In Treatment (تحت درمان)

👤 دنیس کَس پژوهشگر حوزه سوگ و نظریه‌ی «پیوندهای ادامه‌دار» کلاس و همکارانش در پژوهش درباره سوگ، با ایده‌ای مهم مخالفت کردند: اینکه برای خوب شدن، باید رابطه با فرد ازدست‌رفته را کاملاً رها کنیم. گاهی اتفاقاً بخشی از سازگاری با فقدان، این است که رابطه در شکل دیگری ادامه پیدا کند. مثلاً هنوز با او حرف بزنی. چیزی را که از او یاد گرفته‌ای ادامه بدهی. در موقعیتی خاص از خودت بپرسی: «اگر او بود، چه می‌گفت؟» فقدان همیشه به معنای پاک کردن آدم از زندگی نیست. گاهی یعنی یاد بگیریم: چطور کسی را که دیگر کنارمان نیست، به شکل دیگری در زندگی‌مان نگه داریم.

به شادکامیِ دشمن کسی سزاوار است که نشنود سخنِ دوستانِ نیک‌اندیش 🌱سعدی

بعضی ایده‌ها شکست نمی‌خورند؛ فقط آن‌قدر در ذهنمان می‌مانند که هیچ‌وقت فرصتِ اجرا پیدا نمی‌کنند. 🧠 🌱وقتی ایده‌ای به ذهنمان می‌رسد، اغلب به‌جای شروع‌کردن، وارد چرخه‌ی فکرکردن می‌شویم: بیشتر برنامه‌ریزی می‌کنیم، بیشتر تردید می‌کنیم و منتظر شرایطی می‌مانیم که «کاملاً مناسب» باشد. ✨اما شرایط ایده‌آل، معمولاً وجود ندارد. و مهم‌تر از آن، ما پیش از شروع‌کردن نمی‌توانیم همه‌چیز را بفهمیم. 🌱بخش بزرگی از یادگیری، فقط بعد از اقدام اتفاق می‌افتد؛ وقتی دست‌به‌کار می‌شوی، بازخورد می‌گیری، اشتباهت را می‌بینی و مسیرت را اصلاح می‌کنی. یعنی راه، اغلب در حینِ رفتن روشن می‌شود؛ نه در فکرکردن درباره‌ی رفتن. ✨تفاوت آدم‌های عمل‌گرا با دیگران، لزوماً در استعداد یا هوششان نیست؛ آن‌ها فقط فاصله‌ی میانِ تصمیم و اقدام را کوتاه‌تر می‌کنند. ✅لازم نیست از ابتدا مطمئن، آماده یا بی‌نقص باشی. کافی است یک قدم کوچک برداری؛ چون گاهی بزرگ‌ترین مانعِ پیشرفت، کمبود توانایی نیست، بلکه فاصله‌ی طولانی میان آن چیزی است که می‌خواهیم و آن کاری که واقعاً انجام می‌دهیم. 🌱 https://t.me/intreatmentpsy‌

دوره جامع طرحواره درمانی کودک و نوجوان همراه با سوپرویژنی در طول دوره با حضور دکتر احد عبدی آخرین دوره سال ۱۴۰۵ در اصفهان جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 09902553129 تماس بگیرید

