هاوِست - فرهنگ و هنر مازرونی

نیم‌نگاهی به فرهنگ دکتر عمید روحش شاد ... رفیق: دوست، همراه، و در اصطلاح سیاسی به همراه و هم‌گروه نیز اطلاق می‌گردد. در اصطلاح فرهنگی: دوستانی که از جیک و پیک هم خبر دارند! رَفِق: رفیق، یار، همراه و ... به زبان تبری دوست: یار، رفیق مهربان، ضد دشمن در اصطلاح فرهنگی نیز به کسانی گفته می‌شوند که با همراهان خود به مهربانی و عطوفت رفتار می‌کنند. آشنا: یار و دوست! شناس، مقابل بیگانه، آگاه و باخبر، در اصطلاح فرهنگی تنها به کسانی اطلاق می‌گردد که شناختی صوری از یکدیگر دارند. ممکن است رعایت حال یکدیگر را هم به حسب اقتضاء ننمایند. لاجرم تعریف دوم «فرهنگ عمید» نادرست است. یار: دوست، رفیق، همدم، محبوب، معشوق، مددکار، یاور به معنیِ مانند و نظیر هم می‌شود. به دسته‌ی «هاون» هم گفته می‌شود. در اصطلاح فرهنگی بیشتر به معانیِ یاور، همدم، معشوقه، محبوب و دلخواه اطلاق می‌گردد. برادر: داداش، دادَر، به کسانی که از یک پدر و مادر به‌دنیا می‌آیند. ممکن است نابرادری هم باشند. به کسانی که از یک پدر و مادر و برعکس، به‌دنیا می‌آیند. اما علاوه بر نسبت فامیلی، به کسانی اطلاق می‌گردد که نقش واقعی آن را به‌عهده بگیرند. در معمول سیاسی نیز به هم‌گروه اطلاق می‌گردد. هم‌مسلک یا هم‌ایده‌ی دینی، به‌ویژه مسلمان در بسیاری از جوامع و بینش‌های سیاسی و مجموعه‌های مذهبی، به‌ویژه مسلمانان، یکدیگر را برادر خطاب می‌کنند. همراه: رفیق، موافق، هم‌قدم، هامراه و همره نیز گفته می‌شود. در اصطلاحات مناسباتی، هم‌فکر و هم‌اندیش نیز اطلاق می‌گردد. همدل: معنایی در فرهنگ تک‌جلدیِ عمید یافت نشد!؟ اما در اصطلاح فرهنگی، معنیِ بسیار گران‌قدری دارد که خبر از برادری، اخوت، همراهی، همدمی، رفاقت و همراهی ... دارد. همدم: هم‌نفس، هم‌صحبت، مونس، همسر در اصطلاح فرهنگی بیشتر همان مونس و هم‌نفس کاربرد دارد. هم‌زبان: دو نفر که به یک زبان صحبت کنند. در اصطلاح فرهنگی، علاوه بر تکلم زبانی، نوعی احساس مشترک نیز در آنان پیدا می‌شود. احساس مشترک در روند خود به دوستی و مددکاری نیز کشیده می‌گردد. گاهی عوارضی هم به همراه دارد! نتیجه آنکه: با عنایت به تشابه بسیار نزدیک واژه‌های مطرح‌شده، تفاوت‌های فاحشی نیز آنان را شامل می‌گردد. تا جایی که گاهی بیان هر کدام می‌تواند آدمی را متهم به وابستگیِ کاذبی نماید!؟ ازاین‌رو، در ادای آن با همه‌ی الفتی که وجود دارد، باید مراقب عوارض و رعایت حواشی آن بود! ناصر رنجبر از قائم‌شهر ۲۴/۷/۱۴۰۵

