کانال عبدالخالق احسان

زن، نخستین آموزگار و سازنده‌ی جامعه آموزش دختران و ارائه‌ی موعظه و اندرز به زنانی که شاگرد مکتب نیستند، امری ضروری است. به شما تأکید می‌کنم که حال و روز ما اصلاح نخواهد شد، مگر این که دین را به طور مستقیم به گوش آن‌ها برسانیم. این کار از سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم است که مجلسی را به زنان اختصاص می‌داد تا در آن‌جا به صورت ویژه برای آنان سخن بگوید و موعظه و پند بدهد. من ده‌ها بار در بسیاری از کشورهای عربی و دیگر کشورهایی که سفر کرده‌ام، برای زنان سخنرانی کرده‌ام. این کار را از بیست سال پیش، یعنی از زمانی که سنم از شصت سالگی گذشت، آغاز کردم. من و دیگر مردم در این سخنرانی‌ها و درس‌های من و امثال من، چنان فایده‌ای یافتیم که نظیر آن را در سخنرانی برای مردان (به این امید که آن‌ها مطالب را به زنان منتقل کنند) نمی‌یابیم. چرا که زن به طور کلی زودتر تأثیر می‌پذیرد، قلبی رقیق‌تر دارد و هنگامی که به او تذکری داده شود، زودتر آگاه و بیدار می‌شود. افزون بر این، عوامل صلاح و فساد جامعه در دست زن است، نه در دست مرد؛ زیرا او آموزگار نخستین مکتبی‌ است که پیش از مکتب‌های تمدن وجود دارد: «مکتب خانه». یعنی در همان سنینی که بذرهای ایمان و کفر، و خیر و شر کاشته می‌شوند و همه‌ی این‌ها در همان پنج سال نخست عمر در وجود انسان شکل می‌گیرد. نوشته: علی طنطاوی ترجمه: زهرا احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

باورهای محدود کننده، دیوارهایی که باید ویران کنیم! نوشته: صفیه مخدومی هر انسانی با باورهایی درباره‌ی خود، دیگران و جهان زندگی می‌کند. برخی از باورها باعث رشد و پیشرفت ما می‌شوند و اما برخی دیگر تبدیل به دیوارهایی می‌گردند که ذهن ما را حبس می‌کنند و این‌گونه باورها را می‌توان باورهای محدود کننده نامید. باور محدود کننده، اعتقادی است که مانع رشد و حرکت و موفقیت فرد می‌شود و این باورها در دوران کودکی و یا بنابر تجربه‌های ناخوشایند پدید می‌آیند. مثلا فرد می‌گوید: من به اندازه‌ی کافی خوب نیستم. موفقیت ویژه‌ی انسان‌های خاص است. اگر شکست بخورم، دیگران مرا مسخره می‌کنند. من هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنم. این جملات‌ اگر همیشه تکرار شوند، تأثیرات منفی بر رفتار و تصمیم‌گیری ما دارند. ریشه‌ی باورهای محدود کننده: ۱- تجربه‌های کودکی، گفتار والدين و معلمان و اطرافیان می‌تواند این باورها را در ذهن انسان پرورش بدهد و او را به فردی ناتوان تبدیل کند. ۲- ترس از شکست، ذهن ما انسان‌ها به گونه‌ای است که دوست داریم همیشه در هر کاری موفق باشیم و به همین دلیل ترجیح می‌دهیم که در امنیت باقی بمانیم و به باورهایی پناه ببریم که شکست در آن نباشد؛ ولی این کار ما باعث می‌شود که اهداف خود را دنبال نکنیم و شکست را در این مواقع احساس می‌کنیم نه موفقیت را. ۳- و یا الگوهای فرهنگی و اجتماعی شکست را برای افراد تحمیل می‌کنند و با این کار خود آنان را محدود می‌کنند و در این صورت استعدادها بی‌بهره می‌ماند. به ویژه درباره‌ی زنان که چنین ظلمی صورت می‌گیرد. برخی از نشانه‌هایی که می‌توانیم به وسیله‌ی آن تشخیص بدهیم که باور محدود کننده داریم: به تأخیر انداختن اهداف مهم. حس بی‌لیاقتی. تکرار شکست. اجتناب از فرصت‌های جدید. ناامیدی و عدم اعتماد به خود. و در صورتی می‌توانیم این دیوارها را بشکنیم که: باورهای خود را بشناسیم و خودمان را بررسی کنیم. و هم‌چنان باورهایی که ما را توانمند می‌کند را به کار ببریم. مثلا به جای این که بگوییم: من نمی‌توانم حرف بزنم، چنین بگوییم: دارم یاد می‌گیرم که بهتر صحبت کنم. با افراد مثبت‌اندیش هم‌نشینی کنیم تا دیوارهای ذهن‌مان را بشکنیم. تمرین کنیم و ذهن خود را به کار بیندازیم و محدوديت‌هایی که به جسم و روح‌مان تأثیر منفی دارد آن‌ها را دور بیندازیم. https://t.me/abdulkhaleqehsan

