ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

#ижара_ҳаётлар 178-қисм “Бўлмайди” “Нима бўлмайди?” “Мен янги ҳаёт бошладим....”,-деб қаттиқ ютиндим. “Янги ҳаётда эски танишларга ер йўқми?”,-деди. “Эски Баҳор йўқ...энди” “Баҳор!”,-деб ёнган қўлимни ушлади. Оқ матонинг устидаги сариқ спрей изларидан салгина чиқиб турган бармоқларимга қаради. “Сени қандай топганимни сўрамайсанми?”,-деб жим бўлди. Бош қимирлатдим,билмасдим чунки. “Амакингдан сўрадим”,-деганида қаттиқ ютиндим. Тимурнинг уйдаги аҳволдан хабари йўқ албатта. “Сен терговда бўлганингда ...амакинг билан гаплашиб турардик”,-деди худди менга уйдаги гап –сўзлар қаердан чиққанини билдиргандек. “Амакимга...амакимга орамиздаги... айтдингизми?”,-деб сўрадим. “Мени шунақа одам деб ўйлайсанми?”,-деди. “Биз томонларда ....”,-деб аслида бўлган гапни аймоқчи бўлдим. Бироқ гапимдан, менга уйлан дегандек маъно чиқармаслик учун индамадим. “Тергов жараёни тугасин.Сен озгина ўзинга кел...кейин ҳаммасини бир бошдан ҳал қиламиз дегандим. Фақат Карим ака, отангни соғлиғи йўқлигини ва сени шу ҳолатда у гап сўзлардан қутқаришни биргина йўли, ота уйингдан оқ кўйлакда олиб чиқиш эканини айтди”,-деганида кўзларимни юмдим. Кичиклар хато қиларди. Катталар эса нима бўлган тақдирда ҳам уларни кечирарди. Тимур гапларини айтиб, чўнтагидан бир узук чиқарди. “Аслида бошқа пайт бошқа шароитда буни қилган бўлардим. Лекин бугун туғилган кунинг. Янги ҳаёт бошлаган Баҳорнинг янги ёши. Айни шу ёшинг ёдингда қолсин истадим.Иккимиз ҳам қишнинг аёзидан чиқдик. Кел энди бирга кўкламимизни яшайлик”,-деб узукни, куйган қўлимнинг бармоқларига таққанида, энди ёшларим кулги ва хурсандчилик орасидан оқарди. “Мен бунақа бўлади деб кутмаган эдим. Туғилган кунимни ҳам унутгандим”,-дедим пичирлаб. “Сен унутган нарсани энди мен эслатаман. Мен яшамаган оила меҳрини энди сен менга яшатасан. Шундай келишсак бўладими?”,-деб жилмайди. “Оила... атрофингда кўпчилик билан эмас. Севгисини ва ғамхўрлигини кўрсатгани билан бўлади”,-деганимда унинг ҳам кўзлари тўлди фақат атрофга қарагандек қилиб ўзини чалғитди. “Мен билан кетмайсанми?”,-деб яна сўради. “Йўқ...бизни бир уйда яшашимиз нотўғри экан”,-дедим ўзимда куч топиб. “Тушундим. Унда сен ҳозир ётиб дамингни ол. Кечки пайт туғилган кунингни нишонлаймиз”,-деди. Тимур менинг ичкарига киришимни кутиб турди. Хонамга чиқдим. Уйқуга кетмасдан аввал ярали қўл устидан қандай таҳорат олинишини ўқиб олдим ва икки ракат шукур намози ўқидим. Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин, Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.

