ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

ОЁҚ ОҒРИҒИДАН ЮРА ОЛМАЙ ҚОЛГАН ЭДИМ. Рентгенга тушсам суякларим емирилиб бўлган экан. Юриб кетишдан умидимни узган эдим. Лекин Хиндистонликлар қўллайдиган бир усул мени қайта оёқга қўйди. Атиги 1 кунда мен яна юришни бошладим. Оғриқлар бутунлай йўқ бўлди. Ўша мўъжизавий усул номини шу ерда қолдирдим: 👇👇👇👇 https://www.tabobat.org/apy/?r=2 ШОШИЛИНГ❗️Админлар 12 соатда удалить қилиб юборишяпти. .

❌ Нега мошиналарга тезлик бўйича чеклов қўйилмайди? Чеклов борку, деяпсиз. Тушунтираман: нима учун "ақлли" автомобилларга автоматик чеклов ўрнатилмайди? Янаям аниқроғи, дейлик, автомобил шаҳарга кирганида 80 км/с, трассада 120 дан ошмайдиган қилиб қўйилмаган? Ҳалигача ақлим етмайди, 200-300 км/с тезликда ишлаб чиқариладиган мошиналар нимага сотилади? Барибир мумкин бўлмаса, нега мақтанилади, харид қилинади?! Андижонда "Малибу" 150 да босиб келиб уч кишини мажақлаб ташлади, бир болажон тил тортмай ўлди. Шу мошина мисолида – мана бу автотеррорист хоҳласа ҳам 80 юра олмайдиган қилишнинг иложи йўқмиди? XXI асрда яшаяпмиз ахир. «Автосаноатимиз ўта ривожланиб кетди» дея бонг урамиз. Заводлар хоҳласа, бир кунда бу дастурни ўрнатиши мумкин. Ҳануз бу ҳақида тафаккур қилинмаган. Негаааа???!!! Мақсад нима, жарималарга тушириш, кўпроқ аварияга учратиш, энг оғриқлиси – одамларни қириб ташлашми?! 🤷‍♂️ Тушунмайман барибир… Аброр Зоҳидов Телеграм | Инстаграм

Ёккан болса❤️ни унутманг🥰 Биз билан энг чиройли Главний учун расмлар ва видеолар Ёккан булса обуна булишни унутманг🥰 https://t.me/AYOLLAR_KANALI_GA https://t.me/AYOLLAR_KANALI_GA