#آیین_زندگی - آیا والدین می‌توانند در آموزش کودکان سهم فعالی داشته باشند؟ - چه مواردی در آموزش کودکان بیشتر مورد توجه قرار گیرد؟ - نقش خانواده در تربیۀ بهتر فرزندان چیست؟ - تربیۀ بهتر کودکان تا چه اندازه می‌تواند در ایجاد جامعۀ پویا نقش داشته باشد؟ زمان: امشب ساعت۰۹:۰۰ @EslahTV

حدیث دو صد و هفتادم: کودک‌نوازی پیامبرانه عَنْ أَنَسٍ قَالَ: خَدَمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ سِنِينَ بِالْمَدِينَةِ، وَأَنَا غُلَامٌ لَيْسَ كُلُّ أَمْرِي كَمَا يَشْتَهِي صَاحِبِي أَنْ أَكُونَ عَلَيْهِ، مَا قَالَ لِي فِيهَا: أُفٍّ، قَطُّ، وَمَا قَالَ لِي : لِمَ فَعَلْتَ هَذَا؟ أَوْ: أَلَّا فَعَلْتَ هَذَا. (سنن ابوداود - شماره ۴۷۷۴). انس رضی الله عنه می‌گوید: ده سال در مدینه به خدمت پیامبر مهربانی‌ها صلی الله علیه و سلم بودم و کودکی بودم که تمام کارهایم مطابق خواست پیامبر نبود و بلکه گاهی کوتاهی و اشتباهی را مرتکب می‌شدم، با این هم رسول الله صلی الله علیه و سلم هرگز برایم کلمه‌ی اُف را نگفت و نیز نگفت که چرا این کار را انجام دادی و چرا این کار را انجام ندادی؟ ازین حدیث نبوی می آموزیم: ۱. پیامبر مهربانی‌ها صلی الله علیه و سلم الگوی کامل مربیان است. ۲. روش تربیتی پیامبر صلی الله علیه و سلم به اصل مهربانی و آسان‌گیری استوار است. ۳. اشتباهات کودکان با خشونت و سخت‌گیری اصلاح نمی‌شود. ۴. کودکان را با نوازش و صمیمیت تربیت کنیم. ۵. پدر و مادر قهرمان و مربی موفق کسی است که کودکان به خاطر محبت و دوستی او از دستوراتش اطاعت می‌کنند. ۶. برخورد مهربانانه با کودک، او را با اعتماد به نفس و قوی تربیت می‌کند. ۷. برخورد خشن و خشونت‌آمیز، کودک را عقده‌ای به بار می‌آورد و روزی از جامعه انتقام می‌گیرد. 🖋عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

