[مانْدِرلی]🌿

اگر می‌گویم خسته‌ام هزار بیراهه نرو! می‌روی اشتباه می‌کنی بر‌می‌گردی بعد می‌گویی منظور ِ خاص ِ این عده همین است که هست وُ همین است که بود! من می‌گویم من از دست ِ خودم خسته‌ام! می‌فهمی ...؟ برای روشن کردن ِ چراغ نیازی نیست دستت به بالین ِ ماه برسد. بزن روشن شویم به شوق ِ همین خستگی. البته که حالی‌ام می‌شود گاهی، می‌فهمم منظور ِ خاص ِ یک عده یعنی چه، اما تو چرا ... ؟! از پی این همه زندگی که ارزان گذشت، ما چه گران زیسته‌ایم دوست من! گاهی سکوت مادر ِ برهنه‌ترین کلمات من است. من آسانم من آسان مطلقم و از تو از خودم از همه خسته‌ام، به دست‌های این مردم نگاه کن به دست‌های خسته‌ی این مردم نگاه کن! این دست‌ها تنها زخم ِ پیشانی خویش را پنهان می‌کنند در باد. عجیب است یک پرنده و ُ این همه شاخه‌سار؟ همین است که شک می‌کنم! آرامش آینه گاهی تحمل بی‌پایان سنگ را یه یادم می‌آورد. غر نزن دوست من! در این سرزمین مرا آن‌قدر شکسته‌اند که دیگر نه سنگ را به یاد می‌آورم نه آرامش ِ آینه را. با این حال من هرگز نومید نمی‌شوم، زیرا هر بیراهه‌ی بی‌دلیلی تا ابد بیراهه نخواهد ماند. سیدعلی صالحی

زندگی من از روزی آغاز شد که تو را دیدم و بازوانت، راه دِهشتناک جنون را بر من سد کرد و تو سرزمینی را نشانم دادی که در آن تنها بذر نیکی می پاشند. لویی آراگون

رنج مرا خیلی تغییر داد؛ یک شب کودکی ده ساله خوابیدم، و صبح، جوانی هزار ساله از جایم بلند شدم.

بگذار من برایت چای بریزم آیا گفتم که تو را من دوست دارم؟ آیا گفتم که من خوشبخت هستم زیرا که تو آمده ای ... و حضورت مایه خوشبختی است چون حضور شعر چون حضور قایق ها و خاطرات دور ... بگذار پاره‌ای از سخن صندلی‌ها را آن دم که به تو خوشامد می‌گویند، برگردان کنم ... بگذار آنچه را که از ذهن فنجان‌ها می‌گذرد آنگاه که در فکر لبان تواند ... و آنچه را که از خاطر قاشق‌ها و شکردان می‌گذرد، بازگو کنم ... بگذار تو را چون حرف تازه‌ای بر ابجد بیفزایم... خوشت آمد از چای؟ کمی شیر نمی‌خواهی؟ و چون همیشه به یک_حبه_قند اکتفا می‌کنی؟ اما من رخسار تو را بی هیچ قندی دوست_دارم ... نزار قبانی

هان دختر بی‌قرار خيال و علف برای قلبِ قشنگِ هياهوگرت چه بفرستم؟ چه بفرستم از اين راه دور که شادمانت کند؟ جغجغه‌ای برای دلت رنگين‌کمانی برای چشمانت يا پرسشی خوف‌انگيز برای انديشه‌ات؟ منوچهر آتشی

[اگه درگیر افسردگی شدید هستید شنا کردنو امتحان کنید، بخصوص اگه شنا کردن بلد نیستید.]

🌙✨

[مَلال] «طولانی شدن چیزی که دیگر جان آدم را سیراب نمی‌کند.»

🐋

[اگه نهنگ بودم امشب می‌رفتم ساحل‌.]

ای امید ای نام فریب خورده ی رهایی هیچ دروغی به پاکی تو مارا چنین به مسلخ فردا نکشاند.

[هیچ‌گاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی دانستم...]