ගෝත්‍රිකයෝ

John Martin ගේ කාලේ White Whiskey, Copper Mugs සහ හොලිවුඩ් තරු නිසා මේක මොඩර්න් බීමක් වුණා. ඒ හැම කාලෙකම එයාලට තිබුණේ එකම පැහැදිලි ඉලක්කයක්. හැබැයි අද වෙද්දී අලුත් රසවල්, අලුත් ප්‍රොඩක්ට්ස් ගොඩක් දාලා මේ දැවැන්ත නම කෑලි වලට කඩලා දාලා. අවධානය නැති වුණ දවසට කොච්චර ලොකු අධිරාජ්‍යයක් වුණත් කඩාගෙන වැටෙනවා කියන්න Smirnoff හොඳම උදාහරණයක්. 🔥 ඔබට හිතෙන දේ කියන්න! ඔයා හිතන්නේ ලංකාවෙත් මේ වගේ ලොකු බොරු මාකටින් කරලා ගොඩගියපු බ්‍රෑන්ඩ්ස් මොනවද තියෙන්නේ? 👇 පල්ලෙහායින් කමෙන්ට් කරන්න! මේ වගේ සුපිරි මාකටින් රහස් දැනගන්න ආස නම්, මේ ආටිකල් එකට Like එකක් දාලා ඔයාගේ යාලුවොත් එක්ක Share කරන්න අමතක කරන්න එපා! ❤️🚀

ඒ කාලේ හොලිවුඩ් ස්ටූඩියෝ වලින් තමන්ගේ තරු වල හැසිරීම් පාලනය කළා. බීලා ඉන්නවා අහු වුණොත් දඬුවම් ලැබුණා. හැබැයි Smirnoff වලින් කටින් ගඳ එන්නේ නැති නිසා නළු නිළියන්ට මේක දිව්‍ය ඔසුවක් වුණා. ඒ වගේම අර තඹ කෝප්පේ දැක්කම ඕනම කෙනෙක්ට අහන්න හිතෙනවා "මොකක්ද ඒ?" කියලා. 1943 ඇඩ් එකක මෙහෙම කිව්වා: "It simply isn't a Moscow Mule if it isn't made with Smirnoff vodka." 1940 ගණන් වල අග වෙද්දී John Martin මේ බීම මුළු ඇමරිකාව පුරාම අරන් ගියා. එයා බාර් එකෙන් බාර් එකට ගියේ Smirnoff, Ginger beer, Copper mugs සහ අලුත්ම Polaroid camera එකකුත් අරගෙන. බාමන් (Bartender) මේකට ආස වුණොත්, Martin ෆොටෝ දෙකක් ගන්නවා. එකක් බාමන්ට, අනිත් එක ඊළඟ බාර් එකට ගිහින් පෙන්නන්න! මේක අර Pyotr මොස්කව් වල කරපු "Bandwagon effect" එකේම අලුත් වර්ෂන් එක. 1950 ඉඳන් 1955 වෙද්දී ඇමරිකාවේ වොඩ්කා අලෙවිය 40,000 ඉඳලා මිලියන 4 කට වැඩි වුණා! ඇමරිකාවේ වොඩ්කා නිෂ්පාදනයෙන් 99.5% ක්ම Smirnoff වුණා. 📸 දැන් Martin ට ඕනේ වුණේ මේ බීම තවත් වටින දෙයක් කරන්න. එයාලගේ ඇඩ්ස් වලට Groucho Marx, Woody Allen වගේ තරු ආවා. Pyotr ඉස්සර කීර්තිය ගත්තේ පදක්කම් වලින්. Modern Smirnoff කීර්තිය ගත්තේ හොලිවුඩ් තරු වලින්. 1962 දී James Bond ගේ පළවෙනි ෆිල්ම් එක වෙන Dr. No එකේ Smirnoff පෙන්වන්න ගත්තා. මේකේ මැසේජ් එක පැහැදිලියි. Smirnoff කියන්නේ දැන් Tuxedos, Casinos, සහ ලස්සන කාන්තාවන් ඉන්න ලෝකේ වොඩ්කා එක! 1978 වෙද්දී Smirnoff ඇමරිකාවේ වැඩියෙන්ම විකිණෙන මත්පැන් බවට පත් වුණා. 🍸 හැබැයි මේ සාර්ථකත්වය එයාලටම ප්‍රශ්නයක් වුණා. 2000 ගණන් වල මුල වෙද්දී ඇමරිකාවේ වොඩ්කා විකුණන එක බියර් වලට වඩා නීති තදයි කියලා පෙනුණා. මේ වෙනකොට මේක අයිති වෙලා තිබ්බ Diageo සමාගම Smirnoff Ice කියලා අලුත් බීමක් හැදුවා. මේක බියර් විකුණන තැන්වල විකුණන්න පුළුවන් වුණා. ඇයි දන්නවද? 🤑 ඇමරිකාවේ විකුණන Smirnoff Ice එකේ වොඩ්කා බිඳක්වත් නෑ! ඒක හැදුවේ මෝල්ට් වලින්. වෙන රටවල් වල මේක වොඩ්කා වලින් හැදුවත් ඇමරිකාවේ මේක නිකම්ම Flavored malt beverage එකක්. හැබැයි බෝතලේ ලොකුවට ගහලා තියෙන Smirnoff නම දැක්කම පාරිභෝගිකයින්ට හිතුණේ මේක වොඩ්කා කියලා. 2002 දී ෆෙඩරල් බලධාරීන් මේ ගැන පරීක්ෂණ පවා කළා. හැබැයි Diageo එකේ CEO වෙන Paul Walsh කිව්වේ, "We don't see this as a problem" (අපි මේක ප්‍රශ්නයක් විදිහට දකින්නේ නෑ) කියලා. මාස 18ක් යද්දී ඇමරිකාවේ Ready-to-drink මාකට් එකේ අංක එක වුණේ මේක. ඊටපස්සේ මෙයාලා Green apple, Raspberry, Orange, Vanilla, Citrus වගේ එක එක රස වලින් බීම ජාති ගේන්න පටන් ගත්තා. Smirnoff කියන්නේ දැන් රුසියානු වොඩ්කා ද, ජේම්ස් බොන්ඩ් ද, රස කරපු බියර් එකක් ද, එහෙමත් නැත්නම් පළතුරු බීමක් ද? බ්‍රෑන්ඩ් එක පළල් වෙද්දී, ඒකේ තියෙන වටිනාකම නැති වෙලා ගියා. මේ දුර්වලකම එළියට ආවේ 2019 දී Tito's Handmade Vodka ඇවිත් Smirnoff පරාද කරලා ඇමරිකාවේ අංක එකට ආපු වෙලාවේ. අවුරුදු 150ක ඉතිහාසයක් තියෙන Smirnoff පරාද කරන්න Tito's ට තිබුණේ එක සරල කතාවක් විතරයි. "ටෙක්සාස් වල Tito කියන මනුස්සයා අතින් හදන වොඩ්කා". 📉 2022 රුසියාව යුක්‍රේනය ආක්‍රමණය කරද්දී, ඇමරිකානුවෝ විරෝධය පාන්න Smirnoff වොඩ්කා බිමට හැලුවා! හැබැයි Smirnoff කියන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය සමාගමක්, හදන්නෙත් ඇමරිකාවේ. ඒත් ඒ රුසියානු ආකල්පය කොච්චර බලවත්ද කියන එක මේකෙන් තේරෙනවා. 2024 වෙද්දී Tito's මිලියන 12ක් විකුණද්දී Smirnoff විකුණගත්තේ මිලියන 7.9 යි. දැන් Smirnoff ලගේ බොරුව එයාලටම පත්තු වෙලා ඉවරයි. 2026 අගෝස්තු 6 වෙනිදා, Diageo එකේ උසස් නිලධාරීන්ම මේක පිළිගත්තා. North American president වෙන John O'Keeffe පිළිගත්තා, අවුරුදු 8ක් තිස්සේ මේකේ මාකට් එක කඩාගෙන වැටෙනවා කියලා. වෙනස් වෙන කැම්පේන්, වොඩ්කා සහ අයිස් වලට වෙනම ටීම්ස්, අවලස්සන බෝතල්, සහ කස්ටමර්ස්ලාට තේරුම්ගන්න බැරි තරම් රස තියෙන එක මේකට හේතු වුණා කියලා එයාම කිව්වා. එයා ඇමරිකාවේ කඩවල් වලට ගිහින් කිව්වේ, "How poor we look on shelf" (අපේ බෝතල් රාක්කවල කොච්චර දුප්පත් විදිහටද පේන්නේ) කියලා. වොඩ්කා මාකට් එකේ සමස්ත පසුබෑමක් (3% කින්) තිබුණත්, Smirnoff 6% කින් වැටුණා. හැබැයි Tito's වැටුණේ 1.5% කින් විතරයි. මෙයාලා ආයේ ගොඩ එන්න ප්ලෑන් ගැහුවත්, 2026 ජූනි වල ආයෙත් Blueberry and Pomegranate රසවල් දාලා අලුත් ඒවා ගැහුවා. සැප්තැම්බර් වල 20% mid-strength වොඩ්කා එකක් ගැහුවා. මෙයාලා තාමත් නම දික් කරගන්න හදනවා. 🤦‍♂️ අවුරුදු 150ක Smirnoff ඉතිහාසයෙන් අපිට ගන්න තියෙන පාඩම හරිම සරලයි. ඔබේ අරමුණ කවදාවත් නැති කරගන්න එපා. Pyotr ගේ කාලේ තැබෑරුම් වල මිනිස්සු, පදක්කම් සහ රාජකීය ලාංඡන නිසා මේක විශ්වාසවන්ත රුසියානු වොඩ්කා එකක් වුණා.

