In Treatment (تحت درمان)

آدم‌های تاکسیک از عصبانیت تو تغذیه نمی‌کنند؛ از «واکنش» تو تغذیه می‌کنند! 🛑🧠 تا حالا دقت کردی چرا بعضی‌ها دقیقاً دست می‌ذارن روی نقطه ضعفت؟ چون براشون مهم نیست تو ناراحت بشی یا عصبانی؛ اون‌ها فقط می‌خوان ببینن می‌تونند با یک پیام یا یک حرف، کنترلت رو به هم بریزند! دیدن دستپاچگی یا عصبانیت تو به اون‌ها «احساس قدرت» میده. اگر می‌خوای این بازی رو به نفع خودت تموم کنی، این ۳ تکنیک خلع سلاح رو اجرا کن: ▫️ ۱. پاسخت رو به تأخیر بنداز (ایجاد فاصله زمانی): لازم نیست همان ثانیه جواب پیامک کنایه‌آمیز رو بدی یا فوراً تلفن رو برداری و از خودت دفاع کنی! هرچقدر فاصله بین محرک و پاسخ رو بیشتر کنی، سوار بر احساست میشی و اون فرد رو بلاتکلیف می‌ذاری. ▫️ ۲. شاه‌کلید «مطمئن نیستم / نظری ندارم»: وقتی می‌خوان تو رو وارد غیبت، خاله زنک‌بازی یا یک دعوای بی‌فایده کنند، هیچ موضعی نگیر. با یک لحن خنثی بگو: «نمی‌دونم، من نظری ندارم». ▫️ ۳. به‌جای دفاع و واکنش، سوال بپرس: آدم‌های سمی دنبال حقیقت نیستند؛ اما در فضای منطقی به‌شدت دست‌پاچه و بی‌استدلال میشن. مثلاً بپرس: «دقیقاً منظورت از این حرف چیه؟» https://t.me/intreatmentpsy‌

با سلام و احترام تا سی‌سالگی توانستم در عرصه چاپ کتاب جایگاه ارزشمندی برای خود بسازم و آثار متعددی را به انتشار برسانم؛ مسئولیت و نظارت بر بیشتر این کتاب‌ها نیز بر عهده خودم بود. اکنون بر آنم که طی دو سال آینده در حوزه پژوهش نیز به دستاوردهای بیشتری دست یابم. در این مسیر، به همکاری افرادی نیاز دارم که به چاپ مقالات پژوهشی در مجلات داخلی و خارجی علاقه‌مندند. ازاین‌رو، از همراهی افراد متخصص و توانمندی که بتوانند در بخشی از این امور یاری‌ام کنند، صمیمانه استقبال می‌کنم.

با سلام و احترام، وقتتون به‌خیر، ممنون میشم که کمتر از ۱ دقیقه از وقت ارزشمندتون رو به پژوهش زیر اختصاص بدید: https://survey.porsline.ir/s/MjHHftLC

چرا هرچی بیشتر میگی «بهش فکر نکن»، بیشتر یادش میفتی؟ 🛑🧠 دیدید بعد از یک رابطه، جدایی یا یک اتفاق تلخ، مدام به خودمون دستور میدیم: «دیگه نباید بهش فکر کنم!» «باید کلاً بذارمش کنار!» اما دقیقاً برعکس میشه؛ ذهن قفل می‌کنه روی همون فکر! چرا؟ در روانشناسی به این پدیده میگن «سرکوب فکر» (Thought Suppression). مکانیزمش ساده و وحشتناکه: مغزت برای اینکه مطمئن بشه «داری بهش فکر نمی‌کنی»، مجبور میشه مدام توی پس‌زمینه چک کنه که: «الان بهش فکر کردی یا نه؟» و همین چک کردنِ ناخودآگاه، دقیقاً همون فکر رو دوباره زنده و پررنگ می‌کنه! 💡 راهکار علمی چیه؟ تفاوت مهمی هست بین «فکر کردن» و «دنبال کردنِ اون فکر»: ۱. وقتی فکر مزاحم اومد، باهاش نجنگ و انکارش نکن. ۲. مثل یک ناظر بی‌طرف بهش برچسب بزن: «آهان، این فکر دوباره اومد.» ۳. بهش سواری نده، تحلیلش نکن و آروم برگرد به کاری که در لحظه داشتی انجام می‌دادی. یادت باشه: هدف روانشناسی این نیست که ذهنت هیچ فکر تلخی نسازه؛ هدف اینه که مجبور نباشی به هر مهمون ناخونده‌ای توی سرت، چای و شیرینی تعارف کنی! ✨ https://t.me/intreatmentpsy‌