🧠 یک دقیقه | یک مقاله چرا کابوس دیدن گاهی مفید است؟ از خواب پریدی. قلبت تند می‌زند. کابوس بود. اما شاید مغزت داشت یکی از مهم‌ترین کارهایش را می‌کرد. 🔬 پژوهش: برخی مدل‌های نظری کابوس‌ها را فرصتی برای بازتنظیم هیجانی و نوعی مواجهه درونی می‌دانند که شبیه‌سازی تهدیدات احتمالی را ترویج می‌دهد. پژوهشگران در یک مطالعه بین‌فرهنگی منتشرشده در Scientific Reports شواهدی برای عملکرد انطباقی احساسی رویاها یافتند. 📊 یافته‌های کلیدی: • اکثر مدل‌های موجود نوعی عملکرد انطباقی هیجانی برای رویاها قائل می‌شوند ، از جمله تنظیم خلق‌وخو و خاموش کردن ترس. • کابوس‌ها را می‌توان هم به‌عنوان بیان تشدیدشده‌ای از این عملکرد انطباقی دید و هم به‌عنوان شواهدی از شکست آن. • مغز در خواب REM احساسات دشوار را بدون فشار واقعیت پردازش می‌کند ،کابوس گاهی همین پردازش در حالت شدید است. • چندین مطالعه رویاهای مرتبط با استرس را به‌عنوان مشارکت در پردازش ترس و اضطراب تفسیر کرده‌اند. 💡 به عبارت ساده: مغز در شب کارهایی را می‌کند که در روز نمی‌تواند ،از جمله «هضم» احساساتی که در بیداری خیلی سنگین‌اند. کابوس نه دشمن است، نه نشانه ضعف ، گاهی نشانه این است که مغز دارد سخت کار می‌کند تا چیزی سنگین را سبک‌تر کند. کابوس گاهی مغز است که در تاریکی شب، دردی را که در روز نگه داشتی هضم می‌کند. ❓ آیا تا به حال بعد از یک دوره استرس زیاد کابوس‌های بیشتری دیدی؟ 📚 منبع: Kilius, E., Abbas, N. H., McKinnon, L., & Samson, D. R. (2023). Evidence for an emotional adaptive function of dreams: a cross-cultural study. Scientific Reports, 13, 16530.

وحشتِ تنهایی از هم‌صحبتِ بد خوش‌ترست 🌱صائب

گاهی آن‌قدر دنبالِ «معنای زندگی» می‌گردیم که از خودِ زندگی جا می‌مانیم. 💭 ساعت‌ها فکر می‌کنیم، می‌خوانیم، بحث می‌کنیم و دنبال پاسخی قطعی می‌گردیم: «هدف زندگی چیست؟» «چرا این‌جا هستم؟» «واقعاً چه چیزی ارزش زیستن دارد؟» اما شاید مسئله این باشد که معنا همیشه با فکرکردن پیدا نمی‌شود؛ بعضی وقت‌ها در مسیرِ زندگی‌کردن ساخته می‌شود. 🌱 در رابطه‌ای که برایش تلاش می‌کنی، در کاری که با وجود ترس شروعش می‌کنی، در انتخابی که با ارزش‌هایت هماهنگ است، و حتی در روزهای سختی که به‌جای فرار، در آن‌ها می‌مانی. 🌱فکرکردن درباره‌ی زندگی ارزشمند است؛ اما وقتی جای تجربه‌کردن، انتخاب‌کردن و عمل‌کردن را بگیرد، می‌تواند ما را از زندگیِ واقعی دور کند. 🧠 به‌جای اینکه مدام بپرسی: «معنای زندگی چیست؟» گاهی از خودت بپرس: «امروز چه کاری می‌توانم انجام بدهم که زندگی‌ام کمی بیشتر شبیه ارزش‌هایم شود؟» معنا همیشه چیزی نیست که یک‌روز پیدایش کنیم؛ گاهی چیزی است که هر روز، با شیوه‌ی زیستن‌مان می‌سازیم. ✨ https://t.me/intreatmentpsy‌

👤 اروین گافمن جامعه‌شناس و نویسنده‌ی The Presentation of Self in Everyday Life گافمن زندگی اجتماعی را شبیه یک صحنه‌ی نمایش می‌دید. ما جلوی آدم‌های مختلف، نسخه‌های متفاوتی از خودمان را نشان می‌دهیم. نه لزوماً از روی دروغ. گاهی چون هر رابطه‌ای از ما چیزی متفاوت می‌خواهد. ✅جلوی خانواده یک جوریم. ✅سر کار یک جور. ✅کنار صمیمی‌ترین آدم زندگی‌مان شاید جور دیگری. اما سؤال جالب اینجاست: اگر تمام عمر مشغول بازی کردن نقش‌هایی باشیم که دیگران از ما انتظار دارند، از کجا بفهمیم پشت این نقش‌ها واقعاً چه کسی هستیم؟ شاید خستگی بعضی آدم‌ها، خستگیِ کار زیاد نباشد. 🔰خستگیِ مدام نقش عوض کردن باشد.

