_ٱلْتَّوَّابُ

وقتی که حضرت موسی علیه السلام از طرف ِ خداوند مامور شد که به سوی فرعون برود و او را به خداپرستی دعوت کند، ناگهان به فکر خانواده و بچه های خود افتاد و به خدا عرض کرد:« پروردگارا، چه کسی از خانواده و فرزندان من سرپرستی می کند؟» خداوند به موسی علیه السلام فرمان داد:« عصای خود را به سنگ بزن». موسی عصای خود را به سنگی زد. آن سنگ شکست و در درون آن سنگ دیگری نمایان شد. با عصای خود ضربه ی دیگری به آن سنگ زد و آن را نیز شکست و درون آن کرمی دید که چیزی به دهان گرفته است و آن را می خورد! حضرت موسی علیه السلام شنید که آن کرم می گوید: منزه است خدایی که مرا می بیند و سخن مرا می شنود و به جایگاه من آگاه است و به یاد من است و مرا فراموش نمی کند. موسی علیه السلام دریافت که خداوند عهده دار رزق و روزی بندگان است و با توکل بر او، کارها سامان می یابد.