uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

Statistickit

Statistickit

Відкрити в Telegram

Statistickit

Показати більше
6 011
Підписники
-424 години
-37 днів
-1030 днів
Архів дописів
و روز آخر .... ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش #مولانای جان مهم این نیست که بقیه در مورد تو چه فکری می‌کنند, مهم این است که تو ندای قلبی و اندیشه‌های زلالی که از روح تو می‌آیند را دنبال کنی.خود حقیقی‌ات باش و با ریتم موسیقی روح خودت به رقص آ. فاصلهٔ میان دری که به رویمان بسته می‌شود و دری که خودمان می‌بندیم، همان فاصلهٔ میان جبر و اختیار است. شاید آزادی، نه در گشودن تمام درها، که در توانایی بستن بعضی از آن‌هاست. #فلسفه_زندگی #اگزیستانسیالیسم
21 лист, 04:15

حکایت معکوس این روزها ....
21 лист, 03:46

ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش #مولانای جان مهم این نیست که بقیه در مورد تو چه فکری می‌کنند, مهم این است که تو ندای قلبی و اندیشه‌های زلالی که از روح تو می‌آیند را دنبال کنی.خود حقیقی‌ات باش و با ریتم موسیقی روح خودت به رقص آ.
21 лист, 03:30

اندیشه‌ات جایی رَوَد، وآنگه تو را آن جا کِشَد؛ ز اندیشه بگذر، چون قضا؛ پیشانه شو، پیشانه شو. #مولانای_جان قضا و قدر را نمی‌توان رام کرد؛ باید پیشانی به پیشوازشان برد.
20 лист, 08:30
21 лист, ~02:44

داوطلبانی که کلاس دارند ، حتما در گروه کلاسی حضور داشته باشند....
داوطلبانی که کلاس دارند ، حتما در گروه کلاسی حضور داشته باشند....
20 лист, 08:03
21 лист, ~02:44

داوطلبان ارشد و دکتری ... اگه مطلب آموزشی باشه در این کانالها خواهد بود...
20 лист, 05:19

وقتی از موفقیت، قانون می‌سازیم… اینکه ویکتور فرانکل برای خودش معنا ساخته و در اردوگاه‌ها زنده مانده، درست است. اما اینکه فرانکل چون معنا داشته زنده مانده و هر کسی که معنا نداشته، مرده، درست نیست. اینجاست که تفکر انتقادی اهمیت پیدا می‌کند. ما داستان کسی را می‌شنویم که زنده مانده و از معنای زندگی نوشته است؛ اما صدای هزاران انسانی را نمی‌شنویم که شاید به همان اندازه معنا، امید و انگیزه برای زنده‌ماندن داشته‌اند، اما جان باخته‌اند. این همان سوگیری بازماندگی (Survivorship Bias) است؛ وقتی فقط بازماندگان را می‌بینیم و از سرنوشت آن‌ها برای همه قانون می‌سازیم. در کنکور هم دقیقاً همین خطا اتفاق می‌افتد. رتبه‌های برتر از ساعت مطالعه، منابع، روش تست‌زنی و برنامه‌هایشان می‌گویند و ما گاهی تصور می‌کنیم همین عوامل، علت قطعی موفقیت آن‌ها بوده‌اند. اما چند هزار داوطلب دیگر با همان منابع، همان ساعت مطالعه و حتی همان روش‌ها درس خوانده‌اند و موفق نشده‌اند؟ چرا صدای آن‌ها را نمی‌شنویم؟ موفقیت یک نفر، به‌تنهایی اعتبار یک روش را اثبات نمی‌کند؛ همان‌طور که شکست یک نفر، لزوماً نشانه نادرستی روش یا کم‌کاری او نیست. تفکر انتقادی یعنی پیش از پذیرفتن هر نسخه موفقیت، بپرسیم: چه کسانی همین مسیر را رفتند و به مقصد نرسیدند؟ چهار پرسش عملی برای هر داوطلب کنکور ۱. آیا این روش فقط برای یک رتبه برتر جواب داده یا برای داوطلبان دیگر هم مؤثر بوده است؟قبل از تقلید از یک روش، دنبال شواهدی فراتر از تجربه یک نفر باش. ۲. آیا شرایط من با فرد موفق یکسان است؟پایه علمی، زمان آزاد، وضعیت مالی، کیفیت آموزش و شرایط روانی و خانوادگی می‌توانند نتیجه یک روش را تغییر دهند. ۳. چند نفر همین روش را اجرا کرده‌اند و نتیجه نگرفته‌اند؟فقط موفق‌ها را نبین. بررسی تجربه کسانی که موفق نشده‌اند، به اندازه بررسی رتبه‌های برتر اهمیت دارد. ۴. از کجا بفهمم این روش برای من واقعاً مؤثر است؟به‌جای تقلید کورکورانه، روش را در یک بازه مشخص امتحان کن و با آزمون‌های قابل‌مقایسه، میزان یادگیری، دقت و سرعت تست‌زنی خودت را بسنج. فراموش نکنیم؛ تجربه موفقیت ارزشمند است، اما جایگزین شواهد علمی نمی‌شود. #تفکر_نقادانه #سوگیری_بازماندگی #ویکتور_فرانکل #موفقیت_در_کنکور
20 лист, 04:51
20 лист, ~04:52

