𝐜𝐚𝐫𝐭𝐫𝐞𝐟

.

نادر ابراهيمى توى يكى از نوشته‌هاش يك جمله‌ی خوب داره كه میگه: آدمها سعى مى كنن بهت نزديك بشن، بعد شما را به تو و تو را به هيچ بدل مى كنن.به نظرم بر هر فرد بالغى واجبه كه اين رو بزنه پشت در ورودى خونه‌اش و صبح به صبح كه مى خواد از در بيرون بره، مرورش كنه.

دیگه نمیدونم خدا چجوری باید بگه با خاورمیانه‌ای جماعت حال نمیکنه.

ایران و ایرانی جنگید.

خدای دقایق آخر.

اصن چرا بايد چنل داشته باشه؟

چرا یه مرد باید کانال پرایوت داشته باشه؟

فی‌الحال از ادمایی که کربلان متنفرم.

من درو بستم ولى خودمم نشستم پشت اون در گریه كردم،چون دیگه اميدى به ادم اون‌ور در نداشتم.

بنده و بیکاری در یک مسیر طولانی. t.me/HidenChat_Bot?start=6295015264

ما داغ‌های حسين را تقسيم كرديم ميان شب‌ها تا بتونيم سنگینی اين مصيبت‌رو ذره ذره به دوش بكشيم،اما حسين (ع) همه‌ی اين داغ‌هارو توى يک نيم روز به دل كشيد. عاشورا، یک دل می‌خواست به وسعت حسین و‌ یه صبر به قامت زینب.

کم یبدو شهر المحرم هذا العام مختلفاً من دونك یا قائد

(ای رهبر، ماه محرم امسال بدون تو چه حال و هوای دیگری دارد.)