Winterfell.ir

#مقاله #حقایق 📌یازدهمین زنِ محروم‌شده از تخت‌آهنین

⚠️ هشدار اسپویل: این بخش حاوی اسپویل از سریال شوالیه هفت پادشاهی است. اگر هنوز از پایان داستان آگاه نیستید، پیشنهاد می‌کنیم از مطالعه آن خودداری کنید.

همان‌طور که در بخش‌های قبلی گفته شد، شورای لردها با سوءاستفاده از تراژدی‌های خانوادگی، خط خونی ریگل را کنار زدند و تاج را به شاهزاده میکار سپردند. اما با مرگ پادشاه در نبرد علیه یک لرد شورشی، قلمرو بار دیگر در سال ۲۳۳ پس از فتح با یکی از بزرگ‌ترین و سرنوشت‌سازترین بحران‌های جانشینی خود مواجه شد؛ بحرانی که به برپایی یک شورای دیگر انجامید و نام یازدهمین زن این لیست را در تاریخ وستروس ثبت کرد. پرنسس ویلا تارگرین، ملقب به ویلا‌ی ساده‌لوح، در سال ۲۲۲ پس از فتح متولد شد. او دختر پرنس دیرون (ملقب به دیرون دائم‌الخمر) و لیدی کیرا از تایروش بود. از آنجایی که پدرش، فرزند ارشد و ولیعهد قانونی میکار بود، پیش از مرگ پدرش از دنیا رفت و ویلا را به عنوان تنها وارث خود بر جای گذاشت. طبق تمام قوانین و سننِ ارشدیت خونی، پرنسس ویلا به عنوان تنها فرزند شاخه ارشد، نزدیک‌ترین و مشروع‌ترین وارث پادشاه متوفی محسوب می‌شد و ادعای او از نظر قانونی بر تمام عموهایش تقدم داشت. با این حال، تاریخ وستروس ویلا را دختری بسیار مهربان اما ساده‌لوح و کم‌عقل توصیف کرده‌اند؛ دختری معصوم که اساساً هیچ درکی از بازی تاج‌وتخت، سیاست و قدرت نداشت. ابعاد این پرونده آن‌قدر در تاریخ سیاسی وستروس تکان‌دهنده بود که دهه‌ها بعد، لرد فرمانده جئور مورمونت، هنگام توضیح دادن تاریخچه خانوادگی استاد ایمون (عموی وِیلا) برای مباشرش جان اسنو، مستقیماً به این ماجرا اشاره کرد. مورمونت برای جان تعریف کرد که چطور پدر ویلا در جوانی درگذشت، چطور این دختر از ضعف شدید ذهنی رنج می‌برد و چگونه ادعای او در شورای سال ۲۳۳ ب.ف، قبل از بررسی هر کاندیدای دیگری، به سرعت توسط لردها رد شد. در جریان آن شورا، لردها و استادان سیتادل که به دنبال یک فرمانروای مقتدر برای ثبات قلمرو بودند، هرگز تمایلی به پذیرش حکومت یک زن نداشتند؛ چه رسد به دختری با ضعفِ ذهنی! آن‌ها هم‌زمان به دلیل جنسیت و توانایی ذهنی، ادعای حقوقی او را بی‌درنگ و بدون هیچ چالشی رد کردند و تاج و تخت را به عموی کوچک‌تر او، یعنی شاهزاده ایگان پنجم (اگ) سپردند؛ تصمیمی که پادشاهی محبوب را آغاز کرد، اما بر پایه دور زدنِ حق وارثان ارشد بنا شد. پرنسس ویلا بدون آنکه ابزاری برای جنگیدن داشته باشد از صف تاریخ پاک شد تا ثابت شود در کینگزلندینگ، حتی برترین حق خونی هم در برابر مصلحت فرو می‌ریزد. 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹جهیریس و آلیسان (موفقیت‌ها و مصیبت‌هایشان) 🔸بخش سوم دوری طولانی مدت رینا از بارانداز پادشاه به نفعش بود، زیرا پادشاه و شورای کوچکش از وی آزرده‌خاطر بودند. گزارشات ملاقات رینا با لرد فارمن در جزیره انصاف پادشاه و لردهایش را به وحشت انداخت. لرد اسمالوود گفت،"دیوونه‌اس که اینجوری با یه لرد تو تالار خودش صحبت می‌کنه؟ اگه من بودم، زبونشو از حلقومش می‌کشیدم بیرون."که پادشاه اینگونه پاسخش را داد،"امیدوارم انقد احمق نباشی، لرد عزیز. هرچی که باشه، خون اژدها در رگ‌های خواهرم رینا جریان داره. کسی که دوستش دارم."باید اشاره شود که اعلی‌حضرت بحث را با لرد اسمالوود ادامه نداد، فقط با وی حرف زد. سپتون بارث به بهترین نحو توضیح داده است،"قدرت تارگرین‌ها از اژدهایان‌شان نشات می‌گیرد، این هیولاهای خوفناک که یک بار هرنهال را به ویرانی کشانده و دو پادشاه را در جنگ کشتزار آتش نابود کرده بودند. پادشاه جهیریس این موضوع را می‌دانست، همانگونه که پدربزرگش اگان آن را انجام داد؛ قدرت و تهدید همیشه آنجاست. اعلیحضرت همچنین به مسئله‌ای پی برد که ملکه رینا آن را نفهمیده بود؛ تهدید وقتی به شدت کارساز است که بر زبان جاری نشود. تمام لردهای مملکت مغرور هستند، با تحقیر کردن آنها نمی‌توان به نتیجه‌ای رسید. یک پادشاه دانا همیشه به آنها اجازه خواهد داد شان خود را حفظ کنند. اگر به آنها یک اژدها نشان بدهید آن را فراموش نخواهند کرد. اینکه با آنها به‌طور واضح از سوزاندن تالارهایشان صحبت کنید یا پز خوراندن خویشاوندشان به اژدهایتان را بدهید فقط باعث عصبانی شدن و دشمنی آنها با خود خواهید شد." ملکه آلیسان هرروز برای خواهرزاده‌اش آیریا دعا می‌کرد و خود را بابت پرواز آن بچه مقصر می‌دانست...البته خواهرش را بیشتر مقصر می‌دانست. جهیریس که حتی زمانی که آیریا وارثش بود نیز خیلی به وی توجه نمی‌کرد، بابت بی‌توجهی‌هایش خود را سرزنش می‌کرد‌، ولی بیشترین نگرانی‌اش مربوط به بالریون بود، زیرا او از خطرات چنین هیولای قدرتمندی که کنترلش در دست یک دختر سیزده ساله عصبانی بود آگاه بود. پرسه زدن‌های رینا تارگرین فایده‌ای نداشت و زاغ‌های بی‌شماری که استاد اعظم بنیفر فرستاده بود نیز خبری از دختر یا اژدها نیاورده بودند، البته بجز دروغ‌ها، توهمات و اشتباهات معمول. روزها و ماه‌ها گذشت، پادشاه از اینکه خواهرزاده‌اش مرده باشد هراس داشت. او در جلسه شورای کوچک گفت،"بالریون یه هیولای سرکشه، اون چیزی نیست که بشه بازیچه قرارش داد، اینکه بدون تجربه پرواز بپری پشتش و باهاش پرواز کنی...اونم نه بالای قلعه، باهاش بری سمت دریا...شاید اون دختر بیچاره از پشت اژدها افتاده باشه و الان جسدش تو دریای باریک در حال پوسیدن باشه." سپتون بارث با وی موافق نبود. او اشاره کرد، اژدهایان ولگرد نیستند. اکثراً در مکانی ساکن می‌شوند، شاید در یک غار یا در قلعه‌ای ویران‌شده یا بالای یک کوه، لانه‌ای می‌سازند، به شکار می‌روند و پس از آن بازمی‌گردند. بالریون به محض اینکه از شر سوارش خلاص بشود قطعا به لانه‌اش بازمی‌گردد. این حدس او بود، با توجه به اینکه بالریون در وستروس دیده نشده است، شاهدخت آیریا حتماً با وی به سوی شرق پرواز کرده است و از دریای باریک گذشته است و به قاره پهناور اسوس رفته است. ملکه با وی موافق بود."