تیموتی پایچیل و فیوشیا سیرویس در پژوهش‌های خود بر نکته‌ای مهم تأکید می‌کنند... در روان‌شناسی یادگیری، این سازوکار را می‌توان با مفهوم تقویت منفی (Negative Reinforcement) توضیح داد؛ یعنی حذف موقت یک احساس ناخوشایند، احتمال تکرار رفتار اجتنابی را افزایش می‌دهد. به‌تدریج ذهن یاد می‌گیرد: درس دشوار ← اضطراب ← فرار از مطالعه ← آرامش موقت https://t.me/Room4Mind/1442
20 лист, 04:40

یک روز مونده ...
20 лист, 04:35

یک‌ روز مانده ....
20 лист, 04:35
20 лист, ~04:35

دکتر جان، دوره «مفاهیم بنیادی علم داده در کسب‌وکار» برای مدیران، تصمیم‌گیران سازمانی، تحلیلگران و دانشجویان رشته‌های مدیریت،
دکتر جان، دوره «مفاهیم بنیادی علم داده در کسب‌وکار» برای مدیران، تصمیم‌گیران سازمانی، تحلیلگران و دانشجویان رشته‌های مدیریت، MBA، DBA و حوزه‌های مرتبط طراحی شده است. محور اصلی دوره، درک ظرفیت‌های علم داده در تحلیل مسائل کسب‌وکار، خلق ارزش و تصمیم‌گیری‌های مدیریتی است. .......... https://t.me/researchkit/279
19 лист, 11:42
19 лист, ~11:46

گفت:از آدمها برنمیاد که بتونند مستقل از رنج دیگران،به شادی پایدار برسند. خوب گفت؛ خیلی خوب گفت... #جاده_نظامی
گفت:از آدمها برنمیاد که بتونند مستقل از رنج دیگران،به شادی پایدار برسند. خوب گفت؛ خیلی خوب گفت... #جاده_نظامی
19 лист, 11:17

دو روز مونده ...
19 лист, 05:07

تا قبل از مواجه مستقیم با مرگ، تصورم از مرگ فقط "عدم فعالیت یک ارگانیسم زنده" بود، فقط از بُعد زیستی می‌دیدمش و برام کاملاً قابل‌درک و پذیرش بود. نگاهم این بود که مرگ یعنی یک موجود زنده فعالیت زیستی‌ش متوقف شه، همین! اما وقتی که مرگ رو به‌صورت ملموس و از نزدیک دیدم، پی بردم که نیستی شاید سطحی‌ترین و اولیه‌ترین بُعد مرگ باشه؛ ابعاد عمیق‌ترش رو ممکنه در طول ماه‌ها در حین انجام روزمره‌ترین کارها یکهو درک کنیم. مرگ صرفاً عدم حضور یک شخص نیست! مرگ بر سایر روابط ما با چیزها که به اقتضای حضور اون شخص، پابرجا بوده و معنا می‌گرفته، اثر می‌گذاره! مرگ بر لذت‌ها و دلخوشی‌های کوچیک ما که به اقتضای حضور اون شخص برامون پدید اومدن، اثر می‌گذاره!مرگ واقعاً فقط عدم حضور نیست! مرگ بر شکل روابط ما اثر می‌گذاره! دیگه به جایی خیلی احساس تعلق نداری....ثانیه‌ها رو می‌دوانی تا به فردا برسی و فردا و فردا و فردا...فقط همین ... مرگ با همه یک کار نمی‌کنه. بعضی‌ها بعد از تجربهٔ فقدان، حریص‌تر می‌شن؛ بیشتر به آدم‌ها، داشته‌ها و زندگی چنگ می‌زنن، انگار می‌خوان با محکم‌تر نگه داشتنِ چیزها، جلوی فقدانِ بعدی رو بگیرن.بعضی‌ها هم آرام‌آرام دست از این تقلا برمی‌دارن. زندگی ادامه داره؛ آدم‌ها میان و می‌رن، چیزهایی به دست میاد و چیزهایی از دست می‌ره. اما گاهی بعد از یک فقدانِ بزرگ، انگار آدم پوست شیر به تن می‌کنه؛ نه شیری که آمادهٔ جنگیدنه، بلکه پوستِ شیری که روزگاری برای حفظ قلمروش چنگ و دندون نشون می‌داد و حالا فقط ردِ اون همه جنگیدن رو با خودش داره!
19 лист, 05:05

