ләкин ул аны кире кага". 📚Силсилә әс-Сахихә, 3607.

Шуннан соң Һиракль Дихьяны чакыра, һәм Пәйгамбәребез ﷺ җибәргән хатны аңа тапшыралар. Шунда ул хатны укый, һәм анда болай дип язылган була: "БисмиЛләһи әр-Рахмән әр-Рахим. (Рәхимле, шәфкать иясе булган Аллаһның исеме белән). Бу хат Мөхәммәттән, Аллаһның илчесеннән, Римның зур патшасына- Һиракльга. Һәм туры юлдан баручыларга сәлам. Һәм соңыннан: Мин сине Ислам диненә чакырам. Ислам динен кабул ит, һәм син котылырсың. Сиңа Аллаһ әҗерен ике тапкыр бирер. Ләкин син Исламга керүне кире каксаң, синең артыңнан ияргән барлык насараларның гөнаһлары синең өстеңдә булыр. "Әй китап әһелләре,әйдәгез бер сүздә килешик: Аллаһтан башка беркемгә дә гыйбадәт кылмыйк, Аллаһка беркемне дә,бернәрсәне дә тиңдәш китермик, бер-беребезне Раббыбыз итеп алмыйк. Әгәр алар киге кагалар икән, аларга әйт: Без – мөселманнар дип шәһадәт китерегез!"". Шунда Әбү Суфьян әйтә: "Шунда Һиракль хатны укып бетергәч, аның янында булган башка патшалар аның тирәли йөри башлыйлар, бү сүзләрне йөрәкләре белән кабул итмиләр, кычкыра башлыйлар, безне чыгарып җибәрәләр. Һәм шунда мин үземнең иптәшләремә әйттем: "Бу Әбү Кәбшәнең улы зур дәрәҗәгә ирешә ахрысы. Хәтта аннан бу сары тәнлеләрнең патшасы да курка. Аллаһ минем йөрәгемә Ислам керткәнчегә кадәр бу кешенең безне җиңүе турында бер дә шикләнмәдем.

Шуннан соң мин синнән аның артыннан кемнәр ияргәне турында сорадым, данлыклы кешеләрме я инде көчсез булганнармы. Син "көчсез булганнар" дип җавап бирдең. Нәкъ шулай! Илчеләр артыннан бары тик көчсез булган кешеләр генә иярә. Шулай ук мин синнән мөселманнарның саны турында сорадым- арталармы алар я инде кимиләрме. Син "алар арталар" дип әйттең. Нәкъ шулай! Иман гел арта камил булганчыга кадәр! Һәм мин синнән сорадым шул диннән чирканып чыгучылар барлыгы турында. Син "алай чыгучылар юк" дип әйттең. Нәкъ шулай! Әгәр иман йөрәккә керә икән, нәкъ шулай була, кеше бу иманын калдырасы килми. Һәм мин синнән "аның хыянәт итүе турында билгелеме" дип сорадым. Син "юк" дип җавап бирдең. Нәкъ шулай! Илчеләр беркайчан да хыянәт итмиләр! Һәм мин синнән аның нәрсә әмер итүе турында сорадым. Син "Ул сезне бер Аллаһка гына гыйбадәт итәргә чакыра,һәм потларга гыйбадәт итүдән тыя, намаз турында әмер итә, хаклыкны гына сөйләргә, тыйнаклыкка чакыра" дип җавап бирдең. Әгәр син әйткән сүзләр дөрес икән, ул кеше шушы минем аяк астында булган җирләр белән идарә итәчәк. Мин белдем пәйгамбәрнең чыгачагын, ләкин уйламадым аны гарәпләр арасыннан чыгар дип. Әгәр мин белсәм аның белән очрашуымны, мин һичшиксез ул очрашуга әзерләнер идем. Әгәр мин аның янында булсам, мин аның аякларын юар идем".