унда етти юз кило терсак, мукофотга телевизор оламиз. Райҳонбиби эрининг қаҳрли сўкишлари остида ўчоққа ўт ёқишга тутинди. У ҳатто эри бир-икки марта қўл кўтарса ҳам уч тонна пахта териб, мукофотга телевизор олиш ниятидан қайтмади. Эрта тонгда ўрнидан турган она болаларини уйғота бошлади. – Олимжон, Юсуфжон, туринглар! Бугун охирги кун. Бориб бир юз ўттиз кило пахта терсак бўлди. Тушликдан кейин бориб, телевизорни олиб келамиз. Бироқ болалар ўринларидан қимирламадилар. Она болаларини уйқудан уйғотишга ҳаракат қилар экан, изтироб аралаш ялинди: – Туринглар ахир! Кўпи кетиб ози қолди! Қирқига чидаган қирқ бирига ҳам чиданглар-да! Олимжон билан Муҳаммадюсуф ёстиқдан бирин-кетин бош кўтаришди. Бироқ Райҳонбиби болаларнинг кўзларига қараб қўрқиб кетди. Уларнинг кўзлари қизариб кетган, иккаласининг ҳам иситмаси баланд эди. Она икки ўт орасида қолди. Нима қилсин?! Болаларга қарасинми ёки далага бориб, қолган бир юз ўттиз килони ўзи терсинми? Борса-ку, кечгача бир ўзи тера олади. Аммо болаларнинг иккитаси бетоб-ку! У юраги эзилиб кетган эса-да, бир қарорга келди ва кичик ўғлини уйғота бошлади. – Муҳаммадризо, тур болам! Акаларинг касал. Ботир дўхтирга чоп. Иситма туширадиган дорисидан берсин! Пулини отамнинг пенсиясидан берамиз, де! Ўзи этакларни кўтариб пахта майдонига шошилар экан, ботинида илтижо қилди: “Эй, Худо, жигаргўшаларимни ўз паноҳингда асра!” У бугун териладиган далага етиб келганида жўяклар тарқатиб бўлинган эди. – Ҳисобчи болам, менга жўяк қолмадими? Мен қаердан пахта терай? Майдон четига уч оёқли тарозусини ўрнатаётган йигит кексайиб қолган бу аёлга қарамай жавоб берди: – Хола, сиз зовурдан нарига ўтиб теринг. Райҳонбиби йигит айтган томонга қаради: – Вой, кўприк жуда узоқда-ку! Олиб келиб ўлчатишга кўп вақт кетади. – Хола, қўрқмасангиз зовур устидаги қувурдан ўтинг, яқин бўлади. Райҳонбиби зовур устидан ўтган йўғон қувурга ваҳима билан тикилди. Унинг қўрқиб турганини сезган ҳисобчи йигит яна маслаҳат берди: – Хола фақат оёғингиз остига қаранг, бошқа ёққа қараманг, ўшанда қўрқмайсиз. Райҳонбиби қувур устига қадам қўйди... .Уйдаги касал болалари ҳақида ўйламасликка тиришиб, белига этак боғлади. Чўнтагидан пластир чиқариб бармоқларига бир-бир ўради-да, жўяк ичига тушди. “Мана, ўн беш килоча... У биринчи этакни эгат бошига тўкди. Жўяк бошига бориб, тўкишга кетадиган вақтни қизғаниб, босиб-босиб тиқиб, этакни ҳаддан ташқари тўлдириб юбора бошлади... Бу тўртинчи этак. Етмиш килоча бўлиб қолди. Яна босиб-босиб тўрт этак терсам, ҳаммаси бир юз ўттиз килодан ошиб ҳам қолади” деб ўйлади. Бироқ хаёлига касал болаларини келтирмасликка тиришса ҳам, юрагининг бир чети жиз-жиз этиб турарди. У яна қисталанг теришга киришди. Сўнгги этакни жўякдан орқалаб чиқар экан, ўз-ўзига гапирди: “Бўлди! Аниқ бир юзу ўттиз кило чиқади. Кўп ҳам чиқади”. Унинг сувсизликдан ёрилиб кетган лаблари яна пичирлади. – Болалар нима бўлди экан?.. Райҳонбиби хирмони устига ўтириб бир зум тин олди. Сўнг яна ўзига сўзланди: – Йўқ, ўтирсам ўтириб қоламан. Тезроқ топшириб, уйга борай... У аввало хирмонини зовур устидаги қувур ёнига ташиди. Токи тарозу олдидан ҳам кўриниб турсин. “Билиб бўладими, биров ўғирлаб қўймасин, яна охирги кун бўлса”, деб ўйлади. Кейин йигирма, йигирма беш килолаб, қувур устидан ўтиб, топшириб кела бошлади. – Жами бир юз ўн беш килограмм топширдингиз хола, яна ўн беш килограмм ўлчатсангиз роппа-роса уч тонна бўлади, – деди ҳисобчи бола унинг топширган пахтасини дафтарига қайд этар экан. Райҳонбиби хирмондаги сўнгги пахта уюмини этакка тугиб, салмоқлаб кўрди: – Ўн беш эмас, ўн саккиз, йигирма кило келиб қолади. Бўлди шуни топшираман-да, уйга чопаман, – деб ўйлади. Бир силтаб юкни елкасига олди. Яна бир-икки қадам гандираклади-да, қувурга оёқ қўйди. Боши айлангандек бўлди. Шунда тушлик қилмагани эсига тушди. Яна кўзи тиниб кетаётгандек туюлди: – Эй, Худо, ўзинг қувват бер! Бироқ бирдан кўз ўнгги қоронғулашиб, қаёққадир учиб кета бошлади. Муздек сув ўзига келтирганда зовурнинг заха суви оқиб бориб қуйиладиган учта оғзи юҳодек қувурлар томон оқиб бораётганини англади. У пахтаси тошдек оғирлашиб бораётган этагини маҳкам ушлаганча қувур оғз