اگه دختره مرده بود، من می‌فهمیدم. اون هنوز زنده است. می‌تونم حسش کنم." #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹جهیریس و آلیسان (موفقیت‌ها و مصیبت‌هایشان) 🔸بخش دوم بی‌شک سال‌های بد و خوب وجود داشتند، ولی به درستی گفته شده است که در زمان سلطنت جهیریس و ملکه‌اش تعداد سال‌های خوب دو برابر سال‌های بد بود. طوفان‌هایی در گرفتند، اتفاقات بدی افتاد، زمستان‌های تلخی را گذراندند، ولی مردم امروز وقتی به دوران سلطنت آشتی‌دهنده نگاه می‌کنند، احتمال دارد آن را با تابستانی طولانی و شیرین اشتباه بگیرند. هنوز خیلی از آنها برای شخص جهیریس وقتی که ناقوس‌های بارانداز پادشاه به مناسبت آغاز سال پنجاه و پنج پس از فتح اگان به صدا درآمدند آشکار نشده بود. زخم‌هایی که از سال شوم پیشین، سال غریبه، برجای مانده بود، هنوز بسیار تازه بودند...و پادشاه، ملکه و اعضای شورای کوچک از آنچه احتمالاً در پیش بود هراس داشتند، شاهدخت آیریا و بالریون ناپدید شده بودند و ملکه رینا نیز در پی آنها رفته بود. پس از اینکه از دربار برادرش خارج شد، ابتدا به اولد تاون رفت، به این امید که شاید دختر سرکشش سری به خواهر دوقلویش زده باشد، لرد دانل و سپتون اعظم از او محترمانه استقبال کردند، ولی هیچ‌کدام‌شان هیچ کمکی از دست‌شان بر نمی‌آمد. ملکه برای مدتی اجازه یافت تا با دخترش ریلا ملاقات کند، چه مانند خواهر دوقلویش و چه برعکس خواهرش، همچنین وی امید داشت که او مرهمی بر زخم‌های مادرش باشد. وقتی رینا توضیح داد که او از اینکه مادر خوبی نبوده پشیمان است، نوآموز ریلا او را در آغوش گرفت و گفت،"من بهترین مادر دنیارو داشتم که هر بچه‌ای آرزوی داشتنش رو داره، مادری که بالای سر ماست، و تو باید از او تشکر کنی." پس از ترک اولدتاون دریم‌فایر ملکه را به سمت شمال برد، ابتدا هایگاردن، پس از آن کرکهال و کسترلی راک، که لردهایشان در گذشته از او استقبال خوبی کرده بودند. هیچ جا اژدهایی دیده نشده بود، البته بجز اژدهای خودش؛ هیچ اثری از شاهدخت آیریا وجود نداشت. پس از آن رینا به جزیره انصاف بازگشت، تا دوباره با فرانکلین فارمن روبرو شود. سال‌هایی که گذشته بود هیچ تغییری در رفتار لرد فرانکلین با ملکه ایجاد نکرده بود، طرز حرف زدنش نیز تغییری نکرده بود. لرد فرانکلین گفت،"امیدوار بودم خواهر عزیزم بعد از اینکه از دست تو فرار کرد برگرده اینجا و وظایفش رو انجام بده، ولی ما خبری ازش نداریم، از دخترتم خبر نداریم. من نمی‌تونم ادعا کنم که شاهدخت رو می‌شناسم، ولی می‌تونم بگم خیلی خوب از شرت خلاص شد، درست مثل جزیره انصاف. اگه اینجا ببینیمش بدرقه‌اش می‌کنیم بیرون درست مثل مادرش." ملکه پاسخ داد،"تو آیریا رو نمی‌شناسی، درسته، اگه بیاد سمت این سواحل، سرورم، احتمالاً متوجه این موضوع بشید که اون به اندازه مادرش گذشت نداره، اوه، و البته براتون در "بدرقه کردن" وحشت سیاه آرزوی موفقیت می‌کنم. بالریون از برادرت که خوشش اومد، شاید الانم هوس یه وعده دیگه رو داشته باشه." پس از جزیره انصاف، تاریخ رد رینا تارگرین را گم می‌کند. او در بقیه سال نه به بارانداز پادشاه برگشت و نه به دراگون استون، و در مقر هیچ لردی در هفت پادشاهی نیز دیده نشد. گزارش‌های ناقصی مبنی بر اینکه دریم فایر در شمال در بارولندز و سواحل رودخانه تب دیده شده وجود دارد، و در جنوب نیز دریم‌فایر بر فراز کوه‌های سرخ دورن، دره‌های تورنتاین دیده شد. از حضور در قلعه‌ها و شهرها اجتناب می‌کرد، رینا و اژدهایش در حال پرواز بر فراز فینگرز، کوهستان ماه، جنگل‌های سبز و مه‌آلود دماغه خشم، جزایر سپر و آربور دیده شدند...ولی هرگز از کسی درخواست کمک نکرد. درعوض به جستجویش در مکان‌های جنگلی و متروک، دشت‌های بایر بادخیز و دشت‌های پوشیده از علف و باتلاق‌های دلگیر، پرتگاه‌ها و دره‌های کوهستانی ادامه داد. آیا او همچنان به دنبال نشانه‌ای از دخترش بود یا به دنبال خلوتی بود که همیشه آرزویش را داشت؟ شاید هرگز ندانیم. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹جهیریس و آلیسان (موفقیت‌ها و مصیبت‌هایشان) 🔸بخش اول دستاوردهای پادشاه جهیریس تارگرین اول بیش از آن است که بتوان آنها را شمرد. بزرگ‌ترین آنها، در نگاه اکثر تاریخ‌آموزان، دوران صلح و رونق اقتصادی‌ای بود که در طول دوران نشستنش بر تخت آهنین بر مملکت حکمفرما بود. نمی‌توان گفت که جهیریس کاملاً از نزاع امتناع می‌کرد، زیرا این کار از عهده هر پادشاه زمینی‌ای خارج است، ولی در جنگ‌هایی شرکت کرد که کوتاه و ظفرمندانه بودند و معمولاً در دریا یا مکان‌های دوردست اتفاق می‌افتادند. سپتون بارث نوشته است،"فقط یک پادشاه پَست می‌تواند با لردهای خویش بجنگد و مملکت خویش را به خاک و خون بکشد و آن را پر از جنازه کند، اعلیحضرت داناتر از آن بود که چنین کند." اساتید می‌توانند در مورد اعداد بزرگنمایی کرده باشند، ولی اکثراً بر روی این مسئله که جمعیت وستروسی‌ها در شمال دورن در دوران سلطنت آشتی‌دهنده دو برابر و جمعیت بارانداز پادشاه چهار برابر شد اتفاق نظر دارند. لنیسپورت، گالتاون و وایت هاربور نیز رشد کردند، البته نه این اندازه. تعداد کمی از مردان به میدان نبرد فرستاده می‌شدند، اکثراً روی زمین‌هایشان کار می‌کردند. قیمت غلات در دوران سلطنت طولانی‌اش بطور پیوسته کاهش می‌یافت، زیرا زمین‌های بیشتری زیر کشت می‌رفت. ماهی حتی برای رعایا نیز ارزان‌تر شده بود، زیرا کار در روستاهای ماهیگیری که در کنار ساحل قرار داشتند رونق گرفته بود و قایق های بیشتری به دریا می‌رفتند. باغ‌های جدیدی در همه جای اقلیم ریچ تا گردنه ساخته شدند. گوسفند و بره فراوان شد و پشم‌ها نیز بهتر شدند، زیرا چوپان‌ها گله‌های خود را بزرگ‌تر کردند. علی‌رغم تحولات آب و هوایی و جنگ‌ها و اختلالاتی که هرچندوقت یک بار به وجود می‌آمدند، تجارت ده برابر شد. صنعت نیز رونق گرفت؛ نعلبندان و آهنگران، سنگ‌تراشان، نجارها، آسیابان‌ها، دباغ‌ها، نساج‌ها، رنگرزها، آبجوسازها، شراب‌فروش‌ها، زرگرها، نقره‌کارها، نانواها و قصاب‌ها، پنیرسازها همه و همه از رونقی که تاکنون در غرب دریای باریک بی‌سابقه بود لذت می‌بردند. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