مژده‌ی جدید و فوق‌العاده به هراتیان کتاب‌خوان عزیز و دوست‌داشتنی! کتاب (سفر مبارزه و امید) خاطرات استاد نصیراحمد نویدی به زیور چاپ آراسته شده و به هرات رسید. استاد نویدی درین کتاب که جلد اول این سلسله‌ی مبارک شمرده می‌شود، به معرفی خانواده‌ و دوران تحصيل و دعوت و مبارزه‌ در مقابل کمونیست‌ها پرداخته‌ است. و خاطرات جالبی از سپری نمودن مدتی در زندان‌های ترسناک کمونیست‌ها دارد. مطالعه‌ی این کتاب برای همه مفید و بایسته است. برای دريافت این کتاب ارزشمند به آدرس‌های ذيل مراجعه نمایید. ۱. کوچه‌ی گدام، مارکت تيموريان، انتشارات آفاق. ۲. کوچه‌‌ی گدام، مقابل مسجد سید احمد کبیر، کتاب‌فروشی قادری. ۳. جاده‌ی کج، کوچه‌ی صلح، کانون‌ علمی و فرهنگی فروغ. https://t.me/abdulkhaleqehsan

دانایی و بی‌صبری خطرناک‌ترین موانع در تربیت و تعلیم، چیزی است که به نام‌ نفرین دانش شناخته می‌شود. وقتی دانش‌آموز درس را نمی‌آموزد، معلم از دست او عصبانی می‌شود. وقتی فرزند موضوعی را درک نکند، پدر از دست او عصبانی می‌شود. و فرد آگاه و متخصص در کاری، از فرد تازه‌کار به خاطر اشتباهی که کرده است، دلگیر می‌شود. همیشه ضعف از طرف مقابل نیست، بلکه دلیلش این است که صاحب هنر و دانش فراموش کرده است که قبل از آموختن چگونه بیندیشد. نویسنده: دکتر عبدالکریم بکار مترجم: صفیه مخدومی https://t.me/abdulkhaleqehsan

نعمت رزق رزق یکی از بزرگ‌ترین و ارزشمندترین نعمت های الهی است که خداوند متعال آن را با حکمت ورحمت بی‌پایان خویش در میان بندگانش تقسیم نموده است. رزق تنها به مال و ثروت محدود نمی‌شود؛ بلکه سلامتی، دانش، ایمان، آرامش، فرزندان صالح، دوستان نیکو و همه نعمت‌های مادی و معنوی را در بر می‌گیرد. خداوند متعال به عنوان رازق حقیقی روزی تمام آفریدگان را تضمین کرده است. مومن باور دارد که سر چشمه‌ی همه‌ی نعمت‌ها ذات اقدس الهی است و هیچ نعمتی بدون اراده و مشیت او به دست نمی‌آید. از همین رو توکل بر خداوند و تلاش مشروع برای کسب روزی حلال از مهم‌ترین وظایف هر مسلمان به شمار می‌رود. رزق جلوه‌ای از رحمت گسترده‌ی پروردگار و نشانه‌ی لطف و احسان او نسبت به بندگان است. نوشته: نوریه اسلمی غوری https://t.me/abdulkhaleqehsan

