ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

Қўғирчоқ сабаб ерга кўмилган икки бегуноҳ бола‼️ 5 йил кутилган биринчи фарзандимни суннат тўй қилдим. Ҳамма совға салом олиб келаркан овсиним олиб келган бир қўғирчоқ боламга жуда ёқиб тушди. Хонасига олиб кириб ёстиғини ёнига қўйди. Орадан 1 ой ўтди боламни ерга қўйдик.Ўлим сабабини эса врачлар ҳам тушунтириб бераолмади. Ўғлимдан эсталик бўлсин деб қўғирчоғини синглимни 4 ёшли қизига бердим. 1 ойдан кейин тўсатдан синглимни ҳам қизи оламдан ўтди. Жанозада ёш қизчани олиб чиқишар экан уйни чеккасида ётган қўғирчоққа кўзим тушди.Пичоқни олиб қўғирчоқни ичини очиб кўрганимда юрагим сустлашиб ҳушимдан кеттим. Бир пайтлар овсиним совға қилган қўғирчоқнинг ичидан... Давоми... 👇

#ШОШИЛИНЧ_ЭЪЛОН 📍Тошкент шаҳрида КАТТА ДАРОМАДЛИ иш қидирганлар учун Oйлик 30.000.000 сўмгача бўлган янги ваканциялар очилди 🇺🇿Вилоятдан келганлар учун Ётоқ жой, тушлик бериладиган ишлар хам бор, ҳозироқ киринг. 👇👇👇👇👇👇👇👇 👨🏻ТОШКЕНТ - ЭРКАКЛАРГА ИШ 👩🏻ТОШКЕНТ - АЁЛЛАРГА ИШ

қизишиб кетди Нозима опа.-Яна маломат. Бир ўғлингизни уйга сиғдирмадингиз? Ҳозир қаердалигини ҳам билмайсиз? У... -Менга бундай ўғилнинг кераги йўқ. Ўз отасига қарши борадиган ўғил керак эмас,-деди Сайфи ота овозини бир парда кўтариб, тўнғич қизининг гапини тўла эшитмай.-Сенлар уни йўлдан уриб, бир бечорага жабр қилдиларинг. Одамлар юзига қарай олмай қолдим. Онангнинг руҳи ҳам чирқиллаётган бўлса керак. Қизлар Сайфи ота ҳар гал шумқадам келиннинг тарафини олиб, ўзларини ер билан битта қилганидан ранжир, ҳатто нафратланиб кетишарди. Бу гал мана яна шу такрорланаётганди. Мавлуда онасини эслаб, кўзларига ёш олди. Ўрнидан туриб кетди. Опасига юринг, отамизга гапиришдан фойда йўқ, деди. Сўнг қўшиб қўйди. -Онамнинг руҳи чирқиллаётгани рост. Ахир биттаю битта ўғил ҳайҳотдай уйга сиғмай беш бегона юртда тентираб юргандан кейин чирқиллайди-да арвоҳ. -Бегона юртда?-ҳайрон бўлди Сайфи ота. -Ҳа. Бахтиёр боя телефон қилди. Туркияда экан. -деди Нозима опа. Опа-сингил Сайфи ота ҳақиқатни билгач, Бахтиёрнинг Туркияда юрганини эшитгач, кўнгли юмшар, ўзгарар деб ўйлашганди. Аммо бундай бўлмагач, нафратлари тағин олов олди. -Сизни бу қадар шафқатсизлигингизни билмаган эканман,-кўзига ёш келди Нозима опанинг. Эсиз... эсиз...-ортиқ гапира олмади. Томоғига алла нима қадалгандек бўлди. Опа-сингил бошқа лом-мим демай шшошиб уйдан чиқиб кетишди. Сайфи ота супа четига чўкди. Кўзлари бир нуқтага қадалиб, хийла вақт жойидан қилт этмади. 