گروه بین المللی شادمان

یکی از اخبار تلخ ایام جنگ رفتن در سکوت حمید هیراد عزیز بود یادش بخیر 🦋

"اما تو دیگه شدی برا من ، مَردم..." 🌱

دختر رو به آسمان کرد و از خدا خواست تا او را به محبوبش برسونه. او یقین داشت خدا آرزوشو برآورده می کنه. اما در کمال ناباوری دید که محبوبش با کسی دیگر ازدواج کرد و رفت که رفت... دختر وقتی این خبر رو شنید، به سمت آسمون نگاه کردو گفت: این دفعه دیگه آخرش بود. دیگه ازت چیزی نمی خوام....! و می گویند از آن روز خدا منت کش این دختر است تا برگردد و باز چیزی از او بخواهد و آن دختر سال هاست که خدا رو چشم انتظار نگه داشته... ✅ نتیجه اخلاقی: خدا فقط منت کش یک نفر نیست. تک تک آدمایی که خواسته شون بی جواب مونده دیگه سمت دعا نمیرن و خدا سالهاست که منتظر دعای این بنده هایی است که قهر کرده اند تا از دلشون دربیاره....اما دریغ از حتی یک دعا... #فرامرزکوثری

می‌پرسند: چرا این‌قدر #دست_نیافتنی شده‌ای؟ آدم لبخند می‌زند و چیزی نمی‌گوید. چون بعضی چیزها را نمی‌شود برای کسی توضیح داد که هنوز خیال می‌کند هر #سکوتی یعنی غرور، هر فاصله‌ای یعنی ناز، و هر نرفتی یعنی دعوتِ دوباره. حقیقت این است: ما همان #جوانی، همه‌چیز را از دست دادیم. نه از سرِ حماقت، نه از سرِ بازی، نه از سرِ کم‌فهمی. یک #دل داشتیم، آن را هم دادیم دستِ #عزیزدل. بعد از آن، چیزی برای یافتن نماند که #دست_نیافتنی بودن معنا داشته باشد. حواست باشد. آدمی که دیگر چیزی برای عرضه ندارد، لزوماً مغرور نیست؛ گاهی فقط تمامِ داراییِ روحش را در یک #عشق خرج کرده است. آن‌که هنوز خیلی آسان در دسترسِ هر تازه‌واردی است، یا هنوز چیزی از دست نداده، یا هنوز در دست و بالش چیزی برای تقدیم به آدم‌های جدید مانده، یا یک #شارلاتان است که با دستِ خالی دنبالِ شکارِ #روح‌های ساده‌لوح می‌گردد. #خودشناسی یعنی بفهمی هر آدمِ دوری دست‌نیافتنی نیست. بعضی‌ها فقط دیگر چیزی در دست ندارند که کسی بخواهد به آن برسد. همین. #فرامرزکوثری

بعضی‌ها دلخوشِ #خیانتِ پنهانشان نباشند. هر چیزی که پنهان می‌شود، واقعاً ناپدید نمی‌شود. گاهی فقط از چشمِ آدم‌های معمولی دور می‌ماند، نه از چشمِ کسی که با تمامِ جانش کنارت زندگی کرده است. حواست باشد. #رابطه فقط با کلمه‌ها نمی‌فهمد. با تغییرِ نفس‌ها می‌فهمد، با سردیِ نگاه، با تأخیرِ جواب، با بی‌حوصلگیِ ناگهانی، با آن مهربانیِ مصنوعی که بوی #دروغ می‌دهد. آدمی که دوستت دارد، لازم نیست کارآگاه باشد؛ دلش زودتر از چشمش ردِ نبودنِ تو را می‌گیرد. #خیانت همیشه با سند و تصویر و پیام لو نمی‌رود. گاهی از لرزشِ کوچکِ یک رفتار تمامِ حقیقت بیرون می‌زند. خر که می‌لنگد، اول صاحبِ خر می‌فهمد. پس به پنهان‌کاری دلخوش نباش. کسی که سال‌ها صدای قدم‌های روحت را شناخته، از یک لنگیدنِ کوچک می‌فهمد دیگر مثل قبل راه نمی‌روی. #عشق کور نیست. فقط تا وقتی می‌تواند، نجابت می‌کند. همین. #فرامرزکوثری

