_ٱلْتَّوَّابُ

نگاه ما به هستی باید این‌گونه باشد که تمام هستی به‌صورت امانت در اختیار ما گذاشته شده است. اگر بدانیم دندانمان امانت است، چرا باید با آن بادام بشکنیم؟ اگر آگاه باشیم که چشممان امانت است، چرا باید در تاریکی مطالعه کنیم؟ نور که کافی نباشد، چشم آسیب می‌بیند. اگر معده‌مان امانت بدانیم، چرا باید آن‌قدر غذا بخوریم که به معده فشار بیاید؟ اگر بدانیم کل هستی امانت است، برخورد ما با هستی به‌گونه دیگری می‌شود. اگر بفهمیم همه چیز امانت است، در امانت خیانت نمی‌کنیم. اگر من در تلویزیون حرف می‌زنم، باید احساس کنم میلیون‌ها فردی که گوش می‌دهند، امانت هستند. باید مطلبی بگویم که برای فرد و جامعه لازم و مفید باشد. در خانواده هم یکی از اصولی که باید رعایت شود، اصل امانت بودن همسر است. حدیث داریم: «إِنَّ النِّسَاءَ عِندَ الرِّجَالِ لَا يَمْلِكْنَ لِأَنْفُسِهِنَّ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَإِنَّمَا هُنَّ أَمَانَةُ اللَّهِ». همسرمان امانت است. اگر نگاه زن و شوهر به یکدیگر نگاه امانت باشد، دیگر مرد لقمه حرام به خانه نمی‌برد. مردی که لقمه حرام به خانه می‌برد، زن‌داری نکرده است؛ بلکه خیانت در امانت کرده است. خانم که چاره ای ندارد، شوهرش رزقی به خانه آورده است و زن هم استفاده می‌کند. همچنین، اگر زن به شوهرش فشار بیاورد که باید فلان مقدار درآمد داشته باشی یا شغلت باید چگونه باشد و شوهرش را وادار کند از راه حرام درآمد کسب کند، در امانت خیانت کرده است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام درباره حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها فرمودند: «فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَةُ» (پیامبر، این دختر تو ودیعه بود). عروس که خانه شوهر می‌آید، امانت است، کنیز و برده نیست. مرد و زن باید به همدیگر نگاه امانت کنند. اگر همه‌چیز به عنوان امانت خدا دیده شد، مقدس می‌شود. 📚 دلبری دلبران - مهارت های همسرداری

گناه نمی گذارد که ما به فکر بازنگری و بازسازی خودمان بیفتیم. کوشش بکنیم از گناه فاصله بگیریم. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره )

به شاگردانش توصیه کرده بود این دعا را در قنوت نمازهای واجب و مستحب شان بخوانند: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حُبَّكَ وَحُبَّ مَا تُحِبُّهُ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَالْعَمَلَ الَّذِي يُبَلِّغُنِي إِلَى حُبِّكَ وَاجْعَلْ حُبَّكَ أَحَبَّ الْأَشْيَاءِ إِلَيَّ.» خدایا، عشق خودت، عشق آنچه تو دوستش داری، عشق به کسی که تو را دوست دارد و عملی را که مرا به عشق تو برساند، به من روزی کن. خدایا، عشق خودت را محبوب‌ترین چیز پیش من قرار بده. 📚استاد (صد روایت از زندگی آیت الله سید علی قاضی)

قالَ صلي الله عليه و آله لِأَصْحابِهِ: اَلاَ اُخْبِرُكُمْ بِاَشرارِكُمْ؟ قالُوا: بَلى يارَسُولَ اللّه ِ صلي الله عليه و آله. قالَ صلي الله عليه و آله: اَلْمَشّاؤُونَ بِالَّنميمَةِ، اَلْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الأَحِبَّةِ، اَلباغُونَ لِلْبَراءِ الْعَيْبَ. رسول خدا صلي الله عليه و آله به اصحاب خويش فرمود: آيا به شما خبر دهم كه بدترين شما كيست؟ گفتند: آرى اى رسول خدا. فرمود: سخن چينان، آنان كه ميان دوستان تفرقه ايجاد مى كنند، و آنان كه براى افراد بى گناه، در پى عيب هستند. - [من لايحضره الفقيه، ج 4 ص 375]