🌹 پیشنهاد استفاده از نام «دریای کاسپین»، این پهنه‌ی آبی شمال ایران، به‌جای «خزر»: 💚 «دریای کاسپین»؛ نامی به بلندای تاریخ، هویتی به گستره‌ی جغرافیا. ⚘️ نام‌ها، تنها واژه‌هایی برای صدا زدن مکان‌ها نیستند؛ گاه شناسنامه‌ی تاریخ، حافظه‌ی تمدن‌ها، نشانه‌های هویت فرهنگی و بخشی از میراث مشترک ملت‌ها هستند. نام هر سرزمین، کوه، رودخانه و دریا می‌تواند روایتگر هزاران سال زیست، مهاجرت، دادوستد، فرهنگ و تمدن باشد. از همین رو، انتخاب و پاسداشت نام‌های تاریخی و جغرافیایی، صرفاً یک سلیقه‌ی زبانی نیست؛ نوعی احترام به حافظه‌ی تاریخی و هویت فرهنگی یک سرزمین است. در شمال ایران، پهنه‌ی آبی گسترده‌ای آرمیده است که ما ایرانیان در گفتار روزمره بیشتر آن را به نام «دریای خزر» می‌شناسیم؛ اما نامی دیگر با پیشینه‌ای کهن و ریشه‌دار در جغرافیای تاریخی جهان، برای این دریا وجود دارد: «دریای کاسپین Caspian Sea». نام «کاسپی» یادگار قوم باستانی «کاسپی»هاست؛ قومی که در منابع تاریخی و جغرافیایی یونان و روم باستان، از آن یاد شده و نامشان با سرزمین‌های پیرامون جنوب و جنوب غربی این دریا پیوند خورده است. این نام در زبان‌های بسیاری از جهان، همچنان زنده ماند و در نقشه‌ها، اطلس‌های جغرافیایی، دانشنامه‌ها و متون بین‌المللی با عنوان «دریای کاسپین (Caspian Sea)» شناخته می‌شود. نام «کاسپین» در واقع تنها یک عنوان جغرافیایی نیست؛ پنجره‌ای است به سوی گذشته‌ی دور، به روزگاری که اقوام گوناگون در پیرامون این پهنه‌ی آبی زندگی می‌کردند و در شکل‌گیری تاریخ و فرهنگ منطقه سهم داشتند. در مقابل، نام «خزر» نیز پیشینه‌ی تاریخی مشخص دارد و به قوم «خزر»، از اقوام تاریخی ساکن در بخش‌هایی از پیرامون این دریا، بازمی‌گردد. بنابراین، نباید چنین پنداشت که نام «خزر» فاقد ریشه‌ی تاریخی است؛ سخن، برجسته کردن نامی است که در بسیاری از زبان‌های جهان، شهرت و کاربرد بین‌المللی بیشتری یافته و با پیشینه‌ی باستانی این پهنه‌ی آبی پیوند خورده است. من بر این باورم که بهتر است در نوشته‌های فرهنگی، علمی، گردشگری، رسانه‌ای و حتی مکاتبات عمومی، نام تاریخی و شناخته‌شده‌ی بین‌المللی «دریای کاسپین» را بیش از گذشته به کار ببریم؛ بی‌آنکه پیشینه‌ی «خزر» یا نام‌های دیگر را انکار کنیم. مازندران را نمی‌توان بدون دریا تصور کرد؛ همان‌گونه که نمی‌توان «دماوند» را از البرز، جنگل‌های هیرکانی را از تاریخ طبیعی ایران و فرهنگ بومی شمال را از این پهنه‌ی آبی جدا دانست. #از: مجموعه‌مقالات فرهنگی، پژوهشی ✍️ حسینعلی مهجوری 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

🦋 شمـه صـوائی به خــئر و خاشی 📆 امرو آدینه ▫️۲۵ هَره‌ما             ۱۵۳۸ تبری ▫️۲۴ مهر               ۱۴۰۵ خورشیدی ▫️۵ جمادی الاول    ۱۴۴۸ قمری ▫️۱۶ اکتبر             ۲۰۲۶ میلادی 📌 ورسک 📸 مهرعلی رهنما 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

🎥 فیلم بخش‌هایی از صد و دوازدهمین نشست خردسرای فردوسی مازندران بمناسبت *سه سالگی خردسرای فردوسی مازندران* بهشهر ، میراث جهانی باغ عباس‎ آباد عصر پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

همه از عشق گننه با ونه درد من از ته گمه مره هاکردی مرد شه جوونی ره مسه هدایی پر اسا پیری ته اون تن کنه سرد #لهری (به عشق پدر❤️) 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

هم‌اکنون صد و دوازدهمین نشست خردسرای فردوسی مازندران بمناسبت *سه سالگی خردسرای فردوسی مازندران* بهشهر ، میراث جهانی باغ عباس‎ آباد عصر پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

رونمایی باشکوه از کتاب رمضان جعفری شاعر آنک های زندگی در انجمن قلم شمال

صد و دوازدهمین نشست خردسرای فردوسی مازندران بمناسبت سه سالگی خردسرای فردوسی مازندران بهشهر ، میراث جهانی باغ عباس‎ آباد پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵ الی ۱۷:۳۰ 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

🦋 شمـه صـوائی به خــئر و خاشی 📆 امرو پنجشنبه ▫️۲۴ هَره‌ما             ۱۵۳۸ تبری ▫️۲۳ مهر               ۱۴۰۵ خورشیدی ▫️۴ جمادی الاول    ۱۴۴۸ قمری ▫️۱۵ اکتبر             ۲۰۲۶ میلادی 📌 قلعه تاریخی روستای کنگلو سوادکوه 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