تا رنج تحمل نکنی، گنج نبینی تا شب نرود، صبح پدیدار نباشد 🌱سعدی

بعضی‌ها واقعاً «خوش‌شانس» هستند یا فقط یک کارِ متفاوت می‌کنند؟ 🍀 تا حالا فکر کرده‌ای چرا بعضی آدم‌ها انگار ناخودآگاه همیشه به فرصت‌های خوب می‌رسند؟ شاید اولین پاسخ این باشد: «شانس آوردن.» 🧠اما روان‌شناسی چیز دیگری می‌گوید. شانس همیشه یک رخدادِ تصادفی نیست؛ بخشی از آن ناشی از این است که چقدر خودت را در معرضِ موقعیت‌های تازه قرار داده‌ای. 🌱چون: اگر همیشه از یک مسیر بروی، همیشه همان آدم‌ها را می‌بینی. اگر همیشه با همان‌ها حرف بزنی، همیشه همان ایده‌ها را می‌شنوی. و اگر زندگی خیلی تکراری باشد، فرصت‌های تازه هم کمتر سراغت می‌آیند. ✨اما «خوش‌شانس‌ها» معمولاً: 🔹 از روالِ همیشگی بیرون می‌زنند 🔹 به جمع‌ها و مسیرهای جدید سر می‌زنند 🔹 با آدم‌های تازه گفت‌وگو می‌کنند 🔹 و برای تجربه‌های ناآشنا آماده‌ترند و به یاد داشته باش: یک آشناییِ جدید فقط یک رابطه نیست؛ می‌تواند درِ ورود به شبکه‌ای تازه از آدم‌ها و فرصت‌ها باشد. خلاصه اینکه: شانس از آسمان که نمی‌افتد؛ گاهی فقط باید خودت را جایی بگذاری که شانس بتواند پیدايت کند. ✨ https://t.me/intreatmentpsy‌

🌿 انجمن علمی روانشناسی بالینی خانواده دانشگاه شهید بهشتی، برگزار می‌کند: ✨سلسه جلسات : «مقدماتی بر گشتالت درمانی»✨ 🧠 با تدریس: آرمان خزائی دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی، مترجم و پژوهشگر بالینی، داور مجله علوم پزشکی مازندران، مدیر پژوهش انجمن علمی روان‌درمانی استان مازندران 📚 سرفصل‌ها: • تاریخچه گشتالت • اصول بنیادین در گشتالت • کاربرد تکنیک ها در گشتالت • با بازپخش کیس ریپورت گشتالت ⏰ زمان: چهارشنبه ها ۱۱،۱۸،۲۵ شهریور، ساعت ۱۹ 📍 به صورت آنلاین (هزینه هر سه جلسه ۱۵۰ هزار تومان) ❇️امکان ثبت نام جداگانه جلسات وجود ندارد 💬 برای ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر، به آیدی زیر در تلگرام یا بله پیام دهید: 🆔 @familytherapy_sbu_admin ◽️آدرس کانال انجمن در تلگرام: https://t.me/familytherapy_sbu ◽️آدرس کانال انجمن در بله: https://ble.ir/familytherapy_sbu 🆔 @sbu_official 🆔 instagram.com/sbu_proffice 🆔 eitaa.com/sbu_proffice