مشکل از حافظه‌ت نیست؛ روش خوندنت غلطه! 🧠📚 شاید فکر کنی یادگیری سریع یک «استعداد مادرزادی»ـه؛ اما اون فقط یک مهارته که هر کسی می‌تونه یاد بگیره. اگر ساعت‌ها مطالعه می‌کنی ولی چند روز بعد هیچی یادت نمیاد، این ۵ تکنیکِ تغییردهنده بازی رو اجرا کن: ▫️ ۱. بازیابی فعال: به‌جای اینکه ۱۰ بار متن رو روخوانی کنی، کتاب رو ببند و از حفظ برای خودت بازگو کن. همین چالش ذهنی، ماندگاری مطلب رو تا ۲ برابر بیشتر می‌کنه! ▫️ ۲. مرور فاصله‌دار: مغزت باید تا «مرز فراموشی» بره و بعد دوباره تحریک بشه؛ فشرده‌خوانی شب امتحانی کوتاه‌مدت‌ترین نوع حافظه‌ست. ▫️ ۳. یادگیری درهم‌تنیده: موضوعات یا تیپِ مسئله‌های مختلف رو با هم ترکیب کن نه پشت‌سرهم؛ مغز باید یاد بگیره تشخیص بده چه ابزاری برای کدوم مسئله مناسبه. ▫️ ۴. تکنیک فاینمن: مطلب رو جوری برای خودت یا یک کودک توضیح بده که انگار هیچ پیش‌زمینه‌ای نداره. دقیقاً همون‌جایی که گیر می‌کنی، حفره واقعی یادگیریته! ▫️ ۵. الگوسازی به‌جای انبار کردن: آدم‌های باهوش حافظه عجیب‌وغریبی ندارند؛ اون‌ها فقط تکه‌های اطلاعات رو مثل پازل به هم وصل می‌کنند و «نقشه مفهومی» می‌سازند. https://t.me/intreatmentpsy‌

🧠 قسمت سوم | احساسات کودک را بپذیریم، نه هر رفتاری را «اگر به بچه اجازه بدم عصبانی باشه، یعنی دارم لوسش می‌کنم؟» یکی از چالش‌های مهم فرزندپروری همین‌جاست. بعضی والدین فکر می‌کنند اگر احساس کودک را بپذیرند، کودک یاد می‌گیرد هر رفتاری که می‌خواهد انجام دهد. اما بین پذیرفتن احساس و پذیرفتن رفتار تفاوت مهمی وجود دارد. 🌱 کودک می‌تواند عصبانی باشد؛ اما نمی‌تواند به خاطر عصبانیت، دیگری را بزند. 🌱 می‌تواند ناراحت باشد؛ اما نمی‌تواند برای رسیدن به خواسته‌اش وسایل را بشکند. 🌱 می‌تواند از «نه» شنیدن خوشش نیاید؛ اما لازم نیست والد برای جلوگیری از گریه یا ناراحتی او، همیشه تسلیم شود. پس به جای اینکه بگوییم: ❌ «این‌قدر گریه نکن! چیزی نشده.» یا: ❌ «باشه، هرچی تو بگی؛ فقط دیگه گریه نکن.» می‌توانیم هم احساس را ببینیم و هم مرز را حفظ کنیم: ❤️ «می‌دونم خیلی ناراحتی که نمی‌تونی این اسباب‌بازی رو بخری.» 🧭 «ولی تصمیممون اینه که امروز اسباب‌بازی جدید نخریم.» این پاسخ شاید باعث شود کودک همچنان ناراحت بماند. و این نکته مهمی است. هدف فرزندپروری آگاهانه این نیست که کودک هیچ‌وقت ناراحت، عصبانی یا ناکام نشود. هدف این است که کودک کم‌کم یاد بگیرد: «می‌توانم احساسات شدیدی داشته باشم و در عین حال، رفتارم را مدیریت کنم.» والد هم قرار نیست هر احساس ناخوشایندی را از زندگی کودک حذف کند. گاهی یکی از مهم‌ترین تجربه‌های رشدی کودک این است که بفهمد: 🌱 «می‌توانم ناراحت باشم و از پسِ ناراحتی‌ام بربیایم.» پس دفعه بعد که کودک گریه کرد یا عصبانی شد، لازم نیست فوراً احساسش را خاموش کنیم. گاهی کافی است کنارش بمانیم، احساسش را نام‌گذاری کنیم و در عین حال، مرزمان را حفظ کنیم. ❤️ همدلی یعنی: «احساست را می‌بینم.» 🧭 مرزبندی یعنی: «اما هر رفتاری را نمی‌پذیرم.» و کودک به هر دوی این‌ها نیاز دارد. ادامه دارد… #فرزندپروری_آگاهانه #روانشناسی_کودک #تربیت_کودک #تنظیم_هیجان #والدگری #والدین #روانشناسی

