امیر نوشت :)

کاش منم یک عکس توی بین‌الحرمین داشتم :(💔

دوستت دارم ولی تقدیر چیز دیگری است خواب می بینم تو را،تعبیر چیز دیگری است . در خیابان بار ها می بینمت، از راه دور پیشتر می آیم و تصویر چیز دیگری است . کوه بودم، دوریت کاه از وجودم ساخته در قفس افتادن یک شیر چیز دیگری است . عاشقی طعم خوشی دارد ولی دور از فراق با جدایی بی گمان تاثیر چیز دیگری است . حرف بسیار است اما فرق دارد شعر من شرح حال یک جوان پیر چیز دیگری است #فرزاد_نظافتی‌ ‌ ‌‌‌ ‌ #برنامه‌ناشناس‌پلاس‌ ‌ ‌‌‌ ‌

گرچه ممکن نیست با تکرار آسانش کنند حیف باشد غم که مشق تازه‌کارانش کنند تازه راضی کرده‌ام دل را به دینداری ولی بیم از آن دارم که دینداران پشیمانش کنند ساختن با خانۀ فرسودۀ دل بهتر است گر بنا باشد که در تعمیر ویرانش کنند گرچه این گنجشک دیگر با قفس خو کرده است می‌زند بر میله سر وقتی هراسانش کنند عشق را آموزگار زهد منکر شد، چه شد؟ بر ملاتر می‌شود رازی که کتمانش کنند بستن میخانه از هر خانه‌ای میخانه ساخت می‌تراود نور چون در شیشه پنهانش کنند بادها هرگز نمی‌فهمند گیسوی رها دل‌رباتر می‌شود وقتی پریشانش کنند می‌کشم رنجی که هرگز مستحقش نیستم در حساب روز محشر کاش جبرانش کنند #فاضل_نظری

یه چیز دیگه هم خواستم اضافه کنم اتفاقاً هرچی معدل به ۲۰ نزدیکتر، یعنی اون آدم برده درس و نمره است و احتمالا تمام وقتش صرف درس خوندن میشه. این افراد لزوما توی کارشون موفق نیستن. علاوه بر اون وقتی نمرات همه درسهای یک شخص در یک محدوده و بالاتر از یک حدی باشه، یعنی اون فرد دقیقا نمیدونه چی میخواد. صرفا درس میخونه که بهترین نمره ها رو بیاره و بعد بر اساس محبوبیت بهترین رزیدنتی رو بره و بعد تو آزمون بورد رتبه خوبی بیاره و این چرخه هی ادامه پیدا می‌کنه. ممکنه یه جایی متوجه بشه این اون چیزی نیست که دلش می‌خواست و فقط از جریان تبعیت کرده؛ جریانی که موفقیت یک دانشجو رو بر اساس نمره/رتبه/معدل و ... می‌سنجه.‌ ‌ ‌‌‌ ‌ #برنامه‌ناشناس‌پلاس‌ ‌ ‌‌‌ ‌

احسنت. دقیقا همین صحبت‌ها رو استاد ژاله آموزگار انجام میده ولی خب آدم گاهی وقتا دوست داره یکم غُر بزنه تا خالی بشه

سلام، وقتی این سوالو پرسیدین متنو چک کردم و خودمم اینجوری بودم که مخالفم (البته دیسلایک نذاشتم). علت؟ ما برای خودمون و لذت بردن خودمون کتاب میخونیم یا فیلم می‌بینیم نه اینکه بقیه چه فکری می‌کنن یا اهمیت میدن یا نه . از طرف دیگه حتی اگر جزئیات بسیار دقیقی از اون فیلم یا کتاب توی ذهنمون نمونه اما به هر حال ردش می‌مونه و مهم‌تر از اون ردِ باقی‌مونده اونجاست که همه اینا یه جوری جهان‌بینی ایجاد می‌کنه. اتفاقا وقتی مطالعه از یه میزانی بیشتر میشه اثرات خودشو میذاره‌. نیوتن یه جایی میگه " اگر من بیشتر از دیگران دیده ام، به خاطر این است که بر شانه های غول ها ایستاده‌ام." توانایی ما در نوشتن و استفاده از کلمات، در صحبت‌کردن، در زندگی روزمره و کارامون و رفتارهامون همگی می‌تونن از این کتاب‌ها تاثیر بگیرن بدون اینه متوجهش باشیم. پس بیهوده نیست :) ببینید چی حال شما رو خوب می‌کنه....‌ ‌ ‌‌‌ ‌ #برنامه‌ناشناس‌پلاس‌ ‌ ‌‌‌ ‌

«ترسم از تنهایی، احوالم به رسوایی کشد!»

