uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی

فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی

Kanalga Telegram’da o‘tish

🌱روان‌کاوی/فلسفه/ادبیات/ادیان/سینما 📍مصطفی سلیمانی (دکتری فلسفه کارشناسی ارشد فلسفه اخلاق کارشناسی ارشد روان‌شناسی شخصیت) 📱ارتباط با من: @mostafa_soleymani63 . 🔖اینستاگرام: https://instagram.com/_u/mostafa_soleymani63

Ko'proq ko'rsatish
7 466
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
+27 kun
-230 kun
Postlar arxiv
هرگز متوجه نمی‌شوید که چه قدر قوی هستید مگر قوی‌بودن تنها انتخاب شما باشد. 🔸️ |باب مارلی| 🍀❤️ @filsofak
08 Noy 2020, 16:01

دکتر ویلیام گلاسر: "خود ما هستیم که تمام اعمالمان را انتخاب می کنیم و دیگران نه می توانند ما را خوشبخت کنند و نه می توانند ما را بدبخت کنند" ❤️🍀 @filsofak
08 Noy 2020, 08:11

در دنیای امروز سه نوع آدم وجود دارد: 1." مسموم کننده‌ها" یعنی کسانی که دلسردتان می‌کنند؛ خلاقیت شما را زیر پا می‌گذارند و حرف‌های مایوس کننده می‌زنند. 2. "سر به راه‌ها" یعنی کسانی که سرشان به کار خودشان است، ممکن است خوش‌قلب باشند، اما به‌ فکر نیازهای خودشان هستند. کار خودشان را می‌کنند و به‌ندرت برای کمک به دیگران پا پیش می‌گذارند. 3. "الهام‌بخش‌ها" یعنی کسانی که پیش‌قدم می‌شوند تا زندگی دیگران را غنی کنند و روحیه‌ی آنها را بالا ببرند. ما باید الهام‌بخش باشیم و خودمان را با افراد الهام‌بخش احاطه کنیم. #والت_دیزنی ❤️🍀 @filsofak
08 Noy 2020, 08:11

وظیفه اصلی انسان در زندگی این است که خودش را متولد کند، به چیزی تبدیل شود که به طور بالقوه هست. مهم‌ترین محصول تلاش انسان، شخ
وظیفه اصلی انسان در زندگی این است که خودش را متولد کند، به چیزی تبدیل شود که به طور بالقوه هست. مهم‌ترین محصول تلاش انسان، شخصیت خودش است. #اریک_فروم (📖 #انسان_برای_خویشتن) ❤️🍀 @filsofak
07 Noy 2020, 09:36

عشق و نقص ما و کمال دیگری «آلبر کامو گفته ما عاشق افراد می‌شویم، زیرا به‌ظاهر کامل به نظر می‌رسند، جسماً کامل اند و از نظر عاطفی منسجم اند —حال آن‌که خود ما باطناً مغشوش و به‌هم‌ریخته ایم. اگر باطناً کمبودی نداشتیم عاشق نمی‌شدیم...» ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جستارهایی در باب عشق | آلن دو باتن | گلی امامی #فنجان_روان ❤️🍀 @filsofak
07 Noy 2020, 01:43