از زندگی‌مان لذت ببریم! ✍ صفیه مخدومی زمانی لذت‌ها را در زندگی احساس می‌کنیم که از داشته‌های‌مان قدردانی کنیم و همیشه نعمت‌ها را برشمریم و هرگز کمبودی‌ها را مزاحم لذت داشته‌های‌مان نسازیم‌. اگر اندکی بیندیشیم و زندگی خود را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که هر لحظه‌اش نعمت و فرصتی برای بهتر زندگی کردن است به شرطی که امیدواری و اراده‌ی محکم و استقامت را سرلوحه‌ی اهداف‌مان قرار دهیم و احساس شکست را سرکوب کنیم. اگر در زندگی به مشکلاتی دچار شدیم، نباید احساس سرخوردگی و شکست در دل خود راه دهیم، زیرا قرار نیست همیشه شادی را در زندگی تجربه کنیم. اگر قرار بر این بود که دنیا محل برآورده شدن همه‌ی خواسته‌‌های‌‌مان باشد و همیشه موفقیت و پیروزی را تجربه کنیم پس امتحان و آزمون و نتیجه و ثمره‌ی نیک آن معنایی نداشت و زندگی حالت یک نواختی را به خود می‌گرفت. طبیعت زندگی همین است که با شادی و غم همراه باشد و ممکن نیست شادی به تنهایی یا غم به تنهایی در زندگی ما راه یابد و خوشبخت و موفق کسی است که هنگام شادی، سپاسگزارِ حق باشد و هنگام غم و اندوه، صبور و محکم باشد. انسان بلند همت به این نمی‌اندیشد که بی‌درنگ به موفقیت برسد و بلکه اهداف خود را بدون ترس و با لذت و تلاش دنبال می‌کند و خود را به نقطه‌ی پایانیِ مسیری که آغاز کرده است، می‌رساند و باز به آغاز تلاش دیگری می‌شتابد و تا جان در بدن دارد با تلاش به مسیر اهدافش ادامه می‌دهد. https://t.me/abdulkhaleqehsan

معرفی کتاب (خطر یهود بر امت اسلام) نویسنده:دکتور محمد عثمان شبیر مترجم: عبدالخالق احسان برنامه:عصرهریوا تلویزیون جهانی اصلاح

حدیث دو صد و شصت و ششم: پیامبر مهربانی‌ها در خدمت مردم روزی رسول الله صلی الله علیه و سلم به مسجد آمد و اقامه گفته شد، درین حالت کسی از رسول الله سوالی داشت، پیامبر مهربانی‌ها به خدمت آن شخص قرار گرفته و مشکلات او را شنید و برایش راه حل داد، و این گفتگو مدت زیادی را در بر گرفت که حتی برخی از صحابه را خواب فرا گرفت. انس رضی الله عنه گفت: أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَجِيٌّ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ، فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ. (سنن ابو داود - شماره ۵۴۴) اقامه‌ی نماز گفته شد و رسول الله در گوشه‌ی مسجد با شخصی آهسته سخن می‌گفت، تا این که مردم را خواب فرا گرفت. ازین حدیث نبوی می آموزیم: ۱. تلاش برای حل مشکلات مردم از بهترین عبادات است. ۲. بایسته است که به خاطر حل مشکلات مردم، صبر و تحمل داشته باشیم. ۳. عبادت‌های متعدی که به دیگران نفعی می‌رساند، بر عبادات شخصی اولویت دارد. ۴. نشستن در مسجد و انتظار نماز، عبادت شمرده می‌شود. 🖋عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

عظمت خداوند خداوند متعال خالق آسمان‌ها و زمین، پروردگار جهانیان و بخشنده‌ی تمام نعمت‌ها است. عظمت او فراتر از فهم و تصور انسان می‌باشد. زیرا او مالک همه چیز، دانای پنهان و آشکار و توانا بر هر کاری است. عظمت خداوند تنها در قدرت او نیست؛ بلکه در رحمت، مهربانی، عدالت و بخشندگی او نیز آشکار است. خداوند گناهان بندگان توبه کننده را می‌بخشد، دعاهای آنان را می‌شنود و در سختی‌ها یاری شان می‌کند. ایمان به عظمت خداوند باعث آرامش دل، تقویت اخلاق نیکو و نزدیک شدن انسان به راه درست زندگی می‌شود. شناخت عظمت خداوند به عبادت، شکرگزاری و انجام کارهای نیک تشویق می‌کند و راه سعادت دنیا و آخرت را نشان می‌دهد. نوشته: نوریه اسلمی غوری https://t.me/abdulkhaleqehsan

