Poems

زیباترین عبادت، اندیشیدن به چشمان توست که جانم را تازه می‌سازد و آرامش را به من ارزانی می‌دارد. آیا اندیشیدن در حیرت‌انگیزترین ساخته‌ی پروردگار، عبادت نیست؟ #محمود_درویش

هرگز کاری شگفت‌تر از کشف تو نداشته‌ام. هرگز چیزی مرا اینگونه شاد نکرده بود، که در تلالو طلوع لبخندت، ماه شدم. #عباس_معروفی

دست‌های روشنت را از روزهای تاریکم دور نکن. این روزها، تنها تویی که زیبا مانده‌ای. #امید_یاشار

غنیمتی است تو را داشتن. در این گذار، که بر وحشت است و بر ظلمات. #اسماعیل_خویی

هربار که نگاهت می‌کنم، جمله‌ای آشنا به ذهنم خطور می‌کند: در این سرزمین، چیزی هست که ارزش زندگی کردن دارد. #محمود_درویش

قبل از اینکه تو را ببینم؛ اگرچه زنده ولی تهی بودم.

غمت را به من بده؛ قلبت را بگذار برای دوست داشتن من.

غمت را به من بده؛ قلبت را بگذار برای دوست داشتن من.❤️

خاکستری، خاکستری، خاکستری. صبح، مه، باران. ابر، نگاه، خاطره. در من ترانه‌‌ای نبود؛ تو خواندی. در من آیینه‌ای نبود؛ تو دیدی. ریشه‌ای بودم در خواب خاک‌های متبرک. بی‌باران، در نگاه تو سبز شدم. برق از چشمانت برخاست، نگاهم بارانی شد. گونه‌هایت خیس باران، چشم‌هایت آفتابی. گرگ‌ها می‌زایند، بره‌ها را دریابیم. تو با چشمانت مرا بنواز. چوبدست چوپانی سلاحی کارگر خواهد شد. بعد از جنگ، با چوبدستم انجیرهای تازه را برای تو خواهم چید. با تو خواهم ماند، با تو خواهم خواند. و تو را در بهت آفتابیت، خواهم بوسید؛ اگر ابرها بگذارند. #محمدابراهیم_جعفری