مدرن‌شدن حکومت قانون ضرورتا حکومت دموکراتیک نیست. سنگاپور یک حکومت قانون، قاعده و شفافیت است اما حکومتش دموکراتیک نیست. انگلستان سه قرن حکومت قانون بود در حالی‌که هنوز یک قرن نشده که دموکراتیک شده است. دموکراسی بدون نظام حزبی و تسلط بخش خصوصی بر اقتصاد تحقق پیدا نمی‌کند. با شرایط فعلی رسیدن به دموکراسی در خاورمیانه اگر عزمی باشد، نزدیک به نیم‌قرن کار دارد. مدرن‌شدن یک طیف است. بعضی به اشتباه فکر می‌کنند که مدرن‌بودن یعنی مصرف کالاهای لوکس، پوشیدن لباس‌های گران‌قیمت، سوارشدن اتوموبیل آلمانی و زندگی در خانه‌های بزرگ. کاملا بد فهمیده‌اند. مبنای مدرن‌بودن در افکار و رفتار است و نه در نوع مصرف. ریشه فلسفی مدرن‌بودن در مدنیّت است. شخص مدرن به تکثر برداشت و اندیشه معتقد است و نظر خود را صرفا یک نظر در میان نظرات دیگر تلقی می‌کند. شخص مدرن، متفاوت‌بودن فکری انسان‌ها را حق آن‌ها می‌داند. شخص مدرن با دلیل و fact با دیگران تعامل می‌کند نه تخیلات، توهمات و شنیده‌ها. شخص مدرن به کسی که به او می‌گوید: من شما را دوست ندارم، می‌گوید حق شماست که مرا دوست نداشته باشید؛ مگر قرار است همه مرا دوست داشته باشند. شخص مدرن در هیچ شرایطی دشنام نمی‌دهد، پرخاش نمی‌کند بلکه تلاش می‌کند ریشه‌های جهل طرف مقابل را کشف کند. شخص مدرن نه اجازه می‌دهد دیگری وارد حریم خصوصی او شود و نه در حریم خصوصی دیگران دخالت می‌کند. اما یک ویژگی شخص مدرن بسیار تعیین کننده در جامعه مدنی و حکومت قانون است: به‌محض این‌که پای خود را از منزل بیرون گذاشت در سطح جامعه برای تمامی شهروندان، حقوق انسانی قائل است. تا به‌حال دیده‌اید؛ سرنشینان یک اتوموبیل گران‌قیمت یک میلیارد تومانی، چگونه پوست میوه، دستمال‌کاغذی و خاکستر سیگار به بیرون پرتاب می‌کنند؟ تا به‌حال دیده‌اید چهار نفر آهسته با هم در عرض یک پیاده‌رو قدم می‌زنند و گپ می‌زنند و مانع عبور دیگر شهروندان می‌شوند؟ تا به‌حال دیده‌اید پیاده‌روهای نزدیک به رستوران‌های فست‌فود ساعت دوازده شب چگونه مملو از آشغال است؟ آیا تا به‌حال دیده‌اید راننده‌ای نه دوبله بلکه در ردیف سوم پارک کرده و رفته است و ترافیک خیابان را مختل نموده است؟ صدها رفتار مانند اینها ضد مدرن‌بودن است. فکر کردن، استدلال آوردن، مؤدب ‌بودن، احترام گذاشتن، نظیف بودن، رعایت حقوق دیگران را کردن، قانون را رعایت کردن، منظم بودن، صد‌متر دورتر رفتن ولی درست پارک کردن، وظیفه‌شناس بودن، مالیات دادن، درآمد بدون زحمت را قبول نکردن، دقیق بودن، حرف بیهوده نزدن، تخریب نکردن، غیبت نکردن، قانع بودن، دورغ نگفتن، انتهای صف ایستادن، تهمت نزدن، وجدان‌کاری داشتن و صدها اندیشه و رفتار دیگر از مشتقات مدرن‌بودن است. بی‌دلیل نیست وقتی گفته می‌شود بعضی کشورها در خاورمیانه هنوز وارد عصر مدرنیته نشده‌اند چه برسد به دموکراسی که تحمل اندیشه‌های متفاوت، رقابت حزبی و دولت حداقلی در آن متصور نیست. 🔸️ |دکتر محمود سریع‌القلم| ❤️🍀 @filsofak
07 Noy 2020, 01:41

بیماری الکنیسم اجتماعی ایرانیان در مدرسه کلی کتاب خواندیم، شعر حفظ کردیم، تست زدیم، املاء نوشتیم، انشاء نوشتیم، اما کسی یادمان نداد که گفتگو کنیم. صادقانه باید اعتراف کرد ما قادر نیستیم انتظارات، احساسات، انتقادات‌مان را به‌زبانی آسان، صریح و موثر به دیگران منتقل کنیم. از این‌رو با جامعه‌ای مواجهیم که نمی‌تواند گفتگو کند. ما الکن شده‌ایم. ما حرف می‌زنیم اما گفتگو نمی‌کنیم. سه مثال می‌زنم: اگر به گفته‌های مدیران در سازمان یا کشور دقت کنید، می‌بینید گاهی مدیران به‌جای این‌که مستقیم و در جلسات داخلی تفاهم کنند، در تریبون‌ها با یکدیگر صحبت می‌کنند. یکی امروز حرفش را می‌زند و دیگری هفته بعد در جمعی یا جلسه‌ای دیگر به بهانه‌ای جواب او را می‌دهد. وقتی با یکی از اعضای خانواده دچار مشکل می‌شویم، شروع می‌کنیم به بلندبلند فریاد‌زدن. در این حالت حرف می‌زنیم، اما گفتگو نمی‌کنیم. وقتی من به‌عنوان یک مدیر تصمیم می‌گیرم، تصمیمی که بر زندگی چندین نفر موثر است، اما خود را موظف نمی‌دانم که دلایل و چرایی آن را با کارکنان یا با مردم مطرح کنم. یعنی گفتگو بلد نیستم. تجویز راهبردی ۱. قضاوت خود را معلق کنیم و فعالانه گوش کنیم. باید یادبگیریم پیش‌فرض‌های خود را معلق کنیم. گفتگو با شنیدن آغاز می‌شود. در‌حالی‌که ما از گفتگو، گفتنش را بلدیم نه شنیدن. ۲. جسارت سه‌کلمه‌ای داشته باشیم! شجاعت فقط فریاد کشیدن نیست. گاهی تمام شجاعت در سه کلمه خلاصه می‌شود: من اشتباه کردم! تا چهل روز، هر روز به بهانه‌ای بگویید: من اشتباه کردم. ۳. ساده (به‌دور از پیچیده‌گویی)، محترمانه (به‌دور از توهین و تحقیر و تهمت) و عقلایی (با حساب و کتاب و شواهد روشن و دلایل شفاف) صحبت کنیم. گفتگوی تمدن‌ها از درون خانه من و تو آغاز می شود! 🔸️|دکتر مجتبی لشکربلوکی| ❤️🍀 @filsofak
07 Noy 2020, 01:41

