Poems

تو همه‌چیز منی؛ و اگر از این همه‌چیز، حتی ذره‌ای کم شود، من خالی می‌شوم. من تهی می‌شوم. #ناظم_حکمت

آیا خدا پشت آن ستاره‌ها بود؟ ‏آیا بدبختی انسان را می‌دید و دم بر نمی‌آورد؟ ‏پشت آن آسمان یخ‌زده چه خبر بود؟ • یوزف روت / عصیان @letterssto‏

مردم مردم‌اند؛ تو اما وطنی! که من از تمام سختی‌ها، به تو پناه می‌آورم.

مردم مردم‌اند؛ تو اما وطنی! که من از تمام سختی‌ها، به تو پناه می‌آورم.

You’re a little bit of everything I never knew I needed.

بیرون نشود عشق توام تا ابد از دل کاندر ازلم حرز تو بستند به بازوی! #سعدی

بیرون نشود عشق توام تا ابد از دل کاندر ازلم حرف تو بستند به بازوی! #سعدی

‏تو تنها سببی هستی که به خاطر آن روزهای بیشتر، شب‌های بیشتر و سهم بیشتری از زندگی می‌خواهم. #جبران_خلیل_جبران

آه خدای من! چقدر ستاره باید افول کند تا این صبح بدمد؟ #احمدجان_عثمان

آه خدای من! چقدر ستاره باید افول کند تا این صبح بدمد؟ #احمدجان_عثمان

انگار هزار سال گذشته. هیچی بخاطر نمی‌آرم. زندگی گذشته به طرز غریبی، دوره. خنده از یاد رفته. آب مزه‌ی آب نمی‌ده، غذا انگار غذا نیست. هوا کمه، خفگی دائمی شده. خواب سرحالت نمی‌کنه و ارتباطات و دوستی‌ها خاموش شدن. برای تمام چراهای ذهن، «چون که»ای پیدا نمی‌شه. دنیایی اتفاق رخ داده که هر کدوم به تنهایی برای دیوانه شدن یک آدم کافی [و حتا زیاد] ان. چه زندگی‌های غم‌انگیزی. تف و لعنت به این سرنوشت..

She talks about you like you put the stars in the sky. -she looks at you like that too-

تو را نمی‌دانم، اما من دلم روشن است. به تمام اتفاقات خوب در راه مانده، به تمام روزهای شیرین نیامده، به لبخندی که یک روز بر لبمان می‌نشیند، به اجابت شدن دعاهایمان، به برآورده شدن آرزوهایمان، به محو شدن غم‌های دیرینه‌مان. من دلم روشن است.✨