මේ උපක්‍රමය හරියටම හරි ගියා. එයාගේ නිෂ්පාදන වලට 1873 දී Vienna, 1876 දී Philadelphia, 1878 දී Paris සහ 1882 දී Moscow වලින් සම්මාන හම්බවුණා! ඊට පස්සේ Pyotr මේ හැම පදක්කමක්ම තමන්ගේ ලේබල් එකේ ප්‍රින්ට් කළා. 1877 දී රජයෙන් එයාට රාජකීය රාජාලියාගේ රූපය පාවිච්චි කරන්නත්, ඊට පස්සේ තව එකක් පාවිච්චි කරන්නත් අවසර ලැබුණා. අන්තිමේදී 1886 දී, අධිරාජ්‍ය සභාව විසින් එයාගේ සමාගම නිල සැපයුම්කරුවෙක් විදිහට නම් කළා. මේකෙන් අදහස් වුණේ එයාට රජ පවුලට බඩු දෙන්න පුළුවන් කියන එක විතරයි. කවදාවත් රුසියාවේ "නිල වොඩ්කා එක" විදිහට මේක නම් කළේ නෑ. හැබැයි සාමාන්‍ය පාරිභෝගිකයින්ට මේ වෙනස තේරුණේ නෑ. නොදන්න බෝතල් ගොඩක් මැද්දේ පදක්කම් සහ රාජකීය රාජාලියෝ පිරුණු මේ බෝතලේ දැක්කම, මිනිස්සුන්ට හිතුණේ මේක තමයි රුසියාවේ පාලකයෝ විශ්වාස කරන වොඩ්කා එක කියලා. ඒකම ඇති වුණා මිනිස්සුන්ට මේක මිලදී ගන්න. 🦅 1890 ගණන් වල මුල් භාගය වෙද්දී මේක පොඩි බිස්නස් එකක් නෙවෙයි. ප්‍රොඩක්ට්ස් 400කට වඩා තිබුණා, දවසකට කරත්ත 200ක් පිරිලා මොස්කව් පුරාම මේ බෝතල් බෙදාහැරියා. හැබැයි මේ හැමදේම එකපාරටම නැති වුණා. රුසියානු විප්ලවය ඇවිල්ලා Pyotr ගේ මුළු ලෝකෙම විනාශ කරලා දැම්මා. 1918 දී අලුත් රජය විසින් මේ ව්‍යාපාරය ජනසතු කළා. පරණ ෆැක්ටරිය Smirnoff නම පාවිච්චි කරන එක නැවැත්තුවා. පවුලේ අය යුරෝපය පුරාම විසිරිලා ගියා. 🏃‍♂️💨 Pyotr ගේ පුතෙක් වෙන Vladimir, මේක ආයේ ගොඩගන්න හැදුවා. එයා Constantinople, Poland සහ France වල පොඩිවට වැඩේ පටන් ගත්තා. එයා තමන්ගේ නම ප්‍රංශ විදිහට ස්පෙල් කරන්න පටන් ගත්තා (Smirnoff කියලා F අකුරු දෙකක් එක්ක). හැබැයි Wine සහ Cognac බොන්න පුරුදු වෙච්ච යුරෝපයේ රටවල් වල රුසියානු වොඩ්කා විකුණන එක ලේසි වුණේ නෑ. 1933 දී, Vladimir ඇමරිකානු අයිතිය Rudolph Kunett ට වික්කා. ඒ කාලේ ඇමරිකාවේ මත්පැන් තහනම ඉවර වෙලා තිබුණේ. Kunett ළඟ ප්‍රසිද්ධ නම තිබුණා, ඔටුනු, පදක්කම් ඔක්කොම තිබුණා. හැබැයි කිසිම ඇමරිකානුවෙක් මේක ගණන් ගත්තේ නෑ. එයාලා ආස වුණේ Whiskey, Gin සහ Beer වලට. වොඩ්කා කියන්නේ එයාලට පිටසක්වල බීමක් වගේ. පළවෙනි අවුරුද්දේ Kunett විකුණගත්තේ cases 1,200 යි. අන්තිමේදී බිස්නස් එක බංකොලොත් වුණා. 🤦‍♂️ 1939 දී, කෑම බීම හදන කම්පැණියක් වෙන Heublein සමාගමේ හිමිකරු John Martin මේ කඩා වැටුන බිස්නස් එක සල්ලි වලට ගත්තා. දැන් එයාටත් ආවේ Pyotr ට මොස්කව් වලදී ආපු ප්‍රශ්නෙමයි. ඉල්ලුමක් නෑ! 🥃 එකපාරටම South Carolina වලින් පුදුම කරන ඕඩර් එකක් එන්න ගත්තා. එහේ හිටපු ඩිස්ට්‍රිබියුටර් කෙනෙක් මුලින් cases 10ක්, පස්සේ 50ක්, ඊටපස්සේ 500ක් ඕඩර් කළා. Martin ට දැනගන්න ඕනේ වුණා මොකක්ද මේ වෙන්නේ කියලා. රෙසිපි එක වෙනස් කරලවත්, ලොකු ඇඩ් එකක් දාලවත් නෙවෙයි මේක වුණේ. ඒක වුණේ වැරදීමකින්! Heublein සමාගමේ කතාවට අනුව, එයාලා බෝතල් පැක් කරද්දී නියම මූඩි එනකන් ඉන්නේ නැතුව තියෙන මූඩි වලින් පැක් කළා. ඒ නිසා සමහර වොඩ්කා බෝතල් වල ගහලා තිබුණේ "Whiskey" කියලා. මේ ඩිස්ට්‍රිබියුටර් මේ වැරැද්ද හංගනවා වෙනුවට ඒක ඇඩ් එකක් කළා. "Smirnoff, white whiskey, no smell, no taste" (ස්මර්නොෆ්, සුදු විස්කි, සුවඳක් නෑ, රසක් නෑ). Martin පස්සේ කාලෙක පිළිගත්තා මේ ප්‍රොමෝෂන් එක නීති විරෝධී එකක් කියලා. හැබැයි ඒ කාලෙට ඒක සුපිරියට වැඩ කළා. මිනිස්සු Smirnoff එක අනිත් හැමදේම එක්ක මික්ස් කරන්න පටන් ගත්තා. දොඩම් යුෂ එක්ක එකතු වුණාම "Screwdriver" හැදුණා. තක්කාලි යුෂ එක්ක "Bloody Mary" හැදුණා. වොඩ්කා වලට තමන්ගේ "රසක්" නැති එක එයාලා මාකට් කළා. විස්කි වගේ නෙවෙයි, මේක ඕනම දේකට මික්ස් කරන්න ලේසියි වගේම කටින් ගඳ එන්නෙත් නෑ. මේ අදහස තමයි එයාලගේ ප්‍රසිද්ධම කැම්පේන් එක වුණේ: "Smirnoff leaves you breathless". ඇමරිකානුවන්ට වොඩ්කා තේරුණේ නෑ. හැබැයි විස්කි තේරුණා. මේක "White Whiskey" කියද්දී එයාලට ඒක හුරුපුරුදු දෙයක් වුණා. "Diet Soda" කියන කන්සෙප්ට් එකත් මේකමයි. Smirnoff ජනප්‍රිය වෙන්න නම් කාමරේක එහා කෙළවරේ ඉන්න කෙනෙක්ට වුණත් අඳුරගන්න පුළුවන් අලුත් බීමක් ඕනේ වුණා. 1941 දී විතර, Sunset Boulevard වල තිබ්බ Cock 'n' Bull පබ් එකේදී මේ බීම නිර්මාණය වුණා. පබ් එකේ අයිතිකාරයන්ට විකුණගන්න බැරි Ginger beer තොගයක් තිබුණා. Smirnoff වලට රසක් නැති නිසා ඕන දේකට මික්ස් කරන්නත් පුළුවන්. මේ දෙක එකට දාලා, දෙහි ටිකකුත් දාලා තඹ කෝප්පෙක හැදුවා. එදා තමයි Moscow Mule ඉපදුණේ! 🐴 ✨ මේක නිකම්ම පබ් එකක් නෙවෙයි. මේක හොලිවුඩ් නළු නිළියන්ගේ, ප්‍රොඩියුසර්ස්ලගේ පාරාදීසයක්. මේ වගේ තැනක අලුත් බීමක් දෙනවා කියන්නේ ලොකුම මාකටින් එකක්. 1942 වෙද්දී මේක හොලිවුඩ් වල පිස්සුවක් බවට පත් වුණා.