✅ ۱۱ آذر به‌عنوان «روز کشتی مازندران» ثبت شد 🔹 با تصویب شورای فرهنگ عمومی استان مازندران، ۱۱ آذرماه به پاس افتخارآفرینی تاریخی پهلوان امامعلی حبیبی، نخستین دارنده مدال طلای المپیک در تاریخ ورزش ایران، به‌عنوان «روز کشتی مازندران» در تقویم تبری و مازندران ثبت شد. 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

کاندس،کنس،کونوس،ازگیل جنگلی علاوه براینکه میوه خوش مزه می باشد مردم مازندران از آن رب (ترشی)درست می کنند که ملس می باشد پارسال تمام ازگیل های این دو درخت را خرس خورده بود امسال خداوند دو برابر به ما داد چون سال قبل هم خدا را شکر کردیم امسال هم شاکریم از دست و زبان که بر آید از عهده ی شکرش به در آید روستای پاجی میانا

🖤 به مناسبت درگذشت پیرمردی که راز شادی را می‌دانست حسینعلی رمضانی رفت؛ با رقص‌هایی که در حافظهٔ تنش مانده بود و شادی‌هایی که از نسل‌های دور به امروز می‌رساند. قدر صداهایمان را بدانیم؛ نغمه‌های پدربزرگ‌ها، لالایی‌های مادربزرگ‌ها، آوازهای کوچه، سازهای محلی و رقص‌هایی که قصهٔ زندگی مردم‌اند. این‌ها فقط خاطره نیستند؛ تکه‌های زندهٔ هویت ما هستند. پیش از آن‌که فراموش شوند، در قلب گوشی‌هایمان ثبتشان کنیم؛ شاید روزی همین صداها، فرزندانمان را به ریشه‌هایشان برگردانند. فرهنگ، وقتی می‌ماند که آن را زندگی کنیم، بشنویم و برای فردا به یادگار بگذاریم. نوازندگان:گروه زندگی سوادکوه علی حسن‌نژاد سرپرست گروه آیینی زندگی سوادکوه پاییز ۱۴۰۵ @hasannejadali 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

معرفی کتاب/ کتابشناسی 📚 عنوان: "ایستاده چون البرزکوه؛ خاطرات شفاهی و روزشمار زندگی منوچهر ستوده"؛ راه ستوده ۴/ نویسندگان: شهرام یوسفی‌فر و مصطفی نوری/ نشر: سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران 📖 معرفی: تاریخ و جغرافیای یک سرزمین را نمی‌توان تنها از لابه‌لای کتاب‌ها شناخت؛ گاهی باید به راه افتاد، از شهرها و روستاها گذشت، کتیبه‌ها را خواند، گویش‌ها را شنید و سراغ بناهایی رفت که در گذر زمان به فراموشی سپرده شده‌اند. منوچهر ستوده از پژوهشگرانی بود که این ضرورت را به شیوه زندگی علمی خود تبدیل کرد. ستوده در سال ۱۳۱۵ نخستین مقاله خود را با عنوان "مطالعات تاریخی و جغرافیایی علمای مازندران" منتشر کرد؛ مقاله‌ای که حاصل مشاهدات میدانی او بود. این آغاز، مسیر پژوهشی را نشان می‌داد که بعدها با مطالعه جغرافیای تاریخی، ثبت آثار و بناهای کهن و بررسی فرهنگ و گویش‌های بومی ادامه یافت. رساله دکتری او درباره "قلعه اسماعیلیه در رشته‌کوه‌های البرز" نیز در امتداد همین علاقه شکل گرفت؛ موضوعی که پیوند پژوهش تاریخی با شناخت میدانی جغرافیای ایران را آشکار می‌کند. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این تلاش مستمر، مجموعه سیزده‌جلدی "از آستارا تا استارآباد" است؛ اثری که حاصل سال‌ها پژوهش و پیمایش در گستره جغرافیایی شمال ایران بود و خود ستوده از آن با عنوان "گل کارهای من" یاد می‌کرد. این مجموعه، در کنار پژوهش‌های او درباره گویش‌ها، فرهنگ عامه و میراث تاریخی، جایگاه ویژه‌ای در مطالعات ایران‌شناسی دارد. اما شناخت یک پژوهشگر تنها با فهرست آثارش کامل نمی‌شود. باید دانست چگونه پرورش یافته، از چه استادانی آموخته، با چه کسانی هم‌گام شده و چه مسیری را برای رسیدن به دستاوردهای علمی خود پیموده است. کتاب ایستاده چون البرزکوه از همین منظر اهمیت دارد. این اثر در دو بخش تنظیم شده است: بخش نخست به خاطرات شفاهی منوچهر ستوده اختصاص دارد؛ خاطراتی که از سال‌های تحصیل در مدرسه آمریکایی، دانشسرای عالی و دانشگاه تهران تا تجربه‌های علمی، تدریس دانشگاهی و ارتباط او با چهره‌هایی چون ایرج افشار را دربرمی‌گیرد. بخش دوم نیز روزشمار زندگی علمی اوست؛ تلاشی برای ثبت منظم رویدادها و فعالیت‌هایی که در طول سالیان، کارنامه علمی این ایران‌شناس را شکل داده‌اند. اهمیت این کتاب در آن است که زندگی علمی را از فهرست تاریخ‌ها و آثار فراتر می‌برد و به فرایند شکل‌گیری دانش و تجربه پژوهشی نزدیک می‌کند. خاطرات شفاهی و روزشمار، در کنار یکدیگر، امکان بازخوانی پیوند میان زندگی فردی، نهادهای علمی و تحولات ایران‌شناسی معاصر را فراهم می‌آورند. برای شناخت تاریخ و فرهنگ مازندران نیز بازخوانی آثار و زندگی ستوده اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه ثبت جغرافیای تاریخی، آثار کهن و فرهنگ‌های محلی، بخشی از حافظه مستند این سرزمین را شکل می‌دهد. میراث پژوهشگری مانند ستوده یادآور این نکته است که آنچه امروز ثبت نشود، شاید فردا دسترس‌ناپذیر یا فراموش‌شده باشد. بازخوانی آثار او فرصتی است برای ادامه دادن راهی که با مشاهده، سفر، پژوهش و ثبت میراث فرهنگی گشوده شد. 📌 با انتشار جلد چهارم و پایانی مجموعه راه ستوده، روایت زندگی این پژوهشگر به ایستگاه آخر می‌رسد؛ اما پرسش مهم همچنان باقی است: چگونه می‌توان میراثی را که او با سال‌ها مشاهده، سفر و ثبت پدید آورد، برای نسل‌های آینده حفظ و بازخوانی کرد؟ 🕯 راه ستوده ادامه دارد ... #راه_ستوده #ایستاده_چون_البرزکوه #منوچهر_ستوده #شهرام_یوسفی_فر #مصطفی_نوری #تاریخ_مازندران #ایران‌شناسی #تاریخ_شفاهی #میراث_مستند #مدیریت_اسناد_و_کتابخانه_ملی_مازندران 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