مغزت دنیا رو اونجوری که هست نمی‌بینه؛ اونجوری که «باور داره» می‌بینه! 🧠⚡️ علم عصب‌شناسی میگه: مغز انسان یک دوربین ضبط تصویر نیست؛ یک «ماشین پیش‌بینی»ـه! وقتی عمیقاً انتظار داری که: «همه‌چیز قراره خراب بشه»، مغزت دنیای اطرافت رو جوری فیلتر می‌کنه که فقط شواهد شکست، خطر و بیچارگی رو ببینی! ▫️ اثر پلاسیبو: فقط باور داری حالت خوب میشه، و بدنت علائم بهبودی نشون میده. ▫️ اثر نوسیبو: انتظار داری آسیب ببینی، و بدنت با استرس، اضطراب و تصمیم‌های فلج‌کننده شروع می‌کنه به تخریب! خیلی وقت‌ها چیزی که اسمش رو می‌ذاریم «من فقط واقع‌بینم!»، دقیقاً همون بدبینی شرطی‌شده‌ایه که داره سرنوشتت رو هدایت می‌کنه. 🌱 قاعده بازی چیه؟ باورها معجزه ماورایی نمی‌کنند، اما «جهتِ توجه و تصمیم‌گیری» تو رو می‌سازند. وقتی به ذهنت یاد بدی دنبال فرصت و راه‌حل بگرده، چشمت گزینه‌هایی رو می‌بینه که قبلاً اصلاً متوجه‌شون نبودی. ─── ⋆⋅☆⋅⋆ ─── ❓ تو کدوم دامی؟ هر وقت پروژه یا رابطه جدیدی شروع میشه، مغزت اول سناریوی شکست رو آماده می‌کنه یا امکان موفقیت رو؟ https://t.me/intreatmentpsy‌

از کجا بفهمیم یک زخم واقعاً شفا پیدا کرده؟ 🕊🤍 خیلی‌ها فکر می‌کنند «التیام و شفا یافتن» یعنی گذشته را کاملاً از یاد ببریم یا جوری وانمود کنیم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. اما روانشناسی معنای دیگری برای شفا دارد: «روزی که بتوانی داستانت را تعریف کنی بدون اینکه دوباره بشکنی و اشکت جاری شود؛ آن لحظه، لحظه شفاست.» 🌱 شفا یعنی چه؟ ▫️ شفا به معنای پاک کردن یا فراموشی خاطرات دردناک نیست. ▫️ شفا یعنی حمل کردن متفاوتِ آن درد؛ با یک قدرت ساکت و درونی. ▫️ دیگر با یادآوری‌اش منقبض نمی‌شوی، فرار نمی‌کنی و فرو نمی‌ریزی؛ فقط مثل یک راویِ بالغ، حقیقتِ گذشته‌ات را می‌پذیری و روایتش می‌کنی. زخمی که زمانی خونریزی می‌کرد، حالا به نشانه‌ای از مقاومت، بقا و رشد درونی تو تبدیل شده است. ✨ ❓ تا حالا تجربه‌اش رو داشتی؟ دردی که یک روز فکر می‌کردی از پات درمیاره، اما الان خیلی آروم می‌تونی ازش صحبت کنی؟ 💭 https://t.me/intreatmentpsy‌