#سریال #بازیگران #تولد 📌حضور فیا سابان بازیگر نقش ملکه هلینا تارگرین و جک گلیسون بازیگر نقش جافری براثیون در اجرای شب گذشته نمایش در مرکز هنری Battersea Arts Centre 🔥⚔❄️ @winterfellir

#تاریخ #فکت

«تخت آهنین حقِ منه... هرکس هم این حق رو انکار کنه، دشمن منه!»

یکی از قیاس‌های جالبی که در نغمه آتش و یخ می‌توان مطرح کرد، شباهت پادشاه استنیس براثیون به ناپلئون بناپارت است. چرا که هر دو خود را تنها حاکم مشروع می‌دانستند با این تفاوت که ناپلئون مشروعیت خود را بر پایه‌ی فتوحات و دستاوردهای نظامی‌اش بنا می‌کرد، در حالی که استنیس به قانون جانشینی و حق خونی خود برای رسیدن به تاج‌وتخت تکیه داشت. هر دو فرماندهانی منضبط، استراتژیست و حسابگر بودند که در نبرد به توانایی‌های نظامی خود تکیه می‌کردند. هیچ‌کدام از کاریزمای مردمی چندانی برخوردار نبودند و به اصول و باورهای خود پایبند بودند که اغلب، ایستادگی بر سر مواضعشان را به سازش ترجیح می‌دادند. هر دو در مقاطعی از زندگی خود ناچار شدند هم‌زمان با چندین مدعی و ائتلافی از دشمنان قدرتمند روبه‌رو شوند و مسیر زندگی هر دو آمیزه‌ای از پیروزی‌های بزرگ نظامی و شکست‌های تعیین‌کننده بود؛ با این تفاوت که هیچ‌کدام نتوانستند هدف نهایی خود را برای همیشه حفظ کنند. 🔥⚔️❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش پایانی سال غریبه هرچه به پایان نزدیک‌تر می‌شد، کار بر روی چاله اژدها نیز به پایان نزدیک‌تر می‌شد. بالاخره گنبد بزرگ را در جای خود قرار دادند، دروازه‌های عظیم برنزی جانمایی شدند، بنای غارمانند از بالای تپه رینیس کل شهر را تحت‌الشعاع قرار می‌داد. دومین بنای بزرگ پس از قلعه سرخ که در بالای تپه رفیع اگان قرار داشت. لرد ردواین برای نشان دادن اتمام کار و جشن گرفتن ورود دست جدید به پادشاه پیشنهاد داد مسابقات بزرگی را برگزار کنند، بزرگ‌ترین مسابقاتی که مملکت از زمان عروسی طلایی تابحال دیده‌اند. ردواین گفت،"اجازه بدید سوگواری رو خاتمه بدیم و سال جدید رو با جشن و پایکوبی آغاز کنیم."وضع زراعت در آن پاییز خوب بود، مالیات‌های لرد رگو دراز سکه‌ها را به‌طور پیوسته راهی خزانه پادشاهی می‌کرد، تجارت افزایش یافته بود؛ نگرانی مالی‌ای بابت برگزاری مسابقات وجود نداشت، و این رویداد بازدیدکنندگان زیادی را به همراه سکه‌هایشان به بارانداز پادشاه خواهد کشاند. بقیه اعضای شورای کوچک نیز با این پیشنهاد موافق بودند، و پادشاه جهیریس نیز معتقد بود برگزاری مسابقات رعایا را به وجد خواهد آورد،"و به ما کمک خواهد کرد که غم و اندوه خود را فراموش کنیم." همه آماده‌سازی‌ها با آمدن ناگهانی و غیرمنتظره رینا تارگرین از دراگون استون بدل به بی‌نظمی بی‌سابقه‌ای شد. سپتون بارث نوشته است،"شاید اژدهایان هم به نحوی حال و هوای سوارشان را حس می‌کنند، زیرا در آن روز دریم‌فایر با حالتی خشمگین از پس ابرها خارج شد و پایین آمد، و ورمیتور و سیلوروینگ نیز غرش‌کنان از او استقبال کردند، به همین دلیل نیز همه ما که آن صحنه را دیدیم و شنیدیم ترسیدیم که مبادا باز هم آن اتفاق که بالریون در دریاچه چشم خدایان با آتش و پنجه‌هایش کوییک سیلور را سلاخی کرد، دوباره اتفاق بیوفتد." درنهایت اژدهایان با یکدیگر مبارزه نکردند، فقط همان زمان که رینا از دریم فایر پیاده شد و به سوی اقامتگاه میگور رفت با غرش‌هایی برای یکدیگر خط و نشان می‌کشیدند، او با داد و فریاد دنبال برادر و خواهرش می‌گشت. دلیل خشمش خیلی مشخص شد. شاهدخت آیریا رفته بود. او به محض طلوع آفتاب از دراگون استون فرار کرده بود، یواشکی به حیاط رفته بود و اژدهایی را تصاحب کرده بود. اژدهای معمولی‌ای نیز نبود. رینا با فریاد گفت،"بالریون! اون بالریونو تصاحب کرده، دختره ی دیوونه. اون اژدهای تازه‌متولدشده رو نمی‌خواست، اون وحشت سیاه رو می‌خواست. اژدهای میگور، هیولایی که پدرشو سلاخی کرد. چرا اون، اون می‌خواست منو برنجونه، چی زاییدم؟ یه جور هیولا؟من ازت میپرسم چی زاییدم؟" ملکه آلیسان گفت،"یه دختر کوچولو، اون فقط یه دختر کوچولوی عصبانیه."ولی سپتون بارث و استاد اعظم بنیفر گزارش داده‌اند که به‌نظر نمی‌رسید رینا صدای او را شنیده باشد. او امیدی به اینکه بفهمد "دختر دیوانه‌اش" به کجا فرار کرده است نداشت. اولین حدسش بارانداز پادشاه بود، آیریا مشتاق بود که به دربار بازگردد...ولی اگر اینجا نبود، کجا بود؟ پادشاه جهیریس با آرامشی مثال‌زدنی گفت،"خیلی زود معلوم میشه، شک دارم، بالریون بزرگ‌تر از اونه که بشه پنهانش کرد یا بدون دیده شدن از جایی بگذره، و البته اشتهای سیری‌ناپذیری هم داره."پس از آن رو کرد به استاد اعظم بنیفر و به وی دستور داد زاغ‌هایی را به تمام قلعه‌های هفت پادشاهی بفرستند،"می‌خواهم بدانم که آیا کسی در وستروس بوده که خواهرزاده‌ام یا بالریون رو دیده باشه." زاغ‌ها پرواز کردند، ولی در آن روز و روزهای پس از آن خبری از شاهدخت آیریا مخابره نشد. رینا در تمام طول این مدت در قلعه سرخ ماند، بعضی‌وقت‌ها عصبی می‌شد،بعضی‌وقت‌ها آشفته می‌شد و برای خوابیدن نیز شراب شیرین می‌نوشید. شاهدخت دنریس هرگاه که عمه‌اش را می‌دید وحشت‌زده می‌شد زیرا هرگاه که به حضور وی می‌آمد زار زار گریه می‌کرد. پس از هفت روز صبر رینا لبریز شد و اعلام کرد دیگر نمی‌تواند بیکار بنشیند."باید پیداش کنم. اگه نتونم پیداش کنم. حداقل می‌تونم دنبالش بگردم."پس از گفتن این جمله، سوار بر دریم‌فایر پرواز کرد. در روزهای باقیمانده آن سال شوم نیز نه خبری از آن مادر و دختر شد و نه در جایی دیده شدند. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش سی‌ام دلداری دادن به رینا تارگرین اصلاً کار آسانی نبود. از دست دادن تعداد زیادی از دوستان و همراهانش باعث افسردگی شدید وی شده بود، و حتی نام بردن از اندرو فارمن نیز باعث می‌شد از کوره در برود. نه خوش آمدی به وی گفت و نه می‌خواست تسلیتی از وی بشنود، رینا سه بار از وی خواست اینجا را ترک کند، تا جایی‌که پیش چشم نیمی از ساکنان قلعه بر سر ملکه فریاد زد. وقتی که ملکه اعلام کرد نمی‌رود، رینا به اتاق خوابش رفت و درهایش را بست، فقط برای غذا خوردن بیرون می‌آمد...و هربار نیز کم‌تر از بار قبل غذا می‌خورد. آلیسان تارگرین او را به حال خود رها کرد و نظم را به دراگون استون برگرداند. استاد جدیدی به آنجا فرستاده و مشغول به کار شد. فرمانده جدیدی برای سربازان قلعه منصوب کرد. ادیث، سپتای مورد علاقه شخص ملکه آمد تا جایگزین سپتا مریم که ملکه رینا عزادارش بود شود. آلیسان از خواهرش جدا شد و به سراغ خواهرزاده‌اش رفت، ولی آنجا نیز چیزی جز مخالفت و خشم نصیبش نشد. شاهدخت آیریا به ملکه گفت،"به من چه که همه‌شون مردن. میره چنتا دیگه پیدا می‌کنه؛ همیشه همینکارو می‌کنه."وقتی که آلیسان شروع کرد به گفتن داستان‌هایی از دوران کودکی‌اش، و به او گفت که رینا چگونه تخم اژدها را در گهواره وی گذاشت و او را در آغوش می‌گرفت و نوازش می‌کرد و از او مراقبت می‌کرد، آیریا گفت،"حتی اگه مادرم هم باشه، اون هیچ‌وقت تخمی به من نداد، اون فقط منو رها کرد و به جزیره انصاف رفت".عشق آلیسان به دختر خودش نیز باعث خشمگین شدن آیریا شد."چرا اون باید ملکه باشه؟ من باید ملکه باشم، نه اون."پس از آن بود که اشک در چشمان شاهدخت آیریا حلقه زد، و به آلیسان التماس می‌کرد که او را با خود به بارانداز پادشاه ببرد،"بانو الیسا گفت که منو با خودش می‌بره، ولی اون رفت و منو فراموش کرد. من میخوام به دربار برگردم، پیش لردها و دلقک‌ها و شوالیه‌هایی که اونجا هستن. لطفاً منم با خودت ببر." ملکه آلیسان تحت تاثیر گریه‌های دختر قرار گرفت، ولی تنها به او قول داد که این مسئله را با مادرش مطرح خواهد کرد. وقتی که رینا دوباره برای غذا خوردن از اتاقش خارج شد، بی‌درنگ این پیشنهاد را رد کرد،"تو همه چیز داری ولی من هیچی ندارم. حالا هم که می‌خوای دخترم رو ازم بگیری. ولی اون مال منه. تاج و تخت منو بردید، با همون خوش باشید."در همان شب رینا شاهدخت آیریا را به اتاقش فراخواند تا وی را سرزنش کند، و صدای داد و فریاد مادر و دختر کل تالار طبل جنگی را در بر گرفت. پس از آن شاهدخت درخواست ملکه آلیسان برای صحبت کردن را نپذیرفت. درمانده‌تر از همیشه، ملکه دست از پا درازتر به بارانداز پادشاه، به آغوش گرم پادشاه جهیریس و پیش دختر خوش‌خنده‌اش دنریس، بازگشت. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