مرحوم آیت الله مصباح یزدی ( ره ) می فرمایند: یکی از شاگردان مرحوم آقای قاضی بعد از وفات ایشان، خواب شان را دیده بود. از ایشان پرسیده بود از این عالم که رفتید با شما چگونه رفتار کردند؟ فرمود بود: از ما گله کردند. پرسید: از چه چیزی؟ فرموده بود: شب جمعه ای از نجف به کربلا رفته بودم؛ ناگهان هوا سرد شد و لباس گرم همراه نداشتم. صاحب خانه ای که در منزلش بیتوته کرده بودم، پوستینی آورد روی ما انداخت. صبح برای تشکر به او گفتم: اگر این پوستین نبود، از سرما یخ زده بودم. از این دنیا که رفتم گفتند: چرا همین را گفتی؟ اگر پوستین نبود آیا ما نبودیم؟

از عارف ِ بزرگوار مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد جواد انصاری همدانی رضوان الله علیه پرسیدند علامت ِ توکّل چیست؟ فرمودند: فرض کن نیمه شب در کوچه ی تاریکی کسی راه را بر شما بست و چاقویی را بر روی سینه ی شما قرار داد و قصد ِ قلب ِ شما را کرد. اگر در آن لحظه اعتقاد داشته باشید که اگر خدا بخواهد چاقو فرو می رود و اگر خدا نخواهد چاقویی فرو نمی رود و با خودتان تصوّر نکنید که کار تمام شده و الان چاقو در قلب تان فرو می رود در این صورت شما توکّل دارید.

اژدهای گناه و فساد و شهوات، این گونه است که اگر راه خود را باز ببیند، پیش‌روی می کند و گسترش می یابد و حجم خود را روزافزون می کند؛ یعنی این خاصیت گناه است که اگر با آن مقابله نشد، به شکل عجیبی رشد می کند. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره )

قال رَسُولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله: اِنَّ بَيْنَ يَدَىِ السّاعَةِ اُمُورا شِدادا وَاَهْوالاً عِظاما وَزَمانا صَعْبا، يَتَمَلَّكُ فيهِ الظَّلَمَةُ وَيَتَصَلَّدُ فيهِ الْفَسَقَةُ وَيُضامُ فيهِ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيُضْطَهَدُ فيهِ النّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَأَعِدُّوا لِذلِكَ الايمانَ وَعَضٌّوا عَلَيْهِ بِالْنَّواجِذِ وَالْجِأُوا اِلَى الْعَمَلِ الصَّالِحِ. پيامبر خدا صلي الله عليه و آله فرمود: در آستانه قيامت، امورى سخت و هراسهايى بزرگ و دورانى سخت و دشوار خواهد بود. در آن دوران، ستمگران به حكومت مى رسند، فاسقان در مصدر كارها قرار مى گيرند، امر به معروف كنندگان و نهى از منكر كنندگان مورد محروميّت و آزار و سختگيرى قرار مى گيرند. پس ايمان را براى آن روزگار آماده كنيد و بر دندانها بفشاريد و به عمل صالح پناهنده شويد. [بحارالأنوار، ج 74، ص 186.]

۱. وقتی آدم واقعاً باور داشته باشه که خدا همیشه حاضر و ناظر بر کارهاشه و از همه چیز خبر داره، بیشتر مراقب رفتار خودش می‌شه. یعنی قبل از اینکه کاری انجام بده، با خودش می‌گه: «خدا داره منو می‌بینه و از کارم خبر داره؛ پس نباید کاری کنم که باعث نارضایتی خدا بشه.» این باور می‌تونه آدم رو از خیلی از گناه‌ها و خطاها دور نگه داره. چون انسان وقتی بدونه هیچ کاری از خدا پنهان نیست، کمتر جرئت می‌کنه مخفیانه گناه کنه.

این گناهان ما، خطاهای ما، همان صورت های ناسوتی آن عذاب های آخرت اند. اگر اینجا ظلم می کنیم، اگر غیبت می کنیم، اگر بدگویی می کنیم، اگر از حدّ خودمان تجاوز می کنیم، اگر از تکلیف تجاوز می کنیم، هر کدام از این ها یک صورت اخروی دارد که در عالم برزخ و در عالم قیامت به شکل های مخصوص ِ خودش ظاهر می شود، تجسّم پیدا می کند؛ و این ها عذاب الهی است. - - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره )

عنه عليه السلام ـ أيضا ـ : يا بُنَيَّ ، إيّاكَ و الضَّجَرَ و سُوءَ الخُلقِ و قِلّةَ الصَّبرِ ؛ فلا يَستَقيمُ على هذهِ الخِصالِ صاحِبٌ ، و ألزِمْ نَفسَكَ التُّؤدَةَ .[التُؤْدَة ـ ساكنة و تفتح ـ : التأنّي و التمهّل و الرزانة. (لسان العرب :3/443).]في اُمورِكَ ، و صَبِّرْ على مَؤوناتِ الإخوانِ نَفسَكَ ، و حَسِّنْ مَع جَميعِ النّاسِ خُلقَكَ يا بُنَيَّ ، إن عَدِمَكَ ما تَصِلُ بهِ قَرابَتَكَ و تَتَفَضَّلُ بهِ على إخوَتِكَ فلا يَعدِمَنَّكَ حُسنُ الخُلقِ و بَسطُ البِشرِ ؛ فإنّ مَن أحسَنَ خُلقَهُ أحَبَّهُ الأخيارُ و جانَبَهُ الفُجّارُ . و اقنَعْ بقِسمِ اللّه ِ لكَ يَصْفُ عَيشُكَ ، فإن أرَدتَ أن تَجمَعَ عِزَّ الدُّنيا فاقطَعْ طَمَعَكَ مِمّا في أيدي النّاسِ ، فإنّما بَلَغَ الأنبياءُ و الصِّدِّيقونَ ما بَلَغوا بِقَطعِ طَمَعِهِم لقمان عليه السلام ـ در اندرز به فرزندش ـ فرمود : فرزندم! از بى حوصلگى و بد خويى و كم صبرى بپرهيز؛ زيرا هيچ دوستى تحمّل اين خصلت ها را ندارد. در كارهايت خود را به تأنّى و آرامش پايبند گردان و آن را بر تحمّل زحمات (بار هزينه هاى) برادران شكيبا ساز و با همه مردم خوش اخلاق باش فرزندم! اگر [از مال دنيا] چيزى ندارى كه با آن به خويشانت رسيدگى كنى و به برادرانت ببخشى، دست كم خوش خويى و خوشرويى [با آنان] را از دست مده؛ زيرا كسى كه اخلاق خوش داشته باشد، نيكان او را دوست بدارند و بدكاران از وى دورى كنند. به قسمت خدا قانع باش، تا زندگى به كام تو گوارا شود. اگر مى خواهى عزّت دنيا را يكجا داشته باشى، چشم طمع از آنچه مردم دارند بركن؛ چرا كه انبيا و صدّيقان اگر به آن مقامات رسيدند، از آن روى بود كه رشته طمع خود را بريدند. - .[قصص الأنبياء : 195/244 .]

این دو تا کتاب در زمینه ی تربیت دینی کودک هست./ کتاب بسیار در این زمینه هست، ولی این دو تا رو حتماً بخونید.

امام صادق (ع) مي فرمايد: اگر کسي خدا را حاضر و ناظر نداند، اين کفر است و اگر خدا را حاضر بداند و باز گناه کند، خدا را کوچک شمرده است.

گناه نمی گذارد که ما حال دعا و توجه پیدا کنیم. ما در طول سال و در مسیر طولانی حرکت خودمان در چالش با هواهای نفسانی، با گناهان، با فضاهای تاریکی که خودمان به دست خودمان به وجود می آوریم، با مشکلاتی مواجه می شویم. گاهی انسان برای اینکه حال دعا پیدا کند، مشکل دارد؛ گاهی برای اینکه قطره ی اشکی بفشاند، مشکل دارد؛ چون راه دشوار است، به وسیله ی خلاف ها و گناه های خود احاطه می شویم. اگر چنانچه انسان مبتلای به گناه شد، این گناه موجب می شود که انسان لزوم طاعت را هم از دست بدهد، یعنی ملازم با طاعت الهی هم نباشد؛ توفیقات از انسان گرفته می شود، این را در نظر داشته باشید. وقتی که بی توفیق می مانیم، باید به خود بلرزیم، بترسیم، به خدا پناه ببریم، مراقب باشیم ببینیم چه گناهی از ما سر زده است که خدا توفیقش را از ما سلب کرده است. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره )

عَن أبى عَبدِاللّه جَعْفَر بن مُحَمَّد عليهماالسلام قالَ سَمِعتُهُ يَقُولُ: عَلَيْكُمْ بِالدُّعاءِ فَاِنَّكُمْ لاتَتَقَرَّبُونَ بِمِثْلِهِ وَ لاتَتْرُكُوا صَغيرَةً لِصِغَرِها أَنْ تَسأَلُوها فَإِنَّ صاحِبَ الصِّغارِ هُوَ صاحِبُ الكِبارِ. سيف تمّار گويد از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: هيچگاه دست از دعا بر نداريد، كه شما به هيچ وسيله اى بمانند آن به درگاه خدا نزديكى پيدا نمى كنيد، و هيچ گاه درخواست حاجتى را بخاطر كوچك بودنش رها نكنيد، چرا كه اختياردار حاجات ناچيز همان اختياردار حوائج بزرگ است. - [امالى مفيد، مجلس دوم ح 9 ص 31]

بعضی آدم‌ها این‌طوری‌ان که خودشون هرچی حرف دارن کامل می‌زنن، ولی وقتی نوبت به بنده می‌رسه که توضیح بدم یا از خودم دفاع کنم، یهو خسته و بی‌حوصله می‌شن! خب عزیز جان، یه کم صبر کن؛ بذار منم حرفم رو بزنم. شاید برداشتی که از حرف یا رفتارم کردی درست نباشه، شاید لازم باشه توضیح بدم تا حقیقت برات روشن بشه. اینکه فقط خودت حرف بزنی و وقتی نوبت به طرف مقابل می‌رسه دیگه حوصله شنیدن نداشته باشی، واقعاً دور از ادب و انصافه.

بعضی آدم‌ها این‌طوری‌ان که خودشون هرچی حرف دارن کامل می‌زنن، ولی وقتی نوبت به من می‌رسه که توضیح بدم یا از خودم دفاع کنم، یهو خسته و بی‌حوصله می‌شن! خب عزیز جان، یه کم صبر کن؛ بذار منم حرفم رو بزنم. شاید برداشتی که از حرف یا رفتارم کردی درست نباشه، شاید لازم باشه توضیح بدم تا حقیقت برات روشن بشه. اینکه فقط خودت حرف بزنی و وقتی نوبت به طرف مقابل می‌رسه دیگه حوصله شنیدن نداشته باشی، واقعاً دور از ادب و انصافه.

داروی قساوت چیست؟ برای درمان قساوت باید به علم و آگاهی خداوند نسبت به خودمان توجه کنیم. آخر آیه می‌گوید: «وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ» یعنی خدا از کارهایی که انجام می‌دهید غافل نیست. هیچ کاری که می‌کنیم از خدا پنهان نیست. حتی کارهایی که دیگران نمی‌بینند. حتی نیت‌هایی که در قلبمان پنهان می‌کنیم. حتی ظلمی که در حق کسی می‌کنیم و هیچ‌کس متوجه نمی‌شود. خدا می‌بیند و می‌داند. همین توجه می‌تواند آدم را از خیلی کارها نگه دارد و دلش را دوباره نرم کند.

در وجود برخی از علما حبّ ریاست راه ندارد. مرحوم حاج شیخ عباس قمی ( ره ) این گونه بود که بزرگانی که ایشان را دیده بودند می گفتند که وقتی با ایشان می نشستی، حس می کردی که نور دارد. وقتی ایشان در مسجد گوهرشاد نماز می خواند، جمعیت فراوانی می آمد و تا انتها پر از جمعیت می شد. یک شب نماز مغرب را خواندند اما نماز عشا را نخواندند. به ایشان گفته بودند که چرا نماز عشا را نخواندید. فرموده بودند که وسط نماز شنیدم که از انتهای مسجد می گویند « یا الله ». از ازدیاد جمعیت خوشحال شدم و کیف کردم. پس پی بردم که من به درد این کار نمی خورم. چون من نباید از جمعیت زیاد خوشحال بشوم. کسی مانند شیخ عباس قمی از زیادی جمعیت نماز گزار فرار می کند، یکی هم همه را بسیج می کند که دنبال من بیایید و مرا تایید کنید تا مثلاً نماینده ی مجلس شوم! پس انسان باید خیلی مواظب باشد تا به رستگاری برسد. این حرفِ خیلی درستی است که اگر کسی گول دنیا را نخورد، به بلوغ واقعی رسیده است‌. اما اگر گول دنیا را خورد، نابالغ است. ـ حجت‌الاسلام حبیب الله فرحزاد