دقیقه اول صبح، کنترل مغزت دست کیست؟ ☀️🧠 نوروساینس اثبات کرده که اولین ساعت بعد از بیدار شدن، مشخص می‌کند سیستم انگیزشی و دوپامین بدنت به نفع تو کار خواهد کرد یا علیه تو! 📱 سناریوی اول (اشتباه رایج): اگر اولین کاری که می‌کنی برداشتن گوشی و چک کردن پیام‌ها و شبکه‌های اجتماعی باشد، در واقع داری به مغزت یاد می‌دهی: «انگیزه = دریافت پاداش راحت، ارزان و فوری!» نتیجه؟ بقیه ساعات روز، هر کار جدی و عمیقی (مطالعه، کار، تمرکز) برای مغزت به‌شدت کسل‌کننده، طاقت‌فرسا و خواب‌آور خواهد شد، چون مدار دوپامین به تنبلی عادت کرده است. ⚡️ سناریوی دوم (شروع برنده): اگر صبح را با کاری سخت‌تر از اسکرول کردن شروع کنی (مثلاً ۲۰ دقیقه ورزش، نوشتن، دوش گرفتن، یا انجام یک کار مهم)، قوی‌ترین سیگنال را به مغزت می‌فرستی: «تلاش برابر است با پاداش!» نتیجه؟ تمرکزت چند برابر می‌شود، حواس‌پرتی کم می‌شود و شگفت‌انگیزتر از همه: مغز یاد می‌گیرد از مولد بودن و تلاش کردن لذت ببرد! 🎯قانون طلایی روز: «اگر صبح را ببری، کل روز را برده‌ای!» https://t.me/intreatmentpsy‌

جلسه برگزار شد ✅

جلسه برگزار شد ✅

رهِ آسمان درون است، پَرِ عشق را بجنبان پَرِ عشق چون قَوی شد، غمِ نردبان نماند 🌱مولانا

چرا هرچی بیشتر بگی «حوصله ندارم»، بی‌انگیزه‌تر می‌شی؟ 🧠⚡️ شاید فکر کنی جمله «الان حوصله ندارم» فقط بیان یک حس ساده‌ست؛ اما در سطح عصب‌شناختی، این یک کد مخرب برای سیستم عامل مغزت است! 🧬 وقتی مدام این جمله رو تکرار می‌کنی، در مغزت چه اتفاقی می‌افته؟ ۱. مغز این پیام رو «کمبود انرژی حیاتی» ترجمه می‌کنه. ۲. نتیجه می‌گیره کاری که می‌خوای انجام بدی پرفشار و یک «تهدید» محسوب می‌شه و هدفت هم بی‌ارزشه. ۳. قشر پیش‌پیشانی مغز (Prefrontal Cortex) که مسئول تمرکز، اراده، تصمیم‌گیری و اقدام است، شروع به کم‌کاری می‌کنه؛ پدیده‌ای به اسم Prefrontal Shut Down. ۴. از اون به بعد، قبل از شروع هر کاری، بدنت اتوماتیک سنسور مقاومت روشن می‌کنه: «ولش کن، خسته‌ای!» 🛠 کلید خروج از این چرخه معیوب چیه؟ (قانون ۵ دقیقه) به‌جای اینکه بگی حوصله ندارم، فرمول زبانی مغزت رو عوض کن و به خودت بگو: 👉 «فقط ۵ دقیقه انجامش می‌دم؛ بعدش اگه نخواستم ادامه نمی‌دم.» با همین ترفند، مغز برچسب «تهدید و انرژی‌بر بودن» رو از روی کار برمی‌داره و مسیرهای اقدام دوباره در نورون‌ها فعال می‌شن. https://t.me/intreatmentpsy‌