حدیث دو صد و شصت و چهارم: زشت‌ترین سخن أنَّ النَّبِيَّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "إِنَّ شَرَّ الرَّوَايَا رَوَايَا الْكَذِبِ، وَلَا يَصْلُحُ مِنَ الْكَذِبِ جِدٌّ وَلَا هَزْلٌ، وَلَا يَعِدُ الرَّجُلُ ابْنَهُ ثُمَّ لَا يُنْجِزُ لَهُ". (سنن دارمی - شماره ۲۷۵۷) پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: بدترین روایت و حکایت، روایت دروغین است، دروغ گفتن جدی و شوخی شایسته نیست، شخص برای فرزندش چیزی را وعده ندهد که آن را عملی نمی‌سازد. ازین حدیث نبوی می آموزیم: ۱. دروغ زشت‌ترین و بدترین سخن است. ۲. دروغ در هیچ حالتی جایز نیست، مگر در مواردی که ضرورت عاجل باشد. ۳. بسیاری از مردم به شوخی و سرگرمی دروغ می‌گویند که بدترین گناه است. ۴. به فرزندان خود، چیزی را وعده بدهید که عملی کرده می‌توانید. ۵. وعده‌ی دروغین به فرزندان، خطرناک‌ترین آثار را بر آنان به جای می‌گذارد. 🖋عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

قهرمان واقعی قهرمانی صفت ارزنده و مطلوبی است و هر کس آرزو دارد قهرمان باشد، و امروزه و در دنیای تقلبی معاصر، قهرمانان تقلبی زیادی داریم، افراد زیادی هستند که خود را قهرمان معرفی کرده و اکت‌های قهرمانی می‌کنند، و اگر واقع‌بینانه نگریسته شود، نشانی از قهرمانی واقعی ندارند، درین نوشته‌ی مختصر بر آنیم تا به برخی از ویژگی‌های قهرمانان واقعی اشاره نماییم تا قهرمان را از قهرمان نماها باز شناسیم. رسول الله صلی الله علیه و سلم با نگاه واقعی به مسئله می‌فرماید: « لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ، إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الغَضَبِ» (صحیح بخاری). انسان نيرومند كسى نيست كه در كُشتى بر حريف غلبه نمايد، بلكه نيرومند كسى است كه به هنگام عصبانيت بر نفس خود تسلّط داشته باشد. ازین حدیث گهربار نبوی دانسته می‌شود که قهرمانی و پهلوانی به زورمندی و قلدوری و با زور بازو نیست، بلکه نیرومند و قهرمان واقعی کسی است که خشم خویش را فرو می‌برد و لجام نفس خویش را در اختیار داشته باشد. برخی از ویژگی‌های قهرمان واقعی: ✓ قهرمان واقعی خشم خویش را کنترول می‌کند. ✓ قهرمان واقعی اشتباهاتش را می‌پذیرد و معذرت خواهی می‌کند. ✓ قهرمان واقعی در برابر ضعیفان، عاجز و فروتن است و در مقابل ستمگران مثل شیر درنده می‌باشد. ✓ قهرمان واقعی برای رسیدن به بهشت تلاش می‌کند. ✓ قهرمان واقعی به فضایل اندک بسنده نکرده و برای رسیدن به اوج کسب فضایل کوشش می‌نماید. ✓ قهرمان واقعی در سختی‌ها و مشکلات صبر نموده و کاسه کوزه را نمی‌شکند. ✓ قهرمان واقعی استقامت داشته و برای رسیدن به مقاصد بزرگ خویش ثابت قدم می‌باشد. ✓ قهرمان واقعی به دیگران احترام می‌گذارد و ارزش هر کس را پاس می‌دارد. ✓ قهرمان واقعی کسی است که زیردستانش به خاطر احترام، از او اطاعت می‌کنند و از او هراسی ندارند. ✓ قهرمان واقعی پدری است که فرزندان و اعضای خانواده به اساس محبت و دوستی، از او فرمان‌برداری می‌کنند. ✓ قهرمان واقعی محبوب دل‌هاست. ✓ قهرمان واقعی مادری است که در برابر اشتباهات فرزندانش صبر نموده و با حوصله‌مندی و بردباری به تربیت‌شان مشغول می‌گردد. ✓ قهرمان واقعی پرهیزگار است و دست و دامن خویش را به امور حرام آلوده نمی‌کند. ✓ قهرمان واقعی بخشنده است و برای رفع مشکلات نیازمندان از وقت و جان و مالش مایه می‌گذارد. ✓ قهرمان واقعی اعمال خویش را محاسبه می‌کند، اگر خوب بود، خداوند را می‌ستاید و اگر زشت بود، توبه نموده و به سوی خوبی‌ها بر می‌گردد. ✓ قهرمان واقعی به الله توکل نموده و از اسباب استفاده می‌کند. ✓ قهرمان واقعی جوانی است که برای رسیدن به اوج قله‌ی تخصص و تعهد تلاش نموده و هدف او آبادانی کشور و خدمت به ملت می‌باشد. بیاییم تک تک ما برای قهرمان واقعی شدن تلاش کنیم، تا الگوی دیگران باشیم‌ و با تأسی به ما، مدال قهرمان واقعی را به گردن خویش بیاویزند. نوشته: عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

