دین و‌ فلسفه/عظیم محمودآبادی

اینجا نجف است یا قم؟ 🖌 احمد نجمی تصاویر ورود پیکر مطهر رهبری به فرودگاه نجف را می‌بینم.. ظاهرا قرار بود پیکر با تشریفات به محل استقرار برسد، اما مستقبلین از کنترل خارج شدند. مستقبلینی که اغلب دارای جایگاه اجتماعی و با دعوت در برنامه حضور دارند. به زحمت سعی می‌کردند دست به تابوت و عمامه برسانند.. نمی‌دانم چرا به یاد اسرای ایرانی افتادم. بچه‌های مظلومی که در چنگ صدام و بعثی‌ها کتک می‌خورند. حتی برای زیارت امام حسین هم با کابل و شلنگ کتک خورند. آن زمان چه کسی فکر می‌کرد صدامِ تا دندان مسلح مورد حمایت ده‌ها کشور دنیا اینگونه ذلیل و پست خواهد شد و رهبر ایران اینگونه باعزت به وارد عراق خواهد شود؟ فردا عراق باشکوه‌ترین تشییع را خواهد دید.. تکریم رهبر ایران افق دیدمان را بالاتر ببریم. شهادت رهبر عزیز با خانواده و فرزند کوچک هنوز واقعیت خود را نشان نداده است. همانگونه که شهادت اباعبدالله با خانواده‌اش و آن وقایع عجیبش در زمان ایشان فهم نشد. ظرفیت ما برای فهم برکت این خون برای انقلاب و اسلام هنوز ناقص است. حجاب معاصرت، محترمانه‌ترین توجیه است‌.

منتشر شده در روزنامه اعتماد ✍️عظيم  محمودآبادي در خاطرات آقاي خامنه‌اي از قول ايشان آمده است كه در سال 1354 در مشهد زنداني بودند و روحاني جواني نيز هم‌بندشان بود كه به حكومت شاه گرايش داشت! اين هم از وسيع‌المشربي آقاي خامنه‌اي حكايت دارد كه با وجود اختلاف سياسي تا اين حد از روحاني‌اي كه به پهلوي گرايش داشته با عنوان «رفيقم» ياد مي‌كند! حال اينكه رفيقِ شاه‌دوستِ ايشان به چه جرمي در زندان به سر مي‌برده در اين خاطره ذكر نشده است. باري روحاني هم‌بند آقاي خامنه‌اي يك روز از خواب بر مي‌خيزد و به رفيقش مي‌گويد ديشب خوابت را ديدم. آقاي خامنه‌اي مي‌پرسد چه خوابي؟ تعريف كن! مي‌گويد «در خواب ديدم به همراه شما به حرم حضرت عبدالعظيم حسني در ري رفتيم. شما در حالي كه به گلدسته بلند حرم نگاه مي‌كردي، به من گفتي من مي‌خواهم به بالاي اين گلدسته بروم.  ادامه در👇 https://etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/249870/%D8%B4%D8%B1%D8%A8%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA

چند کلمه در مورد چند قدم ✍️عظیم محمودآبادی: چند سالی می‌شود که زندگی خود را وقف این‌ کشور و‌فرهنگ و آیین آن‌ کرده‌ام. با قلم، بیان، تدریس و … تمام تلاش خود را صرف چیزی کرده‌ام که از عمق وجودم به آن باور دارم. در این راه هزینه کمی هم نداده‌ام! این هزینه‌ها برای کسی چون من به مثابه قمار تمام زندگی بود. با این همه اما فکر می‌کنم همه انچه در این سال‌ها انجام دادم، در مراتبی فروتر از هر قدمی بود که امروز در تشییع پیکر مطهر آقای خامنه‌ای برداشتم. تمام نمازها و روزه‌های واجب و مستحبی و زیاراتی که مشرف شدم را در منزلتی فروتر از نمازی می‌دانم‌که صبح دیروز به امامت آیت‌الله سبحانی بر پیکر آقای خامنه‌ای اقامه کردم. يَا مَنْ يَقْبَلُ اَلْيَسِيرَ وَ يَعْفُو عَنِ اَلْكَثِيرِ اِقْبَلْ مِنِّي اَلْيَسِيرَ وَ اُعْفُ عَنِّي اَلْكَثِيرَ إِنَّكَ أَنْتَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ https://t.me/dinofalsafehh