🧠 قسمت دوم | فرزندپروری آگاهانه یعنی چه؟ «یعنی اگر بخواهم والد آگاه باشم، دیگه نباید عصبانی بشم یا به بچه‌ام نه بگم؟» نه. فرزندپروری آگاهانه به معنی والدِ همیشه آرام، بدون خطا و بدون عصبانیت نیست. 🌱 فرزندپروری آگاهانه یعنی قبل از واکنش، کمی مکث کنیم و تلاش کنیم بفهمیم پشت رفتار کودک چه می‌گذرد. مثلاً کودک اسباب‌بازی‌اش را پرت می‌کند. یک واکنش ممکن است این باشد: ❌ «چند بار باید بگم این کارو نکنی؟! تو اصلاً گوش نمی‌دی!» اما در فرزندپروری آگاهانه، قبل از اینکه فقط روی رفتار تمرکز کنیم، می‌پرسیم: 🔍 «الان کودک خسته است؟ ناکام شده؟ نمی‌تواند احساسش را با کلمات بیان کند؟ یا هنوز مهارتی را که از او انتظار داریم، به‌طور کامل یاد نگرفته؟» این به معنی پذیرفتن هر رفتاری نیست. والد می‌تواند همزمان احساس کودک را ببیند و برای رفتارش مرز بگذارد. مثلاً: 🌱 «می‌بینم خیلی عصبانی شدی، ولی پرت کردن اسباب‌بازی قابل قبول نیست. بیا بهم بگو چی می‌خواستی.» اینجا کودک دو پیام مهم دریافت می‌کند: ❤️ «احساست برای من قابل فهم است.» و همزمان: 🧭 «هر رفتاری به خاطر داشتن یک احساس، مجاز نیست.» فرزندپروری آگاهانه در واقع تلاش برای پیدا کردن تعادل میان همدلی و مرزبندی است. نه نادیده گرفتن احساسات کودک، نه تسلیم شدن در برابر هر خواسته‌ای. چون کودک برای یاد گرفتن تنظیم هیجان، فقط به کسی نیاز ندارد که احساسش را تأیید کند؛ به بزرگسالی نیاز دارد که در کنار همدلی، حد و مرزهای قابل پیش‌بینی و متناسب با سن او هم ایجاد کند. پس دفعه‌ی بعد که کودک رفتار دشواری نشان داد، شاید به جای اینکه فقط بپرسیم: ❌ «چطور جلوی این رفتار رو بگیرم؟» یک سؤال دیگر هم اضافه کنیم: 🌱 «این رفتار چه چیزی درباره نیاز یا مهارتی که کودک هنوز در حال یادگیری آن است، به من می‌گوید؟» ادامه دارد… #فرزندپروری_آگاهانه #روانشناسی_کودک #تربیت_کودک #تنظیم_هیجان #والدگری #روانشناسی

چقدر با خودِ واقعی‌ات هماهنگی؟ 🪞✨ در روانشناسی، اصالت (Authenticity) یعنی کمترین فاصله ممکن بین «چیزی که واقعاً هستی» و «چیزی که به دیگران نشان می‌دهی». ۵ نشانه علمی که نشان می‌دهد به بلوغ اصالت رسیده‌ای: ۱. استقلال در تفکر: می‌توانی خلاف جهت جمع فکر کنی؛ نه برای نمایش و متفاوت به نظر رسیدن، بلکه چون واقعاً به باورت وفاداری. ۲. ثبات در ارزش‌ها: شاید متناسب با موقعیت‌ها انعطاف رفتاری داشته باشی، اما ارزش‌های بنیادی‌ات را برای جلب رضایت بقیه عوض نمی‌کنی. ۳. پذیرش بی‌دفاعِ اشتباه: چون تصویر و هویت تو وابسته به «همیشه حق به جانب بودن» نیست، اشتباه کردن را یک فاجعه هویتی نمی‌بینی. ۴. صداقت با احساسات درون: با خودت تعارف نداری؛ شجاعت این را داری که به خودت بگویی: «من از این رابطه راضی نیستم» یا «الان عمیقاً غمگینم»، حتی وقتی پذیرشش تلخ است. ۵. تصمیم‌گیری بر مبنای ارزش، نه تأیید جمع: فرمان انتخاب‌های مهم زندگی‌ات در دست انتظارات دیگران نیست؛ در دست قطب‌نمای درونی خودت است. 💡اصالت به معنای سرکشی دائمی نیست؛ یعنی آن‌قدر خودت را شناختی که برای دوست‌داشته‌شدن، خودت را سانسور نمی‌کنی. https://t.me/intreatmentpsy‌