💥Хушнуднинг Туркиядаги ижара уйи. Хушнуд беш йилдан буён Истамбулнинг марказий кўчаларидан бирида жойлашган кўп қаватли уйнинг учинчи қаватида туради. Уй тўрт хонали. Хушнуд хотини Малак, қизи Гулчирой билан яшаб келяпти. Қизалоғи учга қадам қўйган. Эрта-индин хотини ҳам ишга чиқмоқчи. Қизалоғига энага ёлланган. Малакнинг айтишича, у ҳам эртадан иш бошлар эмиш. Энди Гулчирой энага билан қолади. Эр-хотин эса ишга бориб келишади. Хушнуднинг севги қиссаси, агар ёзилса, бир китоб бўлишга арзийди. Малак асли шу турк замининг қизи. У Анқарада туғилган. Ҳозир ота-онаси ўша ерда истиқомат қилишади. Хушнуд ўқишни битирган йили Туркияга келганида шу қиз билан бир кутубхонада бир китоб баҳона бўлиб танишиб қолишган эди. Сўнг дўстлик риштаси аста-секин муҳаббат риштасига уланди. Бора-бора икков бир-бирини бир зум кўра олмаса, тура олмайдиган даражага келишган эди. Бу ёғи "касалликка" тўй ва висол даво бўла олар эди. Ёлғиз қизининг айтганини бажариб келган, уни деб ҳар нарсага тайёр турган ота-она бу қиссадан хабар топишдию, гангиб қолишди. Агар Хушнуд Малакни Ўзбекистонга олиб кетадиган бўлса, ёлғиз қизнинг соғинчида адойи-тамом бўлишини олдиндан сезган ота Хушнудга Малак туғилган уйда қолиш шарти билангина қизини никоҳлаб беришини айтганда дарров рози бўлди қолди. У ҳатто уйдагилар нима дейишади деб ўтирмади ҳам. Аммо Ўзбекистонга қайтгач, бўлган гапни рўй-рост Хушвақт акага айтгач, ота азбаройи ўғлининг бахти учун ночор розилик беришдан ўзга чораси қолмади. Шу тариқа тўй бўлиб ўтди. Орадан бир йил ўтиб, Хушнуд тақдир тақозоси билан Истамбулнинг уч юлдузли "Султон" меҳмонхонасидан иш топгач, Малакни ҳам олиб кетишга мажбур бўлди ва шу атрофдан ижарага уй олиб, яшай бошлашди. Икки йил ўтар-ўтмас айни шу хонадонда Гулчирой туғилди. Мана беш йилдирки, оила тотув-аҳил яшаб келишяпти. Хушнуд ҳоммомчада иссиқ душ қабул қилиб чиққач, йўлак четидаги хонадан Бахтиёрни кечки овқатга чақирди. У овозни эшитар замон чиқди. Малак меҳмон шарофатига дастурхонни қуюқ-суюқ таомлар, аччиқ-чучуклару ширинликлар билан тўлдириб ташлаган экан. -Меҳмон атойи худо дейдилар. Бугунча меҳмонсиз, эртадан мезбонсиз Бахтиёр, -деди Хушнуд уни дастурхонга манзират қиларкан. Бахтиёрнинг боши ғувиллар эди. У ҳамон гангиб ўтирарди. Уни бунга самолёт, сўнг аэропортдаги воқеа сабаб бўлди. Самолёт кўтарилгач, хиёл ўтиб чанқай бошлади. У стюардессани чақириб, сув буюртирганди, ёнидаги ҳамроҳи мўйсафид "шуни менга айтмайсизми" деб ўрнидан шошиб туриб тепадан - буюмлар сақланадиган жойдан елимшиша ва стакан олиб сув қуйиб узатди. Ташналик азоби бошланганда одам суриштирмай сувни ютаркан. Стаканни бўшатиб, эгасига "раҳмат" деб қайтаракан, мўйсафид енгил бош ирға