Мендан бошқа ҳам уч тонна пахта терса, телевизор талаш бўлиб кетмайдими? – Йўқ, талаш бўлмайди. Мукофотга ўнта телевизор ажратилган. Уч тонна терганга телевизор бор! Фақат берилган муддат ичида теришингиз керак. Бир кун кечиктирсангиз ёки ўн кун ичида терган пахтангиз уч тоннадан бир кило кам бўлса ҳам, ололмайсиз. Олимжон онасига хавотир аралаш қаради. – Эна пахта ҳозир энг қуруқ пайт, жуда енгил, уч тонна теролмаймиз. – Терамиз. Юсуфжон билан Ризожон ҳам ёрдам беради. Телевизор олсак, маза қилиб пўдбул кўрасизлар. Уруш киноларини кўрамиз. Гартак қийналсак ҳам олиб олайлик. – Эна, табелчи жуда шум, тарозидан уриб қолиб, ўзиникиларга ёзади. – Ўлчатишга ўзим қатнайман. Орқасига ўтиб, тарозисига қараб тураман. Райҳонбиби биринчи кунданоқ ғайратни оширди. Қўл ҳаракати чандон тезлашди. Биринчи кундаёқ бермоқлари пахта чаноқларига урилавериб ёрилиб кетди. Эгатнинг бошида иккита қанор тикка бўлди. – Эна, ўлчатмаймизми? – деди чарчаб қолган Муҳаммадюсуф. – Тер, тер, кўп гапирма, вақт кетади! Бола бир уҳ тортди-да, яна пахта буталари устига энгашди. Бироздан сўнг: – Эна, қоронғу тушиб қолди, ўлчатиб ёздириб, энди уйга кетақолайлик, – деди Муҳаммадризо. Райҳонбиби бошини кўтарди. Қараса далада фақат ўзи ва болаларидан бошқа ҳеч ким йўқ. – Юсуфжон, сен пахтани қўриқлаб тур. Ризожон сен ҳам дам ол. Биз Олим аканг иккаламиз ўлчатиб келаверамиз. Олимжон катта пахта тугунини орқалаб, Райҳонбиби ярим қанорни бошига қўйиб, тарозуга яқинлашдилар. Буларни бетоқат кутаётган ҳисобчи узоқдан бақирди: – Хола, тезроқ бўлинглар. Мен ҳали идорага ҳисобот топширишга боришим керак! – Хўп, айланай, хўп, – деди Райҳонбиби етиб келиб, бошидаги пахтани ерга ташлар экан, – шуни тортиб ол, яна икки марта бориб келсак, топшириб бўламиз. Тарозибон Райҳонбиби келтирган пахтасини салмоқлади. – Эҳ-ҳе, хола буни қандай кўтариб келдингиз? Жонингиз савилми, хола? Сал камроқ кўтаринг-э! Йигит Райҳонбибининг пахтасини икки бўлиб ўлчади. – Сизники ўттиз кило хола. Олимжон ҳам пахтасини тарозу илгагига илди. – Йигирма кило, – деди йигит. Она-бола яна орқага қайтдилар. Улар Юсуфжон билан Муҳаммадризо этакларга тугиб, тайёр қилиб турган пахталарни бир зум ҳам тин олмасдан елкалардилар-да, яна хирмон томон ошиқардилар. Биринчи кун терилган пахта жами икки юз ўн беш кило бўлди. Эртаси куни Райҳонбиби бармоқларига тиббий пластир ёпиштириб олди. Кечга бориб, бармоқларига ёпиштирилган пластирлар тешилиб бармоқларидан қон сизиб чиқди. У шунга ҳам қарамасдан лўппи очилган пахталарни териб, этагига бостириб-бостириб тиқарди. Унинг чамаси бўйича ҳар тўккани ўн беш кило чиқиши керак эди. Онасининг қуёш ботиб бораётган бир пайтда яна этак боғлаётганини кўриб Муҳаммадризо ҳиқиллаб йиғлаб юборди: – Эна, чарчадим. Қорним очиб кетди. Кетайлик энди. Она эшитмади. У фақат чаноқлардаги пахтани кўрарди. – Эна, табелчи чақиряпти. Кетиб қоламан деяпти. Олимжоннинг “табелчи кетиб қоламан деяпти” деган сўзлари Райҳонбибини ўзига келтирди. У нигоҳини ғўзалардан узиб, бошини кўтарди. Аммо тикланолмади. Бели букилганча қотиб қолган эди. Райҳонбиби бўйнини олдинга чўзиб, букчайганча юриб кетди. – Юринглар. Болалар онасига эргашди. Бирор ўн беш қадам юрган аёлринг қадди тиклана бошлади. У эгат бошига йиғилган хирмонга қараб ўйлади: “Икки юз килодан ошиши керак”. Қоринлари очиб кетган болалар пахтани босиб-босиб этакларга туга бошладилар. Она иккита тугунни бир-бирига маҳкам боғлади-да, болаларига буюрди: – Елкамга қўйворинглар! – Эна, иккита этак пахта жуда оғир бўлади. Бизникига пича қўшинг, – деди Олимжон. – Олимжон болам, сизлар оғир кўтарсанглар бўйларинг ўсмай қолади. Менга ҳеч нарса қилмайди. Оширинглар елкамга! Юсуфжон билан Олимжон икковлашиб онанинг елкасига пахта ортдилар. Райҳонбиби бирор беш қадам гандираклагандан сўнг равон юриб кетди. Терган пахталарини топшириб бўлгунча ҳолдан тойиб қолган она-болалар уйлари томон судралдилар. Дарвоза олдида турган Фармонбек хотинига кўзи тушиши билан дарғазаб бўлиб кетди: – Ҳа, шу пайтгача қайси гўрда қолиб кетдинг?! – Отаси, кун ботганини сезмай қолибман. Бугун икки юз ўттиз кило пахта тердик. Икки тонна-ю, уч юз кило бўлди ҳаммаси. Яна тўрт к