قبل از به دنیا آمدن من سال‌ها و قرن‌ها و هزاره‌ها گذشته است ... و هزاره‌های دیگری هم بعد از مرگ من می‌گذرند. پس می‌توانم زندگ
قبل از به دنیا آمدن من سال‌ها و قرن‌ها و هزاره‌ها گذشته است ... و هزاره‌های دیگری هم بعد از مرگ من می‌گذرند. پس می‌توانم زندگی‌ام را مانند جرقه‌ی درخشانی میان دو پهنه‌ی یکسان تاریکی تجسم کنم؛ تاریکی‌ای که پیش از تولدم وجود داشته و تاریکی پس از مرگم. و این عجیب نیست که اینقدر دلواپس دومی هستیم، ولی نسبت به اولی تا این حد بی تفاوتیم؟! #اروین_یالوم (📖 #مامان_و_معنی_زندگی) 🍀❤️ @filsofak
04 Noy 2020, 03:04

🔸️همسرِ دهن‌بین عنوان: دهن‌بینان؛ این خوش‌باورانِ خودباخته! نویسنده: #مصطفی_سلیمانی 🔻 اشاره دهن‌بینی یکی از مشکلات شخصیتی است که می‌تواند به راحتی برای فرد بحران ایجاد کند. فرد دهن‌بین بدون هیچ‌گونه تحلیل و ارزیابی‌ای، به آن‌چه از دیگران می‌شنود ترتیب اثر می‌دهد. 🔸 علل دهن‌بین شدن 1⃣ نداشتن نظام باور مستقل: وقتی یک فرد بر پایه فکر صحیح و اندیشه فعال تربیت نشده باشد، برای گذرانِ زندگی روزمره خود، به تفکرات و اندیشه‌های دیگران پناه می‌برد. چنین شخصی ایدئولوژی‌ها و جهان‌بینی خودش را بر مبنا و با تقلید صرف از باورها و ایدئولوژی‌های دیگران بنا می‌کند. 2⃣ محروم بودن از استقلال در انتخاب: اگر یک فرد در دوران تربیتی خود، تحت تحکم والدین، از استقلال در انتخاب منع شده باشد، عملاً برای تجزیه و تحلیل آموزش نمی‌بیند. چنین افرادی به دلیل دور بودن از فضای تصمیم‌گیری و تعیین تکلیف شدن توسط والدین، به این رویه که دیگران برای آن‌ها تکلیف تعیین کنند عادت می‌کنند و به مرور، نظر دیگران را بر نظر خودشان ارجح می‌دانند. افراد محروم از استقلال، به ثبات رأی نمی رسند. 3⃣ اعتماد به نفس ضعیف: افراد دهن‌بین به دلیل اتکای بیش از حد به دیگران، به شدت به تشویق و تأیید بقیه وابسته‌اند. تکیه به افکار دیگران موجب می‌شود که آن‌ها مدام برای تصمیم‌گیری‌های شخصی در تردید باشند و نتوانند به جمع‌بندی برسند. این افراد، غالباً در صورت تصمیم‌گیری‌های منطقی و بجا، باز هم نسبت به رأی و عقیده خودشان در شک‌اند و ترجیح می‌دهند دیگران به جای آن‌ها تصمیم بگیرند. 4⃣ اختلال تمرکز: وقتی یک فردِ دهن‌بین در شرایط تصمیم‌گیری قرار می‌گیرد، با این ترس مواجه می‌شود که نکند نظرات دیگران با نظر او متفاوت باشد. این ترس می‌تواند موجب شود که او قادر نباشد یک تصمیم واحد بگیرد و مدام تغییر عقیده بدهد. ناتوانی در تمرکز بر روی مسئله اصلی و دست و پا زدن در آراء و نظرات دیگران، فرد را به اختلال در تمرکزِ جدی دچار می کند. 5⃣ اختلالات خلقی: افراد مبتلا به اختلال خلق، به محض بروز تغییرات خلقی، موضعشان را تغییر می‌دهند و تصمیمشان را عوض می‌کنند. عدم ثبات رأی این افراد، در واقع ناشی از اختلالات خلقی آن‌هاست و نمود بیرونی آن به شکل دهن‌بینی است. 🔸 درمان دهن‌بینی 1⃣ اولین قدم برای مواجهه درست و منطقی با همسر دهن‌بین، پذیرش شخصیت اوست. شما باید همسرتان را با تمام نقاط ضعف و قوتش بپذیرید و بدانید که همسرتان در کنار تمام نقاط قوتی که دارد، به خصلتی به عنوان دهن‌بینی دچار است. 2⃣ دست از تلاش برای تغییر همسرتان بردارید. در واقع، کاری که شما باید انجام بدهید این است که باید سعی کنید که به جای تلاش مستقیم برای تغییر خلق‌و‌خوی ناپسند همسر خود، به صورت نامحسوس و غیر مستقیم بر روی او اثر بگذارید: به این ترتیب که از سخت‌گیری به همسرتان دست بکشید و تمام تلاشتان را به این هدف معطوف کنید که بتوانید به فضای عاطفی و روحی - روانی او وارد شوید. 3⃣ مقابل همسرتان قرار نگیرید. بدترین کار این است که شما سعی کنید به همسرتان اثبات کنید که دهن‌بین است. وقتی مدام به همسر خود یادآوری می‌کنید که یک فرد وابسته و ناتوان است، و تصمیمات مهم و حیاتیِ زندگی خودش را با تکیه بر نظرات دیگران اتخاذ می‌کند، با به هم ریختن رابطه خودتان با او، در واقع، سطح اثرگذاری خودتان را پایین می‌آورید. وقتی می‌توانید به گونه‌ای ظاهر شوید که همسرتان از رفتار شما متأثر شود، تلاش برای تخریب او را متوقف کنید و سعی کنید که با همراهی او، آرامش لازم را برای او تأمین کنید. 4⃣ برای ایجاد تغییر، برنامه‌ریزیِ بلندمدت داشته باشید. شما باید بتوانید خودتان را به همسرتان اثبات کنید و این اثبات باید در فضایی دور از مشاجره و جدل اتفاق بیفتد. برای این منظور، باید به او بفهمانید که قادر به درک او هستید و چراییِ رفتارهای او را می‌فهمید. در چنین شرایطی، همسرتان ناخودآگاه با شما همراه خواهد شد و شما می‌توانید شخصیت وابسته او را آرام آرام تغییر دهید و به استقلال فکری برسانید. 5⃣ همسرتان را از افرادی که به آن‌ها وابسته است جدا نکنید. به عنوان مثال، اگر همسرتان نسبت به عقاید خانواده خودش حساس است و نظریات آن‌ها را چشم‌بسته قبول می‌کند، جدا کردن هیجانیِ او از خانواده‌اش یک رفتار افراطی است. صبوری کنید، تا راحت‌تر به شما اعتماد کند و به تدریج فرایند مورد نظر شما را انجام دهد. 6⃣ شما باید همسرتان را برای اتخاذ تصمیم در خصوص مسائل شخصی تنها بگذارید و اجازه بدهید که او بر اساس صلاحدید خودش عمل کند. در خصوص مسائل مشترک نیز، تصمیم‌ها باید مشترک باشند. 7⃣ یکی از مهم‌ترین کارها در چنین وضعیتی، دور کردن همسرتان از حضور دیگران است. این کار خطاهای شناختی را از او دور و او را برای گرفتن تصمیمات منطقی و باثبات آماده می‌کند. 🍀❤️ @The_meaningoflife
03 Noy 2020, 17:48