«ШУМҚАДАМ ёхуд уч кунлик келинчак» давоми.. Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥 💥Сайфи ота хонадони. Нозима ва Мавлуда ота уйига келишганди. Айни дам иккаласи ҳам асабийлашар, нафрат қоплаган юрагини бўшатишга, бор дарду аламини сочишга уринишарди. Икаласи ҳам отасидан қаттиқ хафа эди. Кеча кечқурун Мавлуда қозонга овқат масаллиқларини солаётганида қўл телефони кутилмаганда "сайраб юборди". У қўлини олд этагига арта-арта чўнтагидан телефонни чиқариши билан ажабланди. Телефон мониторчасида рақамлар кўринмаётганди. "Яширин рақамлар. Ким бўлиши мумкин?"-ўй келди кўнглига, аммо телефоннинг яшил тугмачасини ёқиши билан саволга жавоб топди. -Ҳа, Бахтиёр, яхшимисан? Яширин рақамдан чиқмасдинг ҳеч. Янги одатлар муборак бўлсин. Хўш, укажон, нималар қилиб юрибсан. Қачонгача шундай юрасан энди...- у жавоб кутмасдию аммо саволларни қалаштириб юборарди. Бироқ илкис юзлари оқариб, кўзларида қўрқув уйғонди, лаблари пир-пир учиб, гапини ҳам йўқотиб қўйди. -Нималар деяпсан, бола? Опанг билан ҳазиллашма-я. Туркиядаман дейсанми? Нима жин уриб у ерларга бориб қолдинг? Шу ерда кунинг ўтмаётганмиди? Магазинингни кимга ташлаб кетдинг? Узумзорингни-чи?.. Шогирдларга? Эсингни ебсан сен бола. Ҳали Нозима опам эшитса, нима бўлади? Дадам-чи? Шуларни ўйладингми ҳеч? Ҳали ҳам болалигинг қолмабди, а? Телефон ўчди. Мавлуда "алло" деганча қолаверди. Афтидан Бахтиёржон опасининг дийдиёсини эшитишга ортиқ сабри чидамади. Хизрни йўқласа бўларкан, ҳозир Нозима опасидан гап очганди. Кутилмаганда ўзи ҳам кириб келди. Синглисини ҳеч вақт бу алфозда кўрмаган опа ҳайрон қолди. -Ҳа, Мавлу, тинчликми? Мавлуда опасига ғалати тикилиб, сўнг укасидан маломат қилиб кетди. -Нима қипти, ўғлим? Шерзод қанақа қилиқ чиқарибди?-Нозима опа синглисининг таъналаридан "ўғлимга нима қилибди? Қандай ҳунар чиқарибди? Мўмин бола бўлса", дея ҳайрон қолди. Чунки бу кунга қадар биров унинг ўғлидан шикоят қилмаганди-да. Мавлуда баттар тажанг бўлди. -Ўғлингизмас э! Анави тулпорни айтяпман, Бахтиёрни. -Бахтиёр? Яна нима гап,-тезроқ нима содир бўлганига қизиқди Нозима опа. Мавлуда ҳозиргина укаси телефон қилганини, айни дам Туркияда эканини айтгач, синглисига ҳайрон қараб қолди Нозима опа. Кейин ундан кўз узмай қўрқа-писа сўради: -Туркияда дейсанми? Мавлуда бош ирғади. -Тавба. Жинни бўлганми бу бола? Туркияда пишириб қўйган эканми? -Ҳаммасига ўзингиз айбдорсиз опа,-опасини гуноҳкор қилди Мавлуда.-Анавини шумқадамдан айириб олайлик, бошқасига қовуштирайлик, қачонгача ит ётиш мирза туриш қилиб юради деб ҳаммамизни йиғдингиз. Биз ҳам олд-ортини ўйламай сизнинг гапингизга лаққа тушдик. Сиз тараф бўлдик. Мана оқибати... Нозима опа паст кетгиси кетмади. Бирдан олов олди. -Бас, э! Мен бошқа қизга уйлантиришга қарор қилган бўлсам, жон жигаримни ўйлаганман. Пой қадами хуш келадиган, истараси иссиқ қизга уйлансин, боши иккита бўлсин, ўзидан кўпайсин, деганман. Санғиб юрмасин деганман. Нима ёмон иш қилибманми? Мавлуда "шумқадамдан айирмоқчи бўлгансиз" демоқчи бўлдию, тилини тишлади. Бу гапдан қийиқ чиқариши тайин эди Нозима опанинг. Шунданми индамади. -Ҳа, нимага жим бўп қолдинг,-ўзининг ҳақлигидан музаффар бўлган жангчидек ғурурланиб кетди Нозима опа.