✍️عظیم محمودآبادی: چند سالی می‌شود که زندگی خود را وقف این‌ کشور و‌فرهنگ و آیین آن‌ کرده‌ام. با قلم، بیان، تدریس و … تمام تلاش خود را صرف چیزی کرده‌ام که از عمق وجودم به آن باور دارم. در این راه هزینه کمی هم نداده‌ام! این هزینه‌ها برای کسی چون من به مثابه قمار تمام زندگی بود. با این همه اما فکر می‌کنم همه انچه در این سال‌ها انجام دادم، در مراتبی فروتر از هر قدمی بود که امروز در تشییع پیکر مطهر آقای خامنه‌ای برداشتم. تمام نمازها و روزه‌های واجب و مستحبی و زیاراتی که مشرف شدم را در منزلتی فروتر از نمازی می‌دانم‌که صبح دیروز به امامت آیت‌الله سبحانی بر پیکر آقای خامنه‌ای اقامه کردم. يَا مَنْ يَقْبَلُ اَلْيَسِيرَ وَ يَعْفُو عَنِ اَلْكَثِيرِ اِقْبَلْ مِنِّي اَلْيَسِيرَ وَ اُعْفُ عَنِّي اَلْكَثِيرَ إِنَّكَ أَنْتَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ

🔻تورانیان که خواهان نابودی تمدن ایران بودند بعد از شکست‌های متعدد به دنبال پنجره خروج می‌گشتند؛ گرز رستم باعث شد افراسیاب افرادی را با هدایا به ایران بفرستد و خواهان آشتی و صلح شود عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه در فصل بین سطور «رادیوچه»: 🔻 تورانیان [از وضعیت جنگ با ایران] به افراسیاب گزارش می‌کنند: به هریک ز ما بود پنجاه بیش سرافراز با گرزه‌ی گاومیش 🔻 افراسیاب از این گزارش خیلی ناراحت می‌شود، به رختخواب می‌رود و خواب وحشتناکی می‌بیند و چشم‌انداز شکست برای افراسیاب پیش‌بینی می‌شود و از اینجا به بعد به دنبال پنجره خروج [از جنگ با ایران] است. مرا سیر شد دل ز جنگ و بدی همی جست خواهم ره ایزدی 🔻 دوباره به خدا و پیغمبر بازگشت! حالا دیگر حقوق بشر را رعایت می‌کند! این گرز رستم است که دارد کار می‌کند. افراسیاب توسط عواملش مانند بن زاید هدایایی به ایران می‌فرستد، ۳ میلیارد دلار برای اینکه بگوید ما با شما جنگ نداریم. 🔻 سیاوش به نماینده افراسیاب گفت: الان برای دادن پاسخ به افراسیاب زود است، یک هفته استراحت کنید تا ما فکر کنیم و تصمیم بگیریم. سیاوش ز رستم بپرسید و گفت که این راز بیرون کشیم از نهفت که این آشتی جستن از بهر چیست نگه کن که تریاک این زهر چیست 🔻 رستم گفت تا دیروز می‌خواستند تمدن ایران را نابود کنند و ما را به عصر حجر بازگردانند! حالا چه شده؟ او پیشنهادی داد و گفت صد نفر از نیروهای‌نظامی که پیوند خونی با افراسیاب دارند را به نزد ما گروگان بفرستند تا تضمینی بر حسن‌نیت آن‌ها باشد. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

🔻در ماجرای آتش‌بس میان ایران و توران کیکاووس گفت با این که پیمان صلح بسته شده اما دست‌ها بر ماشه است عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه در فصل بین سطور «رادیوچه»: کسی کاشتی جوید و سور و بزم نه نیکو بود پیش رفتن برزم 🔻 فردوسی در این بخش می‌گوید اگر (تورانیان) به ما دست آشتی داده‌اند و ما تضمین لازم را هم گرفته‌ایم چرا باید به سمت جنگ برویم؟ و دیگر که پیمان‌‌شکن پیشگاه نباشد پسندیده نیک‌خواه 🔻 کیکاووس اینجا یک اصلی را مطرح می‌کند که یک عهدی با دشمن کرده‌ایم و یک اصولی داریم که البته دشمن ما این اصول را ندارد. ما یا عهد با کسی نمی‌بندیم یا اگر عهد می‌بندیم باید به آن وفا کنیم. هم از جنگ جستن نگشتیم سیر بجایست شمشیر و چنگال شیر 🔻 او در ادامه می‌گوید با وجود این عهد و پیمان اما در عین حال دست ما هم روی ماشه است. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