2018 අවුරුද්ද. ලෝකේ වටිනාම වොඩ්කා බ්‍රෑන්ඩ් එක තමයි Smirnoff කියන්නේ. ඩොලර් බිලියන 3.2 ක දැවැන්ත වටිනාකමක් තියෙන මේ බ්‍රෑන්ඩ් එක, අවුරුද්දකට පෙට්ටි මිලියන 26ක් ලෝකේ පුරාම විකුණනවා. මේ බෝතලේ තියෙන නම, ඒකේ ගහලා තියෙන ඔටුන්න සහ ඒකට තියෙන දිග ඉතිහාසය දැක්කම ඕනම කෙනෙක්ට හිතෙන්නේ මේක නියම ඔරිජිනල් රුසියානු බීමක් කියලා. හැබැයි පොඩ්ඩක් ළං වෙලා බැලුවොත් ඔයාට තේරෙයි මේකේ ඇත්ත කතාව වෙනස්ම එකක් කියලා. 🤯 ඇත්තටම Smirnoff කියන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය සමාගමකට අයිති බ්‍රෑන්ඩ් එකක්! ඒ බෝතලේ ඇතුළේ තියෙන දියරය රුසියාවේ හැදෙන එකකුත් නෙවෙයි. ඒ මදිවට ඇමරිකාව ඇතුළේ අතිශයින්ම ජනප්‍රිය වෙලා තියෙන "Smirnoff Ice" බෝතලේ ඇතුළේ නියම වොඩ්කා බිඳක්වත් නෑ! ඔව්, ඔයා කියෙව්වා හරි. මුළු ලෝකයක්ම රැවට්ටපු මේ අධිරාජ්‍යය දැන් ටික ටික කඩාගෙන වැටෙන්න පටන් අරන්. 2019 වෙද්දී ඇමරිකාවේ අංක එකේ වොඩ්කා එක විදිහට Tito's ඉදිරියට ආවා. 2026 වෙද්දී Smirnoff අයිතිකාරයෝම පිළිගත්තා, පිටපිටම අවුරුදු 8ක් තිස්සේ එයාලගේ මාකට් එක සම්පූර්ණයෙන්ම කඩාගෙන වැටිලා කියලා. 📉 මේ දැවැන්ත බ්‍රෑන්ඩ් එකට මෙහෙම වුණේ ඇයි කියලා තේරුම් ගන්න නම්, ගොඩක් අය නොදන්න රහසක් ඔයා දැනගන්න ඕනේ. ඒ තමයි, Smirnoff කියන්නේ අවුරුදු 150කටත් වඩා වැඩි කාලයක් තිස්සේ මුළු ලෝකයක්ම රවට්ටපු බ්‍රෑන්ඩ් එකක් කියන එක! 🌍 1860 ගණන් වෙද්දී රුසියාවේ මොස්කව් නගරය පුරාම ඕන තරම් වොඩ්කා වර්ග තිබුණා. ඒ නිසා තැබෑරුම් අයිතිකාරයන්ට Pyotr Smirnoff ගේ මේ අලුත් වොඩ්කා බෝතලේ තමන්ගේ කඩේ තියාගන්න කිසිම වුවමනාවක් තිබුණේ නෑ. හැබැයි Pyotr කියන්නේ ලේසියෙන් අතාරින කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා තීරණය කළා ඉල්ලුම එයාම කෘතිමව නිර්මාණය කරන්න. 🧠🎭 ජීවිත කතා රචකයෙක් වෙන Linda Hamelstein කියන විදිහට, Pyotr කළේ මොස්කව් නගරයේ හිටපු දුප්පත් මිනිස්සුන්ව තෝරගෙන, එයාලට කන්න දීලා, සල්ලිත් දීලා එකින් එකාව තැබෑරුම් වලට යවපු එක. මේ හැම මිනිහෙක්ම කඩේට ගිහින් ඉල්ලන්නේ "Smirnoff Vodka" එක. කඩේ ඒක නැති වුණාම මේ මිනිස්සු කෑගහලා, රණ්ඩු කරලා කඩෙන් එළියට යනවා. කඩේ අයිතිකාරයන්ට පෙනුණේ තමන්ගේ කඩේට සල්ලි අරන් එන පාරිභෝගිකයෝ කඩෙන් යන්නෙ මේ බෝතලේ නැති නිසා කියලා. අන්තිමේදී මේ කරදරේ ඉවසන්න බැරුව හැම කඩේකම Smirnoff බෝතලේ විකුණන්න තියන්න පටන් ගත්තා! 🍾 කඩේට බෝතලේ ගෙනාවට පස්සේ මේක මිනිස්සුන්ට ලේසියෙන්ම අඳුරගන්න Pyotr තවත් වැඩක් කළා. ඒ කාලේ හිටපු සාමාන්‍ය රුසියානුවන්ට අකුරු කියවන්න බෑ. ඒ නිසා Pyotr එයාගේ බෝතලේ ලේබල් එකේ එයාගේ මොස්කව් වල තියෙන ගොඩනැගිල්ලේ රූපයක් ප්‍රින්ට් කළා. පාරිභෝගිකයන්ට කරන්න තිබුණේ ගොඩනැගිල්ල දැක්කම ඒක ඉල්ලන එක විතරයි. මේ දේවල් දෙක එකතු වුණාම, Smirnoff කියන්නේ හරිම ජනප්‍රිය බීමක් විදිහට මිනිස්සුන්ට පේන්න ගත්තා. මේක පස්සේ කාලෙක ඇත්තම සේල්ස් බවට පත් වුණා. Pyotr නොදැනුවත්වම පාවිච්චි කරලා තිබුණේ චර්යාත්මක ආර්ථික විද්‍යාඥයින් හඳුන්වන රංචු මානසිකත්වය (Bandwagon effect) කියන න්‍යාය. ඒ කියන්නේ, "යම්කිසි දෙයක් ගොඩක් ජනප්‍රියයි කියලා පේනවා නම්, තවත් ගොඩක් මිනිස්සු ඒක ඉල්ලන්න පටන් ගන්නවා" කියන එක. 🐑 Pyotr මේ අදහස තවත් ඉස්සරහට අරන් ගියා. Smirnoff එක ඊටත් වඩා වටිනවා කියලා පෙන්වන්න එයාට ඕනේ වුණා රුසියාවේ තියෙන බලවත්ම අනුමැතිය ගන්න. ඒ තමයි රුසියානු අධිරාජ්‍ය සභාවේ අනුමැතිය. මේක හම්බවුණොත් එයාට පුළුවන් රජ පවුලට තමන්ගේ බීම සපයන්න වගේම, හැම බෝතලේකම මේ රාජකීය සම්බන්ධය ප්‍රචාරය කරන්න. 👑 හැබැයි මුලින්ම ඉල්ලුම් කරපු ගමන් මෙයාව ප්‍රතික්ෂේප වුණා. සාමාන්‍යයෙන් රජ මාළිගාවට බඩු සපයන කෙනෙක් වෙන්න නම් අවුරුදු 8 සිට 10 දක්වා විශ්වාසවන්ත සේවයක්, ඉහළ ගුණාත්මක බවක් වගේම ප්‍රදර්ශන වලින් දිනපු සම්මාන තියෙන්න ඕනේ. හැබැයි 1869 දී Pyotr මේකට ඉල්ලුම් කරද්දී, එයාගේ බිස්නස් එක පටන් අරන් අවුරුදු 8ක්වත් නෑ! කිසිම සම්මානයක් තිබුණෙත් නෑ. ඒ කියන්නේ එයාට මේවා හොයාගෙන යන්න වෙනවා. 🏃‍♂️ 1800 ගණන්වල ලෝක ප්‍රදර්ශන (World's fair) කියන්නේ වෙළඳ ප්‍රදර්ශනයක්, නිෂ්පාදන තරඟයක් වගේම දැවැන්ත ඇඩ් එකක්. හැම රටක්ම තමන්ගේ අලුත්ම මැෂින්, කෑම බීම මෙතන පෙන්නුවා. විනිශ්චය මණ්ඩල වලින් මේවා ටෙස්ට් කරලා දිනන අයට පදක්කම් දුන්නා. සාමාන්‍යයෙන් කම්පැණි කළේ තමන්ගේ රසම, හොඳම එක බීම ජාතියක් මේකට ඉදිරිපත් කරන එක. හැබැයි Pyotr කළේ මේකේ අනිත් පැත්ත! එයා එක ප්‍රොඩක්ට් එකක් වෙනුවට වොඩ්කා, ලිකර් සහ අනිත් ස්පිරිට් වර්ග තොගයක්ම මේ තරඟ වලට දැම්මා. 1873 වියානා ප්‍රදර්ශනයේදී විතරක් ප්‍රදර්ශකයින් 53,000ක් හිටියා. සම්මාන 25,572ක් බෙදලා දුන්නා. Pyotr ගොඩක් ප්‍රොඩක්ට්ස් දාපු නිසා එයාට මොකක් හරි දිනන්න තියෙන චාන්ස් එක වැඩි වුණා. හැබැයි එයා මේක නිකම්ම "Numbers game" එකක් කළේ නෑ. එයා තමන්ගේ උපකරණ සහ Charcoal filtration (අඟුරු පෙරීමේ තාක්ෂණය) දියුණු කරලා හොඳ පැහැදිලි වොඩ්කා එකක් හැදුවා.