#مقاله #حقایق 📌دهمین زنِ محروم‌شده از تخت‌آهنین در بخش قبلی دیدیم که چگونه دست تقدیر و دسیسه‌های پشت‌پرده، ولیعهد سلطنت پرنسس ایلورا را به سمت خودکشی سوق داد. با مرگ ایلورا، صندلی ولیعهدی بار دیگر خالی شد و قلمرو با یک چالش حقوقی جدی مواجه گردید؛ چالشی که نام دهمین زن این لیست را در تاریخ ثبت کرد؛ پرنسس دینورا تارگرین، خواهر کوچک‌تر ایلورا و ایلور، تنها فرزند زنده و مشروع از شاخه‌ی شاهزاده ریگل بود که طبق قوانین صریح ارشدیت خونی، وارث قانونی و برحق تخت‌آهنین به شمار می‌رفت. دینورا یک زیبایی کلاسیک والریایی داشت؛ دختری با پوستی بسیار روشن و لطیف، چشمانی درخشان به رنگ بنفش یاقوتی و موهایی مواج و بلند به رنگ نقره‌ای-سفید که تمام ویژگی‌های اصیل خاندان اژدها را در خود داشت. برخلاف پدرش ریگل که گرفتار جنون بود و برخلاف خواهرش که به افسردگی شدید دچار شد، دینورا شخصیتی بسیار آرام، متین، خجالتی و معصوم داشت؛ دختری صلح‌جو و منزوی که ترجیح می‌داد به دور از هیاهو و دسیسه‌های سیاسی کینگزلندینگ زندگی کند. اما این روحیه لطیف، تضاد عمیقی با دنیای تاریک و خشنی داشت که او را احاطه کرده بود. در آن زمان، دستِ پادشاه یعنی بریندن ریورز، مورد بی‌اعتمادی شدید بود و شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه بلادریون قصد دارد ریگل و فرزندانش را با جادو از بین ببرد. حتی به شاهزاده میکار هم مظنون بودند، هرچند پسر کوچکش اگ به شدت اعتراض می‌کرد که پدرش عاشق برادرش است و هرگز به فرزندان او آسیب نمی‌زند. لیکن شاخه ریگل به دلیل ضعف روانیِ او، همیشه از سوی لردها و درباریان نادیده گرفته می‌شد. با این حال، بر اساس اولویت خطوط خونی مستقیم، دینورا بر عموی خود شاهزاده میکار تقدم حقوقی داشت. اما شورای کوچک، مرگ ایلورا را بهترین فرصت برای بازگرداندن قدرت به مردان دیدند. آن‌ها با برچسب زدن به این شاخه از خاندان و با این استدلال مصلحت‌گرایانه که دینورا هنوز کم‌سن‌وسال است، حق او را به سادگی زیر پا گذاشتند و تاج را به عمویش سپردند. پرنسس دینورا برای گرفتن حقش نجنگید، اما بزرگ‌ترین تراژدی زندگی او پس از غصب حق قانونی‌اش، ازدواج اجباری او با پسرعمویش، شاهزاده ایریون تارگرین ملقب به ایریون برایت‌فلیم بود؛ یکی از ظالم‌ترین و مغرورترین شاهزادگان تاریخ تارگرین که تشنه قدرت بود. دینورا از این ازدواج شوم فرزندی به نام میگور به دنیا آورد. نکته کنایه‌آمیز تاریخ این بود که دهه‌ها بعد، در شورای بزرگ سال ۲۳۳ ب.ف، حق فرزند دینورا (میگور کوچک) نیز به بهانه‌ی ترس لردها از جنونِ موروثی پدرش غصب شد تا نشان داده شود محرومیت دینورا، تاوان خود را در نسل‌های بعدی هم پس گرفته است. داستان دینورا همانند خواهرش به وضوح نشان می‌دهد که در سیستم سیاسی، ساختار قدرت همیشه بهانه‌ای برای حذف یک زن پیدا می‌کند؛ او بدون آنکه صدایش شنیده شود کنار زده شد تا ثابت شود پس از رقص اژدهایان، مصلحت لردها همواره بر قانون پادشاهان چربیده است. 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و نهم وقتی مشخص شد هیچ‌کدام از لردهای بلندمرتبه مناسب نیستند، جهیریس نگاهی به پرچم‌داران‌شان کرد. بهتر بود که دست پادشاه فردی باتجربه باشد، تا باعث شود تعادلی میان نیروی جوانی پادشاه و تجربه وی برقرار شود. از آنجا که افراد شورای کوچک شامل افرادی با سواد و از قشر کتابخوان جامعه بودند، نیاز به یک جنگجو نیز داشتند، مردی که امتحانش را در جنگ پس داده باشد و شهرتش لرزه بر اندام دشمنان پادشاهی بیندازد. پس از اینکه چندین اسم گفته شد و در موردشان بحث و تبادل نظر صورت گرفت، مایلز اسمالوود، لرد آکورن هال در اقلیم سرزمین‌های رودخانه، انتخاب نهایی شورا شد، وی برای برادر پادشاه، اگان، در جنگ کنار دریاچه چشم خدایان جنگیده بود، با وات قطع‌کننده در استون بریج جنگیده بود و هرن سرخ را در دوران پادشاهی اینیس به سزای اعمالش رساند. وی فقط به شجاعتش معروف بود، زخم‌های زیادی بر اثر تعدادی نزاع وحشیانه بر صورت و بدن لرد مایلز نقش بسته بود. سِر ویلیام زنبور از گارد شاهی که در آکورن هال خدمت می‌کرد، قسم می‌خورد لردی بهتر، ترسناک‌تر و وفادارتر از وی در هفت پادشاهی وجود ندارد، پرنتیس تالی و بانوی پرهیزگار لوسیندا، لردهای بالادستش، برای اسمالوود آرزوی موفقیت داشتند. پس از این وی ترغیب شد، جهیریس نیز موافقت خود را اعلام کرد، زاغی فرستاده شد و در کمتر از دو هفته، لرد مایلز در راه بارانداز پادشاه بود. ملکه آلیسان در انتخاب دست پادشاه هیچ نقشی نداشت. درحالی‌که پادشاه و شورایش در حال بحث و تبادل نظر بودند، ملکه در بارانداز پادشاه حضور نداشت، وی همراه با سیلوروینگ به دراگون استون رفته بود تا به خواهرش دلداری دهد. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و هشتم اولین تنش در شورای کوچک شخص پادشاه به‌وجود آمد، جایی‌که لرد دیمون ولاریون از مقام دست پادشاهی استعفا کرد. باید یادآوری شود که ملکه آلیسا خواهر لرد دیمون بود، و خواهرزاده جوانش لیانا ولاریون نیز میان زنانی بود که مسموم شده بودند. بعضی‌ها معتقدند رقابت با منفرید ردواین، که جایگزین وی بعنوان ارباب کشتی‌ها شد، باعث شده لرد دیمون چنین تصمیمی بگیرد. ولی بنظر می‌رسد تهمت واهی‌ای بیش نیست آن هم برای مردی که سال‌های طولانی‌ای به خوبی خدمت کرده بود. بهتر است حرف لرد را بپذیریم و قبول کنیم که بالا رفتن سنش و تمایلش به گذارندن بقیه روزهای زندگی‌اش با فرزندان و نوه‌هایش در دریفتمارک دلیل استعفایش بودند. جهیریس در ابتدا قصد داشت یکی از اعضای دیگر شورای کوچک را جانشین لرد دیمون کند. آلبین مسی، رگو دراز و سپتون بارث خودشان را بعنوان افرادی توانا ثابت کرده بودند، احترام پادشاه را کسب و اعتمادش را نیز جلب کرده بودند. البته هیچکدام‌شان کاملاً مناسب نبودند. شک‌هایی در مورد سپتون بارث مبنی بر اینکه وی به سپت ستاره‌ای بیش از تخت آهنین وفادار است وجود داشت. علاوه