در فضیلت ناامیدی آدمی باید درست به‌موقع ناامید شود؛ اما وجه تراژیک زندگی این است که نمی‌داند آن "درست به‌موقع ناامیدشدن" چه وقت است؛ زیرا اگر زودتر از موقع ناامید شود و سپس در آینده بفهمد راهی برای رهایی بوده است، افسوس و حسرت گریبانش را می‌گیرد. افسوس از این‌که چرا پنجره باز را برای پرواز ندیده است و اگر دیر ناامید شود، پشیمانی به سراغش می‌آید و جانش را چنگ می‌زند. پشیمان از این‌که چرا تمام عمر و توان را بر وقوع امر ناممکن نهاده است. پشیمان از این همه هزینه بی‌فایده، از این همه تلاش پوچ و زحمت بی‌پاداش. ناامیدی، دست‌ از کار کشیدن به‌نحو مطلق و متوقف‌شدن به‌طورکلی نیست؛ بلکه نومیدی، یعنی آگاهی از این‌که این تلاش و این مسیری که در پیش دارد، راه به هیچ دهی نمی‌برد و او را به مقصودش نمی‌رساند. موقعیتی است که باید از آن پا پس بکشد و در جست‌وجوی راهی دیگر برآید؛ از این‌رو لازم است هریک از ما در خویش بکاویم تا دریابیم به کدام امر مطلوب ناممکن دل بسته‌ایم؟ جان در گرو کدام امر تحقق‌ناپذیر نهاده‌ایم و امید به کدام امر محال سپرده‌ایم؟ ضرورت این آگاهی از آن است که طلب امر محال، عمر ضایع‌کردن و زندگی را به‌ باددادن است. آنان که ترس از تغییر و هراس از دل‌کندن دارند، آنان که ثقل سهمگین واقعیت‌های چاره‌ناپذیر و کنترل‌نشدنی رنج‌شان می‌دهد و دری گشوده برای رهایی نمی‌یابند و نمی‌خواهند به‌روی خودشان بیاورند که کار تمام است، اما به حکم غریزه‌ی بقا، خودشان را به چیزی فریب می‌دهند و چه بهتر که زیر سایه‌ی درخت امید بنشینند و غرق در توهم، درد خویش را فراموش کنند. ناامیدی، فضیلت عبور از واقعیت تغییرناپذیر است. جسارت مواجه‌شدن با توهماتی است در حلقه‌ی سیزیف [اشاره به داستانی از آلبر کامو؛ خدایان، سیزیف را محکوم کرده بودند که دائما سنگی را به بالای کوهی بغلتاند، تا جائی‌که سنگ به‌خاطر وزنش به پایین می‌افتاد. آنان به‌دلائلی فکر می‌کردند که تنبیه وحشتناک‌تری از کار عبث و بی‌امید وجود ندارد] که فرد را چونان تکرارشونده‌ی عبث و پوچی گرفتار کرده است. فقط آن‌کس که جسارت ناامیدشدن دارد، می‌تواند به چیزی امید بورزد. فضیلت ناامیدی بر دو فضیلت دیگر استوار می‌شود: اول، فضیلت معرفت‌شناختی، یعنی آ گاهی و دوم، فضیلت روان‌شناختی، یعنی جسارت کنارنهادن امر بیهوده و رهیدن از امر بی‌فرجام. 🔸️|علی زمانیان| 🍀❤️ @filsofak
03 Noy 2020, 07:15

