مشاوره كودك فردا

راهب بودایی، تیک نات‌‌هان، می‌گوید: “اگر تو آنجا، در درونت نباشی، نمی‌توانی با جهان بیرون در تماس واقعی باشی. راه بیرون از درون می‌گذرد.” @koodake_farda

خوش برگشتید❤️ دلتنگتون بودیم.

امروز سر کلاس امداد به کودکان به یه نکته‌ای اشاره شد که فکر کردم بیام اینجا هم بنویسمش شاید به درد خورد: ‏«وقتی به مغز دستور میدی(وظیفه میدی) چیکار کنه، از حالت جنگ و گریز خارج میشه و دیگه نمیترسه.» ‏اگه اتفاقی افتاد که وحشتزده شدین، به کودک (شاید هم بزرگسال) همچین چیزهایی رو بگین: «انگشت منو نگاه کن، با من بشمار، نفس بکش، لامپ رو ببین و ...» ‏اصلا نباید بهش گفت: «نترس، چیزی نشده.» دستاشو بگیرید/بغلش کنید و بگید: «ترسیدی، میدونم ولی الان کنار همیم. جامون امنه، سالمیم. ‏منم ترسیدم ولی الان باهمیم» #مریم_صادقی_رواندرمانگر @koodake_farda

جداییِ سالم از والدین، اولین تمرینِ دل کندن در زندگی است. اگر کودک نتواند در فضایی امن و تدریجی مستقل شود، در بزرگسالی هم جدا شدن برایش سخت می‌شود. آن‌وقت حتی وقتی رابطه‌ای آزاردهنده است، ماندن را به رفتن ترجیح می‌دهد! چون رفتن برایش مساوی است با تنهاییِ مطلق و از هم پاشیدن. @koodake_farda

شاهنامه فقط یک کتاب ادبی نیست؛ شاهنامه حافظه‌ی تاریخیِ ایران است. در زمانه‌هایی که نام «ایران» بارها تهی، مصادره یا فرسوده شده، شاهنامه یادآوری می‌کند که ایران پیش از هر چیز یک داستانِ پیوسته از زبان، رنج، ایستادگی و اخلاق است. فردوسی از قدرت نمی‌نویسد؛ از مسئولیت می‌نویسد. از این‌که هیچ تاجی بی‌خردی را نجات نمی‌دهد و هیچ ملتی بدون روایت، زنده نمی‌ماند. چه مردمان که به داد و دهش ماندند چه مردمان که به خون خود کشتند نه هر که چهره برافراخت، دلشاد شد نه هر که نهد تاج، شادکام شد ایران در شاهنامه نه خاک صرف است، نه شعار؛ ایران مجموعه‌ای‌ست از انسان‌هایی که می‌کوشند «نابود نشوند»، حتی وقتی شکست می‌خورند. خرد و دانش از گنج‌های بی‌پایان است که هر که دارد، از دست نمی‌رود شاید برای همین است که شاهنامه نه کتاب پیروزی‌های آسان، بلکه کتاب ماندن است.

ما کنار هم ایستاده‌ایم، با زخم‌هایی مشترک و امیدی سرسخت. تاریکی هرقدر هم که سنگین باشد، نور راه خودش را پیدا می‌کند. برای همه‌ی دل‌هایی که می‌سوزند، برای مردمی که تنها نیستند؛ ما باور داریم نور، آرام و پیوسته، بر تاریکی پیروز خواهد شد. ✨ @koodake_farda

رنجِ دیگران رو به رسمیت بشناسیم حتی اگر با معیارهای ما قابل سنجش نباشد. @koodake_farda