بر این، او یک عوام‌زاده بود؛ لردهای بلندمرتبه مملکت هرگز نمی‌پذیرفتند که فرزند یک نعلبند در چنین جایگاه مهمی قرار گیرد. لرد رگو یک فرد پنتوسی بی‌خدا و یک تاجر ادویه تازه‌به‌دوران‌رسیده بود، و حتی از سپتون بارث نیز عوام‌زاده‌تر بود. لرد آلبین با پای فلجش، برای افراد نادان و جاهل بدیمن به‌نظر می‌رسید. شخص لرد مسی به پادشاه گفت،"اونا منو بعنوان یک شیطان خواهند دید، در پس سایه‌ها بهتر می‌توانم به شما خدمت کنم." نمی‌شد به بازگرداندن روگار باراتیون یا دست‌های باقیمانده پادشاه میگور دل بست. در دوران حضور لرد تالی در شورای کوچک در دوران نیابت نیز اوضاع بر وفق مراد پیش نرفت. لرد ایری و مدافع ویل، رودریک ارن فقط ده سال داشت، که پس از مرگ عمویش دارنولد و پدربزرگش سِر ریموند زودتر از موعد لرد شده بود. آنها به دست متجاوزین وحشی‌ای که در عملی نابخردانه آنها را در کوهستان ماه تعقیب کردند کشته شدند. جهیریس به‌تازگی با دانل هایتاور توافقاتی کرده بود، ولی هنوز کاملاً به او و لرد لایمن لنیستر اعتماد نداشت. لرد هایگاردن، برتراند تایرل، فردی مست و لایعقل بود که اگر حرامزادگان سرکشش پا به بارانداز پادشاه می‌گذاشتند رسوایی و فضاحت برای پادشاه به ارمغان می آوردند. آلاریک استارک بهترین گزینه بود که در وینترفل حضور داشت؛ طبق تمام گزارشات مردی سرکش و خودسر و خسیس و کینه‌جو بود، او قطعاً فرد مناسبی برای حضور در جلسات شورای کوچک نبود. آوردن یک آهن‌زاده به بارانداز پادشاه نیز محال بود. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و هفتم اندرو فارمن را آخر سر در اتاق تابلوی نقاشی‌شده یافتند، شمشیری بلند را محکم در دست گرفته بود. مسمومیت‌ها را انکار نکرد. درعوض با افتخار گفت،"من براشون جام شراب آوردم، و اونا هم نوشیدنش. ازم تشکر کردن و نوشیدنش. چرا که نه اونا منو مستخدم و پیاله‌دار خودشون می‌دونستن. اندروی شیرین. اندروی مسخره. غیر از افتادن از روی اژدها چیکار می‌تونم بکنم؟ می‌تونستم خیلی کارا رو بکنم. می‌تونستم یه لرد باشم. می‌تونستم قوانینی وضع کنم و بهت مشورت بدم. می‌تونستم دشمنانتو بکشم، به همون راحتی‌ای که دوستاتو کشتم. می‌تونستم بچه‌دارت کنم." رینا تارگرین قصد نداشت با جواب دادن به وی خود را کوچک کند. درعوض رو کرد به محافظین و گفت،"بگیریدش و اخته‌اش کنید، ولی زخمش رو ببندید. آلت و بیضه‌هاش رو سرخ کنید و بدید بهش تا بخوردشون. تا وقتی همه‌شو نخورده نزارید بمیره." به محض اینکه محافظین آمدند که او را از کنار تابلوی نقاشی‌شده بگیرند اندرو گفت،"نه، همسرم می‌تونه پرواز کنه، منم می‌تونم."و وقتی این را گفت ضربه‌ای بیهوده را روانه نزدیک‌ترین سرباز کرد، برگشت به سمت پنجره‌ای که پشتش بود و از آن پرید. پرواز کوتاهی بود؛ سقوط کرد و مرد. پس از آن رینا تارگرین جسدش را تکه‌تکه و خوراک اژدهایانش کرد. این آخرین مرگ قابل ذکر سال پنجاه و چهار پس از فتح بود، ولی بیماری‌های دیگری نیز در سال غریبه به وجود آمد. درست مثل سنگی که در یک برکه انداخته می‌شود و آب را به جهات مختلف بیرون می‌پاشد، عمل شیطانی‌ای که اندرو فارمن انجام داده بود در سراسر مملکت گسترش یافت، و تا مدت‌ها پس از اینکه اژدهایان ضیافتی بر جسد سوخته و دودی‌اش برپا کردند تنش‌های بسیاری را ایجاد کرد. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و ششم لیانا ولاریون پیش از به راه افتادن قایق‌های عمویش از دریفتمارک مرد. شخص استاد آنسلم وی را تطهیر کرد و در میان یخ قرار داد، هیچ‌کدام اثر نداشت. او در آغوش رینا تارگرین جان خود را از دست داد، درحالی‌که ملکه داشت زار زار گریه می‌کرد تشنج کرد و مرد. اندرو فارمن وقتی‌که اشک های روی صورت همسرش را دید گفت،"براش گریه می‌کنی، برا منم گریه می‌کنی؟"حرف‌هایش خشم ملکه را برانگیخت، چک محکمی روانه صورتش کرد، رینا به او دستور داد که از او فاصله بگیرد، اعلام کرد می‌خواهد تنها باشد. اندرو گفت،"باید هم باشی، اون آخرین‌شون بود." حتی پس از آن نیز به‌دلیل اینکه ملکه در حزن و اندوه غرق شده بود نتوانست بفهمد چه اتفاقی افتاده است. ارباب سکه پنتوسی، رگو دراز اولین کسی بود که مشکوک شده بود، درست وقتی که جهیریس جلسه شورای کوچک را تشکیل داد تا در مورد مرگ‌های دراگون استون بحث کنند. وقتی که گزارشات استاد آنسلم را خواندند، لرد رگو دراز ابرویی بالا انداخت و گفت،"بیماری؟ این بیماری نیست. مشکلی در روده، مرگ در کمتر از یک روز...اینا اشکای لایسی‌ان." پادشاه جهیریس با تعجب گفت،"سم؟" دراز به وی اطمینان خاطر داد،"ما در شهرهای آزاد در مورد اینجور چیزا اطلاعات زیادی داریم، اشک‌ها هستن، شک نکنید. استاد پیر خیلی زود اینو می‌فهمید، پس باید بعنوان اولین نفر می‌مرد. اگه من بودم اینجوری انجامش می‌دادم. نه اینکه بخوام انجامش بدم، سم...شرافتمندانه نیست." لرد ولاریون مخالف بود،"فقط زنان مردند." رگو دراز پاسخ داد،"پس فقط زنان نوشیدنش." وقتی سپتون بارث و استاد اعظم بنیفر اعلام کردند با رگو موافق هستند، پادشاه زاغی را روانه دراگون استون کرد. رینا تارگرین به محض اینکه نامه‌اش را خواند، شکی نداشت. فرمانده محافظانش را احضار کرد، دستور داد شوهرش را پیدا کنند و پیش وی بیاورند. اندرو فارمن نه در اتاق خواب خودش بود و نه در اتاق خواب ملکه، در تالار بزرگ نیز نبود، در اصطبل هم نبود، در سپت نیز نبود، در باغ اگان نیز نبود. در برج اژدهای دریا، در اتاق اساتید زیر محل نگه داری زاغ‌ها، استاد آنسلم را مرده یافتند، رد خنجر در شانه‌هایش وجود داشت. دروازه‌ها بسته بودند، تنها راه خروج استفاده از اژدها بود. رینا گفت،"شوهر من جرئت اینکار رو نداره." #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #دیالوگ #متن 🌟دیالوگ شاهدخت آریانه مارتل درباره مشابه موقعیت خودش با ملکه رینیرا و شاهدخت میرسلا 🌟 -سر اریس اوکهارت: 🌟حالا تامن پادشاه است و اون برادرش نیست.🌟 -آریانه مارتل: 🌟و خواهرش هم نیست.🌟