خیلی از آن‌هایی که مدعیِ #درمانگریِ تو هستند، هنوز در درمانِ #زندگیِ خودشان مانده‌اند. حواست باشد. هر کسی که واژه‌های قشنگ بلد است، #ناجی نیست. هر کسی که از #زخم حرف می‌زند، لزوماً مرهم ندارد. و هر کسی که ادعای #آگاهی می‌کند، ممکن است فقط اسمِ تاریکی‌های خودش را زیبا تلفظ کرده باشد. آدمی که هنوز از درونِ خودش عبور نکرده، چطور می‌خواهد تو را از آتشِ درونت نجات دهد؟ #شفا از جایی شروع می‌شود که دیگر منتظر نمی‌مانی کسی از راه برسد و زندگی‌ات را از دستِ خودت نجات دهد. کمک خوب است. راهنما خوب است. همراهِ دانا خوب است. اما هیچ‌کس به جای تو از رنجت عبور نمی‌کند. در پایان، تو خودت درمانگرِ زخم‌هایی هستی که حاضر شده‌ای ببینی. تو خودت ناجیِ آن بخشی از وجودت هستی که هنوز تسلیم نشده. #خودشناسی یعنی بفهمی هیچ نجاتی از بیرون آغاز نمی‌شود. همین. #فرامرزکوثری

فکر می‌کنی دیگه #دوستت_نداره؟ به #دلت نگاه کن. دل، قبل از آن‌که زبان چیزی بگوید، قبل از آن‌که #پیام‌ها سرد شوند، قبل از آن‌که #رفتارها عوض شوند، حقیقت را می‌فهمد. #دل هیچ‌وقت دروغ نمی‌گوید؛ فقط گاهی ما از شنیدنِ راست‌ترین صدای درونمان می‌ترسیم. حواست باشد. وقتی کسی هنوز #عاشق است، حتی سکوتش هم رنگِ مراقبت دارد. اما وقتی #عشق رفته باشد، حتی جمله‌های قشنگش بوی فاصله می‌دهد. #رابطه را از تعداد کلمات نسنج؛ از آرامشی بسنج که بعد از شنیدنِ آن کلمات در جانت می‌نشیند. اگر #احساس تو مدام بی‌قرار است، اگر #قلبت هر روز دنبال توضیحی برای سردیِ او می‌گردد، شاید حقیقت همان چیزی است که دلت مدت‌هاست آرام و بی‌صدا به تو گفته. دل را دست‌کم نگیر. آدم‌ها می‌توانند لبخند بزنند، توضیح بدهند، انکار کنند، اما #انرژیِ نبودن را نمی‌شود پنهان کرد. همین. #فرامرزکوثری

آن‌قدری که #آدم‌ها در #پیر_کردنِ هم اثر دارند، #گذشت_عمر ندارد. #زمان فقط موها را سفید می‌کند؛ اما بعضی #رابطه‌ها روح را چنان خسته می‌کنند که آدم، یک‌شبه چند سال پیرتر می‌شود. حواست باشد. همیشه #سن نیست که آدم را از پا می‌اندازد؛ گاهی یک #بی_مهری، یک #دروغ، یک #خیانت، یک #سکوتِ سرد، یا یک #رابطه_سمی، کاری می‌کند که آینه هم دیگر تو را مثل دیروز نشناسد. بعضی‌ها سال‌های زندگی‌ات را نمی‌گیرند؛ نورِ درونت را کم می‌کنند. و این، از پیر شدنِ معمولی دردناک‌تر است. #خودشناسی یعنی بفهمی کنار چه کسی جوان‌تر می‌شوی، و کنار چه کسی آرام‌آرام از درون فرسوده می‌شوی. همین. #فرامرزکوثری

می‌گوید: از روی کلیپ‌هایت می‌فهمم توی دلت چه خبر است. آرام باش، کارآگاه. همه‌چیز که سرنخ نیست. گاهی آدم فقط یک جمله می‌گذارد تا ببیند چند نفر با چراغ‌قوه‌ی سوءظن می‌دوند وسط تاریکیِ خودشان. هر کلیپ، اعتراف نیست. هر سکوت، پرونده نیست. هر نگاه، نشانیِ یک راز پنهان نیست. بعضی‌ها به جای فهمیدنِ آدم، دوست دارند او را کشف کنند؛ چون کشف کردن، احساس قدرت می‌دهد و فهمیدن، مسئولیت می‌خواهد. حواست باشد. کسی که همیشه دنبال سرنخ می‌گردد، اغلب دنبال حقیقت نیست؛ دنبال بهانه‌ای است تا حدس‌های خودش را به جای دلِ تو بنشاند. همین. #فرامرزکوثری #FaramarzKowsari 💙🦋 #خودشناسی #روانشناسی #رابطه #روابط_عاطفی #احساسات #ذهن_آگاهی #آرامش #زندگی #دلنوشته #جملات_خاص #متن_خاص #متن_احساسی #اینستاگرام #کلیپ #انگیزشی #عشق #تنهایی #سکوت