مرز میان عشق و تربیت چرا بسیاری از پدران و مادران با وجود این که نسبت به فرزندان‌شان محبت دارند ولی در تربیت آن‌ها موفق نمی‌شوند؟ یکی از واقعیت‌های تلخ این است که دوست داشتن فرزند به تنهایی برای داشتن تربیت موفقانه و درست کافی نیست. بسیاری از پدران و مادران صادقانه فرزندان خود را دوست دارند و برای آن‌ها وقت، پول و انرژی مصرف می‌کنند، اما بعد از سال‌ها با شگفتی می‌بینند که نتیجه آن‌گونه که انتظار داشتند نبوده است. دلیلش این است که تربیت فقط احساسات نیست. دوست داشتن مهم است، اما از حکمت و تدبیر بی‌نیاز نمی‌شود. کودک به محبت و مهربانی نیاز دارد، اما به مرزها و قوانین هم محتاج است. به تشویق نیاز دارد، اما باید مسئولیت‌پذیری را هم بیاموزد. به احساس امنیت احتیاج دارد، اما لازم است با برخی از دشواری‌ها هم روبه‌رو شود تا شخصیتش ساخته شود و رشد کند. یکی از رایج‌ترین اشتباهات تربیتی این است که والدین تلاش می‌کنند هر مانعی را از سر راه فرزندان خود بردارند؛ در هر مشکلی دخالت می‌کنند، همه چیز را آماده و مهیا در اختیارشان می‌گذارند و اجازه نمی‌دهند پیامد اشتباهات خود را تجربه کنند. و در نتیجه کودک بزرگ می‌شود در حالی که فکر می‌کند زندگی همیشه با او همین‌گونه رفتار خواهد کرد، اما وقتی که با واقعیت روبه‌رو می‌شود، دچار صدمه و شوک می‌گردد. تربیت موفقانه و درست، کودک را برای یک زندگی راحت آماده نمی‌کند، بلکه او را برای یک زندگی واقعی آماده می‌سازد که در آن موفقیت و شکست، پذیرش و رد شدن، سود و زیان وجود دارد. به همین دلیل برخی از رنج و سختی‌های کوچک دوران کودکی ممکن است در آینده رحمت بزرگی باشد. فرزندی که صبر در برابر تأخیر و انتظار را می‌آموزد، در برابر سختی‌های زندگی صبورتر خواهد بود. فرزندی که پیامد برخی از اشتباهاتش را می‌پذیرد، در آینده مسئولیت‌پذیرتر می‌شود. و فرزندی که فرصت حل مشکلات خود را پیدا می‌کند، وقتی بزرگ شود اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت. هدف تربیت این نیست که فقط امروز فرزندان‌مان را خوشحال کنیم، بلکه این است که به آن‌ها کمک کنیم فردا بتوانند با زندگی روبه‌رو شوند و از عهده‌ی آن بر بیایند. و این مسئولیت مهمی است که بیش از عشق و محبت، به بینش و آگاهی، صبر و حکمت نیاز دارد. نویسنده: دکتر عبدالکریم بکار مترجم: صفیه مخدومی https://t.me/abdulkhaleqehsan

