باگ نویس فعلی، کشاورز آینده

شاید تو نیاز داشته باشی این جمله رو از پائولا هاوکینز بخونی: «حفره‌های زندگی‌ات همیشگی‌اند. تو باید در اطرافش رشد کنی، مثل ریشه‌های درخت که از اطراف بیرون می‌زنند، باید خودت را از لابه‌لای شیارها بیرون بکشی...»🍃 @averagebpdguy

عیبی نداره اگه قوی موندی و تهش فهمیدی قوی بودنت هم نیاز به استراحت داره و تو موندی و آدمایی که یادشون رفته تو هم آدمی و گاهی میشکنی. عیبی نداره اگه همش منتظر موندی و تهش گفتی: شاید توی یه دنیای دیگه! عیبی نداره اگه هرشب قبل خواب یه طومار “عیبی نداره” برای نوشتن داری. بخواب. فردا هیچی که نباشه، حداقل یه روز دیگه برای شنیدن الو گفتن مامانه.

وقتی وارد یه رابطه ی پخته میشی نگرانیا از اینکه کجا رفت؟ باکی رفت؟ یا«تنهام میذاره!؟» تبدیل میشه به اینکه الان چی حالشو خوب میکنه؟ چطور فرداشو بسازم؟ کم خوابیده و خستست... رابطه های با ستون انقد محکمه و به هم اطمینان میدن که نگرانیشون فقط رفاه طرفشونه نه ترس از نبودنش... براتون ازین رابطه ها آرزو میکنم... @averagebpdguy

همه دغدغه‌ها و ترسهای یه رابطه رو الن دوباتن مثل یه معجزه در یه جمله اورده، میگه: «آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟» @averagebpdguy

رودخانه‌ها از آب خود نمی‌نوشند. درختان میوه‌های خود را نمی‌خورند. خورشید به خودش نمی‌تابد، و گُل‌ها عطرشان برای خودشان نیست.‌ زندگی برای همه‌ی ما قانون طبیعت است.‌ همه‌ی ما برای کمک به یکدیگر به دنیا آمده‌ایم. مهم نیست چقدر سخت، هرقدر هم که سخت باشد، با هم که باشیم زندگی خوب است‌. زندگی وقتی تو شادی خوب است، اما خوب‌تر وقتی‌ست، که دیگران به اُمید تو شادند … @averagebpdguy

اینجا زندگی می‌کنم لابلای این خرت‌و‌پرت‌های شکسته یکیشان هم «قلبم»... @averagebpdguy

اوج بگیرید... نه برای اینکه دیده شوید برای اینکه بهتر ببینید!! @averagebpdguy

اگه ازین به بعد دیدین زیاد نیستم بدونین دوباره ولورانت نصب کردم و چراغ روشنی به زندگیم برگشته🤗

‏جشن عروسی تراز : ساده زیبا با دوستان کم اما صمیمی

"مکثی کرد و نوشت: ممنون که در دلم ریشه دواندی. گفتم: خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه‌جان بودم، خسته از زیستن و از ماندن؛ هوای تو سبزم کرد."

حواس‌تون باشه از سر تنهایی، آدم‌های تاکسیک رو وارد زندگی‌تون نکنید.

[ بلندتر بخند یاد خونه بیفتم ]

لطفا قوی نباشین، لطفا ادای قوی بودن در نیارین. احساساتتون رو بروز بدین و خودتون رو با «ضعیف بودن‌» بپذیرید و دوست داشته باشین. وقتی نقش «قوی‌بودن» رو می‌گیرین، مجبور می‌شین خودتون و احساسات‌تون رو سرکوب کنین، مجبور می‌شین بگین «نه اصلاً درد نداشت». ولی درد داشت، اونجا تو تنها بودی، نیاز به آغوش امنی داشتی، نیاز داشتی خیلی راحت گریه کنی و بگی دردم اومد. ولی نگفتی، خودت رو سفت گرفتی و گفتی من قوی‌ام. این ادای قوی بودن، یه روزی از یه جا می‌زنه بیرون، یه روزی که شاید خیلی دیر باشه.

* دانشجویی پرسید: +آیا شبکه‌های عصبی که بر اثر تجربیات مختلف در مغز ایجاد می‌شوند، می‌توانند پاک شوند؟ -نه +دارو یا روشی هست که آنها را پاک کند یا تغییر بدهد؟ -نه +پس راه حل چیست؟ -در انتخاب تجربه‌ای که می‌خواهی بکنی دقت کن، در مغز راه برگشتی نیست. @averagebpdguy

تنها بخش بدش تنهاییه

توی شب زنده داری زنده ترم اینکه طول شب همه کارامو بهش میرسم و در پایان، شروع روز که همچی روشن میشه و حس قشنگ و شروع تازه رو میده، بهترین حالو داره....

‏اتفاقاً سختگیر باشید. واسه کتابایی‌که‌‌ میخونید، فیلمایی که میبینید، آدمایی که باهاشون معاشرت میکنید. هر چقدرم فکر کنید تحت‌ تاثیر قرار نمیگیرید، شخصیتِ اصلی شمارو دقیقاً همین موارد شکل میدن... @averagebpdguy