حقیقت داشت. تامن مرد کوچک خوش‌قلبی بود که همیشه تلاش می‌کرد بهترین کار را انجام دهد، ولی آخرین بار سر اریس او را در حال گریه بر روی اسکله دیده بود. میرسلا هرگز اشکی نریخته، با اینکه او کسی بود که خانه و کاشانه‌اش را ترک می‌کرد تا اتحادی را با بکارتش تضمین کند. حقیقت این بود که شاهدخت از برادرش شجاع‌تر، باهوش‌تر و با اعتماد به نفس بیشتر بود. ذکاوتش تیزتر و نزاکتش آراسته‌تر بود. هیچ چیز هرگز او را نمی‌ترساند، حتی جافری. واقعاً زن‌ها قوی‌تر هستند. فقط میرسلا مد نظرش نبود، بلکه به مادر او و مادر خودش هم می‌اندیشید. به ملکه‌ی خاره‌ها، به مارهای شنی مرگبار و زیبایی افعی سرخ. و شاهدخت آریان مارتل بیشتر از همه.

-سر اریس گفت: 🌟من نمی‌گم که تو اشتباه می‌کنی.🌟 -شاهدخت پاسخ داد: 🌟نمی‌گی؟ نمی‌تونی بگی! میرسلا شایسته‌تره.🌟 -سر اریس اوکهارت:🌟 پسرها به دخترها مقدم هستن.🌟 -آریانه مارتل: 🌟چرا؟ کدوم خدا این حرف رو زده؟ من وارث پدرم هستم. من باید حق خودم رو به برادرانم بدم؟🌟 -سر اریس:🌟 تو حرف من رو عوض کردی. اینو هرگز نگفتم، دورن فرق داره. هفت پادشاهی هرگز ملکه ای که حکومت کنه نداشته.🌟 -آریانه: 🌟ویسیریس اول قصد داشت دخترش، رینیرا، پس از او بر تخت بنشیند؛ این را انکار می‌کنی؟ اما هنگامی که شاه در بستر مرگ افتاده بود، لرد فرمانده‌ی گارد شاهی تصمیم گرفت که باید چنین نباشد.سر کریستون کول.کریستون، پادشاه‌ساز، برادر را به جان خواهر انداخت و گارد شاهی را نیز در برابر خودش قرار داد؛ و بدین‌سان، آتش جنگ هولناکی را برافروخت که آوازخوانان آن را رقص اژدهایان نامیدند.برخی ادعا می‌کردند که او از سر جاه‌طلبی دست به این کار زده است، چرا که شاهزاده اگان فرمان‌بردارتر از خواهر بزرگ‌تر و سرکش خود بود. برخی دیگر انگیزه‌هایی شریف‌تر برایش قائل بودند و استدلال می‌کردند که او از رسم کهن اندال‌ها دفاع می‌کرده است. عده‌ای نیز درگوشی می‌گفتند که سر کریستون، پیش از آنکه ردای سفید گارد شاهی را بر تن کند، معشوق شاهدخت رینیرا بوده و اکنون می‌خواسته از زنی که دست رد به سینه‌اش زده بود، انتقام بگیرد.🌟 -سر اریس گفت: 🌟 پادشاه‌ساز آسیب بزرگی به بار آورد و بهای سنگینی هم برای آن پرداخت، اما...🌟 -آریانه:🌟 اژدها همان زمان است. نه آغازی دارد و نه پایانی؛ پس همه‌چیز بار دیگر به نقطه‌ی آغاز بازمی‌گردد. اندرس آیرون‌وود، تجسم دوباره‌ی کریستون کول است. او در گوش برادرم زمزمه می‌کند که پس از پدرم باید او فرمانروایی کند؛ اینکه درست نیست مردان در برابر زنان زانو بزنند... اینکه آریانه، بیش از هر کس دیگری، شایستگی فرمانروایی ندارد، چون زنی سرکش و بی‌پرواست.پس دو شاهزاده‌ی شما در یک چیز با هم اشتراک دارند، سر و همچنین شوالیه‌ای که ادعا می‌کند هر دوی آن‌ها را دوست دارد، اما حاضر نیست برای هیچ‌کدامشان بجنگد.🌟

🌟کتاب ضیافتی برای کلاغ‌ها چپتر ۱۳

🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #مقاله #حقایق 📌دو شاهدخت در برابر سرنوشت 🟠در تاریخ وستروس، به‌ارث‌بردن یک عنوان همیشه به معنای پذیرفته‌شدن حق وارث نیست. گاهی خون و قانون یک نفر را وارث می‌کنند، اما سنت‌ها، جاه‌طلبی‌ها و تصمیم‌های خاندان، همان حق را به مسئله‌ای برای نزاع تبدیل می‌کنند. آریانه مارتل و رینیرا تارگرین، هرچند از دو خاندان و دو نظام جانشینی متفاوت می‌آیند، در همین نقطه به یکدیگر نزدیک می‌شوند. 🟠رینیرا می‌دانست که پدرش او را برای تخت آهنین برگزیده است؛ اما دانستن این حقیقت، مانع از آن نشد که پس از مرگ ویسریس، مردان دیگری برای تصاحب تاج‌وتخت برخیزند. آریانه، برعکس، پیش از آنکه کسی رسماً جایگاهش را انکار کند، باور کرده بود که پدرش قصد دارد او را کنار بگذارد. یکی با خیانت به حقی روبه‌رو شد که علناً به او داده شده بود؛ دیگری از ترس ازدست‌دادن حقی که هنوز از او گرفته نشده بود، تصمیمی گرفت که پیامدهایش از تصورش فراتر رفت. 🟠شاید همین‌جا باشد که مسیر این دو زن به یکدیگر نزدیک می‌شود در فاصله‌ی میان آنچه واقعاً ازآنِ آن‌هاست و آنچه گمان می‌کنند برای حفظش باید انجام دهند. داستان رینیرا نشان می‌دهد که حتی اعلام رسمی جانشینی نیز نمی‌تواند در برابر رقابت‌های درباری و برداشت‌های متفاوت از حق وراثت، تضمینی مطلق باشد. 🟠آریانه مارتل در موقعیتی متفاوت قرار دارد. بر اساس قوانین دورن، او به‌عنوان فرزند ارشد دورن مارتل، وارث قانونی پدرش است و جنسیتش مانعی برای جانشینی او محسوب نمی‌شود. بااین‌حال، وقتی در چهارده‌سالگی نامه‌ای نیمه‌تمام از پدرش می‌خواند که در آن از فرمانروایی آیندهٔ کوئنتین سخن گفته شده بود، تصور می‌کند قرار است از حق تولدش محروم شود. این سوءتفاهم به‌تدریج به بی‌اعتمادی عمیقی تبدیل می‌شود؛ بی‌اعتمادی‌ای که در نقشهٔ تاج‌گذاری میرسلا در کتاب ضیافتی برای کلاغ‌ها به اوج می‌رسد. 🟠درست است که رینیرا و آریانه را نمی‌توان دو نسخه از یک سرنوشت دانست، چرا که رینیرا در نهایت وارد جنگی شد که تاریخ، پایان تلخش را ثبت کرده است؛ اما آریانه هنوز در میانه‌ی داستان خود ایستاده و آینده‌اش در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. آنچه درباره‌ی او می‌دانیم، نه وعده‌ی تکرار تراژدی رینیرا، بلکه فرصتی برای دیدن این است که یک وارث چگونه می‌تواند از ترس‌هایش عبور کند یا در دام آن‌ها گرفتار شود.

البته دوباره باید اشاره کرد که برخلاف دیگر سرزمین‌های هفت پادشاهی، دورن در مسئله‌ی وراثت میان زنان و مردان تفاوتی قائل نمی‌شد و فرزند ارشد، فارغ از جنسیت، وارث جایگاه خانوادگی بود. بنابراین، نگرانی آریانه مارتل از کنار گذاشته شدن به نفع برادر کوچک‌ترش، کوئنتین، نه از قوانین وراثت دورن، بلکه از رفتار دوران مارتل و سوءبرداشت او از تصمیم‌های پدرش سرچشمه می‌گرفت؛ ترسی که باعث شد تصور کند پدرش قصد دارد حق وراثتش را از او بگیرد.

🟠شاید تراژدی واقعی این زنان، پیش از آنکه به تاج‌وتخت یا جنگ مربوط باشد، در این حقیقت نهفته است که در وستروس، گاهی یک زن باید پیش از آنکه بتواند ثابت کند شایسته‌ی قدرت است، ثابت کند که اصلاً حق داشتن آن را دارد.و هنوز نمی‌دانیم آریانه در پایان راهش چه چیزی را ثابت خواهد کرد.شاید او به سرنوشت رینیرا دچار نشود؛ اما در جهانی که تاریخش بارها با خون وارثان نوشته شده، هیچ حقی را نمی‌توان بی‌خطر فرض کرد. 🌟آیا آریانه نیز به سرنوشت رینیرا دچار خواهد شد؟ کتاب‌ها هنوز پاسخی به این پرسش نداده‌اند. آنچه می‌دانیم این است که آریانه برخلاف گذشته، اکنون بخشی از نقشه‌ای بزرگ‌تر برای آینده‌ی دورن و ادعای اگان تارگرین است. اینکه این مأموریت او را به قدرت نزدیک می‌کند یا به تراژدی دیگری می‌کشاند، همچنان نامعلوم است. 🌟شاید شباهت واقعی این دو نه در پایان زندگی‌شان، بلکه در پرسشی باشد که هر دو داستان پیش روی خواننده می‌گذارند؛ در جهانی که حق وراثت می‌تواند سرنوشت یک خاندان را تعیین کند، آیا داشتن حق کافی است، یا قدرت واقعی در توانایی حفظ آن نهفته است؟ 🔥⚔❄️ @winterfellir

#کتاب #مقاله #حقایق 📌آریانه مارتل

🌟او به درخشندگی هر مردی درخشید، و من نیز چنین خواهم کرد. تو حق وراثت مرا از من نخواهی گرفت!🌟