قسمت ششم فصل «بین سطور» رادیوچه منتشر شد 🔴رستم، سیاوش و آتش بس در شاهنامه 📻 در قسمت ششم از فصل «بین سطور» رادیوچه، میزبان عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه بودیم و به موضوع آتش‌بس در شاهنامه پرداختیم ⭕ ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

🔸غزل خوانان عشق #غزل_خوانان_عشق دکتر عبدالکریم سروش عاشورای ۱۴۴۸ هجری قمری تیر ماه ۱۴۰۵ هجری شمسی Jun 28 2026 @DrSoroush

احمد صدری جامعه‌شناس تردیدی ندارم که سازمانهای پشت بزرگترین اکرونیمهای غیر قابل اعتماد جهان یعنی فیفا ( فوتبال)، یو-اس-سی-آی-اس (خدمات شهروندی، مهاجرت و تابعیت آمریکا)، و، وی-ای-آر (کمک داور ویدیویی) برای دور نگه داشتن ایران از دور نهائی جام جهانی تبانی کردند. این یک تئوری توطئه نیست. شواهد جانبی و قرائن بنده اینهاست: ۱- فیفا:‌ در پنجاه سال اخیر هیچ زمانی نبوده که فیفا در رسوایی‌هایی مانند تقلب در انتخابات داخلی، نادرستی در مسائل مالی از جمله دریافت رشوه ۱۵۰ میلیون دلاری برای حق میزبانی (به روسیه یا قطر، تا جایی که من به یاد دارم)، پارتی‌بازی و عدم شفافیت مالی، گرفتار نبوده باشد. مقامات قضائی و ضابطین نیروهای انتظامی آمریکا و سوئیس بیش از یک دوجین از مقامات بالای فیفا را به جرم این قبیل جرائم بازداشت، متهم و محکوم کرده‌اند. چگونه می‌توان سازمانی که یک جایزه صلح جعل کرد و برای خوش‌رقصی به رئیس جمهور آمریکا هدیه داد را جدّی گرفت؟ من از اینکه چنین بوروکراسی فاسدی نخواست در مقابل انتقام‌جوئیهای کودکانه کشور میزبان جام جهانی از یکی از کشورهای شرکت ‌کننده دفاع کند جا خوردم. ولی چندان شگفت‌زده نشدم. ۲- یو-اس-سی-آی-اس: قوانین نژادپرستانه دوران جیم کرو (بین آزادی بردگان در ۱۸۶۳ و آغاز نهضت مدنی برابری نژادی در دهه شصتم قرن بیستم) را مانند یک هیولای فرانکنشتاین زنده کرد تا تیم ایران را از استراحت محروم کند— این قوانین که به «شهرهای غروب» معروف بودند به آمریکائی-آفریقائیها اجازه میدادند که در شهری کار کنند. ولی با غروب آفتاب باید آن شهر را ترک می‌کردند.) ولی جای شکرش باقیست که فوتبالیستهای قهرمان ما با گلوله‌های ضابطین این سازمان («آیس») مواجه نشدند. ۳- وی-ای-آر: در عصر «جعل عمیق دیجیتال» یا «دیپ فیک» و «پلانتیر» (سازمان هوش مصنوعی که در کشتار غزّه بکار رفت) عذر مرا می‌پذیرید اگر به این تصویر بشدّت دستکاری ‌شده که بر اساس آن گل پیروزی ایران را محو کردند اعتمادی ندارم. https://t.me/dinofalsafehh