මෘදු ගැටිත්තක් තිබෙනවා කියලා පමණක් එය Lipoma එකක් කියලා නිශ්චිතවම තීරණය කරන්න බැහැ. හමට යටින් ඇතිවන ගැටිත්තකට cyst එකක්, ආසාදනයක්, ඉදිමුණු ග්‍රන්ථියක් හෝ වෙනත් හේතුද තිබිය හැකියි. ඒ නිසා ස්වයංව diagnosis කරගැනීම සුදුසු නැහැ. ⚠️ ඔබේ ගැටිත්තට මේ ලක්ෂණ තිබේ නම් වෛද්‍යවරයෙකු හමුවන්න ❌ කෙටි කාලයකදී ඉක්මනින් ලොකු වෙමින් තිබේ නම් ❌ අල්ලන විට වේදනාවක් ඇති නම් ❌ රතු පැහැයක්, උණුසුමක් හෝ ඉදිමීමක් තිබේ නම් ❌ ගලක් වගේ ඉතා තදට දැනෙන්නේ නම් ❌ අතගා බැලූ විට පහසුවෙන් එහා-මෙහා සෙලවෙන්නේ නැති නම් ❌ එක තැනක තදින් සිරවී ඇති බවක් දැනෙන්නේ නම් ❌ ගැටිත්තේ ප්‍රමාණය වැඩි වෙමින් පවතින්නේ නම් මෙවැනි වෙනස්කම් තිබේ නම් බලාගෙන ඉන්න එපා. වෛද්‍යවරයෙකු හමුවී නිසි පරීක්ෂාවක් කරගැනීම වැදගත්. NHS සහ Mayo Clinic ද ශරීරයේ ඇතිවන ගැටිත්තක්, විශේෂයෙන් එය වේදනාකාරී, තද, සෙලවෙන්නේ නැති හෝ විශාල වෙමින් පවතින්නේ නම් වෛද්‍ය පරීක්ෂාවකට යොමු විය යුතු බව සඳහන් කරයි. ❤️ අවසානයේ මතක තබාගන්න... හමට යටින් පුංචි ගැටිත්තක් අතට අහුවුණු පමණින් බියට පත්වෙන්න අවශ්‍ය නැහැ. බොහෝ අවස්ථාවල එය Lipoma වැනි පිළිකා නොවන තත්ත්වයක් විය හැකියි. නමුත් “මට හිතෙන්නේ මේක තෙල් ගෙඩියක් වෙන්න ඇති” කියලා තමන්ම තීරණය කරගෙන එය නොසලකා හැරීමත් සුදුසු නැහැ. ගැටිත්තක් අලුතින් ඇතිවී තිබේ නම් හෝ එහි ප්‍රමාණය, හැඩය, තද බව හෝ වේදනාව වෙනස් වෙමින් තිබේ නම්, නිවැරදිව හඳුනාගැනීමට වෛද්‍ය උපදෙස් ලබාගන්න. ඔබේ ශරීරයේ වෙනස්කම් ගැන අවධානයෙන් සිටීම, බිය වීම නොව—නිසි වෙලාවට නිසි පරීක්ෂාවක් කරගැනීමයි වැදගත්ම දේ. ❤️

නාන වෙලාවකදී හෝ ඇඳුම් මාරු කරන අතරතුර, හදිසියේම හමට යටින් පුංචි ගුලියක් වගේ දෙයක් අතට අහුවෙලා තියෙනවද? ඒක අතගාලා බැලුවම මෘදු හෝ රබර් වගේ ගතියක් දැනෙන්නත්, ඇඟිල්ලෙන් මඳක් තල්ලු කළාම එහා-මෙහා ටිකක් සෙලවෙනවා වගේ දැනෙන්නත් පුළුවන්. එහෙම දෙයක් අතට අහුවුණු ගමන් බොහෝ දෙනාගේ හිතට එන පළමු ප්‍රශ්නය තමයි... “අයියෝ... මේ මොකක්ද? භයානක දෙයක්ද? පිළිකාවක්ද?” 😟 හැබැයි හමට යටින් ඇතිවන හැම ගැටිත්තක්ම පිළිකාවක් නොවෙයි. මේ ආකාරයෙන් මෘදු, සෙමින් වර්ධනය වන සහ සාමාන්‍යයෙන් වේදනා රහිත ගැටිත්තක් නම්, එය Lipoma හෙවත් සාමාන්‍යයෙන් ‘තෙල් ගෙඩියක්’ ලෙස හඳුන්වන තත්ත්වයක් විය හැකියි. Lipoma යනු මේද සෛලවලින් සෑදෙන, බොහෝ විට පිළිකා නොවන ගැටිත්තකි. 🟡 ඇත්තටම ‘තෙල් ගෙඩියක්’ කියන්නේ මොකක්ද? සරලවම කියනවා නම්, ශරීරයේ මේද සෛල එක ප්‍රදේශයක එකතු වී ඇතිවන ගැටිත්තක් Lipoma ලෙස හඳුන්වයි. මෙය සාමාන්‍යයෙන් හමට යටින්, සම සහ යටින් ඇති පේශී ස්ථරය අතර ඇතිවිය හැකියි. බොහෝ Lipoma ගෙඩි: ✔️ මෘදු හෝ doughy/rubbery ගතියක් ඇතිවිය හැකියි ✔️ අතගැසූ විට ටිකක් සෙලවිය හැකියි ✔️ සාමාන්‍යයෙන් වේදනාකාරී නොවෙයි ✔️ සෙමින් වර්ධනය විය හැකියි ✔️ බොහෝ විට පිළිකා නොවන (Benign) ගෙඩි වර්ගයකි සමහර පුද්ගලයන්ට එක Lipoma එකක් පමණක් තිබිය හැකි අතර, සමහර අයට එකකට වඩා වැඩි ගණනක්ද ඇතිවිය හැකියි. 📍 ශරීරයේ කොයි කොයි තැන්වලද මේවා ඇතිවෙන්න පුළුවන්? තෙල් ගෙඩි ශරීරයේ විවිධ ස්ථානවල ඇතිවිය හැකියි. විශේෂයෙන්: 🔹 බෙල්ල 🔹 බෙල්ලේ පිටුපස 🔹 උරහිස් 🔹 පිට ප්‍රදේශය 🔹 පපුව හෝ ශරීරයේ මැද කොටස 🔹 බඩ 🔹 අත් 🔹 කලවා සහ කකුල් වැනි ප්‍රදේශවල බහුලව දැකිය හැකියි. සාමාන්‍යයෙන් ඒවා හමට ආසන්නයෙන් ඇති නිසා අතගා බලද්දී ගැටිත්තක් ලෙස දැනෙන්න පුළුවන්. 🤔 එහෙනම් තෙල් ගෙඩි රිදෙන්නේ නැද්ද? බොහෝ Lipoma ගෙඩි වේදනාවක් ඇති නොකරනවා. ඒ නිසා සමහර අය ඒවා තිබෙන බවත් දන්නේ අහම්බෙන් අතට අහුවුණු පසුවයි. නමුත් හැම විටම එසේ නොවේ. ⚠️ පහත අවස්ථාවලදී අපහසුතාවයක් ඇතිවිය හැකියි 🔸 1. ගෙඩිය ප්‍රමාණයෙන් ලොකු වීම සාමාන්‍යයෙන් Lipoma ගෙඩි සෙමින් වර්ධනය වන අතර බොහෝ ඒවා සෙන්ටිමීටර කිහිපයක ප්‍රමාණයක පවතී. නමුත් විශාල වන ගැටිත්තක් නම් එය එහි පිහිටීම අනුව අපහසුතාවයක් ඇති කළ හැකියි. 🔸 2. ස්නායුවකට ආසන්නව පිහිටීම ගෙඩියක් ස්නායුවක් ආසන්නයේ වර්ධනය වී එය තෙරපීමට ලක් කළහොත් වේදනාවක් හෝ අපහසුතාවයක් ඇතිවිය හැකියි. සමහර Lipoma වර්ගවල වේදනාව වැඩි විය හැකි බවත් වාර්තා වේ. 🔸 3. එදිනෙදා කටයුතුවලට බාධාවක් වීම ඇඳුම් ඇඳීමේදී නිතර ගැටෙන තැනක, වාඩි වන විට තෙරපෙන තැනක හෝ සන්ධියක් ආසන්නයේ තිබේ නම්, එය දෛනික කටයුතුවලදී කරදරයක් විය හැකියි. 🔸 4. පිටතින් පෙනෙන ස්ථානයක තිබීම මුහුණේ, නළලේ, බෙල්ලේ හෝ වෙනත් පැහැදිලිව පෙනෙන ස්ථානයක තිබෙන ගැටිත්තක් පුද්ගලයාගේ පෙනුම ගැන ඇති සුවපහසුවට හෝ විශ්වාසයට බලපෑමක් ඇති කළ හැකියි. 🧬 තෙල් ගෙඩි ඇතිවෙන්නේ ඇයි? Lipoma ඇතිවීමට නිශ්චිත එකම හේතුවක් සෑම අවස්ථාවකදීම හඳුනාගෙන නැහැ. කෙසේ වෙතත්, පවුල් ඉතිහාසය සහ ජානමය සාධක සමහර පුද්ගලයන්ගේ Lipoma ඇතිවීමට සම්බන්ධ විය හැකි බව වෛද්‍ය මූලාශ්‍ර සඳහන් කරයි. සමහර පවුල්වල එකකට වඩා වැඩි Lipoma ඇතිවීමේ ප්‍රවණතාවයක්ද දැකිය හැකියි. 🩺 තෙල් ගෙඩියක් කියලා හඳුනාගන්නේ කොහොමද? ගෙඩියක් Lipoma එකක්ද නැද්ද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා වෛද්‍යවරයෙකු මුලින්ම එය පරීක්ෂා කරයි. සාමාන්‍යයෙන්: 🔹 ගෙඩිය අතගා පරීක්ෂා කිරීම 🔹 එය රිදෙනවාදැයි විමසීම 🔹 කොපමණ කාලයක සිට තිබෙනවාදැයි දැනගැනීම 🔹 ප්‍රමාණයෙන් වෙනස් වී තිබේදැයි පරීක්ෂා කිරීම වැනි කරුණු සලකා බලයි. ගැටිත්ත විශාල නම්, අසාමාන්‍ය ලක්ෂණ තිබේ නම් හෝ සම යටින් ගැඹුරින් ඇති බව පෙනෙන්නේ නම්, Ultrasound, MRI, CT scan වැනි පරීක්ෂණ අවශ්‍ය විය හැකියි. සමහර අවස්ථාවල එය නිවැරදිව හඳුනාගැනීමට Biopsy පරීක්ෂණයක්ද සිදු කළ හැකියි. 🩺 තෙල් ගෙඩියකට ප්‍රතිකාර අනිවාර්යද? බොහෝ අවස්ථාවලදී නැහැ. Lipoma එකක් බව තහවුරු වී, එය වේදනාවක් ඇති නොකරන්නේ නම්, ප්‍රමාණයෙන් සැලකිය යුතු ලෙස වර්ධනය නොවන්නේ නම් සහ එදිනෙදා ජීවිතයට බාධාවක් නොකරන්නේ නම්, එය ඉවත් කිරීම අනිවාර්ය නොවිය හැකියි. බොහෝ Lipoma ගෙඩි කිසිදු ප්‍රතිකාරයක් නොමැතිව පවතින්න පුළුවන්. හැබැයි ඉවත් කිරීම ගැන සලකා බැලිය හැකි අවස්ථා තිබෙනවා: 🔸 ගෙඩිය වේදනාකාරී නම් 🔸 ඉක්මනින් හෝ සැලකිය යුතු ලෙස විශාල වෙමින් තිබේ නම් 🔸 ස්නායුවකට හෝ අවට පටකවලට පීඩනයක් ඇති කරන්නේ නම් 🔸 දෛනික කටයුතුවලට බාධාවක් නම් 🔸 පෙනුම සම්බන්ධයෙන් පුද්ගලයාට වදයක් නම් එවැනි අවස්ථාවල වෛද්‍යවරයාගේ උපදෙස් අනුව එය ඉවත් කිරීම සිදු කළ හැකියි. බොහෝ Lipoma ගෙඩි සැත්කමකින් ඉවත් කළ හැකි අතර, සමහර අවස්ථාවල වෙනත් ක්‍රමද සලකා බලනු ලැබේ. 🛑 ඉතා වැදගත්! හමට යටින් තියෙන හැම ගැටිත්තක්ම ‘තෙල් ගෙඩියක්’ කියලා හිතන්න එපා මේක තමයි මතක තබාගත යුතු වැදගත්ම කරුණ.