⚘🍀 #روز_نویسنده 🔸️بعضی آدم‌ها رسمن عاشقند. آدم‌هایِ کاغذ و قلم که بلدند بی‌هوا سرِ راهت سبز شوند و با نوکِ قلم‌شان امید بپاشند به کاغذِ زندگی‌ات. آن‌ها که اهلِ نوشتن از مهربانی‌اند و در هر حالی پیِ کلمه‌ای می‌گردند که قِل بخورد توی کاغذِ مهرشان. آن‌هایی که بلدند حتی بوها و رنگ‌ها را هم کلمه کنند برایت. نام این‌ها را باید «نویسنده‌های عاشق» بگذاری. عاشقانی که هیچ‌وقت بلد نبوده‌اند بی‌روح باشند. نخواسته‌اند کلمات را همین‌طور خشک و خالی به خوردت بدهند. صمیمی‌اند و خودمانی. خالقانی‌اند که خودشان را شبانه‌روز وقفِ خَلقِشان می‌کنند، و تواضع منش‌شان، و عشق تجربه زیسته‌شان است. حالا اگر از این‌ ناب‌های نایاب بپرسی چطور حالتان را خوب کرده‌اید و من چطور باید حالم را مثل شما خوب کنم، بی‌برو برگرد برایت یک نسخه می‌پیچند: «نوشتن را امتحان کن». می‌گویند «مثلِ فیلی نباش که از بس تویِ خودش کِز کرده، سخت می‌تواند عاج‌هایش را پیدا کند»؛ پس خودت را روی کاغذ بریز. راستی اگر روزی از بختِ خوش و پیشانیِ بلندت، یکی از این‌ها به تورَت خورد، مبادا چشم از چشم‌هاش برداری که بد قافیه را می‌بازی. می‌دانی دارم از که حرف می‌زنم؟ از کسی که همه احساسات و عواطفِ سرکوب شده‌ات را می‌شناسد و با گوشت و پوست و استخوانش دردهای شبیه درد تو را لمس کرده است. مخاطب حرف‌هام کسانی‌اند که «عشق» را جوری برایت شرح می‌کنند که احساس می‌کنی نبض جهانت را توی دست‌هاشان گرفته‌اند. آن‌ها با حضورشان در زندگی تو، کاری می‌کنند که بی‌تفاوتی دُمش را بگذارد رویِ کولش و برود پِیِ کارش. آن‌قدر به دنیایت ارزش می‌دهند که چیزِ بُنجل دیگر در دنیایت معنایی نخواهد داشت؛ جوری که حتی صدایِ قارقارِ کلاغ و جیرجیرِ برف پاکنِ ماشین هم، زیباترین سمفونیِ دنیا را در ذهنت تداعی کند. این آدم‌ها بلدند حتی نگاه تو را هم مهربان کنند؛ آن‌قدر که دلت بخواهد سرپرستیِ تمامِ بی‌خانمان‌ها و کودکانِ کار را هم بر عهده بگیری و حتی مادرِ تمامِ بچه گربه‌ها و جوجه‌گنجشک‌هایِ بی‌پناه هم باشی. اصلن جنسِ محبت‌شان امضادار است و در دل و جانت ردِّپا می‌گذارند. می‌توانند باهات کاری کنند که همیشه منتظر باشی. منتظرِ یک اتفاقِ خوب، جهتِ افتادن، لایِ کلمات، لایِ ساعت‌هایِ غمگین و شاد، لایِ نگاه‌های سنگین و آغوش‌های سرد. این آدم‌‌ها از جنسِ ماندگاری‌اند. از جنسِ رفاقت‌هایِ ناب و ابدی. دور نباشید از این آدم‌ها که نویدِ روزهایِ خوبِ زندگی‌اند، بس که رسالت نیکی به گردن دارند: «واسطۀ خوب شدنِ حالِ دیگران» #مصطفی_سلیمانی #روز_نویسنده + بفرست به نویسنده‌ها 🍀❤️ @The_meaningoflife
01 Noy 2020, 23:26