دلیل ۹ تا دیسلایک چیه؟ http://t.me/BChatPlusBot?start=Amir7621

چقدر دلم میخواد برم شاهچراغ :)💔

شب اول از چله زیارت عاشورا

دریغ می‌کنی از من نگاه را حتّی و نیز زمزمهٔ گاه‌گاه را حتّی من و تو ره به ثوابی نمی‌بریم از هم چرا مضایقه داری گناه را حتّی؟ تو اشتباه بزرگ منی، ببخشایم به دیده می‌کشم این اشتباه را حتّی به من که سبزپرستم چه گفت چشمانت؟ که دوست دارم بخت سیاه را حتّی به دیدن تو چنان خیره‌ام که نشناسم تفاوت است اگر راه و چاه را حتّی اگر چه تشنهٔ بوسیدن توام ای چشم! بخواه، می‌کُشم این بوسه‌خواه را حتّی بیا تلالؤ شعرم بر آب‌ها امشب تراش می‌دهد الماس ماه را حتّی #محمدعلی_بهمنی

میدانید، داشتم به چه فکر می‌کردم... این همه فیلم دیدم، این همه رمان خواندم، این همه با جزئیات به ذره‌ذره هر سکانس سریال دقت کردم، این همه نوشتم و پاک کردم... در آخر، برای چه کسی مهم بود آلن دوباتن و آگاتا کریستی خوانده‌ای یا نه؟ اصلاً چه فایده که می‌دانی «تایتانیک» اسکار ۹۷ بود یا ۹۴؟ اصلاً کسی برایش مهم نیست تو چه خوانده‌ای... دردناک‌ترش آنجاست؛ از این همه رمانی که خوانده‌ام، جز چند اسم، چیزی به خاطر ندارم. اصلاً به دیگران چه که تو چقدر عمرت را در خواندن شعر و داستان تلف کرده‌ای... آخرش، هیچ در پی هیچ. انگار انتهای کار، برای آدم‌ها فقط مهم بود تعداد صفر حسابم چند تاست؛ باز آدم‌حسابی‌ترهایشان، برایشان مهم بود چقدر معدلم به ۲۰ نزدیک‌تر است. نصیحت روز فقط به فکر پول درآوردن باشید🙏 دانشجو بودید فقط درس بخوانید و پول کار کنید.

دو بیت بالا را که خواندم نمیدانم چرا یاد مرگ پلنگ افتادم، مرگ پلنگ یک فیلم قدیمی است احتمالا برای نسل ما حوصله سر بر است. فرامرز قریبیان نقش اول فیلم کربلایی زال (کل زال) است که در پیرانه سر به هنگام کوچ ایل بختیاری تصمیم می‌گیرد در غاری منتظر بازگشت ایل بماند. او برای پیرزنی به نام دالو سنگین ماه، که قصد خودکشی دارد، به بازگویی دلاوری‌های خود در جوانی می‌پردازد... کَل دال تعریف میکند چگونه عاشق دختر خان شده و چگونه برای داشتنش یک دشت را به خاک خون می‌کشد... در ما بین این داستان‌سرایی‌ها پیرزن متوجه میشود کل زال همان عشق دوران جوانی است، کل زال حال زن و فرزند دارد، ولی دالو پیر دختری است که عمرش در حسرت آمدن دوباره کل زال گذاشته. در آخر وقتی ایل بازمی‌گردد با جسد کربلایی زال رو به رو می‌شوند...

تفنگ دسته نقره م را فروختم برای وی قبای ترمه دوختم فرستادم، برایم پس فرستاد تفنگ دسته نقره م؛ داد و بیداد

هنگام دفنم آمدی بین جماعت دیدمت در حین تلقین بغض تو دارد تکانم می‌دهد...

یک کامیونیتی ادبی نزنیم؟