در ماتریکس، انسان‌ها در جهانی زندگی می‌کردند که آن را حقیقت می‌پنداشتند؛ بی‌آنکه بدانند واقعیت چیز دیگری است. حالا تصور کن در کشوری زندگی می‌کنی که به اعتبار مردم و ظرفیت‌هایش، می‌تواند از ثروتمندترین کشورهای جهان باشد؛ اما آرد کمیاب است و نان جیره‌بندی می‌شود. ماتریکس دقیقاً همین فاصلهٔ میان تصویری است که از جهان به ما نشان می‌دهند و واقعیتی که زندگی می‌کنیم. و پرسش تلخ اینجاست:وقتی از ثروت می‌گویند و مردم نان را جیره‌بندی‌شده می‌گیرند، چه کسی هنوز در ماتریکس زندگی می‌کند؟ #ماتریکس #تفکر_انتقادی
18 лист, 10:31
18 лист, ~10:40

و سه روز باقی مانده ....
18 лист, 10:16

پیام را دریاب، نه پیام‌آور را… یکی از خطاهای بزرگ ما این است که به‌جای اندیشیدن به «پیام»، گرفتار «پیام‌آور» می‌شویم. در فیلم ماتریکس، اگر نئو شیفتهٔ شخصیت مورفیوس می‌شد و به‌جای فهمیدن سخنانش، صرفاً از او پیروی می‌کرد، هرگز به آن تحول نمی‌رسید. مورفیوس راه را نشان داد، اما قرار نبود به‌جای نئو راه برود. اوراکل نیز پاسخ نهایی را به او نداد؛ کمک کرد خودش با پرسش‌هایش روبه‌رو شود. زندگی ما هم پر از پیام‌آورانی است که گاهی در قامت یک معلم، یک دشمن در قالب دوست ، یک شکست یا حتی یک رنج ظاهر می‌شوند. اما ما اغلب به‌جای فهمیدن آنچه آمده‌اند به ما بیاموزند، درگیر خودشان می‌شویم؛ شیفته‌شان می‌شویم، از آن‌ها بیزار می‌شویم یا تمام حقیقت را در وجودشان خلاصه می‌کنیم. و چه بسیار پیام‌هایی که در این میان گم می‌شوند. شاید خودشناسی از جایی آغاز شود که بتوانیم میان «آنچه کسی می‌گوید» و «آن‌که می‌گوید» فاصله بگذاریم؛ بی‌آنکه اعتبار گوینده را نادیده بگیریم یا اندیشیدن را به او واگذار کنیم. آن‌وقت بعضی اتفاقات پراکندهٔ زندگی، مانند قطعات یک پازل، معنای تازه‌ای پیدا می‌کنند. قرار نیست هرکس چیزی به ما آموخت، صاحبِ اندیشهٔ ما شود.گاهی باید از پیام‌آور عبور کرد تا به پیام رسید. و شاید بلوغ فکری همین باشد:از دیگران آموختن، بی‌آنکه به نسخه‌ای از آنان تبدیل شویم. #تفکر_انتقادی#ماتریکس#استقلال‌فکری
18 лист, 10:11

رنجی که هدر می‌رود… لیک حاضر باش در خود ای فتیٰ تا به خانه او بیابد مر تو را ورنه خلعت را بَرَد او باز پس که «نیابیدم به خانه هیچ کس» #مثنوی، دفتر ششم مولانا می‌گوید هر زخمی، خلعتی به دنبال دارد. در خویش که حاضر نباشی، از آن خلعت محروم می‌مانی. و آن زخم، هدر می‌رود. #حضور_در_خویش “Pain is inevitable, but letting it go to waste is a choice.”
18 лист, 04:31

دنیا بر مدار آرزوهای ما نمی‌گردد، اما چقدر دلم می‌خواهد این اتفاق و وقایع نظیر آن، تبیین داروینی نداشته باشند شاید تنها در قلمرو هنر و ادبیات است که می‌توان گل آرزوهای خود را آبیاری کرد.#دهم ارديبهشت ٩٨
18 лист, 04:21

Голосове повідомлення02:22
17 лист, 13:17