මේ වගේ ජාලයක් හැදුවාම, බදු නිලධාරීන්ට හොයාගන්න බෑ මේ පවුලට ඇත්තටම අයිති සල්ලි කොච්චරද කියලා. 2020 දී Samsung සමාගමේ ප්‍රධානී Lee Kun-hee මියගියාම, එයාගේ පවුලට කොරියානු වොන් ට්‍රිලියන 12 ක (ඩොලර් බිලියන 10.8 ක) ඉතිහාසයේ ලොකුම බද්ද ගෙවන්න වුණා. ඒකත් ගෙව්වේ අවුරුදු 5 ක් පුරා කොටස් 6 කින්. හැබැයි මේ Cross-shareholding ක්‍රමය නිසා ඒ ගෙවපු බද්ද, සමාගමේ නියම වටිනාකමට වඩා ගොඩක් අඩුයි! 🤯 6. අනාගතය කොහොම වෙයිද? ⏳ කොහොම වුණත්, ආර්ථික විද්‍යාවේ නියමයන්ගෙන් හැමදාම හැංගිලා ඉන්න බෑ. අද වෙද්දී මේ සමාගම් ඇතුළෙත් ස්වභාවිකවම ලොකු වෙනස්කම් වෙනවා. Samsung සමාගමට අනුබද්ධ සමාගම් දුසිම් ගාණක් තිබුණත්, අද එයාලගේ මුළු ආදායමෙන් 90% කට වඩා එන්නේ පරිගණක චිප් වලින් විතරයි. ඒ කියන්නේ ඇත්තටම Samsung කියන්නේ අතුරුපසට හෝටල් සහ රක්ෂණ කරන "චිප් හදන කම්පැණියක්" විතරයි. අනෙක් අතට, මේ පවුල් ඇතුළේ ප්‍රශ්න ඇතිවෙලා පවුල් දෙකඩ වෙද්දී සමාගම් කෑලි වලට කැඩෙනවා. ඉන්දියාවේ Reliance සමාගම 2005 දී Ambani සහෝදරයන් දෙන්නා අතරේ (Mukesh සහ Anil) දෙකට බෙදුණා. Mukesh ට තෙල් සහ රසායනික අංශය ලැබුණා, Anil ට ටෙලිකොම් සහ මූල්‍ය අංශය ලැබුණා. අද වෙද්දී Mukesh Ambani ලෝකයේම ධනවතෙක් වෙද්දී, Anil ගේ සමාගම් ණය වෙලා කඩාගෙන වැටුණා. ඒ වගේම Lotte සමාගමේ Shin සහෝදරයන් දෙන්නා 2015 දී ගහගන්න ගිහින්, බාල පුතා තමන්ගේම තාත්තාව සමාගමේ සභාපති කමින් එළියට දැම්මා. මේ වගේ පවුල් ආරවුල් නිසා අර දැවැන්ත සමාගම් ඉබේම කෑලි වලට කැඩිලා, එක දෙයක් හරියට කරන සමාගම් බවට පත්වෙමින් තියෙනවා. ⚔️ මේ කතාව ඇහුවාම ඔයාට මොකද හිතෙන්නේ? ශ්‍රී ලංකාවෙත් John Keells, Hayleys වගේ සමාගම් ගොඩක් දේවල් කරන දැවැන්ත ව්‍යාපාරික සමූහ බවට පත්වෙලා තියෙන්නේ මේ හේතු නිසාම වෙන්න බැරිද? 🤔 ඔයාගේ අදහස අනිවාර්යයෙන්ම පහළින් Comment කරන්න! 💬 ඒ වගේම මේ වටිනා තොරතුරු ඔයාගේ අඳුරන අයටත් දැනගන්න Share කරන්න. 🔄 ලිපියට Like එකක් දාන්නත් අමතක කරන්න එපා! 👍

තමන්ගේ දරුවන්ව පොඩි කාලේ ඉඳන්ම පුහුණු කරලා ව්‍යාපාරයේ විවිධ අංශ බාර දුන්නා. ඒ වගේම, එකම පවුලේ ව්‍යාපාරයක් විදිහට විවිධ ක්ෂේත්‍ර වල ව්‍යාපාර කරන එකෙන් ලොකු වාසියක් ලැබුණා. රටේ අස්ථාවරත්වයක් ඇවිත් හෝටල් ව්‍යාපාරය කඩාගෙන වැටුණොත්, එයාලගේ නැව් ව්‍යාපාරයෙන් මුළු සමූහයම බේරගන්න පුළුවන් වුණා. ඒ වගේම මේ පවුලේ නම මිනිස්සුන්ට ලොකු විශ්වාසයක් ගෙනාවා. පාරිභෝගික ආරක්ෂණ නීති නැති කාලෙක, සමාගමේ නම තමයි තත්ත්ව සහතිකය වුණේ. ඔයා Lotteria එකෙන් කන බර්ගර් එක රස නම්, ඔයා එයාලගේ කඩවල් වලින්ම බඩු ගන්නවා. ඒ කඩවල් හොඳ නම්, එයාලම හදන Apartment එකක් මිලදී ගන්න ඔයා පෙළඹෙනවා. බටහිර රටක ස්මාර්ට්ෆෝන් එක හදන කම්පැණියෙන්ම ගෙයක් සල්ලි දීලා ගන්නවා කියන්නේ විහිළුවක් වුණාට, ආසියාවේදී ඒක තමයි ලොකුම විශ්වාසය. 🤝 3. මෙහෙයවන ධනවාදය 🏛️ මේ දැවැන්ත ආසියානු සමාගම් හැදෙන්න රජයේ බලපෑමත් ලොකුවටම හේතු වුණා. දකුණු කොරියාවේ මේ දැවැන්ත සමාගම් වලට කියන්නේ Chaebols කියලා. ජපානයේ මේවට කියන්නේ Zaibatsu කියලා. රටක ආර්ථිකය ගොඩනගන්න ඕන වුණාම, රජය විසින්ම තෝරාගත්ත සමාගම් වලට විශේෂ බලතල සහ ආධාර දුන්නා. දකුණු කොරියාවේ හිටපු නායකයෙක් වෙන Park Chung-hee මේ ක්‍රමය හැඳින්වූයේ "මෙහෙයවන ධනවාදය" (Guided capitalism) කියලා. රජය තීරණය කරනවා රටට අවශ්‍ය මොනවද කියලා. ඊටපස්සේ ඒක කරන්න පුළුවන් සමාගම් තෝරනවා. "Samsung, ඔයාලා පරිගණක චිප් හදන්න පටන් ගන්න." 💻 "Hyundai, ඔයාලා නැව් හදන්න පටන් ගන්න." 🚢 මේ සමාගම් වලට මීට කලින් මේ දේවල් ගැන කිසිම අත්දැකීමක් තිබුණේ නෑ! හැබැයි රජය විසින් පිටරටින් ණය අරන් මේ අයට සල්ලි දුන්නා. මේක සාමාන්‍ය තරඟකාරී ව්‍යාපාරික පරිසරයකට ගැලපෙන්නේ නැති වුණත්, බිංදුවෙන් රටක් ගොඩනගන්න මේක ලොකුම හේතුවක් වුණා. මේ නිසා රජයේ සහාය ලබන සමාගම් තවත් දැවැන්ත වුණා. 4. බටහිර රටවලත් මේක කලින් තිබුණා 🇺🇸 මේක ආසියාවට විතරක් සීමා වුන දෙයක් නෙවෙයි. මීට දශක කිහිපයකට කලින් බටහිර රටවලත් මේ වගේ හැමදේම කරන දැවැන්ත සමාගම් තිබුණා. ITT, Gulf and Western, Litton Industries, සහ General Electric (GE) කියන්නේ ඒ වගේ සමාගම්. ITT සමාගම හෝටල්, පාන් බේකරි, සහ රක්ෂණ සමාගම් පවා පාලනය කළා. Gulf and Western සමාගමට Paramount Pictures චිත්‍රපට සමාගමත්, ඩොමිනිකන් ජනරජයේ උක් වතු පවා අයිති වෙලා තිබුණා. 🎬🌾 ඇයි එයාලා එහෙම කළේ? ඒ කාලේ ඇමරිකාවේ තරඟකාරීත්වය විනාශ කරන දේවල් වලට දැඩි නීති තිබුණා. අද Facebook එකෙන් Instagram එක සල්ලි දීලා ගත්තා වගේ, තමන්ගේම ක්ෂේත්‍රයේ තරඟකරුවෙක්ව සල්ලි දීලා ගන්න ඒ කාලේ නීතියෙන් ඉඩ දුන්නේ නෑ. ඒ වගේම 1982 වෙනකම් සමාගමකින් තමන්ගේම කොටස් නැවත මිලදී ගැනීම වෙළඳපොළ හැසිරවීමක් විදිහට සලකලා තහනම් කරලයි තිබුණේ. මේ නිසා සමාගමක ලාභ සල්ලි ගොඩගැහුණාම එයාලට කරන්න තිබුන එකම දේ තමයි වෙනත් ක්ෂේත්‍රයක තියෙන සමාගමක් සල්ලි දීලා ගන්න එක. හැබැයි 1980 ගණන් වල නීති ලිහිල් වුණා. Stock buybacks නීත්‍යානුකූල වුණා. ඒ එක්කම සමාගම් ආක්‍රමණිකයන් බිහිවුණා. මේ Corporate raiders ලා දැක්කා මේ හැමදේම කරන සමාගම් ඇතුළේ ලොකු වටිනාකමක් නාස්ති වෙනවා කියලා. එයාලා කළේ මේ දැවැන්ත සමාගම් සල්ලි දීලා අරගෙන, ඒක කෑලි වලට කඩලා වෙන වෙනම විකුණපු එක. ඒකෙන් එයාලා ලොකු ලාභයක් ඉපැයුවා. ඇමරිකාවේ තිබුන ලොකුම සමාගම වෙන GE සමාගම පවා 2024 අප්‍රේල් මාසේදී GE Aerospace, GE Healthcare, සහ GE Vernova කියලා කොටස් 3 කට වෙන් වුණා. අවුරුදු 132 කට පස්සේ එහෙම වෙන් වුණාම, අර තනි සමාගමට වඩා මේ සමාගම් 3 ටික දවසකින්ම ලොකු වටිනාකමක් ගත්තා. 📈 5. එහෙනම් ඇයි ආසියාවේ සමාගම් තාමත් මෙහෙම තියෙන්නේ? 🧩 බටහිර රටවල දැවැන්ත සමාගම් කෑලි වලට කැඩිලා ගියත්, ආසියාවේ තාමත් එහෙම නොවෙන්න ප්‍රධාන හේතු දෙකක් තියෙනවා: 1. බැංකු අයිතිත් මෙයාලටමයි! 🏦 සමාගමක් සල්ලි දීලා අරන් කෑලි වලට කඩන්න නම්, ආයෝජකයින්ට ලොකු ණයක් ගන්න වෙනවා. හැබැයි ආසියාවේ ලොකුම බැංකු අයිති කාටද? අර දැවැන්ත සමාගම් වලටම තමයි! Samsung සමාගමට තියෙනවා Samsung Life Insurance. Tata සමාගමට වෙනම මූල්‍ය අංශයක් තියෙනවා. තමන්ගේම මව් සමාගම කෑලි වලට කඩන්න තමන්ගේම බැංකුවකින් ණය දෙයිද? කීයටවත් නෑ! 2. උරුම බදු සහ අන්තර් කොටස් හිමිකාරිත්වය 💸 ජපානයේ සහ දකුණු කොරියාවේ ලෝකයේ තියෙන වැඩිම උරුම බදු (Inheritance taxes) ප්‍රතිශතයක් තියෙනවා. ජපානයේ මේක 55% ක් සහ කොරියාවේ 60% ක් වෙනවා! සමාගමේ අයිතිකාරයා මැරුණම, දරුවන්ට ඒක පවරද්දී රජයට 60% ක බද්දක් ගෙවන්න ඕනේ. මේ බද්දෙන් බේරෙන්න මේ පවුල් වල අය මාරම ගේමක් ගහනවා. එයාලා සමාගම් කෑලි වලට කඩනවා වෙනුවට, ලෝකෙට පේන්න ව්‍යාපාරයේ වටිනාකම අඩු කරලා පෙන්වනවා. මේකට පාවිච්චි කරන්නේ අන්තර් කොටස් හිමිකාරිත්ව ව්‍යුහයන්. මේක හරියට මෙහෙම දෙයක්: පවුලට අයිතියි A සමාගමෙන් 60% ක්. A සමාගමට අයිතියි B සමාගමෙන් 40% ක්. B සමාගමට අයිතියි C සමාගමෙන් 30% ක්.