#ижара_ҳаётлар 177-қисм Ҳар сафар берилган вазифани бажарар эканман. Тимурнинг овқат қилиш ҳақидаги гаплари ёдимга туша бошлади. Юрагим энтикиб кетсада, ўзимни тийдим. Уни қидирмадим. Китобда ўқидим, бизнинг ишимиз зино ҳисобланар экан. Ва бу энг катта гуноҳлардан деб ёзилганди. Баъзан ўйлаб қоламан. Аллоҳим мени бу ишим учун кечирмаса мен нима қиламан. Бировга кўнгил тўлиб ёр ҳам бўла олмаслигим эса, мени баттар афсусланишга олиб келганди. Байрам олди ишлар жуда кўпайди. Бир неча кун тинмай ишлаганимиздан, ҳолдан тойган эдик. Ҳатто диққатсизлигим натижаси қўлимга қайноқ сиропни тўкиб қўйдим. Тезда касалхонага бориб биринчи ёрдам кўрсатган бўлишсада, куйганни оғриғи жуда ёмон бўлар экан. Кўзларим уйқуга таслим бўлай деб зўга юриб келганда ётоқхона эшиги олдида Тимурни кўришни кутмагандим. У қўлимни бинтда кўриб, олдин қадам ташлади. Уни кўриб бўғзимга бир нарса тиқилди. Чарчоқ ва оғриқли танам сабр бардошли бўлсада, гуноҳимнинг шериги ва айни дамда мени чуқурдан чиқишимга сабаб бўлган кишини кўриб нима ҳис этганимни аниқ ифода эта олмай қолдим. “Салом!”,-деди майин овоз билан. “Салом!”,-дедим лелин кўз ёшимни тўхтата олмадим. “Қўлинга нима қилди?”,-деб ҳаяжон билан сўради. “Жазо”,-деб хўрсиниб қўйдим. “Қанақа жазо?” “Бошқаларнинг уйига, хонасига ва нарсасига сўроқсиз текканларимнинг жазоси”,-деганимда юзи буришди. Менга яқин келганида ўзимда куч топиб орқага юрдим. “Кийиминг ярашибди”,-деди мени нега қочганимни тушунди шекилли. “Рахмат!” “Қўлинга нима қилганини айтмайсанми?”,-деб қайтиб сўради. “Куйди” “Яна пишир- туширни эплолмай қолдингми?”,-деб ҳазил қиломоқчи бўлди. “Бу сафар эплаяпман. Фақат кичик иш фожеалари бўлиб турар эканда”,-деб аслида ичимдаги қолган йиғиларни бўшатиб олдим. “Бошқа чидай олмайман”,-деб Тимур мен ҳеч кутмаган пайтда бағрига босди. Балкида бир неча ойдан бери бир нарсани истагандим. Кўксимдан итмай мени тушунган кишини. “Сени жуда яхши тушунаман.Йиғлама.... ҳаммаси яхши бўлади. Мен ёнингдаман. Ҳатто сени бу ердан олиб кетаман”,-деганида ўзимга келдим ва унда бир деганда узоқлашдим. Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин, Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.

#ижара_ҳаётлар 176-қисм Ётоқхонага яхши ҳам бир йиллик пул тўлаган эдим. Ўқишим академик таътил бўлсада, мудирамиз менинг аҳволимни тушуниб яна жой берди. Тергов тугамагани сабабли Тошкентда бўлиб туришим, асосийси иш топишим керак бўлди. Аввал ички ишларга бориб келганим ҳақида тилхат ёзиб қаерда яшаётганимни манзилини бериб келдим. Йўлда бир нечта жойга иш қидириб бордим. Баҳор эрта келганга ўхшарди. Секин ҳаво исинишни бошлаганди. Ойимга кунига икки-уч марта гудок ташлаб қўярдим. Ўзи вақти бўлса қиларди. Бўлмаса шу билан тириклигимни билдириб турдим. 🏫 “Бошланишида ойлигингиз айтганимдек. Сўнг ишни эплай олсангиз кўрамиз” “Аввал ўқитиш курсингиз борлигидан жуда хурсанд бўлдим”,-деб машҳур ширинлик чиқарадиган бир цехга сухбатдан ўтган эдим. Бу мен учун янги ҳаётнинг илк қадами бўлди. Бир мақсад ва ҳаётда қолиш имкони ҳисобланарди. “Тунги сменамизда кўп ишчиларимиз йўқ. Асосан кундузги пайтда ишчилар келишади. Сизнинг ҳар икки сменда ишлай олганингиз бизга жуда маъқул”,-деди ходима аёл. Ҳаяжон билан ётоқхонага бордим ва у ерда бир –неча кунда ўз яқинимдек бўлиб қолган вахтёр холага айтдим. Ҳеч кимга асл яраларимни кўрсатмасликка ҳаракат қилардим. Хола мени шунчаки қийналган оила қизи ва отаси касал бўлиб ишлашга мажбур бўлган қиз деб билди. “Ризқни берадиган зот... бандаларини ҳеч унутадими қизим? Етарки ҳалол меҳнат қилишга кўнглинг моил бўлсин”,-деди жилмайиб “Худо хоҳласа эплаб кетаман хола. Бу иш менга жуда зарур”,-дедим ичимдан ўтган ҳисларни билдириб. Бир неча кундан бери тунги сменга ишга бориб, кундуз вақти ухлаб олаётган эдим. Бу мен учун бир томондан қулай бўлди. Чунки хонадош қизлар кундуз вақти бўлмасди. Мен эса бемалол ҳордиқ олиб ишга кетардим. Муқаддас опанинг телефон рақамини топа олмадим. Лекин хонадош қизларда "Муқаддас ойлар ва мустажоб дуолар "деган китоб бор экан. Шундан анча нарса ўқиб ўргандим. Қанчалик тўғри эплаганимни билмай, янада ибодат қилишнинг ҳузурини ҳис эта бошладим. Олдинги яхши пул топган Баҳордан кўра ҳозирги Баҳорни кўпроқ севдим. Вақт ўтарди ишдаги курсни тез ўзлаштирдим. Аслида ичимда бир қандолатчи ётганидан бехабар эканман. Меҳр билан ёндашганимдан бўлса керак, мен учун бу ишқ жуда завқли бўлди. Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин, Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.