بعضی‌ها بهتر است همان #غریبه بمانند. نه از روی #کینه، نه از روی #ترس، نه حتی از روی بی‌اعتمادیِ کور. فقط چون سلامِ بعضی آدم‌ها بوی #قربانی کردن می‌دهد. حواست باشد. همه‌ی #رابطه‌ها با عشق شروع نمی‌شوند؛ بعضی‌ها با لبخند می‌آیند، اما درونشان میزِ محاکمه چیده‌اند. اول نزدیک می‌شوند، بعد گوش می‌دهند، بعد رازهایت را جمع می‌کنند، بعد درست همان‌جا که فکر می‌کردی فهمیده شده‌ای، تو را به نامِ #حقیقت قربانی می‌کنند. بعضی #آدم‌ها دست نمی‌دهند برای آشنایی؛ دست می‌دهند تا اندازه‌ی زخم‌پذیری‌ات را بفهمند. از هر سلامی احساسِ #امنیت نکن. گاهی یک #غریبه اگر دور بماند، کمتر خطرناک است تا وقتی که نزدیک شود و خودش را #دوست بنامد. #خودشناسی یعنی بفهمی درِ روحت را برای هر صدای مهربانی باز نکنی. همین. #فرامرزکوثری

از آدمی که به #سلامتیِ خودش، به #بهداشتِ خودش، به #بدنِ خودش، و به #زیباییِ حضوری که در جهان دارد بی‌اعتناست، انتظارِ ساختنِ #زندگیِ خوب نداشته باش. نه از سرِ قضاوت؛ از سرِ فهم. کسی که بلد نیست هر صبح از همین یک #جسمِ امانت‌گرفته مراقبت کند، چگونه می‌خواهد برای دیگری #آرامش، #امنیت، #رشد، و #آینده بسازد؟ حواست باشد. #بدن فقط پوست و استخوان نیست. بدن، اولین خانه‌ی #انسان است. کسی که خانه‌ی اولش را رها کرده، بعید است برای تو خانه‌ای امن بسازد. آدمی که با خودش بی‌مسئولیت است، با #رابطه هم دیر یا زود بی‌مسئولیت می‌شود. #خودشناسی از آینه شروع نمی‌شود؛ اما کسی که از آینه فرار می‌کند، معمولاً از حقیقت هم چیزی کم فرار نمی‌کند. تو که نمی‌توانی برای خودت یک #بدنِ سالم، یک #ذهنِ مرتب، و یک #زندگیِ منظم بسازی، چطور می‌خواهی برای دیگران زندگیِ خوب بسازی؟ همین. #فرامرزکوثری

تمامِ مرغ‌ها حیله‌گرند، خطرناک‌اند، و سزاوارِ مرگ. البته فقط وقتی راویِ داستان یک روباه باشد. حواست باشد. گاهی حقیقت عوض نشده؛ فقط قصه را دزدِ گرسنه‌ای تعریف می‌کند که برای بلعیدنِ قربانی، اول باید او را گناهکار نشان دهد. بسیاری از محکومیت‌ها نه از عدالت می‌آیند، نه از دانایی، نه از حقیقت. از دهانِ کسی می‌آیند که اگر تو بی‌گناه بمانی، او دیگر نمی‌تواند گرسنگی‌اش را اخلاق جا بزند. همیشه قبل از باور کردنِ حکم، ببین قاضی کیست، شاهد کیست، و راوی از مرگِ متهم چه چیزی به دست می‌آورد. همین. #فرامرزکوثری

سگ وقتی خطایی می‌کند، سرش را پایین می‌اندازد. چون هنوز چیزی از شرم در جانش زنده است. اما مار بعد از نیش زدن، زل می‌زند توی چشم‌هایت. نه پشیمان است، نه شرمگین، نه حتی نیازمندِ توضیح. حواست باشد. همه‌ی خطرها با دندان حمله نمی‌کنند؛ بعضی‌ها بعد از زخمی کردنت، آرام نگاهت می‌کنند تا ببینند هنوز چقدر خونریزی می‌کنی. از موجودی که خطا می‌کند و شرم دارد، کمتر بترس. از کسی بترس که زخم می‌زند و چشم برنمی‌دارد. همین. #فرامرزکوثری

ماهی اسیرِ آب است. خزنده اسیرِ خاک. پرنده اسیرِ آسمان. اما تو ایستاده‌ای میانِ زمین و آسمان، با دلی که نه راهِ رفتن دارد، نه جرأتِ پرواز، نه آرامشِ ماندن. تو اسیرِ کدام فراسویی که هیچ جهتی آزادت نمی‌کند؟ کدام نادیدنی نامت را از درون صدا زده که دیگر زمین برایت کافی نیست و آسمان هم آغوشش را کامل باز نمی‌کند؟ عجیب است آدمی. گاهی نه در قفس است، نه در زنجیر، نه پشت دیوار. فقط جایی درونِ خودش به چیزی دلبسته که نه می‌آید، نه می‌رود، نه فراموش می‌شود. و همین کافی است تا دلش میانِ زمین و آسمان بغض کند. #فرامرزکوثری

هر کی اسمتو صدا زد بغض کردم.... ☘