🔻عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه: ما امام حسین(ع) را شخصیتی قدسی می‌دانیم. امام، برای ما با سایر انسان‌های معمولی تفاوت دارد؛ با این حال در جهان چنین مقایسه‌هایی میان سقراط، حضرت عیسی(ع) و امام حسین(ع) شده است. 🔻 سقراط پس از آنکه در دادگاه محاکمه شد و در نهایت حکم اعدامش صادر شد گفت:«زندگیِ بررسی‌نشده، ارزش زیستن ندارد.» 🔻 تلقی مسیحیت از حضرت عیسی(ع) نیز تا حدی به همین موضوع نزدیک است. در واقع، سخن امام حسین(ع) این است که زندگی را نباید به هر قیمتی حفظ کرد. گاهی شرایطی پیش می‌آید که دیگر آن زندگی ارزش زیستن ندارد. 🔻 اگر این صورت‌بندی و سه نمونه را بپذیریم گمان من، سیاوش نیز عنصر چهارم این مجموعه است. او نیز در برابر انتخابی مشابه قرار گرفت؛ جایی که میان بدنامی و نیک‌نامی باید یکی را برمی‌گزید. سیاوش بر این باور بود که حتی اگر مرگ نیز در پی این انتخاب باشد، ارزشش را دارد؛ زیرا نام نیک و رسم نیک از او به یادگار خواهد ماند. ⭕ ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

🔻عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه: روابط ناسالم خانوادگی و روابط جنسی نامشروع در همه این داستان‌ها اعم از شاهنامه و قصه امام حسین و مسائل امروز جامعه ما و در محیط بین‌الملل وجود دارد. 🔻 امام حسین علیه‌السلام گفتند:«مِثْلِی‏ لَا يُبَايِعُ‏ مِثْلَه» و ادامه می‌دهند اگر هم من این‌ کار (یعنی بیعت) را انجام دهم، نه خدا و رسول می‌پذیرند، نه صالحان امت قبول می‌کنند و نه دامن‌های پاکی‌ که ما را پرورش دادند اجازه می‌دهند مثل منی با مثل یزید بیعت کند و این اشاره به ناپاکی عبیدالله بن زیاد که آن بیعت را خواسته بود دارد. 🔻 ایرانی زمانی که این نکات را می‌شنید بین مسئله عاشورا و داستان‌های اساطیری ایران که در شاهنامه انعکاس یافته قرائنی پیدا می‌کرد. 🔻 ترامپ چند وقت پیش که به انگلیس رفته بود گفت مادر من به شاهزاده انگلیس نظر داشت! یعنی رسما یک مرد ۸۰ ساله می‌گوید که من مادرم مثلا به این شاهزاده نظر داشته و این یعنی تربیت خانوادگی با فعالیت‌های سیاسی و کنشگری بین‌المللی آن‌ها با هم بی‌ارتباط نیست. ⭕ ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

🔻عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه: وقتی سیاوش از آتش بیرون آمد از تمامی اتهامات تبرئه شد. شهادت سیدالشهداء (ع) هم تمامی اتهامات علیه اهل بیت(ع) و فرضیه دعوای قبیله‌ای هاشمی-اموی را از بین برد. در جنگ اخیر نیز شهادت رهبری همه اتهامات درخصوص محل زندگی و مهاجرت ایشان را به حاشیه برد. این خاصیت و تأثیر شهادت است که جان‌ها را متحول می‌کند و اتهامات را از بین می‎برد ⭕ ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

قسمت پنجم فصل «بین سطور» رادیوچه منتشر شد 🔴سوگ حماسی سیاوش، مصیبت قدسی حسین(ع) 📻 در قسمت پنجم از فصل «بین سطور» رادیوچه، میزبان عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه اندیشه بودیم و به مقایسه سوگ حماسی سیاوش در شاهنامه با مصیبت قدسی حضرت اباعبدالله الحسین (ع) پرداختیم ⭕ ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