-Яна мен айбдор, а? -Отамизга маълум қилмасак бўлмайди бу гапни. Яшириб юришдан нима фойда? -мавзуни ўзгартирди Мавлуда.-Туринг бориб келайлик. Мавлуда газ оловини пасайтириб, қозоннинг қопқоғини жипс ёпди-да, нариги хонада уймаланаётган мактабнинг тўққизинчи синфида ўқиётган қизи Мунирага "овқатга қараб қўй" деб тайинлади. Сўнг опа-сингил икков уйдан шошиб чиқиб кетишди. -Одам деган бир жойда ўтирса-да, кекса кишига кўчада нима бор? Уфф... Опа-сингил эътибор бермаган экан, ҳовлининг кунжагидаги бўлмачанинг чироғи ёниқ экан. Туйқус Мавлуданинг кўзи шу томонга тушиб, юраги ёришгандек бўлди. Нозима опа ҳам шу томонга қараб умиди шуъла таратди. Мавлуданинг гапи рост чиқди. Бироздан сўнг ўша томонда Сайфи ота кўринди. У ҳаммомча эшигини очибоқ айвон томонда одам шарпасини сезган, қизлари келганини хаёл қилганди. Мана супада ўтиришибди афтларини тўнг қилиб. -Ҳа,-деди у қизларининг саломига алик олмай. -Яна дийдиё қилиб келдиларингми? Яна маломатми? -Ҳа,-

#Субҳаноллоҳ Қош нима вазифани бажаради? Ҳамма тана аъзоларини ўз вазифаси бор. Лекин айнан қош қандай вазифани бажаради. Жавоби... 👇

тини ея бошлади. Кейин опаларининг кун ора хабар олиб туришини эслаб, ташвиши тинди. "Опаларимда ҳартугул виждон дегуликдан борку, отамга қарашиб туришади. Аммо мен бу ерда қолгудек бўлсам, бўйнимга яна битта бўйинтуруқ илиши тайин. Бир-икки йил четда юрсам, эсларини таниб олишар. Шунда ўйлаб иш қиладиган бўлишади. Бор - йўғи бир ё икки йил, кейин қайтиб келаман..." -Бахтиёржон эшикни қулфлаб ичкарига кирганида шу ўйларни кўнглидан ўтказди. 💥Шукур амаки хонадони. Баҳора ишлари юришиб кетаётганидан Сабоҳат янгасидан миннатдор эди. Мана эртага неча кунлардан бери ўзи орзу қилиб юрган диёр Туркияга учиб кетади, Аниса опасининг олдига. У аллақачон Баҳора учун иш ҳам топиб қўйган экан. Борган кунининг эртасиёқ иш бошлайди. Уч ёшли қизалоққа қарар экан. Яна қувонарлиси, оила Ўзбекистондан бориб қолган ўзбеклар экан. Эр-хотин масъулиятли корхоналарда ишлаётгани учун болага қарашга вақт орттира олишмаётган эмиш. Ҳозирча билгани шу. Аммо бу ҳақида ҳали ҳеч ким билмайди. У ақалли энг яқин дугонаси Фаридага ҳам бу ҳақида оғиз очгани йўқ. Ўртадаги сирни фақат у ва янгаси билади, холос. Янгасидан ҳатто бу сирни ҳеч кимга айтмаслик учун онт ичтириб олди. Баҳоранинг кўнгли бир тарафдан севинчларга тўлиб, қувончдан энтикиб кетаётган бўлса, бир тарафдан ташвишланяпти ҳам. Ҳаммадан ҳам аясига қийин бўлади. Кетиб қолганини билса, не кўйга тушаркан шўрлик, деб ҳалитдан ич-этини ит тирнаяпти. У кунги воқеадан бўларича бўлди Баҳоранинг. Яхшиям бир амаллаб тинчлантирди. Фарида билан телефонда гаплашиб бўлиб, орқасига ўгирилса, остонада Ҳалима ая карахт алфозда турибди. Баҳора гапимни аям эшитди, деб дув қизариб кетди. -Қулоғимга Бахтиёржон деган исм чалинди. Тинчликми ишқилиб қизим?