معمای عشق

هر روز یک غزل با حافظ -------------------- مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو یادم از کِشتهٔ خویش آمد و هنگامِ درو گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید گفت با این همه از سابقه نومید مشو گر رَوی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک از چراغِ تو به خورشید رسد صد پرتو تکیه بر اخترِ شب‌دزد مکن کاین عیار تاجِ کاووس ببرد و کمرِ کیخسرو گوشوارِ زر و لعل ار چه گران دارد گوش دورِ خوبی گذران است نصیحت بشنو چشمِ بد دور ز خالِ تو که در عرصهٔ حسن بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق خرمنِ مه به جُوی خوشهٔ پروین به دو جو آتشِ زهد و ریا خرمنِ دین خواهد سوخت حافظ این خرقهٔ پشمینه بینداز و برو 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو حضرت_ #مولانا » دیوان شمس » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹ 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 می‌خواهمت؛ چنانکه شب خسته خواب را می‌جویمت چنانکه لب تشنه آب را محو توام چنانکه ستاره به چشم صبح یا شبنم سپیده‌دمان آفتاب را بی‌تابم آنچنانکه درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته‌ای چنان که تپیدن برای دل یا آنچنان که بالِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی، می‌آفرینمت چونان که التهاب بیابان سراب را ای خواهشی که خواستنی‌تر ز پاسخی با چون تو پُرسشی چه نیازی جواب را ✍#قیصر_امین‌پور 🍎🍏🍃

🎼❤️🎼 صبح دولت می‌دمد، کو جامِ همچون آفتاب؟! فرصتی زین بِه، کجا باشد؟ بده جامِ شـراب! شاهد و مطرب به دست‌افشان و مستان پایکوب غمزهٔ ساقی ز چشمِ مِی‌پرستان بُرده خواب... #حافظ 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 ماه‌ من! شب پشت پنجره های بسته ی خیس به انتظار بوسه های سبز باران است چشم هایت را نبند؛ بال های شاپرک... زخمی ی بغض های کبود شب است و گونه های تکیده ی شمع؛ هراسان غریو غریب طوفان است... #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