Шунда Һиракль сорый: "Берәр кеше бармы шул дингә кереп шул диннән ачуланып, чирканып кире чыгып киткән?" Әбү Суфьян: "Юк",- дип җавап бирә. Һиракль: "Сез бу кешенең элекеге тормышта алдаганын күрдегезме?" Әбү Суфьян:"Юк",- дип җавап бирде. Һиракль: "Аның бер тапкыр булса да хыянәт иткәне булдымы?"Әбү Суфьян: "Юк, ләкин без аның белән килешү төзедек, һәм миңа әле билгесез, ул бу килешүендә торыр микән",- дип җавап бирде. Шуннан соң Әбү Суфьян әйтте: "Һәм башка бер сүз дә әйтә алмадым пәйгамбәр турында". Һиракль тагын сорау бирә: "Сез аның белән сугышасызмы?" Әбү Суфьян әйтте: "Әйе". Һиракль сорый: "Ничек аның белән сугыш? Кайсыгыз җиңә?" Әбү Суфьян әйтә: "Алмашучан уңыш белән. Кайвакыт без җиңәбез, кайвакыт без җиңеләбез". Шулвакыт Һиракль сорый: "Ул сезгә нәрсә әмер итә?" Әбү Суфьян: "Ул безне бер Аллаһка гыйбадәт кылырга һәм Аңа беркемне һәм бернәрсәне дә тиңдәш китермәскә әмер итә. Һәм әти-бабаларыбыз әйткән нәрсәләрне калдырырга куша. Шулай ук ул безне намаз укырга өнди, хаклыкны гына сөйләргә, тыйнаклыкка һәм туганлык җепләрен ныгытырга чакыра". Шунда Һиракль тәрҗемә итүчегә әйтә: "Әйт аңа: "Мин аннан бу кешенең нәселе турында сорадым, һәм ул данлыклы нәселдән дип җавап бирде. Нәкъ шулай! Әгәр Аллаһ илче җибәрә икән, бу илчене данлыклы нәселдән чыгара. Һәм шуннан соң мин аңардан бу кешегә кадәр берәр кешенең "Мин– пәйгамбәр" дип әйткәне булдымы дип сорадым. Ул "Юк" дип җавап бирде. Әгәр ул "Әйе" дип җавап биргән булса, мин әйтер идем: "Димәк бу хәзерге кеше алдан әйткән кешенең дәрәҗәсенә ирешергә тели". Шулай ук мин синнән сорадым: "Аның әти-бабасыннан патша булган берәрсе бар идеме?" Син "Юк" дип җавап бирдең. Әгәр син аның әти-бабасыннан берәр патша бар дип әйткән булсаң, ул үзенең әти-бабасының патшалыгын үзенә кайтарырга тели, шуңа пәйгамбәр булырга тели дип әйтер идем. Шунда мин: "Бу кешене ул "Мин-Пәйгамбәр" дип әйткәнчегә кадәр алдалауда таптыгызмы? Син "Юк"дип җавап бирдең . Әгәр ул кешеләрне алдап йөрми икән, димәк Аллаһ турында бигрәк тә алдамаячак.