💥УМРНИНГ УЧ ФАСЛИ. (Қисса) 7-қисм Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥 Райҳонбибининг фикри хаёли телевизорда бўлиб қолди. Унинг назарида телевизор акасини топиб берадиган ягона мўъжиза, акаси эшикдан кириб келадиган ёрқин, порлоқ куннинг ягона калити эди. Болалар даладан қайтгач шошилиб овқатландилар-да, уччаласи бир кўрпа остига тиқилиб ухлаб қолдилар. Фармонбек кўзига кўзойнак тақиб, Саъдий Шерозийнинг “Бўстон” асарини қўлига олди. Райҳонбиби эскириб, қорайиб кетган сандиқ устидан тахлаб қўйилган бир нечта кўрпа, кўрпачаларни тушириб қопқоғини очди. Тахланган китобларни бир четга олиб, тагидан тугунча чиқарди. У бу тугунчада ўзининг, эрининг паспортини, болаларнинг туғилганлик ҳақидаги гувохномаларини ва акасидан келган хатларни сақларди. У ўзининг паспорти ичида турган сарғайиб, илвираб кетган хатни қўлига олди. Авайлаб очиб, яна бир бор ўқиди, яна қайтадан ҳужжатлар орасига солиб,тугунчани қайта тугиб сандиққа жойлади. Ўрин-кўрпаларни қайтадан жойига йиғиб, Олимжоннинг сумкасидан дафтар ручка олди. Сиёҳдонига ранг солиб хат ёзмоққа тутинди: ”Соғинч тўла салом хат. Ойбарчинжон, қизим, эсон-омон аъло баҳоларга ўқиб юрибсанми? Жўнатган пулингни олдик. Илоё барака топ қизим. Бизлардан сўрасанг, хаммамиз соғ-саломат юрибмиз. Барчинжон, иложини топиб бир келиб кет. Бир маслахатли гап бор. Урушга кетган, қариндошлари ўлди, деб аза очган одамлардан хам баъзилари қайтиб келаётган эмиш. Акам хизмат қилган жойга ҳам, Сталинградга ҳам хат ёзамиз. Бугун яна тушимга кирди. Тириклигини кўнглим сезиб турибди. Хайр, сени соғиниб энанг.” Хатни тўрт буклар экан, Райҳонбибининг хаёли яна телевизорга кетди. Пул керак. Икки юз сўм. Лекин икки юз сўмни қаердан олади? Худо раҳматли Хадичабону совға қилган бир- иккита узук ва тўйи куни кундоши қулоғига таққан зирак Шодмонбекнинг тӯӣи арафасида сотилиб кетди. Ҳа, эрининг феъли оғирроқ бўлса ҳам кундоши яхши аёл. Яна недир, назаркардалиги бор. Ҳали бешта ўғил туғасиз, дер эди. Бешта ўғил туғди. Муродилло билан олти ўғил, Ойбарчин билан болаларнинг ҳаммаси еттита. Худонинг бергани шу-да! Эри ҳам унда-бунда қўл кўтаргани билан жуда сочидан бураб ургани йўқ. Сал жаҳли тезроқ холос. Энди кундоши акангиз қайтиб келади, деб турибди. Шу аёлнинг айтгани бўлади. Бир хислати бор унинг... У шу хаёллар билан болаларнинг ёнига келиб ётгач, кичкинтойини қучоқлаб, устига кўрпа тортди. Шундан кейин у болаларини етаклаб телевизор олган қўшниларникига бир-икки борди. – Эна, ҳамма кино ҳам ҳужжатли эмас. Баъзилари бадиий фильм, – деди Олимжон. Райҳонбиби бадиий фильм билан ҳужжатли фильмнинг фарқини тушунмади: – Ана росмана танкалар юрибди, милтиқлардан пақиллаб олов чиқаяпти, бомбалар портласа, одамлар ҳар томонга сочилиб, парчаланиб кетяпти. Урушдан ўйин қилиб бўладими? – деди. Пахта терими ўрталаган сайин далада иш қизигандан қизиди. Ҳамма қуёш кўтарилмай эгат бошига етиб келади. Болаларни саҳардан далага чиқариб юборган Райҳонбиби ўзи бироз кечикиб келиб, энди этагини белига боғлаётган эди, уполномочи пайдо бўлди. У ҳали пахтазор бошида турганларга қараб қичқирди. – Шошмай туринглар, эълон бор! Қаторни ўрталаб қолганларни ҳам чақиринглар! Этаклари тўлай деб қолган, илгарилаб кетган теримчилар ҳам орқаларига қайтдилар. Ҳамма йиғилганига ишончи комил бўлган уполномочи гапини бошлади. – Ўртоқ пахтакорлар! Пахта йиғим-терими суръатини бўшаштирмайлик. Ёғингарчилик бошлангунча териб олинган ҳосил олий навга қабул қилинади. Бир кило олий нав пахтага давлат олти тийиндан тўлайди. Пахтакорларга иш ҳақи давлат томонидан мой, тухум, ун шаклида тўланади. Аммо, кимки оила аъзолари билан биргаликда ўн беш кун ичида уч тонна пахта терса, битта каттакон икки юз сўмлик телевизор мукофотга берилади. Икки тонна терган оилага... Райҳонбиби уполномочининг бошқа гапларини эшитмади. – Мен! Мен уч тонна пахта тераман, – деб қичқириб юборди. Уполномочи овоз келган томонга қаради: – Яшанг хола! Ўзингиз ёшларга ибрат бўлиб, пахта териш қандай бўлишини бир кўрсатиб қўйинг! – Тераман! Фақат телевизор берилиши аниқми? – Аниқ. Уч тонна пахтани териб топширган кунингиз шундай колхоз идорасига келасиз-да, раиснинг кабинетидан олиб чиқиб кетасиз. –