#رادیوچه کاری از مجله تصویری فرهیختگان

@FarhikhteganMag

ادامه از 👆 در ماجرای عاشورا نیز وقتی سفیر ابن‌زیاد راه را بر سالار شهیدان بست و ایشان را مخیر کرد که لاجرم باید با یزید بیعت کنی فرمود: نه خدا و رسولش از من می‌پذیرند که با کسی مثل یزید بیعت کنم، نه مومنین و نه دامن‌های پاکی که ما را تربیت کرده‌اند چنین ننگی را از من می‌پذیرند. همین استقامت کافی بود تا قاضی فاسد و درباری درگاه بنی‌امیه، حکم به «خروج حسین[ع] از دین جدّش» و «شقّ عصای مسلمین» دهد!! در تاریخ اساطیری ایرانیان نیز سیاوش مخیر می‌شود که یا کام بوالهوسانه نامادری‌اش را برآورد یا به خیانت به پدر و بی‌عفتی نسبت به حرمسرای او متهم شود! وقتی سودابه دید سیاوش از خواسته‌اش سرباز می‌زند، ابتدا با هیاهو وی را متهم به تعرض به خویش کرد. اهل دربار جمع شدند و خبرش به کاوس‌شاه رسید و او با برخی بررسی‌های اولیه فرزند خود را از این اتهام مبرا دانست. اما سودابه از عزم شیطانی خود دست برنداشت و فتنه‌ای تازه رقم زد تا انتقام خود از سیاوش را بستاند که تن به تن‌دادگی با او نداده بود. لذا دسیسه‌های فراوان صحنه‌آرایی خطرناکی را ترتیب داد و توانست سیاوش را دوباره در جایگاه متهم بنشاند که «إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ». (یوسف،28) این‌بار کار برای سیاوش سخت‌تر شد و دسیسه سودابه توانست بیش از پیش کارگر بیفتد. کاوس‌شاه از موبدان مشورت گرفت و آنها پیشنهاد دادند یکی از این دو مظنون – سیاوش و سودابه - باید از آتشی بزرگ و سوزان عبور کند. چراکه آتش بر پاکان سرد می‌شود و بی‌گناهان را نمی‌سوزاند: «قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا»(انبیا، 69). سودابه با مکری دیگر از تن دادن به این آزمون نیز گریخت و در آخر قرعه به نام سیاوش افتاد. او که بر بی‌گناهی خویش واقف بود و بر ایمانش اتکا داشت حاضر شد سوار بر اسب شود و از آتش بگذرد. پاک‌زاده‌ای «مثلِ» او نمی‌توانست بارِ بهتانِ آمیزشی شیطانی با «مثلِ» سودابه را تاب آورد و تحملِ آن تهمت ننگین برای‌اش از آتش خرد کننده دوزخ -نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ(همزه،6)- نیز سخت‌تر و سوزان‌تر بود: «سیاوش چنین گفت با شهریار / که دوزخ را زین سخن گشت خوار»(همان، ص321، بیت 463) سیاوشِ افسانه‌ها البته از آتشی که سبب آن شعله‌های شهوت سودابه بود به سلامت عبور کرد و بعدها در فتنه‌ای دیگر به دست اهریمنان تورانی به قتل رسید. اما حسین(ع) در همان صحرایی که او و یاران و خانواده‌اش را محاصره کردند آخرالامر به دست کسانی به شهادت رسید که مدعی جایگاه جدّ او بودند! شاید اجداد ما با شنیدن روایت عاشورا مبنی بر اینکه وقتی حسین(ع) مخیر شد میان کشته شدن یا برآوردن تمنای یزید فرمود: «قد رکز بین اثنتین بین السلّة و الذلّة و هیهات من الذلّة؛ مرا بین دو چیز مجبور کرده است؛ بین مرگ و ذلت، اما چه دور است که ما ذلت و خواری را بپذیریم»، مقاومت دلیرانه سیاوش در خاطرشان می‌گذشت که گفته بود: «که دوزخ را زین سخن گشت خوار». آری ایرانیان که در تاریخ اساطیری‌شان، قهرمانی افسانه‌ای‌ را می‌ستودند که تن به خواریِ خواسته‌ای تن‌پرستانه نداد حالا در زمین واقعیت و حقیقت تاریخی، فرزند پیامبر و پیشوای دین‌شان را می‌دیدند که تن به ذلت بیعت با یزید نمی‌دهد. راستی شکوه پیوستگی تاریخ این سرزمین و قهرمانان مذهبی و میهنی‌اش چه تماشایی است؛ افسانه‌ای از ماقبل تاریخ، به چنان واقعه بزرگی در دل تاریخ پیوند می‌خورد که پژواک آن نیز در روزگار ما بعد از گذشت هزار و چند صد سال و در کوران حوادثی بس سهمگین از جایی در میانه‌های گذرگاه «کشوردوست» شنیده می‌شود که: «مثلی لا یبایع بمثل یزید». پایان

