گل سوری

بعضی وقتها لحظاتی پیش می‌آید که خوشحال می‌شوم تنها بمانم، تنها بمانم و در غم خودم فرو بروم، در افسردگی‌ام، بی آنکه احساسم را با کسی قسمت کنم، و چنین لحظاتی حالا هر چه بیشتر به سراغم می آیند. در خاطراتم چیزی هست که برایم توضیح‌ ناپذیر است، چیزی که به طور غریزی به خودش جذب و جلب می‌کند و چنان نیرومند است که ساعتها متمادی همه چیز را فراموش می کنم، به چیز های دور و برم بی اعتنا می شوم، و از زمان حاضر غافل می شوم.

بیچارگان داستایفسکی

خاطرات، چه شیرین چه تلخ، همیشه منبع عذاب هستند؛ دست کم برای من که چنین است؛ اما حتی این عذاب هم شیرین است.

بیچارگان داستایفسکی

گویی جهان پس از گریستن، لبخندی از نور بر لب نشانده است.

متاسفانه که کمره تلیفونم قادر به ثبت خشم با شکوه آسمان، در این لحظه نیست.

مهسا میگه Supercalifragilisticexpialidocious

هیچ کلمه ای برای توصیف غروب امروز پیدا نتوانستم😭

✨🌇

این روزها اکسپلور اینستاگرامم پر شده از ویدیوهای فراغت از دانشگاه؛ دخترانی که با لبخند، و با لباس‌های زیبا، لحظه‌ی پایان یکی از مهم‌ترین فصل‌های زندگی‌شان را تجلیل می‌کنند. ویدیوهای خیلی قشنگ‌اند… ولی هر بار که می‌بینم‌شان چشم‌هایم پر از اشک می‌شود. برای یک آرزوی ساده… آرزویی که اگر زندگی مطابق میل پیش می‌رفت، شاید حالا من هم درگیر فکر کردن برای جشن فراغتم بودم. همیشه آرزو داشتم آن کلاه را به هوا بیندازم… و انگار این آرزو، تا همیشه با من خواهد ماند.

We write to taste life twice.✨

اگر کتاب‌ها و فیلم‌ها یک خوبی داشته باشند این است که باعث می‌شوند برای مدتی همه‌چیز را فراموش کنی. فراموش‌کردن بخش بسیار مهمی از پشت‌سر گذاشتنِ اندوه است.