-сўради аяси Баҳорадан кўзларини узмай. Баҳора сирни очиб қўймаслик учун ҳам ёлғон гапирди. -Тинчлик аяжон, тинчлик. Дугонамни биласизку, Фаридани? Ҳозир шу билан гаплашдим. У бир жойда кўриб қолган экан... -Сен гапни айлантирма, орамизда сир бўлиб қолсин деганингни ўз қулоқларим билан эшитдим. Ростингни гапир, қизим?-кўзларини ўктам боқди Ҳалима ая. -Шуни ҳаммага ёйиб юрма, дедим-да, ая. Қизига ишонмади. Унинг кўзларини олиб қочаётганини кўриб, алдаётганини ҳис қилаётганди. -Менга очиғини айта қол, қизим. Онангман, ахир. Сенга ёмонликни раво кўрармидим? Нега унақа қиласан?-кўзларида ёш йилтиллади аёлнинг. Баҳоранинг юраги увишиб кетди. Аясига раҳми келди. Чинини айтса, ғурури поймол бўлишини, айтмаса аясига яна оғир бўлишини сезди. Кейин ҳақиқатнинг фақат бир қисмини - туш кўрганини маълум қилишни ихтиёр қилди. Шундагина Ҳалима аянинг хавотири камайганини, кўзларда энди қўрқув эмас, бошқа ҳис уйғонганини кўрди. Аммо ҳозир икки ўт орасида қолганди. Аясини ўйлаб бормайдиган бўлса, отасининг аҳволи қарз туфайли яна ёмонлашиши мумкин. Борса, аяси туби йўқ хавотир ичида қолади. Баҳора чиптани ушлаб ўтирган кўйи ўйларга берилди. "Кетмасам ҳам бўлмайди-да. Қарздан қутулишимиз керак. Дадам бечора уззукун шуни ўйлаб юрибди. Касали қайталанишидан қўрқаман. Акам эса менга тескари бўлиб олган. Билиб турибман, менга ўзини хотиржам қилиб кўрсатяпти. Бироқ юрагини алам олови ёндираётганини, пуллари қарзн туфайли совурилаётганидан ташвишланаётганини биламанку? Йўқ, кетмасам бўлмайди. Орқага бошқа йўл йўқ. Бир йил, нари борса, икки йил ишлаб қайтаман..." Ҳали тонг отмаган эди. Баҳора азбаройи уйдагилари уйғониб кетмаслик учун хона чироғини ёқмай фонус ёруғида бир парча қоғозга ажи-бужи ёзувда хат ёзди-да, сўнг уни икки буклаб, шундайгина кровати устига ташлаб қўйди. "Аям хонамга кирган заҳот хатга кўзи тушади" деб ўйлади. Кейин кечқурун бурчакка тираб қўйган, керакли нарсалар солинган ғилдиракли сумкасинининг тутқичидан тутиб, эшикни сассиз очиб, эшикка йўналди. Дарвоза олдига юрагини ҳовучлаб борди. Эшикни очганда ҳам юраги ҳали батамом хавфдан қутулмаганди. У ортига "биров пойламаётганмикан", деб қўрқа-писа ўгирилиб, ҳеч ким кўринмаётганига ишонч ҳосил қилгачгина, кўчага оёқ илди. Ўн қадам нарида у буюртма қилган киракаш машина кутиб турарди. Баҳора шошиб бориб машина эшигини очиб, ўтиргач, у "ғиз" этди-ю йўлга тушди. Ўн беш минутда аэропортга етиб келди. Киракашга йўл

ФАРИШТАЛАР САВОБИНИ ЁЗА ОЛМАГАН ҲАМД ДУОСИНИ БИЛИБ ОЛИНГ.