یادداشت اسطوره‌ای به نام سیاوش، حماسه‌ای به نام حسین(ع) منتشر شده در صفحه اول شماره امروز(شنبه) روزنامه فرهیختگان در دو فرسته ✍️عظیم محمودآبادی اینکه در میان تمام ملت‌های مسلمان این ایرانی‌ها بوده‌اند که اکثریت علی‌الاغلب‌شان گرایش به مذهب اهل بیت پیامبر(ص) یافتند و به تشیع پیوستند نه امری اتفاقی است و نه سبب آن را می‌توان به تحلیل‌های ساده‌انگارانه‌ای چون به قدرت رسیدن صفویه و نظایر آن فروکاست. پیش از هر چیز توجه به این نکته ضروری است که ایرانی‌ها، قرن‌ها قبل از ظهور شاه اسماعیل صفوی نسبت به اهل بیت پیامبر(ص) گرایش‌های سیاسی و از جایی به بعد باوری اعتقادی یافتند تا جایی که حتی برخی از پژوهشگران معتقدند این صفوی‌ها بودند که هوشمندانه روی محبت هم‌میهنان خود به خاندان رسول خدا(ص) سرمایه‌گذاری کردند و روی امواج بسیار قدرتمند این محبت سوار شدند و پایه‌های قدرت خود را بر آن نهادند و اقتدار خویش را تثبیت کردند. نطفه این علقه و محبت هرچند از همان اوان و اوایل رسیدن پای اسلام به ایران شکل گرفت اما پس از واقعه عاشورا و شهادت مظلومانه فرزند پیامبر(ص) به دست نهادی - که از قضا ایرانی‌ها نیز در شمار زخم‌خوردگان از آن بودند- به مراتب فزونی یافت و ریشه‌های بسیار عمیق‌تری پیدا کرد تا جایی که نوشته‌اند فارسی، زبان غالب لشکریان مختار بود زمانی که به خوانخواهی امام حسین(ع) قیام کرد. اینکه چرا ایرانیان به لحاظ سیاسی و بعدها از حیث عقیدتی به تشیع گرویدند بحث پردامنه‌ای است که خلاصه‌ای از آن را صاحب این قلم در برنامه «رادیوچه»ی مجله تصویری فرهیختگان با عنوان «ایرانیان چطور شیعه شدند؟» به بحث گذاشته است. در آن برنامه یکی از اصلی‌ترین ارکان این گرایش، گشودگی فرهنگی تشیع از سویی و قرابت‌ تراث ملی ایرانیان با مظاهر شیعی از سوی دیگر ذکر شد و اکنون در این نوشته می‌خواهم به یکی از مصادیق این قرابت بپردازم. واقعه‌ای که در روز دهم محرم سال 61 هجری در صحرایی که تا آن روز چندان شناخته نبود رقم خورد، کم‌وبیش همه امت اسلامی را در بهت و حیرت فرود برد اما گویی ایرانیان را بیش از سایر بلاد تحت تاثیر قرار داد. چنانکه برای انتقام‌گیری از آن خون مقدّسِ به‌ناحق ریخته، بیش از دیگران پیش‌گام شدند و عاشورا شد نقطه عزیمت قاطبه قیام‌هایی که آنها در دهه‌‌ها و سده‌های بعد رقم زدند. اما ریشه پیوندی که ایرانیان با عاشورا یافتند به قرن‌ها پیش از دهم محرم سال 61 قمری باز می‌گردد. ایرانی‌ها فرازی از تاریخ اساطیری خود را در فضای حقیقی تاریخ و در خطّه‌ای از زمین یافته بودند که «کربلا» می‌خوانندش! آنها داستانِ افسانه‌ای – اسطوره‌ایِ سیاوش را حالا در قامت شهیدی از خاندان نبوت می‌دیدند. ایرانیان گویی بعد از عاشورا دوباره در سوگ سیاوش نشستند. اما برخلاف سیاوش، امام حسین(ع) شاهزاده نبود بلکه پیامبرزداه بود! سرگذشت او برخلاف سیاوش، اسطوره‌ای صرف نبود بلکه مصیبتی قدسی در عینیت تاریخ بود که از هر اسطوره‌ای فراتر رفته. ایرانیان در عاشورا پیوند تاریخ حقیقی و تاریخ اسطوره‌ای را یکجا تجربه کردند و لذا آنها با این واقعه بزرگ و به غایت مقدس، انس و الفتی به مراتب بیش از مردمان سایر بلاد اسلامی یافتند. تن زدن امام از ننگ بیعت با یزید، یادآور تن ندادن سیاوش به خواسته ننگین سودابه بود. سیاوش وقتی با تمنای نانجیبانه نامادری‌اش مواجه شد، خطرِ گذشتن از آتش را به جان خرید تا از پاکی و پاکدامنی خویش اعاده حیثیت کند و امام حسین(ع) با هجرت از خانه خدا در ایام حج، مانع از شکسته شدن حرمت حرم امن الهی شد. امام حسین(ع) وقتی سوار بر ذوالجناح، بی‌باکانه به میدان نبردی به غایت نابرابر پا نهاد، در ناخودآگاه ایرانیان گویی داستان سیاوش تداعی می‌شد که سوار بر بهزاد(نام اسب سیاوش) از میان آتش می‌گذشت. ایرانیان می‌دیدند که پیشوای حقیقی‌شان به سانِ آن قهرمانِ اسطوره‌ای‌شان در برابر مطالبه‌ای نامشروع و ننگین، مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت برتری می‌دهد. سودابه همسر کی‌کاوس در همان نگاه اول به سیاوش (فرزند جوان وی از همسری دیگر) دل می‌بازد که بعد از سال‌ها برای اولین بار به پایتخت و دربار پادشاه بازگشته بود. او با زبانه کشیدن آتش شهوت در وجودش ابراز علاقه به فرزند جوان همسر خویش می‌کند و سیاوش این اظهار دوستی و محبت را خلاف رضای حق می‌شمارد: «سیاوش بدانست کان مهر چیست / چنان دوستی نز رهِ ایزدیست»(شاهنامه، فردوسی، پیرایش جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن، بخش یکم، چاپ سوم؛ 1398، ص310، بیت 196) ادامه 👇