🌟آریانه مارتل، دختر ارشد دوران مارتل و وارث سان‌اسپیر، در پس غرور و جسارتش ترسی عمیق از نادیده گرفته‌شدن پنهان کرده است؛ ترس از اینکه پدرش، بی‌آنکه حتی فرصتی برای اثبات شایستگی‌اش به او بدهد، آینده‌ی دورن را به برادر کوچک‌ترش، کوئنتین، بسپارد. برای آریانه، مسئله فقط از دست دادن یک عنوان نیست؛ این احتمال، تمام تصویری را که از هویت و آینده‌ی خود ساخته، تهدید می‌کند. او تمام عمر خود را وارث طبیعی دورن دانسته و باور کرده است که جایگاهش، همچون میراثی مسلم، از آن اوست. بنابراین هنگامی که نامه‌ای از پدرش پیدا می‌کند و تصور می‌کند دوران قصد دارد حق وراثت او را از وی بگیرد، احساس خیانت و خشم وجودش را فرا می‌گیرد. همین ترس از محو شدن در سایه‌ی برادرش است که او را به سوی نقشه‌ی تاج‌گذاری میرسلا براثیون سوق می‌دهد؛ تصمیمی جسورانه که نشان می‌دهد برای آریانه، دیده‌شدن گاه چنان حیاتی است که خطرناک‌ترین انتخاب‌ها نیز می‌توانند شبیه تنها راه نجات به نظر برسند. 🌟اما آریانه را نمی‌توان تنها با جاه‌طلبی‌اش تعریف کرد. او زنی باهوش، مستقل، سرسخت و آشنا با ظرافت‌های نفوذ و قدرت است؛ کسی که می‌خواهد نه صرفاً به‌عنوان دختر دوران مارتل، بلکه به‌عنوان وارثی شایسته و فرمانروایی مستقل شناخته شود. بااین‌حال، همین نیاز عمیق به اثبات خود گاهی مانع از آن می‌شود که حقیقت را فراتر از ترس‌هایش ببیند. او سکوت پدرش را نشانه‌ی بی‌اعتمادی می‌داند، زیرا هر سکوتی برایش می‌تواند تأییدی بر این احتمال باشد که دیگران او را جدی نمی‌گیرند؛ درحالی‌که حقیقت رابطه‌ی آن دو پیچیده‌تر از چیزی است که آریانه تصور می‌کند. از همین‌جا، تصمیم او برای تاج‌گذاری میرسلا بیش از آنکه صرفاً یک حرکت سیاسی باشد، به واکنشی شخصی بدل می‌شود، تلاشی برای اینکه پیش از آنکه کسی او را کنار بزند، خودش جایگاهش را تثبیت کند. 🌟در میان تمام اندیشه‌های او، تصویر ستاره‌ی نایمریا معنایی ویژه دارد و این نیاز به دیده‌شدن را به میراثی تاریخی پیوند می‌زند. نایمریا، زنی که مردمان روینار را از سرزمین ویران‌شده‌شان عبور داد و در دورن میراثی ماندگار بنا کرد، نماد قدرت و استقلالی است که آریانه می‌تواند خود را در آن بازشناسد. هنگامی که به ستاره‌ی سفید آسمان می‌اندیشد و آن را با ده هزار کشتی نایمریا پیوند می‌دهد، درواقع به چیزی فراتر از یک افسانه‌ی تاریخی فکر می‌کند: به امکان درخشیدن در جهانی که قدرت اغلب در اختیار مردان بوده است. نایمریا برای او یادآور زنی است که سرنوشتش را خودش ساخت؛ زنی که نامش در تاریخ باقی ماند، نه به این دلیل که کسی جایگاهی به او بخشید، بلکه به این دلیل که خود آن جایگاه را به دست آورد. از این منظر، آریانه در نایمریا فقط یک قهرمان نمی‌بیند؛ الگویی برای رهایی از ترس نادیده ماندن می‌بیند. اگر نایمریا توانست با اراده‌ی خود آینده‌ای تازه برای دورن بسازد، آریانه نیز می‌خواهد ثابت کند که وارثی منفعل نیست و می‌تواند پیش از آنکه دیگران درباره‌ی سرنوشتش تصمیم بگیرند، خود تصمیم بگیرد. 🌟بااین‌همه، همین پیوند با میراث نایمریا، آریانه را در برابر آزمونی دشوار قرار می‌دهد. داستان او تنها درباره‌ی حق وراثت یا تقلید از شکوه نایمریا نیست؛ دربارهٔ فاصله‌ی میان تصویری است که انسان از قهرمانان گذشته می‌سازد و پیچیدگی تصمیم‌هایی که در زمان حال باید بگیرد. آریانه باید دریابد که میراث‌داری تنها به معنای داشتن حق یا جسارت به چنگ آوردن آن نیست؛ بلکه مستلزم شناخت سیاست، سنجیدن پیامدها و تشخیص تفاوت میان غرور و خردمندی نیز هست. تاج‌گذاری میرسلا، که در ذهن آریانه راهی برای حفظ جایگاه و جلوگیری از نادیده گرفته‌شدن است، در عمل می‌تواند دورن را درگیر بحرانی کند که از کنترل او خارج شود. رویارویی او با دوران، لایه‌های تازه‌ای از رابطه‌ی پدر و دختر را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد که گاهی سکوت و پنهان‌کاری، حتی در خانواده‌ای سلطنتی، می‌توانند ترس‌های شخصی را به تصمیم‌هایی سیاسی و به‌اندازه‌ی یک توطئه ویرانگر تبدیل کنند. 🌟آریانه هنوز به پایان داستان خود نرسیده است. در فصل نمونه‌ی منتشرشده‌ی او از بادهای زمستانی، مأموریتی تازه در انتظارش قرار دارد؛ مسیری که می‌تواند جایگاه او را در بازی قدرت تغییر دهد، هرچند سرنوشت نهایی‌اش همچنان نامعلوم است. شاید هنوز نداند که آیا روزی به درخشندگی ستاره‌ی نایمریا خواهد رسید یا نه، اما یک چیز روشن است، او نمی‌خواهد تنها نامی در شجره‌نامه‌ی خاندان مارتل باشد. آریانه می‌خواهد دیده شود، جدی گرفته شود و میراثی از آن خود بسازد؛ و همین خواست، هم سرچشمه‌ی قدرت اوست و هم نقطه‌ضعفش. او باید بیاموزد که برای زنده نگه داشتن میراث نایمریا، لازم نیست صرفاً مانند او بدرخشد یا با شتاب جایگاهش را تصاحب کند؛ باید خردی را نیز بیاموزد که به آن درخشش اجازه می‌دهد دوام بیاورد. 🌟شاید تمام داستان او در همان نگاه به آسمان خلاصه شود؛ در ستاره‌ای سفید که قرن‌ها پس از نایمریا همچنان می‌درخشد و در شاهزاده‌ای که می‌خواهد باور کند سرنوشتش نیز می‌تواند چنین باشد. آریانه از نادیده گرفته‌شدن می‌ترسد، اما همین ترس او را به سوی ساختن نامی مستقل می‌راند. پرسش اصلی این نیست که آیا او می‌تواند بدرخشد، بلکه این است که آیا خواهد فهمید درخشش واقعی، تنها با ربودن تاج یا پیشی گرفتن از دیگران به دست نمی‌آید؛ بلکه با تبدیل میراثی که به ارث برده به چیزی است که واقعاً از آن خودش باشد.🌟 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و پنجم استاد کولیپر اعلام کرد، آن بیماری معروف مزمن نبود، تشنج نیز نبود، حتی گری اسکیل نیز نبود. اولین نشانه‌اش مدفوعی خونین بود که به‌دنبال آن گرفتگی وحشتناکی در روده ایجاد می‌کرد. او به ملکه گفت، چندین بیماری هستند که می‌توانند دلیل آن باشند. او هیچ‌وقت نفهمید دلیل آن کدام یک می.تواند باشد، زیرا کولیپر اولین کسی بود که مرد، کمتر از دو روز پس از اینکه احساس کرد مریض است جانش را از دست داد. استاد آنسلم، که جایگزین وی شد، عقیده داشت وی بدلیل سن بالایش جانش را از دست داده است. کولیپر نزدیک به نود سال سن داشت، و بنیه قوی‌ای نیز نداشت. کاسلا استانتون نفر بعدی‌ای بود که از پا درآمد و او نیز فقط چهارده سال داشت. پس از وی نوبت سپتا مریم و آلِین رویس شد و حتی سام استوکورث قوی‌هیکل که ادعا می‌کرد تا حالا یک روز نیز مریض نبوده است نیز مریض شد. هر سه نفر همان شب، در طول یک ساعت یکی پس از دیگری، جانشان را از دست دادند. باوجوداینکه دوستان و همراهان عزیزش یکی پس از دیگری جان خود را از دست می‌دادند رینا تارگرین مریض نشد. استاد آنسلم معتقد بود خون والریایی‌اش بود که نجاتش داد؛ بیماری مزمنی که در طول چند ساعت انسان‌های عادی را از پا در می‌آورد نمی‌توانست بر خون اژدها اثری بگذارد. به‌نظر می‌رسید مردان نیز در برابر این آفت نادر مصون هستند. بجز استاد کولیپر، فقط زنان بودند که از پا در می‌آمدند. مردان دراگون استون، از شوالیه‌ها بگیر تا شاگرد آشپزها و کارگران اصطبل و خوانندگان سالم ماندند. ملکه رینا دستور داد دروازه‌های دراگون استون را ببندند. زیرا هنوز مریضی به بیرون دیوارهای دراگون استون سرایت نکرده بود، و او نیز قصد داشت از رعایا محافظت کند. وقتی که اخبار را به بارانداز پادشاه رساندند، جهیریس، به یکباره واکنش نشان داد، به لرد ولاریون دستور داد کشتی‌هایش را بفرستد تا اطمینان حاصل کند هیچ‌کس از جزیره خارج نمی‌شود تا باعث شیوع این بیماری شود. دست پادشاه به این دستور عمل کرد، البته نه بدون رنجش، زیرا برادرزاده‌اش همچنان در میان زنان در دراگون استون بود. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