🧠 یک دقیقه | یک مقاله چرا اولین برداشت از آدم‌ها تا آخر می‌ماند؟ یک بار بد به نظر رسیدی. یا یک بار خوب. و حالا هر کاری می‌کنی، آن تصویر اول انگار چسبیده. چرا مغز این‌قدر سخت تغییر می‌کند؟ 🔬 پژوهش: Swider و همکاران در یک متاآنالیز از ۱۳۲ مطالعه و ۱۸۸ نمونه مستقل نشان دادند که اولین برداشت‌ها به‌شدت نتایج موفقیت‌محور و رابطه‌محور را پیش‌بینی می‌کنند و اگرچه این اثرات با گذشت زمان کمی کاهش می‌یابند، حتی بعد از بیش از یک ماه هنوز بسیار پایدار می‌مانند. 📊 یافته‌های کلیدی: • افراد تمایل دارند ارزیابی‌های کلی از طرف مقابل شکل دهند نه برداشت‌های منحصربه‌فرد و جداگانه از هر جنبه. • در میان همه نشانه‌هایی که اولین برداشت را شکل می‌دهند، نشانه‌های ارتباطی ، نحوه صحبت کردن، لحن، زبان بدن ، بیشترین تأثیر ثابت را دارند . • مغز اطلاعات اول را به‌عنوان «چارچوب» ذخیره می‌کند و اطلاعات بعدی را از دریچه همین چارچوب تفسیر می‌کند. • این پدیده در محیط کار، روابط، و حتی قضاوت‌های قانونی یکسان عمل می‌کند. 💡 دلیل علمی‌اش اینجاست: مغز برای صرفه‌جویی در انرژی، اطلاعات اول را به‌عنوان «حقیقت پیش‌فرض» ذخیره می‌کند. هر اطلاعات بعدی باید این پیش‌فرض را به چالش بکشد و این کار سخت‌تری است. اولین برداشت آینه‌ای نیست که واقعیت را نشان دهد فیلتری است ،که همه چیز را از دریچه خودش می‌بیند. ❓ آیا تا به حال کسی اولین برداشتت از او را کاملاً تغییر داد؟ چه اتفاقی افتاد که این تغییر ممکن شد؟ 📚 منبع: Swider, B. W., Harris, T. B., & Gong, Q. (2022). First impression effects in organizational psychology. Journal of Applied Psychology, 107(3), 346–369.

💔شکست عاطفی و نحوه عبور از آن💔 بخش سوم | چرا بعد از جدایی، ذهنمان مدام به گذشته برمی‌گردد؟ بعد از پایان یک رابطه، ذهن ما ممکن است بارها به خاطرات، گفت‌وگوها و لحظه‌های گذشته برگردد و مدام بپرسد: «کجای کار اشتباه شد؟» یا «اگر آن اتفاق نمی‌افتاد چه می‌شد؟» یکی از دلایل این اتفاق، تلاش ذهن برای فهمیدن و پردازش یک فقدان مهم است. ذهن سعی می‌کند اتفاقی را که برایش مهم و گاهی پیش‌بینی‌نشده بوده، بارها مرور کند تا بتواند برای آن معنا و توضیحی پیدا کند. اما گاهی این مرور ذهنی از پردازش سازنده فاصله می‌گیرد و به نشخوار فکری تبدیل می‌شود؛ چرخه‌ای که در آن، بارها به گذشته برمی‌گردیم، بدون اینکه به پاسخ یا راه‌حل تازه‌ای برسیم. در بخش بعدی می‌خواهیم ببینیم چطور می‌توانیم افکار نشخواری را از فکرهایی که به حل مسئله کمک می‌کنند تشخیص دهیم و برای هرکدام چه کاری انجام دهیم. دکتر مریم بابایی فرد دکتری روان‌شناسی بالینی

🌿 انجمن علمی روانشناسی بالینی خانواده دانشگاه شهید بهشتی، برگزار می‌کند: ✨سلسه جلسات : «مقدماتی بر گشتالت درمانی»✨ 🧠 با تدریس: آرمان خزائی دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی، مترجم و پژوهشگر بالینی، داور مجله علوم پزشکی مازندران، مدیر پژوهش انجمن علمی روان‌درمانی استان مازندران 📚 سرفصل‌ها: • تاریخچه گشتالت • اصول بنیادین در گشتالت • کاربرد تکنیک ها در گشتالت • با بازپخش کیس ریپورت گشتالت ⏰ زمان: چهارشنبه ها ۱۱،۱۸،۲۵ شهریور، ساعت ۱۹ 📍 به صورت آنلاین (هزینه هر سه جلسه ۱۵۰ هزار تومان) ❇️امکان ثبت نام جداگانه جلسات وجود ندارد 💬 برای ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر، به آیدی زیر در تلگرام یا بله پیام دهید: 🆔 @familytherapy_sbu_admin ◽️آدرس کانال انجمن در تلگرام: https://t.me/familytherapy_sbu ◽️آدرس کانال انجمن در بله: https://ble.ir/familytherapy_sbu