571(1026) — Әбү Суфьян ибн Хәрб хәбәр итте: «Ул Ислам кабул иткәнче чит илгә караван белән чыгып китә. Һәм Сирия җирлегендә сату-алу белән шөгыйльләнә. Бу Пәйгамбәребез ﷺ Әбү Суфьян һәм курайшлар белән сугышмау турында килешү төзегән вакыт була. Һиракль Византияның Рим империясының патшасы Әбү Суфьянның һәм курайшларның якын тирәдә булуларын ишеткәч, аларны үзе янына чакыра. Әбү Суфьян үзенең иптәшләре белән килә, һәм анда барлык патшалар җыелган була. Шуннан соң Һиракль алар өчен тәрҗемә итүчене чакыра һәм әйтә: "Сезнең кайсыгыз үзенең туганлык җебе белән үзен пәйгамбәр дип атаган кешегә якынрак?" Әбү Суфьян әйтте: "Мин аңа иң якыны". Һиракль әйтә: "Әбү Суфьянны минем каршыма утыртыгыз, ә аның иптәшләрен аның артына утыртыгыз". Шуннан соң тәрҗемә итүчегә әйтә: "Әйт аларга: "Хәзер мин бу кешегә сорау бирәчәкмен, әгәр ул мине алдаса, аның арттагы иптәшләре аның алдаганын миңа белгертсеннәр". Әбү Суфьян әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, әгәр минем халкым мине алдакчы дип әйтүләреннән курыкмаган булсам, мин һичшиксез аның сорауларына җавап биргәндә алдалар идем". Шуннан соң Һиракль иң беренче итеп пәйгамбәрнең ﷺ нәселе турында сорый. Әбү Суфьян әйтте: "Ул безнең арада данлыклы нәсел иясе". Һиракль сорый: "Мөхәммәдкә хәтле кешеләр "Мин – Пәйгамбәр" дигән сүз әйттеләрме?" Әбү Суфьян: "Юк",- дип җавап бирде. Шунда Һиракль сорый: "Аның әти-бабасыннан патша булган берәрсе бар идеме?" Әбү Суфьян: "Юк",- дип җавап бирә. Шунда Һиракль сорый: "Аның артыннан кемнәр иярә: данлыклы бай кешеләрме яки көчсез булган хәерче кешеләрме?" Әбү Суфьян әйтте: "Хәерче, мескен кешеләр иярә". Шунда Һиракль сорый: "Алар( мөселманнар) артып баралармы яки кимиләрме?" Әбү Суфьян: "Юк, алар артып баралар".

