የጥበብ - መንገድ ™

በ20ኛዉ ክፍለ ዘመን ከነበሩ ፋና ወጊ ሙህራን መካከል ነጋድራስ ገብረህይወት ባይከዳኝ ይገኝበታል ይህ ወጣት ሙህር ሁለት መፅሐፍቶችን ከትቧል የመጀመሪያ መፅሐፉ " አጤ ምኒልክ እና ኢትዮጵያ " የምትል ታሪክን እና በዘመኑ የነበሩ ህዝቦች ካሉበት ድንቁርና እንዲነቁ መልዕክት የሚያስተላልፍ ይዘት ያለዉ ሁለተኛዉ መፅሐፍ ደግሞ " መንግስትና የሕዝብ አስተዳደር " የሚል ፖለቲካና ኢኮኖሚን የሚዳስስ ደንቅ መፅሐፍ ነዉ ። አጤ ምኒልክ እና ኢትዮጵያ የሚለዉ መፅሐፉን ስመለከት ስለ ሀገሩ ያለዉ ቁጭት መብሰልሰል ወደ ኋላ መቅርት ምን ያዕክል ያሳስበዉና ያበሳጨዉ እንደነበር እንደዚህ በማለት ይገልፃል ፦ " የኛ የኢትዮጵያዊያን ያለፈዉ ታሪክ እጅግ ያሳዝናል ። ከብዙ መቶ ዓመታት በፊት ጀምሮ እስካሁን ድረስ ፍፁም የሆነ ሰላም አግኝተን ናዉቅም ....." ( በዚህ ሀሳብ ዉስጥ የዉጭ ጠላትንም የሀገር ዉስጥ አለመስማትንም እያነሳ ይብሰለሰላል ) " ካለመስማማታችን የተነሳ ግን ሌሎች ህዝቦች በአዕምሮና በጥበብ እየበረቱ ሲሄዱ እኛ ወደ ኋላ ቀረን ። እንደ አረመኔዎች እስኪቆጥሩን ድረስ ። የዱሮዉም ያሁኑም ኑሯችን እጅግ ያሳዝናል ። በመላዉ ዓለም ላይ ሰላም ሲሰፍን አዕምሮም ስትበራ እኛ በጨለማ እንኖራለን ። እርስ በርሳችንም መጠራጠር አልተዉንም ።" ይሄን ሀሳብ በጥልቀት ተመልከቱት እስካሁንም ድረስ በዚህ መንገድ መኖራችን እና አለመለወጣችን ያሳፍራል ። ለማንኛዉም መፅሐፉን አግኝታችሁ ብታነቡት ብዙ ነገር አንደሚጨምርላችሁ ጥርጥር የለኝም ።