امیر نوشت :)

دلتنگی عشق است که معنا شدنی نیست آغاز غروبی است که فردا شدنی نیست دور از تو تن سرد منٍ درد کشیده افتاده درختی است که برپا شدنی نیست می خندم و می گریم و درگیر جنونم این فاجعه در چشم تو پیدا شدنی نیست نامردترین حالت مردانه یک زن بغضی است فروخورده که حاشا شدنی نیست بگذار که صندوق دلم بسته بماند بعد تو اگر قفل زبان ‌وا شدنی نیست #نسیم_سحری

برای همگی یک سکانس این شکلی آرزو میکنم...

بغض اگر وا نشود ، تا جگرت می‌سوزد پدر و جدِ بزرگِ پدرت می‌سوزد درد اگر شعر شود، شعر به جایی نرسد قلم و دفتر و طبع و هنرت می‌سوزد سال‌ها در قفسی بسته اسیرت بکنند شوق پرواز تو در بال و پرت می‌سوزد نیمه‌شب مست شوی، گریه کنی خواهی دید دست و سیگار تو با چشم ترت می‌سوزد می‌دهد دست به دستانِ رقیبت، آن‌گاه دلِ وابسته و تنها و خرت می‌سوزد آه ای خانه‌ی ناروشنِ من! بعد از این آهِ من می‌شود آوار و درت می‌سوزد #هخا_هاشمی‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌

هرکه را می نگری مرکز پرگار غم است کیست در دایرهٔ چرخ مسلم باشد؟

صائب تبریزی

«تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنان باقی.»

از این مود چیزشِعری که این مدت دارم متنفرممممممممممم...

گرچه ممکن نیست با تکرار آسانش کنند حیف باشد غم که مشق تازه‌کارانش کنند تازه راضی کرده‌ام دل را به دینداری ولی بیم از آن دارم که دینداران پشیمانش کنند ساختن با خانۀ فرسودۀ دل بهتر است گر بنا باشد که در تعمیر ویرانش کنند گرچه این گنجشک دیگر با قفس خو کرده است می‌زند بر میله سر وقتی هراسانش کنند عشق را آموزگار زهد منکر شد، چه شد؟ بر ملاتر می‌شود رازی که کتمانش کنند بستن میخانه از هر خانه‌ای میخانه ساخت می‌تراود نور چون در شیشه پنهانش کنند بادها هرگز نمی‌فهمند گیسوی رها دل‌رباتر می‌شود وقتی پریشانش کنند می‌کشم رنجی که هرگز مستحقش نیستم در حساب روز محشر کاش جبرانش کنند #فاضل_نظری

رفتم از شهر تو هرگز نگرانم نشدی سوختم در غم و پیگیرِ جهانم نشدی... من به پایت همه‌ی زندگی ام رفت به باد بعد مرگم تو ولی فاتحه خوانم نشدی... قلب دیوانه‌ی من بند به چشمان تو بود پلک بر هم نگشودی ضربانم نشدی... من به پاییز تو دل بستم و پژمرده شدم حیف یک بار تو درگیرِ خزانم نشدی... سیلِ غم بر دل من بود و تو با قایق خود بی تفاوت بگذشتی و امانم نشدی... فرق ها بین تو با من ز همان آغاز بود من دلم تنگ و تو اصلا به گمانم نشدی... ای که رفتی و مرا خون به جگر کرده غمت باز با این همه هم سیر ز جانم نشدی؟ #حسین_وصال‌پور

هرچه گفتم آبرویم را نریزی جان من ! عاقبت در چشم آمد بغض نافرمان من تا غروب رفتنت را بیشتر قرمز کند پشت پایت استکان افتاد از دستان من جز به گمراهی صراط دیگری نشناختم مشکل از زلف کج او بود یا ایمان من ؟ تا عسل در خانه داری،خانه داری در عسل ، نیش زنبوران چرا کندوی کوهستان من؟ برکه ها،مرداب ها،دریاچه هاصف بسته اند کی می افتد عکس روی ماه در فنجان من؟ حال ِلبهای تو را هرگز نخواهم یافت کاش خال ِلبهای تو باشد نقطه ی پایان من #احسان_افشاری

در مورد محسن مخملباف، توبه نصوح و ایرج قادری، برزخی‌ها بعدا مفصل می‌نویسم...

البته در ممنوع‌الکار شدناین هنرمندان دست شجریان و امثالهم هم در کار بود... که الان جای بحث ندارد. ولی خودتان مقایسه کنید کاری که شجریان سال ۸۸ کرد واکنشی که حبیب یکسال بعد از فتنه داشت،یکی قهر کرد و گفت حتی ربنا را ماه رمضان پخش نکنید... یکی خواهان کنسرت زیل وزارت ارشاد در ورزشگاه آزادی است.

البته فقط حبیب نیست ناصر ملک‌مطیعی، فردین، ایرج قادری، سعید راد و متعدد هنرمندان قبل انقلاب دیگر که در ایران ماندند هیچ‌گاه لگد نزدند و وقتی هم اجازه فعالیت گرفتند سالها بود که از فروغ هنر خود فاصله گرفته بودند...

البته حبیب قربانی تحجر شد... حبیب از معدود خواننده‌هایی بود که بعد از انقلاب به ایران برگشت و هیچ‌وقت هم به ایران لگد نزد. و سال ۸۸ با نامه به احمدی‌نژاد به ایران برگشت. سال ۸۹ درخواست مجوز از وزارت ارشاد می‌کند که خب، متحجرین احمق وزارت ارشاد اجازه نمی‌دهند؛ به دلیل اینکه حبیب روزی ساکن لس‌آنجلس بوده و طاغوتی است. شرایط بعد از ۸۸ و شکاف اجتماعی آن زمان را درک کنید، بعد واکنش وزارت ارشاد را ببینید. حبیب ادعا می‌کند اگر ۱۰ شب هم کنسرت بگذارد، هر ۱۰ شب ورزشگاه آزادی را پر خواهد کرد... در نهایت، ۱.۵ سال بعد از فوت حبیب، آلبوم او اجازه انتشار پیدا می‌کند. سال ۹۶ هم بعد از سانحه کشتی سانچی، «مرگ قو» از تلویزیون پخش می‌شود و آهنگ «حاجیان رخت چو از مکه برند» در ایام حج از تلویزیون پخش می‌شد... مظلوم حبیب!

احتمالا اگر کسی بخواهد آلبوم‌ها موسیقی‌های ماندگار ایران را طبقه بندی کند، هر کار کند باز نمی‌تواند آلبوم مرد تنهای شب از حبیب را نادیده بگیرد... غربت صدای حبیب در این آلبوم غم را تا مغز استخوان میبرد حبیب در فاصله دو ماه مادر و همسرش شهلا را از دست میدهد و این آلبوم ماحصل آن دوره از زندگی حبیب است مرد تنهای‌ شب، مادر، خواب سرخ بوسه‌ها، شب جدایی، یاران‌من و شهلای‌من از آهنگ‌های ماندگار این آلبوم است که احتمالاً همگی یک بار شنیده‌ایم...

جبهه انقلاب توی فُرم فاجعه است، خیلی هم فاجعه است.