💔 شکست عاطفی و نحوه عبور از آن | گاهی حتی وقتی می‌دانیم که نباید زندگی‌مان را بر اساس «شاید»ها متوقف کنیم، باز هم ممکن است ذهنمان بارها به رابطه برگردد. «اگر آن حرف را نمی‌زدم چه؟» «اگر کمی بیشتر صبر می‌کردم؟» «اگر منظورش از آن رفتار چیز دیگری بوده باشد؟» «اگر هنوز دوستم داشته باشد؟» «اگر برگردد و این بار همه‌چیز درست شود؟» ذهن ما معمولاً در مواجهه با پایان‌های عاطفی، به دنبال یک پاسخ قطعی می‌گردد؛ به دنبال اینکه بفهمد دقیقاً چه اتفاقی افتاد، چه کسی مقصر بود، آیا هنوز احتمالی وجود دارد و آینده چه خواهد شد. مرور تجربه می‌تواند به ما کمک کند چیزهایی درباره خودمان و رابطه یاد بگیریم؛ اما وقتی مرور کردن تبدیل می‌شود به جست‌وجوی بی‌پایان برای یک پاسخ، نشانه یا احتمال جدید، ممکن است به جای کمک به سازگاری، ما را در گذشته نگه دارد. مثلاً ممکن است بارها پیام‌های قدیمی را بخوانیم، رفتارهای طرف مقابل را تحلیل کنیم، شبکه‌های اجتماعی او را بررسی کنیم یا از دیگران درباره احتمال بازگشتش بپرسیم. هر بار شاید برای چند دقیقه احساس کنیم به پاسخ نزدیک شده‌ایم؛ اما دوباره سؤال دیگری ایجاد می‌شود. پس شاید یکی از بخش‌های مهم عبور از شکست عاطفی این نباشد که تمام سؤال‌هایمان را پاسخ دهیم؛ بلکه این باشد که یاد بگیریم با بعضی سؤال‌های بی‌پاسخ زندگی کنیم. «نمی‌دانم چرا دقیقاً این اتفاق افتاد.» «نمی‌دانم آینده چه خواهد شد.» «نمی‌دانم آیا روزی نظر او تغییر می‌کند یا نه.» و در کنار همه این «نمی‌دانم»ها بتوانیم یک تصمیم روشن داشته باشیم: «اما می‌دانم امروز چگونه می‌خواهم با خودم رفتار کنم. همیشه پاسخ قطعی در دسترس نیست. چون روابط و پیچیدگی‌های انسان بر مجموعه‌ای از عوامل متعامل و غیرخطی قرار دارند. از مجموعه پیام‌های قبلی گاهی عبور یعنی: دلتنگ باشم، اما دنبال نشانه نگردم. امید داشته باشم، اما زندگی‌ام را متوقف نکنم. سؤال داشته باشم، اما برای هر سؤال به دنبال یک پاسخ قطعی نگردم. و گذشته را دوست داشته باشم، بدون اینکه مجبور باشم در آن زندگی کنم. شاید بهبود از جایی شروع می‌شود که به جای تلاش برای کنترل آینده، دوباره به زندگی امروزمان برمی‌گردیم. این مسیر ادامه دارد... مریم بابایی‌فرد دکتری روان‌شناسی بالینی