١٠٢٦ — عن أبي سفيان بن حرب: أن هرقل أرسل إليه في ركب من قريش وكانوا تجاراً بالشام في المدة التي كان رسول الله ﷺ ماد فيها أبا سفيان وكفار قریش، فأتوه وهم بإيلياء، فدعاهم في مجلسه، وحوله عظماء الروم، ثم دعاهم ودعا بترجمانه، فقال: أيكم أقرب نسباً بهذا الرجل الذي يزعم أنه نبي؟ فقال أبو سفيان: فقلت: أنا أقربهم نسبا، فقال: أدنوه مني، وقربوا أصحابه فاجعلوهم عند ظهره، ثم قال الترجمانه: قل لهم: إني سائل هذا الرجل، فإن كذبني فكذبوه، فوالله لولا الحياء من أن يأثروا علي كذباً لكذبت عنه، ثم كان أول ما سألني عنه أن قال: كيف نسبه فيكم؟ قلت: هو فينا ذو نسب، قال: فهل قال هذا القول منكم أحد قط قبله؟ قلت: لا، قال: فهل كان من آبائه من ملك؟ قلت: لا، قال: فأشراف الناس يتبعونه أم ضعفاؤهم؟ فقلت: بل ضعفاؤهم، قال: أيزيدون أم ينقصون؟ قلت: بل يزيدون، قال: فهل يرتد أحد منهم سخطة لدينه بعد أن يدخل فيه؟ قلت: لا، قال: فهل کنتم تتهمونه بالكذب قبل أن يقول ما قال؟ قلت: لا، قال: فهل يغدر؟ قلت: لا، ونحن منه في مدة لا ندري ما هو فاعل فيها؟! قال: ولم تمكني كلمة أدخل فيها شيئاً غير هذه الكلمة، قال: فهل قاتلتموه؟ قلت: نعم، قال: فكيف كان قتالكم إياه؟ قلت الحرب بيننا وبينه سجال، ينال منا وننال منه، قال: ماذا يأمركم؟ قلت: يقول: اعبدوا الله وحده ولا تشركوا به شيئاً، واتركوا ما يقول آباؤكم، ويأمرنا بالصلاة والصدق والعفاف والصلة. فقال للترجمان: قل له: سألتك عن نسبه؟ فذكرت أنه فيكم ذو نسب؛ فكذلك الرسل تبعث في نسب قومها، وسألتك: هل قال أحد منكم هذا القول؟ فذكرت أن لا؛ فقلت: لو كان أحد قال هذا القول قبله؛ لقلت: رجل يتأسى بقول قيل قبله، وسألتك: هل كان من آبائه من ملك؟ فذكرت أن لا، قلت: فلو كان من آبائه من ملك، قلت: رجل يطلب ملك أبيه، وسألتك: هل كنتم تتهمونه بالكذب قبل أن يقول ما قال؟ فذكرت أن لا، فقد أعرف أنه لم يكن ليذر الكذب على الناس ويكذب على الله، وسألتك: أشراف الناس اتبعوه أم ضعفاؤهم؟ فذكرت أن ضعفاءهم اتبعوه؛ وهم أتباع الرسل، وسألتك: أيزيدون أم ينقصون؟ فذكرت أنهم يزيدون؛ وكذلك أمر الإيمان حتى يتم، وسألتك: أيرتد أحد سخطة لدينه بعد أن دخل فيه؟ فذكرت أن لا؛ وكذلك الإيمان حين تخالط بشاشته القلوب، وسألتك: هل يغدر؟ فذكرت أن لا؛ وكذلك الرسل لا تغدر، وسألتك بما يأمركم؟ فذكرت أنه يأمركم أن تعبدوا الله ولا تشركوا به شيئاً، وينهاكم عن عبادة الأوثان، ويأمركم بالصلاة والصدق والعفاف؛ فإن كان ما تقول حقاً؛ فسيملك موضع قدمي هاتين، وقد كنت أعلم أنه خارج، لم أكن أظن أنه منكم، فلو أني أعلم أني أخلص إليه؛ لتجشمت لقاءه، ولو كنت عنده؛ لغسلت عن قدمه. ثم دعا بكتاب رسول الله ﷺ الذي بعث به دحية إلى عظيم بصرى، فدفعه إلى هرقل، فقرأه، فإذا فيه: بسم الله الرحمن الرحيم، من محمد عبد الله ورسوله إلى هرقل عظيم الروم، سلام على من اتبع الهدى، أما بعد؛ فإني أدعوك بدعاية الإسلام: أسلم تسلم، يؤتك الله أجرك مرتين؛ فإن توليت فإن عليك إثم الأريسيين؛ و ﴿و يا أهل الكتاب تعالوا إلى كلمة سواء بيننا وبينكم ألا تعبد إلا الله ولا شرك به شيئا ولا يتخذ بعضنا بعضا أربابا من دون الله فإن تولوا فقولوا اشهدوا بأنا مسلمون﴾. قال أبو سفيان: فلما قال ما قال، وفرغ من قراءة الكتاب؛ كثر عنده الصخب، وارتفعت الأصوات، وأخرجنا، فقلت لأصحابي حين أخرجنا: لقد أمر أمر ابن أبي كبشة! إنه يخافه ملك بني الأصفر، فما زلت موقناً أنه سيظهر؛ حتى أدخل الله علي الإسلام. وكان ابن الناطور -صاحب إيلياء- وهرقل سقفاً على نصارى الشام؛ يحدث أن هرقل حين قدم إيلياء أصبح يوماً خبيث النفس، فقال بعض بطارقته: قد استنكرنا هيئتك، قال ابن الناطور: وكان هرقل حزاء ينظر في النجوم، فقال لهم حين سألوه: إني رأيت الليلة -حين نظرت في النجوم- ملك الختان قد ظهر، فمن يختتن من هذه الأمة؟ قالوا: ليس يختتن إلا اليهود، فلا يهمنك شأنهم، واكتب إلى مدائن ملكك؛ فيقتلوا من فيهم من اليهود، فبينما هم على أمرهم؛ أتي هرقل برجل أرسل به ملك غسان يخبر عن خبر رسول الله ﷺ، فلما استخبره هرقل قال: اذهبوا فانظروا أمختتن هو أم لا؟ فنظروا إليه، فحدثوه أنه مختن، وسأله عن العرب؟ فقال: هم يختتنون، فقال هرقل: هذا ملك هذه الأمة قد ظهر، ثم كتب هرقل إلى صاحب له برومية، وكان نظيره في العلم، وسار هرقل إلى حمص، فلم يرم حمص حتى أتاه كتاب من صاحبه يوافق رأي هرقل على خروج النبي ﷺ وأنه نبي، فأذن هرقل لعظماء الروم في دسكرة له بحمص، ثم أمر بأبوابها فغلقت، ثم اطلع فقال: يا معشر الروم! هل لكم في الفلاح والرشد، وأن يثبت ملككم، فتبايعوا هذا النبي؟ فحاصوا حيصة حمر الوحش إلى الأبواب فوجدوها قد غلقت، فلما رأى هرقل نفرتهم، وأيس من الإيمان، قال: ردوهم علي، وقال: إني قلت مقالتي آنفاً؛ أختبر بها شدتكم على دينكم، فقد رأيت، فسجدوا له ورضوا عنه، فكان ذلك آخر شأن هرقل. («الصحيحة» ٣٦٠٧).