معرفی کتاب/ کتابشناسی 📚 عنوان: "ایستاده چون البرزکوه؛ خاطرات شفاهی و روزشمار زندگی منوچهر ستوده"؛ راه ستوده ۴/ نویسندگان: شهرام یوسفی‌فر و مصطفی نوری/ نشر: سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

✅ گامی برای توسعه هنر خوشنویسی در میاندورود؛ تأکید فرماندار بر تشکیل انجمن شهرستان 🔸 فرماندار میاندورود خواستار تشکیل انجمن خوشنویسان در شهرستان شد و گفت: فراهم کردن بستر مناسب برای فعالیت انجمن‌های هنری می‌تواند به شناسایی استعدادهای بومی، حمایت از هنرمندان و گسترش فعالیت‌های فرهنگی در شهرستان کمک کند. 🔹 «مرتضی بابایی لولتی» در دیدار با اعضای انجمن خوشنویسی ایران، با اشاره به اهمیت فرهنگ و هنر در توسعه اجتماعی، گفت: هنرمندان از پایه‌های اصلی در شکل‌گیری رخدادهای اجتماعی هستند و باید از ظرفیت هنر برای ایجاد امید، تقویت نشاط اجتماعی و ارتقای سرمایه اجتماعی بهره گرفت. 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

🔺 آغاز استفاده از نام کاسپین برای پهنه آبی شمال ایران به جای خزر 🆔 @khabaremazandaran

🔻گنجینه بابل؛ موزه یا حوزه؟ 🔹 بارها در خصوص گنجینه بابل سوال پرسیده شد که بالاخره این مکان متعلق به حوزه علمیه هست یا آن‌که متعلق به موزه و اداره میراث فرهنگی؟ 🔹 و اما حقیقت ماجرا چیست؟ اسناد بسیاری مربوط به عصر پهلوی اول و با سربرگ اداره معارف و اوقاف بارفروش وجود دارد که به این‌ پرسش پاسخ داده می‌شود که بخشی از آن اسناد در کتاب " اسناد بارفروش از صفوی تا پهلوی " آمده است. ✍️ حامد ابراهیم زاده بازگیر 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest

🎥 هنر روستاهای مازندران در ویترین نمایشگاه 🔹تولیدکنندگان صنایع‌دستی و محصولات 🆔 هاوست، کانال فرهنگ‌ و‌ هنر مازندران @Haavest