Z

کسی کو به همت قدم برزند که دیوار تقدیر، در هم زند

بابا تو امشب می‌شی مهمون مادر.

(اگر اینان مسلمانند، یارب کافرم گردان وگر من کافرم، از مسلکِ ایشان برم گردان!)

آب، تشنه، دست‌ بسته‌.

سین [س]

رود‌ ۵ بهمن ۱۳۴۴

علی‌الاصول

(بیداری زمان را با من بخوان به فریاد ور مرد خواب و خفتی، رو سر بنه به بالین، تنها مرا رهاکن.)

(آبی‌تر از آنیم که بی‌رنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم فرصت بده ای روح جنون تا غزل بعد در غیرت ما نیست که در ننگ بمیریم)

(کسی چه می‌دونه که چی می‌شه حکم؟)

تا تورا نور یقین است ، ز شک واهمه نیست...

Memento Mori

چگونه و چرا؟

درد، در عمق این خاک ریشه‌ دارد...

روزگار ما چنان بود که حکمِ محاربه را برای حربی که هرگز درنگرفته بود، آسان‌تر از شنیدن آواز جیرجیرک‌ها صادر می‌کردند؛ ما نیز هرچه اندیشیدیم، نفهمیدیم با کدام خدا و کدام پیامبر در جنگ بوده‌ایم. تنها دانستیم که این اتهام را بر دوش ما نهادند تا ردِّ گناه خویش را مستور سازند؛ باشد که در میان ویرانه‌هایی که خود برپا کرده‌اند، اندک زمانی بیشتر بر تخت پوسیدهٔ خویش تکیه زنند... #نامه‌ای_به_آینده‌ی_نامعلوم