#ижара_ҳаётлар 175-қисм Инсонлар билганларига қараб эмас, ҳис қилганларига биноан ўзгарар эканлар. Ичимда тушкунлик ва бўшлиқнинг таърифини ёзсам, достонлар бўладигандек. Худди бировга айтсам, енгилашсам дейману, яна инсонларнинг мендан жирканиб, нафратланишларидан шунча қўрқаман. Юрагим озор кўришидан ҳайиқдим. Чунки ўзимга ишонмай қолгандим. Одамларнинг қороловчи нигоҳлари виждонимнинг пардаларини йиртар ва кимлигимни юзимга ойна тутгандек бўларди. Уйга келдим, энг аввал икки укамнинг қарашлари ва гаплари руҳимни ёндирганди. Шунда билдимки бу давр ичида уйда муҳит менинг айбларимни мукомаси билан ўтган. Отам уйда, танасининг қисмлари яхши ишламай ётарди. Ҳуши ўзида лекин гапиришида нуқсонлар бор эди. Танаси озиб, ётган ерида шифтга қараб боқарди. Мени кўриб, кўзидан томчи ёш оқди. “Ҳи-ҳиҳим”,-деб бир нималар дегандек бўлди. Уни мендан бошқа ҳеч ким тушунмади. Қизим деганди. Уйга қариндош –уруғ, қўни- қўшни келди. Ҳаммада бир гап “ақлинг йўқ эдими?” майли гапиришсин, лекин буни шундоқ ҳам ночор аҳволда қолган ота –онам олдида муҳокама қилишлари, мени баттар чиқмас кўчаларга чорларди. Аллоҳимга берган ваъдамни қилдим ва бошимга рўмол боғладим. Лекин бу сафар яна энг катта танқидни оиламдан эшитдим. “Энди бу кийимнгни деб бошинга бир иш келсин! Одамлар устингдан кулади. Ким эди-ю, ким бўлди дейди”,-деб ойим холамларнинг олдида мени уршиб берди. “Ойи, ўзим учун кийиндим. Бошқаларга нима?”,-дегандим “Ўчир! Сени гапиришга ҳаққинг йўқ. Кўча- куйда бош кўтармайдиган қилиб қўйдинг”,-деб жеркиб берди. Теварак – атроф билиб билмай ҳаққимда ҳар хил гап қилган экан. Айниқса Тимур билан яшаганимни ким қандай буларга етказди билмадим. Лекин мавзу умуман бошқа хил бўлиб, болалаб кетган экан. Хуллас ҳамма менга дунёдаги энг жирканч ва ҳаёсиз махлуқдек қараганди. Ичимда бир туйғу бош кўтара бошлади. Ўлсамда, қутилсам. Иботларимни ўрганаман деган еримда руҳий ҳолатим бир чорасизлик жарига қараб юриб кетаётган эди. Бир ҳафтани бир амаллаб ўтказиб Тошкентга қайтдим. Ётоқхонадан бошқа борадиган ерим йўқ эди. Қўлимга отамнинг кнопкали эски телефонини олиб келдим. Ойим қўлимга йўл кирамни берди. Уйда ҳам етарлича моддий қийинчилик бўлганидан индамай келдим. Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин, Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.

#хайрли_тонг Aссалому алайкум. Чоршанба тонги муборак бўлсин! Сизга оилавий хотиржамлик, тани соғлик, хайрли амалларга тўла ва дуолар мустажоб бўлувчи лаҳзаларга бой яна жуда кўп субҳи содиқлар тилаймиз ❗️Яқинларга Ҳам Улашинг @Xayrlikunlar ☑️ 👉 https://t.me/joinchat/bqb1CGbAzuM4OWEy

БЎҒИМЛАР ОҒРИҒИ НИМА ЭКАНЛИГИНИ 1 ҲАФТА ИЧИДА БУТУНЛАЙ УНУТДИМ❗️ Ўн икки йилдан бери бел ва бўғимлардаги оғриқлар мени безовта қилмайди!