ඔයා පාවිච්චි කරන්නේ Apple සමාගමේ iPhone එකක් නම්, කවදාහරි Apple සමාගමෙන් දැවැන්ත නැව් හදනවා ඔයා දැකලා තියෙනවද? නෑ නේද? 🚢 ඒ වගේම Mark Zuckerberg ගේ Meta සමාගමෙන් ගුවන් සේවයක් පටන් ගත්තොත්, එහෙමත් නැත්නම් Nvidia සමාගමෙන් හෝටල් ජාලයක් දැම්මොත් කොහොම තියෙයිද? ඇත්තටම ඒක පිස්සුවක් වගේ නේද? 🤯 ලෝකයේ තියෙන දැවැන්තම බටහිර සමාගම් දිහා බැලුවොත්, ඒගොල්ලෝ ගොඩක් වෙලාවට කරන්නේ එකම එක දෙයක් විතරයි. ඒ දේ එයාලා උපරිමයෙන්ම හොඳට කරනවා. උදාහරණයක් විදිහට Nvidia සමාගම ලෝකයේ හොඳම පරිගණක චිප් හදනවා. Apple සමාගම තාක්ෂණික උපකරණ විකුණනවා. Saudi Aramco සමාගම තෙල් විකුණනවා. මේ සමාගම් තමන්ගේ සීමාවෙන් පිටතට ගිහින් වෙනත් ව්‍යාපාරයක් පටන් ගන්නවා නම්, ඒක ගොඩක් වෙලාවට එයාලගේ ප්‍රධාන ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ දෙයක්ම විතරයි. (උදාහරණයක් විදිහට Amazon සමාගම එයාලගේ වෙබ් සර්වර් පහසුකම් Amazon Web Services විදිහට වෙනම ව්‍යාපාරයක් කළා වගේ). මේ සමාගම් එයාලගේ ප්‍රධාන ව්‍යාපාරයෙන් පිට පැනලා වෙනත් අමුතුම දේවල් කරන්න ගියොත්, ආයෝජකයින් ඒකට ලොකු විරෝධයක් එල්ල කරනවා. 🚫 හැබැයි, අපි ආසියාව දිහාට හැරුණොත් මේ කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්. ආසියාවේ තියෙන දැවැන්තම සමාගම් කරන්නේ එක දෙයක් නෙවෙයි, එයාලා හැමදේම කරනවා! 🏢🚢📱 දකුණු කොරියාවේ වටිනාම සමාගම වෙන Samsung Group එක ගත්තොත්, එයාලා ස්මාර්ට්ෆෝන් විතරක් නෙවෙයි හදන්නේ. නැව් නිෂ්පාදනය, රක්ෂණ සේවා, පරිගණක චිප් නිෂ්පාදනය, මහා පරිමාණ ඉදිකිරීම් සහ මිලිටරි කොන්ත්‍රාත්තු පවා කරන්නේ Samsung සමාගමෙන්. ජපානයේ Hitachi සමාගම ටොන් 800 ක EX8000-7 දැවැන්ත බැකෝ යන්ත්‍ර හදනවා, අධිවේගී දුම්රිය හදනවා, න්‍යෂ්ටික බලාගාර පාලනය කරනවා. ඒ මදිවට පිට කොන්දේ අමාරුවට තියන මසාජ් මැෂින් පවා හදන්නේ එයාලමයි! ඉන්දියාවේ Tata, Adani, Reliance වගේ සමාගම් සහ චීනයේ CITIC වගේ සමාගම් ගත්තත් ගුවන් සේවාවල ඉඳන් ෆාස්ට් ෆුඩ් වෙනකම් හැමදේම කරනවා. භූගෝලීය වශයෙන් මේ රටවල් ළඟින් තිබුණට, සංස්කෘතීන්, නීති රීති, රජයන් සහ ආර්ථික ඉතිහාසයන් අතින් මේවා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් රටවල්. එහෙනම් ඇයි ආසියාවට ආවාම විතරක් මේ ව්‍යාපාරික නීතිරීති මෙච්චර අමුතු විදිහට වෙනස් වෙන්නේ? මේ ලිපියෙන් අපි කතා කරන්නේ ආසියාවේ මේ Mega-Corps වල තියෙන අමුතුම රහස් ගැන. 🕵️‍♂️✨ 1. ආයතනික හිඩැස් සහ අස්ථාවරත්වය 🏛️ මේකට පළවෙනිම හේතුව තමයි මේ සමාගම් හැදී වැඩුන පරිසරය. බටහිර රටවල් එක්ක බලද්දී, නූතන ඉතිහාසයේ ආසියාව කියන්නේ ගොඩක් අස්ථාවර ව්‍යාපාරික පරිසරයක් තිබුන කලාපයක්. යටත්විජිතකරණයෙන් මිදීම, යුද්ධ වලින් පස්සේ නැවත ගොඩනැගීම්, විප්ලව, සහ මිලිටරි පාලනයන් මේ හැමදේම ආසියානු රටවල් වලට බලපෑවා. 💥 මේ වගේ අස්ථාවර පරිසරයකදී, තමන්ගේ ව්‍යාපාරයේ වැඩ වෙනත් අයට බාරදෙන එක කරන්නම බැරි දෙයක් වුණා. මොකද ඔයාට බඩු සපයන කෙනා ලබන අවුරුද්දේ ඉඳීවිද, ගිවිසුමක් කැඩුවොත් නීතියෙන් සාධාරණයක් වෙයිද කියන එක ගැන කිසිම විශ්වාසයක් තිබුණේ නෑ. බටහිර රටවල ව්‍යාපාර දියුණු වෙන්න ලොකුම හේතුවක් තමයි එයාලට ශක්තිමත් ආයතනික පද්ධතියක් තිබුණා. ණය ගන්න බැංකු, ගිවිසුම් රකින්න උසාවි, රක්ෂණ සමාගම්, සහ නියාමන ආයතන බටහිරට තිබුණා. හැබැයි 20 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී ජපානය, කොරියාව, ඉන්දියාව වගේ රටවල මේ කිසිම දෙයක් හරියට තිබුණේ නෑ. මේ තත්ත්වයට Harvard Business School එකේ පර්යේෂකයන් දෙදෙනෙක් වෙන Tarun Khanna සහ Krishna Palepu අපූරු නමක් දැම්මා. ඒ තමයි "ආයතනික හිඩැස්" (Institutional voids). මේ හිඩැස් නිසා ව්‍යාපාරිකයන්ට සිද්ධ වුණා තමන්ට ඕන හැමදේම තමන්ම හදාගන්න. ණය ගන්න බැංකුවක් නැති නිසා, එයාලම බැංකුවක් හැදුවා. 💰 රක්ෂණයක් නැති නිසා, එයාලම රක්ෂණ සමාගමක් දැම්මා. 📄 ෆැක්ටරි හදන්න කෙනෙක් නැති නිසා, එයාලම ඉදිකිරීම් සමාගමක් පටන් ගත්තා. 🏗️ මේ යටිතල පහසුකම් ඔක්කොම තමන්ම හදාගත්තට පස්සේ, ඊටපස්සේ තව අලුත් බිස්නස් එකක් පටන් ගන්න එක එයාලට මහලොකු දෙයක් වුණේ නෑ. ඉන්දියාවේ Tata සමාගම 1860 ගණන් වල රෙදිපිළි ව්‍යාපාරයකින් පටන් අරන්, අද වෙද්දී වානේ, තොරතුරු තාක්ෂණය, ගුවන් සේවා, හෝටල්, සහ ලුණු වෙනකම් අනුබද්ධ සමාගම් 100 කට වඩා පාලනය කරනවා. අද එයාලගේ ආදායම ඩොලර් බිලියන 180 කට වඩා වැඩියි! Samsung සමාගමත් එහෙමයි. 1938 දී වේලපු මාළු සහ නූඩ්ල්ස් පිටරට යවන පොඩි සමාගමක් විදිහට පටන් අරන්, කොරියානු ආර්ථිකයට ඕන වුන හැමදේම එයාලා හදන්න පටන් ගත්තා. 🍜🐟 2. ලේ නෑකම සහ විශ්වාසය 🩸 ආසියාවේ මේ දැවැන්ත සමාගම් ඔක්කොම වගේ අදටත් පාලනය වෙන්නේ පවුල් වලින්. ඇයි එහෙම වෙන්නේ? 👨‍👩‍👧‍👦 ශක්තිමත් නීති පද්ධතියක් නැති රටක, පිටින් කෙනෙක් ගෙනත් සමාගමේ ලොකු තනතුරක් දුන්නොත්, එයා සමාගම විනාශ කරලා සල්ලි ටික හොරා කෑවොත් ඔයාට නීතියෙන් පිහිටක් ලැබෙන්නේ නෑ. අන්න ඒ නිසා, මේ ආසියානු ව්‍යාපාරිකයන්ට තිබුන එකම සහ විශ්වාසවන්තම පාලන ක්‍රමය වුණේ ලේ නෑකම.