فضولی؛ ابتذال کنجکاوی بسیاری فضولی را با کنجکاوی اشتباه می‌گیرند. - فضولی پرداختن به موضوعات و رویدادهایی است که دغدغه‌ی فرد نیستند. فرد در مورد آن‌ها می‌کاود بدون این‌که دغدغه‌ی پرسش داشته باشد. - اگر برانگیزنده‌ی کنجکاوی پرسش‌گری است، فضولی (هرچند که ظاهر پرسش به خود بگیرد) با بن‌بست پرسش‌گری متحقق می‌شود. - فضولی لاپوشانی بی‌تفاوتی و مسئولیت‌ناپذیری است اما کنجکاوی در مورد موضوعی مطرح می‌شود که به‌سادگی به شرح و فهم در نمی‌آید. - فضولی اصلا با روی‌گردانی از تلاش برای شرح و فهم مشخص می‌شود. 🔸️از کتاب درآمدی بر تفکر انتقادی، نوشته‌ی حسن قاضی‌مرادی 🍀❤️ @filsofak
01 Noy 2020, 03:48

[از «ریگ روان» | استیو تولتز | پیمان خاکسار] #بریده‌ها ❤️🍀 @filsofak
[از «ریگ روان» | استیو تولتز | پیمان خاکسار] #بریده‌ها ❤️🍀 @filsofak
01 Noy 2020, 03:46

مُعاشقه کلام: محمدرضا شجریان، الهی‌قمشه‌ای، مسعود کیمیایی، محمد ابراهیم جعفری، رضا براهنی موسیقی: فردین خلعتبری، النی کاریندرو، آرکید فایر، تریسان اکرسون کاری از: امیر جمشیدی کاور: برگرفته از پوستر فیلم «خانه دوست کجاست» و فیلم «زیر درختان زیتون» از عباس کیارستمی ❤️🍀 @filsofak
31 Okt 2020, 17:00

#اراده_ضعیف #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife
+7
#اراده_ضعیف #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife
31 Okt 2020, 16:58

چگالی زندگی روی سنگ قبر هیچ آدمی سالیان زندگی کردنش را نمی‌نویسند و فقط ذکر می‌کنند که چند سال زنده بوده است. لابد بابت این‌که ما آدم‌ها زندگی‌ را از چشم عقل‌مان نگاه می‌کنیم. عقل کاری به این کارها ندارد. فقط تاریخ رفتن را از تاریخ آمدن کم می‌کند و خلاص. چگالی زندگی، روزهای زندگی‌کردن تقسیم به روزهای زنده‌بودن است. هر چقدر نتیجه‌ی این فرمول به یک نزدیک‌تر باشد، بیشتر زندگی کرده‌ایم و هر چه به صفر نزدیک‌تر باشد، صرفا زنده بوده‌ایم. ثانیه‌ها وزن دارند. ثانیه‌های سبکی هستند که فقط لازم‌شان داریم برای زنده‌بودن. مثل ثانیه‌هایی که من برای سیرشدن و زنده‌بودن باید با هزار صفحه نقشه‌ی سیاه و سفید چانه بزنم و هزار جدول پر از عدد را بالا و پائین کنم. ثانیه‌های سبکی که هیچ وقت در آن‌ها زندگی نکردم. ثانیه‌هایی که مولدشان دل آدم باشد، ثانیه‌هایی وزین هستند. اما ثانیه‌های عقلی، ثانیه‌یی کم‌وزنند که صرفا برای زنده‌ماندن لازمند. اشکال کار همین‌جاست که پیرو عقل بودن، موجه‌ترین استراتژی حیات ماست. هیچ‌کس را بابت پیروی از عقلش قضاوت نابجا نمی‌کنند. عقل به مثابه آرام‌ترین، مودب‌ترین و حوصله‌سربرترین پسر بچه‌ی سر کلاس است که به‌هیچ شکلی نمی‌شود بهش ایراد گرفت. از آن‌طرف دل، شرورترین و سرکش‌ترین موجود است که پیروی‌اش فقط در شعرها و داستان‌ها موجه است. اما در زندگی واقعی، پیروی از دل جایگاه چندان قانونی‌ای ندارد. همین می‌شود که چگالی زندگی انسان معمولی همیشه حول عدد صفر می‌گردد. انسان‌های معقول و موجه و جاگرفته در فریم مشخص زندگی در جامعه‌ی "سالم". 🔸️|فهیم عطار| 🍀❤️ @filsofak
31 Okt 2020, 09:02