🌟 کاربردی‌ترین کارگاه آموزشی ارزیابی روان‌شناختی کودک 🌟 اگر می‌خواهید مهارت‌های عملی و واقعی ارزیابی روان‌شناختی کودک را یاد بگیرید و با اطمینان وارد فضای کار بالینی شوید، این کارگاه تک‌جلسه‌ای دقیقاً برای شما طراحی شده است. 🔍 در این کارگاه می‌آموزید: 🧸 شناخت وسایل بازی و اتاق درمان هر آنچه برای ورود حرفه‌ای به اتاق درمان کودک باید بدانید 🧠 آشنایی با رویکردهای درمانی و کاربرد آن‌ها در ارزیابی CCPT | CBT | رویکرد تحلیلی 🎨 تفسیر نقاشی کودکان 👨‍👩‍👧 ارزیابی والد و کودک آشنایی با روش‌های استاندارد و مؤثر ✨ مزیت‌های این کارگاه: • آموزش کاملاً عملی و قابل اجرا در محیط واقعی • یادگیری گام‌به‌گام از آماده‌سازی اتاق درمان تا تحلیل نتایج • مناسب برای دانشجویان روانپزشکی ،روان‌شناسی، مشاوره و مربیان 📜 همراه با ارائه گواهی معتبر 📍 محل برگزاری: مشهد .فلسطین، کلینیک آوید دی ماه ۱۴۰۴ 📞 ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر: +98 919 041 2691 📱 پاسخگویی در تلگرام و واتس‌اپ 09916459343

سال نو میلادی مبارک 🎄🌟 امید که روزهای پیشِ رو پر از آرامش، لبخند و اتفاق‌های خوب باشد 🤍🎄 @koodake_farda

وقتی فرد در محیطی رشد کرده باشد که در آن امنیت عاطفی وجود نداشته... روان او در بزرگسالی ممکن است احساسات و هیجانات را به صورت شدید یا غیر قابل کنترل پردازش و تجربه کند. در حقیقت وقتی محیط امن و قابل پیش بینی وجود نداشته باشد روان و بدن توانایی یادگیری برای تنظیم هیجانات را از دست میدهند. بنابراین فرد احساسات را با شدت بیشتری نسبت به دیگران تجربه میکند و روانش این احساسات را به شکل تهدیدی بزرگ می بیند. گاهی شدت احساسات نشان میدهد جسم و روان هنوز یاد نگرفته اند هیجانات را به شکل ایمن در زمان و شکل مناسب کنترل و مدیریت کنند. @koodake_farda

یلداتون مُبارَک🍉 اُمیدواریم بلندترین شب سال، شروع روشن ترین روزهاتون باشه..✨ ما در کودک فردا مراقب شما هستیم 🫂 @koodake_farda

♦️کودک نمی‌فهمد؟ یا ما نمی‌فهمیم که می‌فهمد؟ فرانسواز دولتو معتقد بود کودک پیش از آنکه جهان را تحلیل کند، آن را در بدنش ثبت می‌کند. برای همین، اضطراب در کودکی معمولاً شبیه ترسی واضح بیان نمی‌شود. خبرهای تنش‌زا، دعوای والدین و... همه می‌توانند بی‌آنکه توضیحی داده شود، به بدن کودک و دنیای ذهنیش منتقل شوند. در چنین موقعیتی نقش والدین مراقبت از روان کودک است. کودک به کسی نیاز دارد که دنیای بی‌رحم دور و برش را برایش ایمن نگه دارد، و جهان را دوباره قابل پیش‌بینی کند. پس بهتر است سوال را تغییر دهیم؛ او در کنار ما، چه چیزی را احساس می‌کند؟ مرکز تجربه زندگی🍓

از توجه به رفتار کودک فراتر برو و به ذهن او برس و آنجا توقف كن . · آنجه در ذهن کودک میگذره دقیقا همان چیزی است که عامل برانگیزاننده ی رفتار اوست پس توجه و توقف روی رفتار کودک قطعا نتیجه ای موقت خواهد داشت ... برای کشف محتوای ذهن کودك كنجكاو باش . و با توجه به محتوای ذهن او به او كمك كن برای عملکرد بهتر . به مرور خواهی دید که او چقدر زیبا یاد می گیرد تا ابتدا به ذهن و احساسات خود و بعد به ذهن و احساسات دیگران بیشتر توجه کند. برای مثال اگر کودک شما پرخاشگری می کند و شما صرفا با پرخاشگری او مقابله کنید و انواع روشهای تبیهی رو بکار بگیرید هیچ گاه نه شما و نه كودك نخواهید فهمید که نیاز برآورده نشدهی کودک چه چیزی بوده که آن را سعی کرده با صدای پرخاش به گوش شما برساند. برای رسیدن به محتوای ذهن كودك يك فضای همدلانه و حمایت کننده و پذیرا نیاز داریم . اگر به هر دلیلی ایجاد این فضا و این مدل رابطه بین شما و كودك مقدور نیست شاید ابتدا نیاز باشه ذهن خودتون رو بکاوید و بشناسيد البته مهربانانه و همدلانه پ. ن : اگر طی کردن این مسیر سخت است برای شما كمك يك متخصص راه رو هموارتر خواهد کرد. #مریم_صادقی_رواندرمانگر @koodake_farda