Kuylak tiktiraman deb fason izlab topolmadizmi? Unda sizni usha mashhur FASONLAR OLAMI kanaliga taklif qilaman 😍❤️ 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇 https://t.me/+rDYIxfeFhm9kNmQy https://t.me/+rDYIxfeFhm9kNmQy

❤️❤️❤️❤️❤️ ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ "5-IYUL — KATTA CHEGIRMA BILAN START!": "DIQQAT! Nihoyat kutgan kun keldi! 5-IYUL kuni ozish marafonimiz START oladi!" "Bu safar oddiy marafon emas! Bu — KATTA CHEGIRMALI marafon! Agar anchadan beri ozishni xohlayotgan bo'lsangiz, aynan hozir eng qulay imkoniyat." ❤️OY ❤️❤️ MING ❤️OY ❤️❤️ MING https://t.me/SOGLOM_OZISH_111 https://t.me/SOGLOM_OZISH_111 https://t.me/SOGLOM_OZISH_111 https://t.me/SOGLOM_OZISH_111 Guruhga kiring

Туғишган эгизак акамга турмушга чиқдим. Энг даҳшатлиси ота-онамнинг сўз навбатига чиқиб айтган гапи бўлди😱 Бўйим етиб, ўқишга кирдим. 3-курсни битириб уйга келсам, ойим: «Яқинда тўйинг тайёрлан», деди. «Кимга?» десам, «Ҳасан акангга», деди. «Ҳазиллашяпсизми, ўз акамгами?» десам, «Ҳа, тамом, 20 кундан кейин тўй», деди. Мен ҳеч нимани тушунмадим. Тўй куни келди. Бутун оламон ўз акамга турмушга чиқаётганимдан ҳайрон эди. Шу пайт отам ва онамнинг ўртага чиқиб айтган гапи ҳаммани шокка солди. Улар шундай деди: Бугун кўз ўнгингизда Ҳасан ўз синглиси Зуҳрани… Давоми👇