ли бехос эсига шу алламбало буюмлар келгач, оғиз очганида эса шу маҳалгача бидир-бидирлаб турган Фарида нима деярини билмай тутилиб қолди. -Бир... бир дугонамнинг омонати. Сизга айтмагандим, менга ишониб топширганди. Ўзига қайтариб бераман ҳали... Онаизор қизи бировнинг омонати деган буюмлар аслида ўзиники эканини билмасди. Яна бу буюмлар бировни жодулаш, иссиқ-совуқ қилиш учун эканлиги Феруза опанинг етти ухлаб тушига ҳам кирмаганди. 💥Ижара уй. Хушвақт ака хонадони. Хушвақт ака, унинг ўғли Хушнуд ва Бахтиёржон ошхонада, бир стол атрофида ўтиришибди. Дастурхон ёзилган. Ўртада чинни товоқда буғи кўтарилаётган серсабзи, сергўшт палов, тақсимчаларда аччиқ-чучук, сузма. Бахтиёр Хушвақт акага, сўнг Хушнудга пиёлада чой узатаркан, ҳаммани ошга манзират қила кетди. -Қани акалар, ошга қарайлик. Хушвақт ака сиз бошлаб беринг. Хушвақт ака "бисмиллоҳ" деб кафтини ошга урди. Сўнг Хушнуд қошиқни кўтарди. -Оҳ, оҳ. Аввалдан билганимда сизга ош буюртирардим. Қўлингиз ширинлигини билмаган эканман,-Бахтиёржонни мақтовга кўмиб юборди Хушвақт ака. Унга ўғли Хушнуд ҳам қўшилди. -Агар у ёққа борганингизда ош пиширсангиз борми, бутун Истамбул кўчиб келса керак. Менга ишонаверинг. -Қўйсангизчи, ака, бор-йўғи бир ош экан-да.-хижолат бўлди Бахтиёржон.-Ўзбекистонда палов пишира олмайдиган эркакнинг ўзи йўқ. Хушнудни йўтал тутди. У қошиқни товоққа тираб, пиёладаги чойдан бир-икки ҳўплади. Сўнг Бахтиёржонга қаради: -Мана мен шу пайтгача ўрганганим йўқ. Ош қилишни билмайман. Лекин ўрганишим керак экан. -Бахтиёржон, бир нарса сўрасам малол келмайдими сизга,-туйқус гап бошлади Хушвақт ака. Бахтиёржон гапираверинг деган маънода имо қилди. -Мана ака-ука тутиндик. Бир кундан кейин ўғлим Хушнуд билан Туркияга учиб кетяпсиз. Ўзингиз ҳақингизда икки оғиз гапириб бероласизми? Агар лозим топмасангиз, майли гапирмай қўя қолинг. Бахтиёр шу савол қачонлардир берилишини биларди. Бугун мавриди келган экан, деб ўйлади ичида. -Нега, сизлардан яширадиган сирим йўқ. Мен катта оилада ўсиб-унганман. Олти нафар опам бор. Кенжаси менман. Яқинда онам ўтдилар. Қирқини ўтказганимизга икки ҳафта бўляпти. Уйланганман. Аммо ҳаётнинг кутилмаган зарблари мени гангитиб қўйди. Хотиним... Шу дамгача юзлари порлаб, кўзлари севиниб турган Хушвақт ака бирдан ўзгарди. Бировнинг ярасини янгилагани учун хижолат бўлди. Унинг кўнглида " шу бемаза саволни бермасам бўларкан" деган ўй келди. Узрхоҳлик қилмоқчи бўлиб оғиз жуфтлади: -Бахтиёржон учрашган кунимиз бу гапларнинг бир учини очгандилар. Аммо бу даражада эканлигини мен ҳам билмасдим. Узр. Бахтиёр ўз қайғуси билан уй эгаларини чўктириб қўйишни, уларнинг кайфиятини бузишни истамади. "Рол"га кирди. Руҳиятидаги аламни аритиб, шўх-қув йигитчага айланди. - Ҳаммасини бошидан бошламоқчиман. Ўзи ҳаётда оптимистман. Ҳаёт давом этаверади, тўғрими? -Тўғри. Дардга енгилсангиз, сизни букиб қўяди. Ҳали ёшсиз, сизга сочини ёзиб ўтирганлар беҳисоб, иним. Ҳали шунақанги ҳурлиқо қизлар учрайдики, бахтдан гангиб юрасиз.