این فیلم بر اساس واقعیت است. برای فردی که با اموزش کودک سر و کار دارد بسیار توصیه می کنم🙏🏻 @koodake_farda

📌راه‌های زیادی برای پنهان شدن بلدیم؛ گن‌های لاغری، کرم‌پودر، سکوت، و.‌‌.. اما «بدن» ، راوی صادقی است. بی‌وقفه، آنچه بر ما گذشته را به زبان خودش بازگو می‌کند. و آن‌قدر تکرار می‌کند تا شنیده شود. ما پنهانش می‌کنیم، سرکوبش می‌کنیم، به وفور نادیده‌اش می‌گیریم، اما او کوتاه نمی‌آید. با خستگی‌های مداوم، چربی‌های انباشته دور شکم، شانه‌های خمیده و دردهای مزمنی که پزشکان یکصدا می‌گویند: «علت فیزیولوژیکی ندارد...» می‌شنوی؟ آیا می‌توانی حتی برای چند نفس، همراهش شوی؟ شاید درد شانه‌هایت نجوا کند: بارِ سنگینی را سال‌هاست بر دوش می‌کشی. شاید معده‌دردهای گاه‌به‌گاهت، از زخم‌های کهنه‌ای بگوید که به‌تنهایی تابِ هضمشان را نداشتی. و شاید وقت آن رسیده باشد به‌جای خاموش کردنش، گوش بسپاری. نه برای محکوم کردن، که برای هم‌سفر شدن. با هر دم و بازدم، فرصتی هست تا دستی بر شانه‌های خسته‌ات بکشی، و به خودت بگویی: «من این بار را می‌بینم.» با هر لقمه، می‌توانی آرام‌تر بِجوی، و بپرسی: «چه چیزی را هنوز نتوانسته‌ام هضم کنم؟» با هر قدم، شانه‌ها را صاف کنی، و بگویی: «دیگر تنها نیستم.» بدن، دشمن ما نیست؛ آینه‌ای است که صادقانه بازتابمان می‌دهد. وقتی گوش بسپاری اش فریاد هایش زمزمه های راهنما خواهد شد. ✍️نویسنده : فائزه حسینی @koodake_farda

ما فقط فرزندان والدین مان نیستیم، بلکه وارث اضطراب های ناتمام آنهاییم. ترسهایی که گفتنی نبودند، درون ما ادامه پیدا میکنند. آنچه والدین ما بیان نکرده‌اند اضطراب‌ها، فقدان‌ها، رازها، یا ترس‌های ناگفته، از راه زبان بدن، سکوت، الگوهای رفتاری یا حتی خیال‌پردازی‌هایشان به ما منتقل می‌شود. ما در واقع حامل «چیزی از دیگری» می‌شویم که هرگز به کلام درنیامده است. @koodake_farda

زندگی آینه‌ای‌ست برای دیدن خودِ واقعی‌مان؛ هر درد و هر شادی، پژواکی‌ست از ناخودآگاه ما. ارزش زندگی در گذر روزها نیست، بلکه در عمق لحظه‌هاست؛ در نفس‌ها، نگاه‌ها و انتخاب‌هایمان. هر لحظه، فرصتی‌ست برای بیداری— برای پذیرفتن زخم‌ها و کشف شادی‌های پنهان. زندگی معنا دارد، اما این معنا در دستاوردهایمان نیست، بلکه در شهامتِ ماست؛ شهامتِ رویارویی با تمام آنچه که از سر گذرانده‌ایم و می‌گذرانیم. @koodake_farda

سخت ترین بخش درمان شاید این باشد که باید خود را از برخی چیزهایی نجات دهیم که شاید تقصیر ما نبوده است. یا برای التیام دردها و زخمهایی تلاش کنیم که باعشش خودمان نبوده ایم. با این حال، فارغ از هر نوع ناکامی و آسیبی که تجربه کرده باشیم مسئولیت سلامت روانمان با کسی جز خود ما نیست. ____________________________ هماهنگی و رزرو @mehrban770 09916459343 @koodake_farda