راسکولنیکف”

اگر مراقب نباشید، رسانه‌ها با شما کاری خواهند کرد که از مظلوم متنفر باشید و به ظالم عشق بورزید.

لعنت بهت خاورمیانه. چه خون‌های معصومی که فقط بخاطر خاورمیانه بودنت ریخته نشد.

لعنت بهت خاورمیانه، چه خون‌های معصومی که فقط بخاطر خاورمیانه بودنت ریخته نشد.

کسی که خوابیده رو می‌شه بیدار کرد، اما کسی که خودشو زده به خواب رو هیچوقت نمی‌تونی بیدار کنی.

دنیا گاهی وسطِ راه، بی‌خبر قشنگ می‌شود.

یکی از اولین قربانیان فرسودگی روانی، کنجکاویه. دیگه نه چیزی هیجان‌زده‌ات می‌کنه و نه برای چیزی ذوق داری.

عیب نداره، اون لحظه انجام دادنش روحمو نجات می‌داد، پس انجامش دادم.

اگر چیزی برای شکرگزاری ندارید، نبض خودتان نه، نبض مادرتان را چک کنید.

همیشه فکر می‌کردم این حس پشیمونی از تصمیمات گذشته صرفا فقط موجب آزارم می‌شه، اما فهمیدم با هربار پشیمونی، رفتار درست رو در آینده انتخاب کردم و ازش رها شدم.

اگه از گذشته‌ت پشیمونی، شاید نشونه‌ی رشدت باشه؛ آدمی که تغییر نکرده، معمولاً دلیلی هم برای پشیمونی نداره.

عمود ۱۱۰ به یادت بودم.

یه ویدیو دیدم گفت: اگه درس می‌خونی و ساختن آینده‌ت برات مهمه، باید با کسی رفاقت کنی و وارد رابطه بشی که اونا هم درس خوندن و ساختن آینده رو ارزشمند می‌دونن. اگه سبک زندگی سالم داری، باید با کسی رفاقت کنی و ازدواج کنی که اونا هم اینطوری زندگی می‌کنن. اگه تراپی میری و برای روان و احساساتت ارزش قائلی، باید با کسایی معاشرت کنی که اونا هم با این دید به تراپی نگاه می‌کنن. نه اینکه نتونی با این آدما زندگی کنی، چرا. ولی رنج می‌کشی، درک نشدن و هم‌فکر نبودن باعث رنجت میشه، در دراز مدت انقدر روت تاثیر می‌ذارن تا هدفاتو رها کنی، و ببینی چقدر در کنارشون، تنهایی.

رها می‌کنم و می‌گویم: همین بود، تمام شد‌.

شاید هنوز نتونستی رهاش کنی چون هیچوقت پایان درستی نداشت.

زندگی همینجوریش سخته، حق داریم که آدمایی که سخت‌ترش می‌کنن رو حذف کنیم. بی‌تعارف.

من، تمام کسانی‌ام که رفته‌اند.

وقتی کم می‌خوابم، نمی‌دونم چیز علمیش چیه، ولی مغزم یچیزی ترشح می‌کنه که باعث می‌شه تو همه‌ی مسائل شل کنم. یه صدایی تو سرم که می‌گه: سخت نگیر پسر.

از زیباترین لحظات.

دارم برمی‌گردم به دوران اوج خودم، البته توی نخوابیدن.

تازه همدانو کشف کردم، چقد تو خنک بودی لعنتی.