قانون لباس زیر آموزش پیشگیری از آزار جنسی به کودکان به زبان ساده و کودکانه پدر و مادرها می‌توانند بدون به‌کاربردن لفظ آزارجنسی پنج نکته اساسی برای پیشگیری از آزار جنسی را به کودکان خود (۵ تا ۱۱ سال) آموزش بدهند. برای چنین آموزشی پدر و مادرها نیاز ندارند که وارد گفتگوهای دشوار شوند یا فکر کنند چطور می‌توانند چنین موضوع حساسی را به کودک خود یاد بدهند. آنچه لازم است تنها پنج نکته است که با گفتگوهای ساده می‌توان به کودک آموخت و به آن‌ها می‌توان قانون لباس زیر نام داد. این‌که چگونه این را به فرزندتان یاد بدهید به خود شما بستگی دارد، شما بهتر از هر کس دیگری می‌دانید چگونه این کار را انجام دهید. اما چند توصیه ساده: - گفتگو درباره ایمنی و امنیت کودک را تکرار کنید و فقط به یک بار بسنده نکنید. یادآوری این نکات در گفنگوهای ساده روزمره بسیار مفیدند. - زمانی‌که کودک حاضر یا مایل به چنین گفتگویی نیست اصرار نکنید و آن را به موقعیت مناسب دیگری موکول کنید. - این گفتگوها را در مکالمات و برنامه‌های روزمره یا حتی بازی ادغام کنید. در این‌صورت چنین گفتکوهایی هم برای شما هم برای کودک راحت‌تر و طبیعی‌تر خواهد بود. ۱. هر چیزی که با لباس زیر (زیرپوش، شورت، زیرشلواری) پوشانده شود عضو خصوصی است. هیچ‌کس حق ندارد به آن‌ها دست بزند، هیچ‌کس حق ندارد که بخواهد آن را ببیند، هیچ‌کس حق ندارد درباره آن با شما حرف بزند. اگر چنین اتفاقی افتاد کودک باید نه بگوید. ۲. بدن کودک فقط متعلق به خودش و اختیار بدنش فقط دست خودش است نه هیچ‌کس دیگر. به کودک یاد بدهید موقع حمام پدر و مادر و موقع درمان پزشک یا پرستار اجازه دارند به بدن او دست بزنند به شرط این‌که قبلا حتما از کودک اجازه بگیرند. در غیر این‌صورت هیچ‌کس مجاز به چنین کاری نیست و کودک باید به هر کسی در این‌باره نه بگوید و به فرد مورد اعتمادش این موضوع را اطلاع دهد. ۳. نه گفتن حق کودک است؛ نه گفتن را به کودک یاد بدهید. کودک حق نه گفتن دارد و باید به او یاد داد که این حق اوست و نباید از نه گفتن احساس خجالت یا ناراحتی کند. وقتی کودک نه گفتن را یاد بگیرد و آن را حق خود بداند، یاد می‌گیرد که اختیار بدن و احساساتش دست خودش است. به‌عنوان پدر و مادر گاهی شما مجبور می‌شوید که برخلاف میل کودک رفتار کنید اما اگر کودک بتواند به اعضای خانواده نه بگوید یاد می‌گیرد که به دیگران هم نه بگوید. به کودک آموزش دهید به هرکس بخواهد با بدن او کاری کند نه بگوید و اصرار یا تطمیع یا هر روش دیگری نباید نه را عوض کند. ۴. رازهای بد نباید راز بمانند. کودک باید یاد بگیرد درباره رازهایی که او را نارحت می‌کنند حرف بزند. به کودک باید یاد داد که بین راز خوب و بد تفاوت وجود دارد. رازهای خوب (مثلا خرید پنهانی هدیه) را می‌توان مخفی نگه داشت اما رازهای بد را باید به فرد مورد اعتماد گفت. برای این‌که کودک بتواند چنین کند باید اعتماد به‌نفس داشته باشد و این با زندگی در آسایش و امنیت حاصل می‌شود. بزرگ‌ترین ابزار کودک‌آزار مخفی‌کاری است؛ "این رازی بین من و تو است". کودک باید بداند هر رازی که ناراحتش می‌کند یا برخلاف میلش است نباید راز باقی بماند. ۵. کمک بخواه؛ همیشه کسی هست که کمک کند. اگر کودک احساس غم، نگرانی یا ترس می‌کند می‌تواند با بزرگ‌سالی که به او اعتماد دارد این را در میان بگذارد. به کودک اطمینان خاطر بدهید که این احساسات منفی تقصیر او نیستند و بیان آن‌ها هم برایشان دردسرساز نخواهد بود. مطرح‌کردن این ترس‌ها و نگرانی‌ها الزاما نباید فقط با پدر و مادر باشند، ممکن است این موضوعات با خواهر و برادر، دوست خانوادگی، معلم یا پزشک و روان‌شناس مطرح شوند. 🔸️|دکتر اکرم پرند، فوق دکتری روان‌شناسی کودک و نوجوان| 🍀❤️ @filsofak
31 Okt 2020, 09:02