-Хушвақт ака унга тасалли берди. Сўнг ўғлига юзланди:-Соатинг неча бўлди ўғлим. -Саккиздан ўтяпти.-деди Хушнуд қўлтелефони экранига бур қур назар солиб. -Бир ўртоғимни кўришим керак. Уни кечқурун уйидан топмасанг, бошқа вақт ҳеч қаердан тополмайсан. Одамлар қизиқ-а, пулни минг тавалло қилиб олади-ю қарзини қайтаришга келганда пилдирпис бўлиб қолади. Кейин ўзинг ортидан итдек югурасан. Учов дастурхонга дуо ўқишиб, юзларига фотиҳа тортишди. Ҳамма ўрнидан қўзғолди. -Ҳамма ҳужжатларингиз тахт-а?-сўради Хушнуд эшикка яқин келганда. Бахтиёр "ҳа" дея тасдиқлаган бўлди. Хушнуд хотиржам тортгач, остонадан ташқарига ҳатлади. Бахтиёр иш бу тарзда тез юришиб кетади деб ўйламаганди. Чўнтакда пул бўлса гар чангалда шўрва деб бежизга айтишмаган-да. Ҳужжат масаласи ҳам шундай хамирдан қил суғургандек икки-уч ҳафтага бормай тайёр бўлди. Бу ёқдан Хушнуднинг ўзи орага тушиб танишлари орқали иш силлиқ кечишига ёрдамлашди. Уни ўйлантираётган ягона масала - отаси. У Хушнуд бир қарорга келишни сўраган дам Туркияга боришга иқрор қилгандию, кейин негадир иккилана бошлади. "Мен кетсам, отамнинг ҳоли нима кечади? Ҳайҳотдек ҳовлида бир ўзи қоляпти...", деб ич-э

гандир-да", деди. Ўзи эса тор-каталакдек уйда яшаб юраверди. Орадан йиллар ўтди. Фарида мактабни тугатиб, лицейга кўчди. Институтга уриниб кўрди. Ўтолмади. Кейинги йил яна ҳаракат қилди. Тағин омади чопмади. Кейин олий маълумотли бўлиш пешонамга ёзилмаган экан, дея одмироқ ҳунарни ўрганишга тушди. Пишириқлар пиширишни ўрганди. Феруза опа ёлғиз қизининг тақдири ҳақида кўп ўйлади. Келаётган совчиларни бир-бир рад этаётганини кўриб, бир куни ёнига чақириб, кўнглини овлаб кўрди. -Қани гапирчи, қизим. Ўзи нима гап. Мана бугун нечанчидир совчини рад этдинг. Яхши жойдан экан. Бу дунёга ҳеч ким устун бўлмаган ҳали. Мени ҳам боғлаб бергани йўқ. Кўзим очиқлигида сенинг тўйини кўрсам дегандим. Ё...-қизининг кўзларига маънили тикилди она. Фарида тушунди. Унинг кўзлари "ёқтирган йигитинг борми" деган саволни бераётганди. Қиз бечора уятдан нима деб жавоб қайтаришни билмай жим ўтираверди. Она билди. Сукут -аломати ризо. -Ҳмм, шундай экан. Одинроқ айтмайсанми? Хўш, совчи юборар эканми? Фарида карахт бўлди қолди. У бор ҳақиқатни айта олмай, тасдиқ маъносида бош ирғади холос. Кейин кўзлари бир нуқтага қадалиб, узоқ ўйга ботди. Фарида лицейда бирга ўқиган бир йигитни ёқтирар, аммо унинг ўзига нисбатан лоқайдлигидан алами келарди. У билан муносабатни илитишга, кўнглини асир қилиб олишга уриниб кўрди. Бўлмади. Йигит муҳаббат, ёшлар муносабати ва шунга ўхшаш бошқа мавзулардан сўз очилди дегунча ўзини олиб қочишга шайланар, у-буни баҳона қилиб кетиб қоларди. Бир кеча Фарида ёстиқни ғижимлаб йиғлади. Тун бўйи ухламай йиғлаб чиқди. "Нега? Нега???" дер, мубҳам саволларига жавоб тополмай ҳалак эди. Чиндан ҳам Фарида ҳаётда омадсиз