නෝර්වේ රාජකීය ඉතිහාසයේ එක් අත්සනකින් අලුත්ම පරිච්ඡේදයක් ලියවුණු ඉතාම විශේෂ පුවතක් ගැනයි මේ කියන්න යන්නේ. නෝර්වේහි ඔටුන්න හිමි ඉන්ග්‍රිඩ් ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රා කුමරිය (Crown Princess Ingrid Alexandra) තමන්ගේ රාජකීය උරුමය වෙනුවෙන් ලියවුණු නිල ප්‍රකාශනයට අත්සන් තැබීමත් එක්කම, ක්‍රම කිහිපයකින්ම නව ඉතිහාසයක් නිර්මාණය වුණා. නෝර්වේ ඉතිහාසයේ වැඩිහිටියෙකු ලෙස මෙම දිවුරුම් දීමේ ලේඛනයට අත්සන් තැබූ පළමු උරුමකාරිය වන්නේ ඇයයි. මීට පෙර ඇගේ පියා සහ සීයා තමන්ගේ පියවරුන් රජවන විට බාලවයස්කරුවන් වූ නිසා, ඔවුන් මෙසේ දිවුරුම් දුන්නේ වයස අවුරුදු 18 සම්පූර්ණ වූ පසුවයි. නමුත් හැරල්ඩ් V රජතුමාගේ අභාවය සිදුවන විට ඉන්ග්‍රිඩ් කුමරිය 22 හැවිරිදි වියේ පසුවූ බැවින්, එරට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව ඇයට පාර්ලිමේන්තුව (Storting) හමුවේ වහාම මෙම නිල ලේඛනයට අත්සන් තැබීමට සිදු වුණා. ඒ වගේම, 1990 දී නෝර්වේ රාජ්‍යය විසින් ගෙන ආ ස්ත්‍රී පුරුෂ භේදයකින් තොරව ඔටුන්න හිමිවීමේ නීතියට අනුව, තමන්ට වඩා බාල සහෝදරයෙකු සිටියදීත් සිය උරුමය රැකගත් පළමු රාජකීය කාන්තාව වන්නේද ඇයයි. අනාගතයේදී ඇය රාජ්‍යත්වයට පත්වන්නේ 1412 වසරේ සිටි මාගරට් රැජිනට පසුව වසර 600කට පමණ පසු නෝර්වේ හි පාලනය භාරගන්නා ප්‍රථම රැජින ලෙසයි. මෙය නිකන්ම නිකන් සංකේතාත්මක සිදුවීමක් විතරක් නෙවෙයි; මේ අත්සනත් එක්කම ඇයට සැබෑ ව්‍යවස්ථාපිත බලයක් හිමිවන අතර, කැබිනට් මණ්ඩල රැස්වීම්වලට සහභාගී වීමටත්, පියා විදේශගත වන විට හෝ අසනීප වන විට රජයේ වැඩබලන පාලකයා (Regent) ලෙස කටයුතු කිරීමටත් ඇයට අවස්ථාව ලැබෙනවා. #PrincessIngridAlexandra #NorwayRoyals #HistoricMoment #FutureQueen #RoyalFamily

🇱🇰 ශ්‍රී ලංකා රේසිං ඉතිහාසයේ එකම Two-Stroke Honda CR 500 යතුරුපැදිය! ශ්‍රී ලංකාවේ යතුරුපැදි ඉතිහාසයේ නොමැකෙන සලකුණක්: ශානක ඇම්බ්‍රෝස් (Shanaka Ambrose) සහ පුරාවෘත්තයක් වූ Honda CR 500 😍🏁 ලංකාවේ මෝටර් රේසිං ක්ෂේත්‍රය හොල්ලපු, "Super Fox" නමින් Foxhill ධාවන පථයේ කාගේත් ආදරය දිනාගත් ශානක ඇම්බ්‍රෝස් කියන්නේ ශ්‍රී ලාංකීය ධාවන පථයන් උඩුයටිකුරු කරපු සුපිරි තරුවක්! නියම 2–Stroke බලය අත්විඳපු අයට මේ රූපයේ තියෙන බයික් එක අමුතුවෙන් හඳුන්වා දෙන්න ඕනේ නැහැ. මේ තමයි ධාවන පථයන්වල සිංහයෙක් වගේ ගර්ජනා කරපු, ලංකාවට ආපු සහ රේස් දුවපු එකම Honda CR 500 යතුරු පැදිය. මෘගයෙකු වැනි අසීමිත වේගයක් සහ පාලනය කිරීමට අතිශය අපහසු රව් පවර් (Raw Power) එකක් තිබුණු මේ බයික් එක මෙල්ල කරන්න පුළුවන් වුණේ ශානක ඇම්බ්‍රෝස් වැනි අසමසම දක්ෂතාවයක් සහ නොසැලෙන පෞරුෂයක් තිබුණු සුපිරි ධාවකයෙකුට විතරමයි. 2-Stroke ලෝලීන්ට නම් මේක සදාකාලික මතකයක්! ❤️💨 #LegendaryRider #HondaCR500 #TwoStroke #SriLanka #Motorsport #thgmotomuseum #thusith36

මෙම අසම්භාව්‍ය සාහිත්‍යංගය බිහිවී ඇත්තේ අපේ චිරාගත සම්භාව්‍ය සාහිත්‍යය පිරිහී ගිය දාහත්වන සහ දහඅටවන සියවස්වලදීයි.මෙම වකවානුවේ යම් තරමකට හෝ සාක්ෂරතාවයක් සහිත පුද්ගලයන් තම තමන්ගේ අද්භූතවාදී සංකල්පනා මත පිහිටා මෙම කෘති ප්‍රබන්ධ කර බෙදාහැර තිබෙනවා. . එසේ කිරීමට ඔවුන් පෙළඹී ඇත්තේ එකල නින්දගම් හිමි ප්‍රභූන්ට විශාල වස්තු කන්දරාවක් ඇති බව පෙන්වා වාසි ලබා ගැනීම බව කිව හැකියි. ‘‘ පුරාණ ග්‍රන්ථ අලංකාර කිරීම සඳහා ද නිදන් පවතින බවට කතා ඒවායේ ඇතුළත් කර තිබේ. මහනුවර යුගයේ ලියවුණු මන්දාරම්පුර පුවත කවි පොතේ හඟුරන්කෙත ගලඋඩකන්දේ යොදුනක් දිගැති ගුහාවක නිධානයක් තැන්පත් කර ඇති බව දැක්වේ. කුරුණෑගල විස්තරය නම් පැරණි සාහිත්‍ය කෘතියේ ද ඇතුගලේ නිදන් කොට ඇති මහාර්ඝ වස්තුවක් ගැන සඳහන් ය. නිදන් වදුල යනු සත්‍ය තොරතුරු සහිත වාර්තාවක් නොවේ. නමුත් මේවායේ විස්තර දැක්වෙන්නේ පුද්ගලයන්ගේ වස්තු තණ්හාව ඉස්මතු වන අයුරිනි. ‘‘ පර්වතයේ නැගෙනහිරට අශ්ව රූපයකි. වලිගයේ සිට පියවර නවයක් දුරින් රන් සෙම්බුවයි. රන් පහනයි. මැණික් ලාස් හතයි. ගල බිඳ ගනු.‘‘ ආදී වශයෙනි. මෙම සාහිත්‍යාංගය ලියවී ඇත්තේ මහනුවර යුගයේ අවසාන භාගයේ නොදන්නා පුද්ගලයන් විසිනි. ඒවායේ සඳහන් කිසිදු කරුණක් විද්‍යාත්මකව හෝ ශාස්ත්‍රීය වශයෙන් සනාථ කළ නොහැකි බව පුරාවිද්‍යාඥයන්ගේ මතයයි. උදාහරණ වශයෙන් ගල්පර්වත තුළ නිදන් කිරීමේ දී ගල නැවත එකට සමබන්ධ කළ තැනක් නැත. ගල් එකට ඇලවීමට ක්‍රමයක් නැති බව නිදන් හොයන අයට නොතේරේ. නිදන් වදුලේ සඳහන් ආකාරයට වස්තුව ලබාගත යුත්තේ ඒවාට අධිපති බහිරවයා සතුටු කිරීමෙනි. ඒ සඳහා මිනිස් බිල්ලක් හෝ වෙනත් බිලි දිය යුතුය. ‘‘නිදන් වදුල පිළිබඳ උනන්දු වන අය වලිගය පාගාගෙන පොට වරද්දා ගන්නා තැනක් තමයි නිදන් වදුලෙහි සඳහන්ව ඇති යම් යම් සලකුණු ගැන විස්තර. එම සලකුණු ඔවුන් සිතා සිටින ආකාරයට නිධානය සොයා යන පාර කියන සැබෑ මං සලකුණු නොවේ. ඒවා බොහෝවිට අතීතයේ දේශසීමා, ගම් සීමා සලකුණු කිරීම සඳහා යොදාගත් කඩඉම් ලකුණුයි. මේ සලකුණු ගැන කඩයම් පොත්වලත් තිබෙනවා. අදටත් පවතින රත්නපුර අටකලම්පන්න කෝරලේ සීමා ලකුණු කර ඇත්තේ ලේනෙකුගේ සලකුණකික්. කලන්ද යනු ලේනා හඳුන්වන තවත් නමක්. රත්නපුරය අවට පෙදෙසට අතීතයේ කිව්වේ නව යොදුන් රට කියලයි. එම නව යොදුන් රටෙහි සීමා මායිම් ලකුණු වූයේ නාගයාගේ සලකුණුයි. එලෙසම හඳපාන්ගොඩ කඩඉම් සීමා සලකුණු කිරීමට චන්ද්‍ර සංකේතය යොදා ගැනීමත් සීතාවක බැරැන්ඩි කෝවිලේ සීමාවන් ලකුණු කිරීමට ගිරවා යොදා ගැනීමත් දැක්විය හැකියි.‘‘ මෙසේ වස්තු තණ්හාවෙන් නිදන් ගැනීමට උත්සාහ කිරිමට අමතරව දාගැබ් හාරා පෙති පිළීම විනාශ කර උත්සාහ කර තිබේ. මේ නිසා පැරණි ස්මාරකවලට සිදුවුයේ විශාල හානියකි. මේ නිසා ඉංග්‍රීසි පාලකයක් මුලින්ම ගෙන ආ ආඥාපනත වූයේද නිදන් වස්තු ආඥා පනතයි. එය 1887 අංක 17 දරන පනත ලෙස සම්මත වී තිබේ. එය ඊට වසර තුනකට පසු 1890 අංක 15 දරන පුරා විද්‍යා ආඥා පනත සම්මත විය. අදටත් මිල කළ නොහැකි පෞරාණික වටිනාකමක් ඇති පුරාවස්තු විනාශ කරමින් නිදන් සොයන්නෝ සුලයබය. #srilanka # history travel # kusumsiri wijayawardhana # buddhist # ceylon කුසුම්සිරි විජයවර්ධන