حدیث دو صد و شصت و دوم: خواستن مقام حکومتی عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: أَتَانِي نَاسٌ مِنَ الْأَشْعَرِيِّينَ فَقَالُوا: اذْهَبْ مَعَنَا إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ لَنَا حَاجَةً. فَذَهَبْتُ مَعَهُمْ، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ الله، اسْتَعِنْ بِنَا فِي عَمَلِكَ. قَالَ أَبُو مُوسَى : فَاعْتَذَرْتُ مِمَّا قَالُوا، وَأَخْبَرْتُ أَنِّي لَا أَدْرِي مَا حَاجَتُهُمْ، فَصَدَّقَنِي وَعَذَرَنِي، فَقَالَ: إِنَّا لَا نَسْتَعِينُ فِي عَمَلِنَا بِمَنْ سَأَلَنَا". (سنن نسائی - شماره ۵۳۸۲) از ابو موسی اشعری رضی الله عنه روایت است که گفت: گروهی از قوم اشعری نزد من آمدند که ما را نزد رسول الله صلی الله علیه و سلم ببر، چون به ایشان نیازی داریم، همراه آنان رفتم و گفتند: ای رسول خدا برای ما در حکومت  وظیفه‌ای بده. ابو موسی رضی الله عنه گفت: ازین گفته‌ی‌شان معذرت خواهی کردم و برای رسول الله گفتم که از خواست آنان خبر نداشتم و مرا تصدیق نموده و معذور دانست. رسول الله صلی الله علیه و سلم برای‌شان فرمود: کسی که خواهان وظیفه‌ی حکومتی باشد، برایش نمی‌دهیم. ازین حدیث نبوی می آموزیم: ۱. وظیفه‌‌ی حکومتی در نظر اسلام، امانت و مسئولیت است نه امتیاز و بهره‌جویی. ۲. نباید برای رسیدن به منصب حکومتی تلاش نماییم. ۳. اگر کسی در پی رسیدن به مقام حکومتی بود، باید از آن محروم گردد. ۴. اگر کسی نادانسته اشتباهی را مرتکب شد، باید معذور دانسته شود. ۵. هرگاه اشتباهی را مرتکب شدیم، باید معذرت خواهی کنیم و با توجیه نادرست خود را تبرئه نکنیم. 🖋عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan

حدیث دو صد و شصت و سوم: بلند رفتن مقام‌ بهشتیان وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ الرَّجُلَ لَتُرْفَعُ دَرَجَتُهُ فِي الْجَنَّةِ، فَيَقُولُ: أَنَّى هَذَا؟ فَيُقَالُ: بِاسْتِغْفَارِ وَلَدِكَ لَكَ". (سنن ابن ماجه - شماره ۳۶۶۰) رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود: مقام شخصی در بهشت بلندتر می‌شود، خودش می‌گوید: این مقام از کجا برتری یافت؟ برایش می‌گویند: این مقام به خاطر دعا و استغفار فرزند تو می‌باشد. ازین حدیث نبوی می آموزیم: ۱. بهشت مقام‌های متفاوتی دارد و نظر به اعمال هر کس متفاوت می‌باشد. ۲. یکی از راه‌های بلند رفتن مقام بهشتی، دعای فرزندان اوست. ۳. فرزند صالح و شایسته در دنیا و آخرت، برای پدر و مادرش مفید بوده و روشنایی چشمان‌شان است. ۴. باید برای رسیدن به بهشت و کسب مقام‌های برتر تلاش نماییم. 🖋عبدالخالق احسان https://t.me/abdulkhaleqehsan