١٠٢٤ — عن أبي هريرة، عن النبي ﷺ قال: «الإيمان يمان، والكفر من قبل المشرق، وإن السكينة في أهل الغنم، وإن الرياء والفخر في أهل الفدادين: أهل الوبر وأهل الخيل، ويأتي المسيح من قبل المشرق، وهمته المدينة، حتى إذا جاء دبر أحد تلقته الملائكة فضربت وجهه قبل الشام، هنالك يهلك، هنالك يهلك». («الصحيحة» ١٧٧٠). 570(1024) — Әбү хурайра хәбәр итте: Пәйгамбәребез әйтте: «Иман — ул Йәмән, ә көферлек көнчыгыштан киләчәк, һәм чынлыкта, тынычлык – сарык көтүчеләрендә. Чынлыкта, рия һәм тәкәбберлек – көтү көтүчеләрендә, һәм йонлы палатка әһелләрендә, һәм атка атланып йөрүчеләрдә. Мәсих әд-Дәдҗәл көнчыгыштан киләчәк, һәм ул Ухуд ягыннан Мәдинәгә керергә теләр, фәрештәләр аны каршы алып аны Шәмга борып җибәрерләр, һәм ул шунда үтереләчәк, шунда ул үтереләчәк». 📚Силсилә әс-Сахиха», 1770.

١٠٢٢ — عن عمرو بن عبسة مرفوعاً: «الإيمان الصبر والسماحة». («الصحيحة»٥٥٤). 569(1022) — Гамр ибн Гәббәс хәбәр итте: «Пәйгамбәребез ﷺ әйтте: «Иман — ул сабырлык и йомшак мөгамәлә». 📚Силсилә әс-Сахиха», 554.

١٠٢١ — عن أبي هريرة مرفوعاً: «الإيمان بضع وسبعون باباً، فأدناها إماطة الأذى عن الطريق، وأرفعها قول: لا إله إلا الله». («الصحيحة» ١٧٦٩). 568(1021) — Әбү хурайра хәбәр итте: Пәйгамбәребез ﷺ әйтте: «Иманның җитмештән артык дәрәҗәсе бар, һәм аның иң түбән чагылышы ул да булса юлдан кешеләргә зыян китерә торган нәрсәләрне алып кую, һәм иң югары дәрәҗәсе – Лә әиләһә әилләЛлаһ кәлимәсе”». 📚Силсилә әс-Сахиха», 1769.