مسابقه زندگی از یک خط شروع نمی‌شود! 🏁🧠 خیلی از توصیه‌های کلیشه‌ای موفقیت به ما می‌گویند: «همه چیز به تلاش خودت بستگی دارد؛ بخواه تا بشود!» اما جامعه‌شناسی و آمار یک حقیقت کمترگفته‌شده را اثبات می‌کنند: پیشینه خانوادگی و بستری که در آن متولد می‌شوی، نقش بسیار پررنگی در تحصیلات، درآمد آینده و حتی میانگین امید به زندگی دارد. 📌 چرا دانستن این موضوع مهم است؟ ۱. رهایی از سرزنش بی‌موردِ خود: وقتی بدانی خط پایان یک نفر ممکن است خط شروع نفر دیگر به لطف پشتوانه خانوادگی‌اش بوده باشد، دست از مقایسه‌های ناعادلانه و احساس بی‌ارزشی برمی‌داری. ۲. شناخت واقع‌بینانه تفاوت‌ها: متوجه می‌شوی که موفقیت فقط به اراده خام نیست؛ دسترسی به شبکه ارتباطی، امنیت روانی و منابع هم تعیین‌کننده است. 💡 اما پیام اصلی ناامیدی نیست! اگرچه ما «نقطه شروع» را انتخاب نکرده‌ایم، اما نوع نگاهمان به مسیر و ساختن سرمایه‌های فردی (مهارت، دانش عمیق، و ذهنیت رشد) تنها چیزی است که در کنترل ماست تا فاصله را کمتر کنیم. https://t.me/intreatmentpsy‌

فراموش کردن فرمول‌ها، آغاز خلاقیت در درمان آیا تا به حال احساس کرده‌اید که در جلسات درمانی، فرمول‌های استاندارد و تکنیک‌های حفظی شما را محدود کرده‌اند؟ گشتالت‌درمانی با تأکید بر «اینجا و اکنون» و «آگاهی»، مسیر تازه‌ای پیش پای درمانگران می‌گذارد. بسیاری از درمانگران در جستجوی فرمول‌هایی هستند تا بدانند در جلسه بعدی چه بگویند، اما وینای گانتر (Vinay Gunter) با تجربه سال‌ها تدریس، ما را به نقطه‌ای می‌برد که در آن، خلاقیت جایگزین فرمول‌های تکراری می‌شود. 🎯 در این وبینار چه می‌آموزید؟ • چرا فرمول‌های درمانی محدودکننده هستند؟ • چگونه به جای جستجوی پاسخ‌های کلیشه‌ای، پاسخ‌های اختصاصی برای هر مراجع خلق کنیم؟ • نقش «خلاقیت» در لحظه‌به‌لحظه جلسه درمانی. 👤 مدرس: استیو وینای گانتر (مدرس رسمی گشتالت‌درمانی و فلسفه گشتالت) 📅 تاریخ: ۴ اکتبر ⏰ ساعت: ۱۳ به وقت ایران 📍 بستر برگزاری: گوگل میت 📝 برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر به تلگرام مراجعه کنید: 🆔 @Arman_khazaei #گشتالت_درمانی #روانشناسی #خلاقیت_درمانی #استیو_وینای_گانتر #وبینار_روانشناسی #درمانگر

اولویت دادن به خودت، خودخواهی نیست! 🌱✨ بسیاری از ما فکر می‌کنیم اگر به خواسته‌های دیگران «نه» بگوییم آدم بدی هستیم؛ در حالی که مرز باریکی بین «مهربانی» و «نابود کردن خود» وجود دارد. اولویت دادن به خود یعنی: مسئول زندگی خودت باشی، نه مدیر احساسات دیگران! برای تمرین خودخواهیِ سالم: 1️⃣ احساسات دیگران مسئولیت تو نیست: می‌توانی کسی را دوست داشته باشی و هم‌زمان با خواسته‌اش مخالفت کنی. اگر او از «نه» گفتن تو ناراحت شد، لزوماً به این معنی نیست که تو کار اشتباهی کردی. بار احساسات دیگران را به دوش نکش! 2️⃣ با خودت مثل صمیمی‌ترین دوستت رفتار کن: اگر صمیمی‌ترین دوستت از خستگی رو به مرگ باشد، به او نمی‌گویی «بیشتر فشار بیاور»! پس چرا با خودت این کار را می‌کنی؟ هر بار در تنگنا ماندی بپرس: «اگر بهترین دوستم جای من بود، چه توصیه‌ای به او می‌کردم؟» 3️⃣ هر «بله»، یک «نه» پنهان است: انرژی، توجه و زمان تو محدود است. وقتی به یک تعارف یا درخواست فرساینده «بله» می‌گویی، داری به آرامش، خواب، خانواده یا سلامت روان خودت «نه» می‌گویی! قبل از هر بله بپرس: «هزینه این بله چیست؟» https://t.me/intreatmentpsy‌