تا شُدم حَلقه به گوشِ دَرِ میخانه‌یِ عشق هَر دَم آیَد غَمی اَز نو به مُبارَکبادَم 🌱حافظ

اگر کنارِ تو خوابش می‌برد، شاید بی‌تفاوت نیست… شاید فقط امن است. 🌿 بعضی وقت‌ها وقتی یک مرد کنارِ شریک عاطفی‌اش خوابش می‌برد، اولین برداشت این است که: «پس حوصله‌اش سر رفت؟» ✨اما روان‌شناسی همیشه از بیرونِ رفتار، یک لایه عمیق‌تر هم می‌بیند. آدم‌ها در طول روز زیر فشارِ مسئولیت، کنترل، پیش‌بینیِ خطر و آماده‌باش ذهنی زندگی می‌کنند. ذهن مدام در حالِ نگهبانی است. 🌱اما وقتی کنارِ کسی قرار می‌گیرد که به او اعتماد دارد، بدن پیامِ دیگری دریافت می‌کند: اینجا امن است. 🤍 و وقتی این حسِ امنیت فعال می‌شود، نظام عصبی آرام‌تر می‌شود، هشیاریِ دائمی کم می‌شود، ✨و گاهی نتیجه‌اش فقط یک چیز است: خواب‌آلودگی. 😴 پس همیشه خوابیدن کنارِ یک نفر، نشانه‌ی بی‌علاقگی نیست؛ گاهی نشانه‌ی این است که آن رابطه برای بدن، جای امنی شده است. https://t.me/intreatmentpsy‌

🎥 فیلم: فرانکنشتاین ۲۰۲۵ | Frankenstein • روایت برخورد «زخم‌های بین نسلی» با «طردِ مطلق دیگری» • این فیلم مطالعه‌ی موردی «ترومای بین‌نسلی» و «سایه‌ی یونگی» در رابطه‌ی خالق و مخلوق است. ⭐️ ارزش دیدن: (برای درکِ ریشه‌های پنهان خشونت خانوادگی و تکرار ناخودآگاه زخم‌ها) ویکتور، در فیلم، نه دانشمندی خودشیفته، که پسری است که پدری سخت‌گیر او را هرگز لایق محبت ندانسته؛ و حالا همان الگوی طرد را با مخلوق تازه‌زاده‌اش تکرار می‌کند. هرچه بیشتر از «سایه»ی وجودش (مخلوق) فرار می‌کند، بیشتر در انکار مسئولیت و گسستگیِ عاطفی غرق می‌شود. 📌 فیلم یادآوری می‌کند که هیولای واقعی، نه در آزمایشگاه، که سال‌ها قبل از آن در سکوت پدر در برابر نیاز عاطفیِ فرزندش رخ داده است و راه توقف این چرخه، نه نابودی، که بخشش است. هیچ فردی هیولا به دنیا نمی‌آیند آنها در سکوت بی‌توجهی خالقان خود و در تاریکی نگاه‌های سرد جامعه، جرقه‌زده و پرورده می‌شوند

👤 جودیت هرمن هرمن در کارش درباره تروما بر اهمیت بازگرداندن ارتباط و تعلق تأکید می‌کند. آسیب فقط چیزی نیست که در گذشته اتفاق افتاده. گاهی بعد از آن، آدم نسبتش با خودش، بدنش و دیگران تغییر می‌کند. برای همین ممکن است کسی بگوید: 🔳من می‌دانم آن اتفاق تمام شده، اما هنوز انگار در زندگی‌ام تمام نشده. هرمن نشان می‌دهد که ترمیم تروما فقط فهمیدن گذشته نیست. 🔘باید دوباره بتوانی در زمان حال، احساس امنیت، اختیار، و ارتباط با دیگران را تجربه کنی. گاهی مغز می‌داند خطر تمام شده، اما بدن و رابطه‌ها هنوز این خبر را دریافت نکرده‌اند.

دل سوی مهر می کشد و مهر سوی دل جایی که مِهر نیست مکن جستجوی دل... 🌱ملک‌الشعرای بهار