Әссәләмү галәйкүм үә рахмәтуллаһи үә бәракәтүһү! Кадерле кардәшләребез! Аллаһның рәхмәте белән, бүген – 11 сентябрь (җомга) көнне, Казан вакыты белән якынча сәгать 18:40 та, сезне «Сира» дәресенә дәшеп калабыз! Мәдинә чоры белән таныша башларбыз. Дәресләр онлайн форматта МАКста алып барылачак, ин шәә Аллаһ! Бар мәгълүмат әлеге каналда булачак: https://max.ru/join/r35_8XYqZddFLfiFZO_WlzTZYRW2y1_WfR2K_MbB_UE

١٠٢٠ — عن ابن عمر قال: قال رسول الله ﷺ: «أيما امرئ قال لأخيه: يا کافر! فقد باء بها أحدهما: إن كان كما قال، وإلا رجعت عليه، (وفي رواية: «على الآخر»)». («الصحيحة» ٢٨٩١). 567(1020) — Ибн Гөмәр хәбәр итте: « Аллаһның илчесе ﷺ әйтте: «Нинди генә кеше үзенең кардәшенә: "Әй кәфер!", - дип әйтә икән, бу сүз аларның икесенең берсенә һичшиксез әйләнеп кайтыр. Әгәр шул кеше чынлыкта кәфер икән, ул шундый булып калачак, һәм әгәр әйтүче кеше ялгышты икән, бу сүз аның үзенә әйләнеп кайтыр(ягъни үзе кәфергә әйләнер)». 📚Силсилә әс-Сахиха», 2891.

١٠١٩ — عن أبي عامر الأشعري، قال: كان رجل قتل منهم بـ(أوطاس)، فقال له النبي ﷺ: «يا أبا عامر ألا غيرت؟». فتلا هذه الآية: ﴿يَأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ﴾ [المائدة: ١٠٥]، فغضب رسول الله ﷺ وقال: «أين ذهبتم؟! إنما هي يا أيها الذين آمنوا لا يضركم من ضل -من الكفار- إذا اهتديتم». ورواه الطبراني ولفظه: عن أبي عامر أنه كان فيهم شيء فاحتبس عن النبي ﷺ، فقال النبي ﷺ: ما حبسك؟ قال: قرأت هذه الآية: ﴿يَأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ﴾، فقال له النبي ﷺ: «لا يضركم من ضل من الكفار إذا اهتديتم». («الصحيحة» ٢٥٦٠). 566(1019) — Әбү ‘Амир әл-Аш‘ари бер кешенең Аутас җирлегендә үтерелүе турында хәбәр итте. Пәйгамбәребез ﷺ аңа әйтте: «Әй Әбү ‘Амир! Син нигә бу гамәлне төзәтмәдең?( Нигә үтерүчегә җәзасын бирмәдегез?)» Шуннан соң ул бу аятьне укый: «Әй иман китерүчеләр! Үзегезне саклагыз. Әгәр сез туры юлдан баручылардан булсагыз, сезгә диндә булмаучылар зыян китермәсләр» (Әл- Мәидә сүрәсе). Шунда Аллаһның илчесе ﷺ ачулана һәм әйтә: «Син бу мәгънәне кайдан алдың? (Бу аятьне болай аңларга кирәк): Әй иман китерүчеләр! Сезгә кәферләр зыян китерә алмаслар, әгәр сез туры юлдан барсагыз». Икенче бер риваяттә килә: Бервакыт Әбү ‘Амир Пәйгамбәребез ﷺ янына килергә соңга кала, ниндидер гамәле аны тоткарлый. Һәм Пәйгамбәребез ﷺ сорый: «Сине нәрсә тоткарлады?» Ул әйтте: «Мин бер аять укыдым: “Әй иман китерүчеләр! Үзегезне саклагыз, җаннарыгызны кайгыртыгыз. Әгәр сез туры юлдан барсагыз, сезгә адашкан кешеләр зыян китермәсләр”», һәм шунда Пәйгамбәребез ‎ﷺ әйтә: «Әгәр Аллаһ сезне туры юлдан баручылардан итсә, сезгә көферлек ияләре зыян китермәсләр». 📚Силсилә әс-Сахиха», 2560.