නිදන් වදුලේ පිහිටෙන් හිරේ යන්නෝ ඔය පින්තූරෙන් පේන්නෙ අපි අවුරුදු 10කට විතර ඉස්සර ගත්ත කොත්මලේ පුසුල්පිටිය විහාරෙ දැවයෙන් කළ පුරාණ මකර තොරණනේ. අපි එදා පන්සලට යනවිට ඒ මකර තොරණ යට තිබුණු රන් ආලේපිත බුදු පිළිමෙ නිදන් හොරු ගෙනිහින් ටික කාලයක්. දෙය්යනේ .... ඊට පස්සෙ ආරංචි වුණේ මේ මකර තොරණක් උස්සලා කියලයි. දන්න විදිහිට අදටත් ඒකට වුණු දෙයක් නෑ. මම කලකට පෙර අලංකාර වටපිටාවක පිහිටි කඩුගන්නාව මාවෙල ලෙන් විහාරයට ගියා.. එහ දාගැබ සහිත ලෙනට ඇතුළුවන විටම දැකගත හැක්කේ බිත්තියේ සහ දොරටුවේ සවිකළ දැන්වීම්. එහි සඳහන්ව තිබෙන්නේ ‘මෙම දාගැබ මෙයට පෙර හයවරක් නිදන් හොරුන් විසින් හාරා ඇති බවත් ඉන් පසුව ප්‍රතිසංස්කරණයට ලක්කළ බවත් නැවත හාරා ගැනීමට කිසිවක් නැති බවත්‘ කියලයි. ‘‘ ඇයි හාමුදුරුවනේ අර වගේ බෝඩ් එකක් ගැහුවේ? මම නායක හිමියන්ගෙන් ඇසුවෙමි. ‘‘ ඕක දැකලාවත් හොරු ආයෙත් මේක හාරන්නෙ නැතිව ඉඳීවිනේ...උන්වහන්සේ පිළීතුරු දුන්හ. නිදන් මිත්‍යාව නිසා අප රටේ පුරාවස්තු වැනසී යාම නිරන්තරයෙන් සිදුවේ. නිදන් ගැන තොරතුරු ඇතුළත් වන බවට සැලකෙන නිදන් වදුලු ගැනත් පහසුවෙන් ධනවත් වීමට ආසාකරන පුද්ගලයෝ උනන්දු වෙති. නිදන් වදුලුවල PDF පිටපත් අන්තර්ජාලය හරහා ඉහළ මිලකට බහුලව අලෙවි වන බව ඒ ගැන නිරීක්ෂණය කරන විට පෙනුණි. මම නම් දන්නා තරමින් නිදන් වදුලුවලින් පොළොව හාරා ගත් නිධානයක් නැත. වදුලු පොත් ලියවුණේ පුස්කොළ පොත්වලය. පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලය, ජාතික ලේඛනාගාරය, ජාතික කෞතුකාගාර පුස්තකාලය සහ පැරණි පුස්කොළ පොත් සහිත විහාරවල ද මේ පොත් කිහිපයක් තිබේ. පෞද්ගලික පුද්ගයන් සතුව ද මේ පොත් ඇත. ඒවා කියවා එහි දැක්වෙන සලකුණු අනුව ගල් පුපුරවා, පොළොව හාරා නිදන් සෙවීමට සමහරු පෙළඹෙති. නිදන් කෙසේ වෙතත් ඒ උත්සාහ කළ බොහෝ දෙනකු අදටත් බන්ධනාගාරවල සැප විඳිති. මේ ගැන අපි දිනක් ජාතික කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ පුරාවිද්‍යාඥ ආචාර්ය සිරිනිමල් ලක්දුසිංහගෙන් ( අප අතරින් වෙන්ව ගිය) ඇසුවෙමු; ‘‘ 1991 අවුරුද්දේ කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාර පුස්තකාලේ දී අපූරු සිදුවීමක් වුණා. නිදන් පිළිබඳ තොරතුරු ඇතුළත් ‘නිදන් වදුල’ නම් වූ පුස්කොළ පොත්වල පිටපත් කිහිපයක් ජාතික කෞතුකගාරයේ තිබෙනවා. මෙම පුස්කොළ පොත් අධ්‍යයන කටයුතු සඳහා ඕනෑම අයෙකුට කෞතුකාගාරය තුළදී පරිශීලනය කොට නැවත භාරදීමේ වැඩපිළිවෙළක් එකල පැවතුණා. වරක් එලෙස කෞතුකාගාරයට පැමිණි අයෙකු මෙම නිදන් වදුල පුස්කොළ පොත ලබාගෙන කියවන මුවාවෙන් එහි පිටු හොරෙන් කපාගන්න බව කෞතුකාගාරය සේවකයෙකුට දකින්න ලැබුණා. ගැසිණ. ප්‍රශ්න කිරීම්වලදී ඔහු පැවසුවේ පුස්කොළ පොතෙහි පිටු කපා රැගෙන ගොස් ඒවායේ ඇති තොරතුරු සොයාගෙන කර නිදන් ගොඩ ගැනීම අරමුණ වූ බවයි. මේක තනිකරම මිත්‍යාවක් කියලයි මම නම් කියන්නේ.‘‘ නිදන් වදුල ගැන කෙතරම් ලිපි ලිව්වත් ඒ ගැන උනන්දුවෙන් සිටින පුද්ගලයෝ විශ්වාස කරන්නේ වදුලුවලින් නිදන් ගැනීමට හැකි බවයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් බොහෝ අය දරන මිත්‍යා මතය නම් පුරාණ රජවරුන් විසින් තමන් සතු රන් රිදී මුතු මැණික් ආදී වස්තූන් සඟවා තිබෙන තැන් පිළිබඳව සලකුණු කියන ඉපැරණි ලියවිල්ලක්ය යන්නයි. පුරාණයේ වදුලු වර්ග කිහිපයක්ම ලියවී තිබුණි. ඉන් පළමුවැන්න බෙහෙත් වදුලයි. නොයෙකුත් වෙද පරම්පරා විසින් තම ප්‍රතිකාර ක්‍රම ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ද ඖෂධ නාම බහුලත්වය සරල කොට තේරුම් ගැනීම සඳහාද බෙහෙත් වදුල රචනා කොට තිබේ. දෙවැන්න වැව් වදුලයි. එහි සඳහන් වන්නේ පුරාණ වැව් පැවති ස්ථාන ගැන විස්තරයි. එහි නාමය වශයෙන් දක්වා තිබුණේ "ජල බින්දු, ජල ප්‍රමාණ, ජල දීපිකා යනුවෙන් ද මේ පුස්කොළ පොත් හැඳින්වේ. නිදන් වදුලු ශාස්ත්‍රයේ ඊළඟට තිබෙන්නේ ධාතු වදුලයි. සර්වඥ ධාතූන් වහන්සේලා තැන්පත් කළ ස්ථාන ගැන තොරතුරු මෙහි අඩංගුය. වදුලු සාහිත්‍යයේ තවත් අංගයක් නම් චෛත්‍ය වදුලයි. ලොකු කුඩා සෑම තූපයකම ධාතු ගර්භයේ තැන්පත් කරන වස්තු, රන් කරඬු, බුදුපිළිම ආදිය නැගැන විස්තර මේවායේ අඩංගු වේ . ඉන් පසු තිබෙන්නේ අද බහුලව කතාබහට ලක්වී ඇති නිදන් වදුලයි. විවිධ පුද්ගලයන් ලියූ මේවා කිසිම සත්‍යතාවයකින් තොර බව පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව ද නිතර සඳහන් කරයි. අද අද්භූත නවකතාවක් කියවා ලබන රසයට අමතර රසයයක් මේවායෙන් ලද නොහැකිය. මෙලෙසම පුරාණයේ රත්රන් නිපදවා ගැනීමට හැකි බව සඳහන් කරන පුස්කොළ පොත් ද තිබුණි. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ලියූ විරාගයේ අරවින්ද එවැනි අද්භුත දේවල් කිරීමට ගොස් පොට වරද්දාගත් චරිතයකි. නිදන් වදුල යනු පැරණි සාහිත්‍යයේ එන එක්තරා සාහිත්‍යංගයක් පමණි. මේ ගැන තවදුරටත් සඳහන් කළ ආචාර්ය ලක්දුසිංහ - ‘‘ මේවා එකම කෘතියක් නොවේ. විවිධ විෂමතා සහිත කෘතීන් බොහෝ ගණනක් හමුවෙනවා. විවිධ අය පුරාණයේ ලියපුවා.