БАТАФСИЛ РЕЦЕПТ ТЎҒРИСИДА БИЛИБ ОЛИШ УЧУН👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

https://doctorneo.uz/sustavoil10 https://doctorneo.uz/sustavoil10 (Ушбу рецептни кўпчилик қидириб топа олишмаган, шунинг учун тезроқ ишончли жойга сақлаб қўйинг)

#SABIRLIGIM MUALLIF NURFARIZ QURBONOVA 43-qism -Bugun juda chiroyli bōlib ketibsan! - dedi ovozini tashqaridagilar eshitmasligi uchun past ovozda. Gulxayo jilmaydi. Azizbek Gulxayoning yuz kōzlaridan ōpa boshladi - Juda chiroyli kulasan. Kulguying juda jarangdor. -Azizbek unga qattiq tikildi-Nega uyda ham shunday kulib yurmaysan? Gulxayo asl haqiqatni aytishni istamay yelka qisdi - Bilmasam... Bizda yangi kelin xadeb kulaversa uyat bōladiku shunga bōlsa kerak... Aslida esa bu uyda unga xatto it ham yaxshi gapirmaydi. Ertayu kech uyda utiradigan qaynsingil va qolganlar har gaplarida nish sanchib olishardi. Azizbek esa kun bōyi ishda bōlar ikkta maktabda dars berar va ōlgudek charchab uyga qaytardi. Kelasolib ovqatlanadi. Er xotin odamlar oldida gaplashsa uyat bōladi degan gapga amal qilib jim ovqatlanadi. Gulxayo uyga kirishi bilan tōshakka tortib ishi bitishi bilan gaplashib ōtirmay uhlab yuboradi. Va yana erta tongdan ishga... - Nimani buncha ōylab qolding? Gulxayoni xayoli qochgan ekan Azizbekning savolidan anqayib qoldi. - Bugun ataylab ikkinchi semen ishimga bormadim! - dedi Azizbek Gulxayoning qulog'iga shivirlab-Uyda sen bilan maza qilib dam olaman. Gaplashib ōtiramiz... Azizbekning gapi tugamasdan eshikni taqillatmay ham Halima aya shang'illab kirib keldi - Uy yutib yubormaydiyam bularni! Ertayu kech uyga tiqilib ōtiradi bular. Azizbek noqulay vaziyatda darov Gulxayoni ōzidan itardi. Halima aya burun jiyirib yana chiyilladi - Tashqarida qolgan narsalarni men tashiymanmi Gulxayo? -Hammasini joylab bōldim... -Tashib bōlgan bōlsang ovqat qil! Shuncha odam nima meni yiydimi? Gulxayo indamadi. Aslida oyisi bir tog'ora osh, bir tog'ora salat, bir tog'ora somsa va yana bir dunyo narsalar berib yuborgan. Ammo Halima ayaga teng kelib bōlarmidi.

#SABIRLIGIM МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА 42-қисм Мана азизлар Ҳалима аянинг *намунали* оласи билан танишиб олдик. Энди воқиаларнинг асл ривожига қайтамиз. 2016-йил Декабр. Гулхаё ана мана бу ҳовлида қирқ кун яшаб қōйибди. Кеча чилласи чиқди. Зулхумор опа элга кōз кōз қилиб чарлари қилиб берди бугун. Гулхаёни шахсан ōзи келиб салонга олиб бориб келди. Гулхаё шундоқ ҳам табий чиройли қиз эди. Салонда эса қōғирчоқ қилиб қōйишди. Азизбек ҳам кунда кōрсаям Гулхаёга биринчи марта кōраётгандек тикилиб қолди. Азизбек чарларида ōтириб айнидамда яна бир оламшумул воқиага гувоҳ бōлди. Гулхаё жуда чиройли кулар экан. Хаа янги келин бōлса ҳам одатда Гулхаё ҳечам бунақа очилиб кулмасди. Аммо ҳозир дадасига қараб бир нималарни гапириб қиқирлаб куларди. Азизбекни ичида бир нима ғимирлади. Гулхаё ҳеч қачон уни ёнида бунақа чарақламагани алам қилди. Азизбек чарлардан ғалати кайфиятда қайтди. Онасининг чарлар ҳақида ниманидир минғирлаб гапираётганини ҳам эшитмай ōз уйига кириб кетди. Салдан кейин онаси чалларга олдига қōйган тоғараю бошқа нарсаларни ташиб бōлган Гулхаё ҳам сочлари ва юзини безаклардан тозалаш учун ичкарига кирди. Азизбек энди тош ойнага яқинлашиб сочларини бузмоқчи бōлган Гулхаёни қōлидан ушлаб ōзига қаратди. Азизбекнинг ғалати қараб турган нигохларидан бир сесканди.