بحرین در چند هزار سال گذشته بخشی از سرزمين ايران بوده و در طی هزار و اندی سال گذشته بخشی از سرزمين تشيع. استانداران غاصب بحرين امسال محدوديت هایی برای عزاداری امام حسين (ع) ايجاد کرده اند. بحرين بايد توسط اکثريت شيعی و ايرانی تبار آنجا به شکل دموکراتيک اداره شود. آل خليفه به زودی بايد استان بحرين را تحويل اکثريت شيعی آنجا بدهند. https://t.me/azbarresihayetarikhi

در طول تاریخ تشیع مذاهب مختلف شيعی اعم از امامی و زيدی و اسماعيلی در اصل قبول امامت امير المؤمنين (ع) و عزاداری بر امام حسين (ع) و محبت اهل بيت (ع) اتفاق نظر داشتند. با وجود اختلاف در مبنای امامت امام صادق (ع) اما زيديه و اماميه در پذيرش اصل امامت امام صادق و مرجعيت علمی حضرت اتفاق نظر داشتند. چه رسد به اسماعيليه که فقه‌شان برگرفته از فقه امام صادق (ع) است و با چند استثناء در فروع فقهی فقه‌شان همان فقه امامی است. کتاب دعائم آنان را برخی فقهای متأخر شيعه از منابع و مستندات خود قرار داده اند و حتی ابو الفتح کراجکي چند کتاب در محور همين الدعائم نوشت و خود قاضی دستگاه فاطميان بود. روابط شیعه امامی همواره با اسماعیلی های فاطمی و طیبی حسنه بود و گاهی در برابر دشمنان مشترک، امامیه بغداد در سده های 4 و 5 ق روی حمایت دستگاه خلافت فاطمیان مصر حساب باز می کردند. در ایام محرم نماد وحدت همه شیعیان شرکت در مراسم عزاداری امام حسين است؛ چه او که امامی است و چه آنکه زيدی و يا اسماعيلی است. احترام به زائر امام حسين يک سنت کهنسال در فرهنگ شيعی و ايرانی است. https://t.me/azbarresihayetarikhi