#خطاهای_شناختی #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife
+8
#خطاهای_شناختی #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife
30 Okt 2020, 06:37

وسعت یا عمق شما همه‌چیزدان هستید یا متخصص؟ هدف‌تان در شغل و در زندگی وسعت است یا عمق؟ به‌هرحال نمی‌توان این دو را با هم داشت. عمر محدود است و انرژی و توجه نیز همین‌طور. اگر بر انجام یک کار تمرکز کنید، این شانس را دارید که آن را واقعا خوب انجام دهید. اگر به‌دنبال انجام کارهای متعددی باشید، طیف وسیع‌تری از کامیابی‌ها را تجربه خواهید کرد، اما در آخر کار، احتمالا به سطحی متوسط در همه‌چیز برسید، یعنی یک فرد غیرحرفه‌ای و متفنن. حکمت عامه هم بده‌بستان میان وسعت و عمق را چندان خوش‌آیند نمی‌پندارد: "همه‌کاره و هیچ‌کاره" و مواردی از این دست. بیشتر اندیشه‌های روان‌شناسی عامه‌پسند امروزی نیز با این موضوع موافق‌اند. برای دست‌یابی به تخصص واقعی در هر حیطه‌ای؛ ورزش، موسیقی، علم و هرچیز دیگری باید تخصصی کار کنید و زودهنگام کار تخصصی‌تان را آغاز نمایید: پیام اصلی همین است. اگر چنین نکنید، بقیه با قانون موفقیت در ده‌هزار ساعت تمرین سنجیده از شما پیشی می‌گیرند، قانونی که گویا برای موفقیت چشم‌گیر ضروری است. اما این پیام کاملا نادرست است و دیوید اپستاین در کتاب دامنه (Epstein, David. Range: Why Generalists Triumph in Specialized World. Riverhead Books, 2019) سعی می‌کند ما را قانع کند. تبدیل‌شدن به یک قهرمان، متخصص یا برنده نوبل نیازمند کار تخصصی‌ زودهنگام و دقیق نیست. از قضا در بسیاری موارد، درست خلاف این درست است. وسعت یاور عمق است، نه دشمن آن. در ارزشمندترین حیطه‌های زندگی، همه‌چیزدانان نسبت به متخصصان شانس بیشتری برای موفقیت دارند. اپستاین دو دلیل متفاوت به ما می‌دهد که چرا همه‌چیزدانان بر متخصصان برتری دارند: ۱. همه‌چیزدانان در پیمودن محیط‌های یادگیری "بدسرشت" بهتر هستند ۲. همه‌چیزدانان نهایتا "کیفیت هم‌خوانی" بهتری دارند. چیزی که ظاهرا اپستاین به آن توجه ندارد این است که این دو دلیل مستلزم دو نسخه متضاد درباره روش زندگی هستند. اگر زندگی بدسرشت است، باید وسیع شروع کنید و همان‌طور بمانید. اگر زندگی یعنی کیفیت هم‌خوانی، پس باید وسیع شروع کنید و سپس وقتی فهمیدید چه چیز با شما سازگار است، روی آن دقیق‌تر شوید. پس چاره چیست؟ خوش‌بختانه کتاب "دامنه" مطالب تأمل‌برانگیز زیادی را عرضه می‌کند که شاید خودتان بتوانید با آن‌ها راه چاره را بیابید. اگر موفقیت هدف ماست، پس شاید باید به دنبال مهربان‌ترین محیط‌های یادگیری در دسترس برویم و تمام تلاش‌مان را روی آن بگذاریم. اما اگر می‌خواهیم با نمونه‌گیری از انواع کامیابی‌های انسانی، زندگی خوبی داشته باشیم؛ کمی مکانیک کوانتومی یاد بگیریم، دوی ماراتون برویم، در یک گروه چهارنفره آماتور ویولن بنوازیم، برای عدالت محلی مبارزه کنیم، آنگاه شاید محکوم به این باشیم که نتوانیم به دست‌آوردی متعالی برسیم. اما باز هم می‌توانیم در این باره پرافاده باشیم. کافی‌ست اعلام کنید: من فردی پردانش هستم. تو یک همه‌چیزدان هستی. او یک متفنن است. مطلب کامل اینجا در وب‌سایت ترجمان 🔸️|وب‌سایت نیویورک تایمز، جیم هولت. ترجمه علی‌رضا شفیعی‌نسب| ❤️🍀 @filsofak
30 Okt 2020, 02:54

خانه‌های‌روشن‌۱۲۳ دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی نشریه حریم امام شماره۴۲۴ موضوع پرونده: (تنبیه کودک؛ آری یا خیر؟!) + به والدین بفرستید 🍀❤️ @filsofak
27 Okt 2020, 13:33