эди. Ўқишга кириш учун икки йил тайёрланиб кира олмади. Севги бобида ҳам унинг омади келмади. У кўнгил қўйган йигит бошқа бир қизни ёқтиришини билиб қолди. Бир йил ўтиб тўйи бўлди. У йигитнинг тўйига бормасликка қасам ичган эди. Аммо ҳаётнинг бешафқатлигини қарангки, у жонидан севган йигит энг қадрдон дугонасига уйланаётган экан. Роса алам қилди Фаридага. Хўрлиги келиб йиғлади. Аммо у хафа бўлганини сездирмаслик учун ҳам ўлганининг кунидан ўзини қувноқ, кўтаринки кайфиятда эканлигини намоён қилди. Гарчанд йигитнинг тўйига бормасликка онт ичган бўлса-да, азбаройи энг яқин дугонаси хафа бўлмаслиги учун ҳам борди. Ҳатто уни уйигача кузатиб ҳам қўйди. Бу келинчак бизу сиз яхши билган Баҳора эди. Куёв эса Бахтиёржон эди. Феруза опа икки кундан бери қаттиқ шамоллаб, ётиб қолган эди. Дўхтирга боришга ҳам тоби келмай шунчаки уй шароитида дори-дармон қилиб юрди. Аммо йўтал туриб, ҳоли тағин ёмонлашгач, Фарида охир "тез ёрдам" чақиришга мажбур бўлди. Бироздан сўнг оқ халатли дўхтир келиб, уни текшириб кўргач, бир қоғоз дори-дармонлар рўйхатини ёзиб берди. Шу куннинг ўзиёқ Фарида келтириб берди. Феруза опа тағин йўтал тутиб, тинка-мадорини қурита бошлаганда дераза токчасида турадиган дори қутиларини қўлига олиб, тугмачадай аччиқ дориларни каппаларди. У ҳозир ҳам шундай қилмоқчи бўлиб, бир қутини қўлга олиб, бўм-бўшлигини билди. Фарида гугурт қутисидай келадиган бир дори қутисини кўрсатиб, "мана бундан иккита олганман. Тугаса, даҳлиздаги жавонда яна бор, олиб ичинг", деб тайинлаганди. Ҳозир шу ёдига келиб, даҳлизга ўтди-да, қатор турган жавонларни бир-бир тинтиб чиқди. Аммо топа олмади. Бурчакда дарчалари сарғайиб кетган жавонча қолганди. Шуни ҳам очмоқчи бўлиб уринганди, эшиги очилмади. У тутқичдан қаттиқ ушлаб, зарб билан тортганди. Эшик очилиб, ерга бир картон қутининг қопқоғи тўп этиб тушди. Феруза опа ҳайрон бўлиб, уни қўлига олиб, қути оғзини ёпмоқчи эди, боши кўриниб турган алламбало нимарсаларга кўзи тушиб, ажабланди. Қутини жавон ичидан олиб, сер солганди, вужуди музлаб кетди. Гугурт чўпига ўралган тола соч, сарғайиб кетган пахта, яна бир идишчада шаффоф суюқлик бор экан. Уларнинг остида тўнтариб қўйилган расмни олиб, ўнгарганди, яна ажабланди. Юзлари таниб бўлмас даражада хира тортган йигит - қиз суврати. Кимлигини билиб бўлмайди. Феруза опа тушунмади. Бу нимарсалар қизига нима учун кераклигини ўйлаб, ўйига етмади. Сўнг Фарида келса, сўрарман-да деб, қути оғзини беркитиб, тағин жавон ичига қўйди. Кечқурун овқат маҳа

🚀 Magfi endi O‘zbekistonda! Telegram kanalingiz orqali reklama olishni boshlang! 📣 Magfi ilovasini yuklab oling, kanalingizni ulang va brendlar bilan daromad toping. 💰 🔗 Ilovani yuklab oling → #reklama · Magfi Ads

Кўзларинг порлаб турибдия, лабларинг соҳилида табассум тўлқинлари, юзингдан нур сочилиб қўёшга йўлдош — қани айтчи, сенга бундай кайфиятни бераётган нима? Ассалому алейкум хайрли кун қуёшлар!😊