#اخبار #بازیگران 📌 بانو سوفی ترنر در مراسم اهدای جوایز توپ طلا (Ballon d'Or) در لندن 🔹️ستاره محبوب سریال بازی تاج‌و‌تخت، به عنوان سفیر رسمی خانه مد لوکس Louis Vuitton در این مراسم باشکوه حضور یافت. علت اصلی دعوت و حضور او، همکاری طولانی‌مدت با این برند به عنوان چهره تبلیغاتی است. از طرفی برند لویی ویتون شریک رسمی این رویداد فوتبالی بوده و مسئولیت طراحی و ساخت صندوقچه‌های اختصاصی و مجلل جوایز توپ طلا را بر عهده دارد. 🔸️سوفی ترنر با یک کت و شلوار مونوکروم مشکی‌رنگ از کالکشن پاییز/زمستان این برند و با تغییر رنگ موهای خود، توجه رسانه‌های مد را روی فرش قرمز به خود جلب کرد. او در جریان این رویداد فوتبالی به همراه آلن شیرر، اسطوره فوتبال انگلیس روی استیج رفت تا جایزه گرد مولر (بهترین گل‌زن سال) را به برندگان اهدا کند. 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون 🔹تولدها، مرگ‌ها و خیانت‌ها در دوران پادشاه جهیریس 🔸بخش بیست و چهارم ناخشنودی اندرو فارمن در دراگون استون پس از رفتن خواهرش بیشتر نیز شد. استاد کولیپر گفته است، بانو الیسا نزدیک‌ترین دوستش بود، شاید هم تنها دوستش، علی‌رغم همه انکارهایش با چشمانی اشک‌بار، برای رینا سخت بود که بپذیرد او در مسئله دزدی تخم‌های اژدهایش هیچ نقشی نداشته است. وقتی که ملکه سِر مرل بولاک را مرخص کرد، اندرو درخواست کرد او را جایگزین مرل بولاک و فرمانده سربازان قلعه کند. در آن زمان ملکه رینا داشت همراه با چهار خانم مستخدمش صبحانه می‌خورد. زنان وقتی درخواستش را شنیدند از خنده منفجر شدند، و پس از یک لحظه ملکه نیز شروع به قهقهه زدن کرد. وقتی که ملکه رینا به بارانداز پادشاه پرواز کرد تا در مورد دزدی به پادشاه جهیریس اطلاع دهد، اندرو پیشنهاد داد که همراهی‌اش کند. همسرش بطور اهانت آمیزی پیشنهادش را نپذیرفت،"که چی بشه؟ غیر از سقوط از اژدها چیکار می‌تونی بکنی؟"مخالفت ملکه رینا برای همراهی‌اش تا استورمز اند تازه‌ترین و آخرین مورد از سلسله تحقیرهای طولانی‌ای بود که اندرو می‌توانست تحمل کند. وقتی که ملکه رینا از استورمز اند بازگشت، چیزی نمی‌توانست خوشحالش کند. عبوس و بی‌عاطفه، اندرو ساکت بر سر میز غذا نشسته بود و از همراهی با ملکه اجتناب می‌کرد. اگر هم رینا تارگرین از اوقات تلخی‌هایش ناراحت شده باشد، خیلی آن را بروز نداد. در عوض بانوانش او را دلداری می‌دادند، اشخاصی مانند سامانتا استوکورث و آلِین رویس، و همراهان جدیدی مانند دختر عمویش، لیانا ولاریون، دختر زیباروی لرد استانتون کاسِلا و سپتای جوان مریم. صلحی که آنقدر برایش زحمت کشیدند کوتاه بود. در دراگون استون پاییز شد، درست مثل بقیه جاهای وستروس، و همراهش بادهای سردی از سوی شمال وزیدن گرفت و طوفان‌هایی از جنوب دریای باریک را در بر گرفت. تاریکی‌ای بر قلعه نظامی حکمفرما شد، مکانی تاریک بود، حتی در تابستان؛ حتی به‌نظر می‌رسید که اژدهایان نیز دلمردگی را احساس می‌کردند، و وقتی که سال رو به پایان بود، بیماری به دراگون استون رسید. #rokh 🔥⚔❄️ @winterfellir

‍ ‍ #مقاله #حقایق 📌زنانی از تبار اژدهایان ❤️از ملکه‌ای که در شکل‌گیری روزگار یکی از بزرگ‌ترین پادشاهان وستروس سهم داشت، تا شاهدختی که زندگی‌اش در میان پیوندهای خانوادگی و سرنوشت ازپیش‌تعیین‌شده‌ی خاندان معنا پیدا کرد؛ از زنانی که در دوران فرمانروایی اژدهایان زیستند تا نسلی که میراث آن‌ها را پس از ویرانی‌های جنگ به دوش کشید.❤️ ❤️تاریخ زنان خاندان تارگرین، تنها مجموعه‌ای از نام‌ها در شجره‌نامه‌ی سلطنتی یا روایت ازدواج‌هایی برای استحکام بخشیدن به قدرت خاندان نیست؛ بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ وستروس است، روایتی از زنانی که هرکدام در زمانه‌ای متفاوت، با محدودیت‌ها و فرصت‌های خاص خود روبه‌رو شدند و به شیوه‌ای متفاوت در سرنوشت خاندان اژدها سهم داشتند.در جهانی که قدرت اغلب با شمشیر، اژدها و حق نشستن بر تخت آهنین سنجیده می‌شد، زنان نیز در شکل‌گیری این قدرت نقشی انکارناپذیر داشتند؛ گاه از طریق نفوذ در دربار و تصمیم‌های پادشاهان، گاه با پیوندهایی که میان خاندان‌های بزرگ برقرار می‌کردند و گاه از راه فرزندانی که آینده‌ی دودمان به آن‌ها وابسته بود. ❤️بااین‌حال، نقش آن‌ها همیشه به‌اندازه‌ی تأثیرشان در روایت‌های تاریخی بازتاب پیدا نکرد. بسیاری از داستان‌هایشان در حاشیه‌ی جنگ‌های جانشینی، فرمانروایی پادشاهان و سرنوشت اژدهایان قرار گرفت؛ درحالی‌که زندگی آن‌ها نیز با همان پیچیدگی‌ها، تضادها و پیامدهایی همراه بود که تاریخ خاندان تارگرین را شکل داد.برای بعضی از این زنان، ملکه بودن فرصتی برای اثرگذاری بر تصمیم‌های سلطنتی و تغییر شرایط زندگی مردم بود؛ برای بعضی دیگر، شاهزادگی به معنای زیستن زیر سایه‌ی انتظاراتی بود که خانواده و جامعه برایشان تعیین می‌کردند. برخی مادرانی بودند که امیدها و نگرانی‌های یک خاندان برای ادامه‌ی نسل در وجود فرزندانشان خلاصه می‌شد؛ برخی شاهدخت‌هایی بودند که ازدواجشان می‌توانست پیوندی سیاسی بسازد یا آینده‌ی یک دودمان را تغییر دهد؛ و برخی زنانی بودند که با مطالبه‌ی حق خود، مرزهای پذیرفته‌شده‌ی قدرت را به چالش کشیدند. ❤️در پس هرکدام از این جایگاه‌ها، زندگی انسانی قرار داشت؛ زندگی‌هایی که همیشه با شکوه تاج‌وتخت سازگار نبودند و گاهی در میان وظیفه، عشق، فقدان و خواسته‌های دیگران، فرصت چندانی برای انتخاب آزادانه باقی نمی‌گذاشتند.سرگذشت این زنان همچنین نشان می‌دهد که تاریخ تارگرین‌ها را نمی‌توان تنها با پیروزی‌ها و شکست‌های پادشاهان توضیح داد. گاهی یک ازدواج، یک تولد یا یک فقدان خانوادگی، مسیری را تغییر داد که بعدها به بحرانی بزرگ در سراسر پادشاهی انجامید. گاهی تصمیمی که در ظاهر به زندگی یک زن مربوط می‌شد، پیامدهایی برای جانشینی، اتحاد خاندان‌ها و آینده‌ی تخت آهنین به همراه داشت. و گاهی زنی که هرگز تاجی بر سر نگذاشت، از طریق جایگاهی که در خانواده داشت، به بخشی از زنجیره‌ی رویدادهایی تبدیل شد که نسل‌های بعد را تحت تأثیر قرار داد. ❤️از دوران شکوه و ثبات تا روزگار جنگ و فروپاشی، از نسلی که هنوز اژدهایان در آسمان وستروس پرواز می‌کردند تا زمانی که حضور آن‌ها به خاطره‌ای دردناک تبدیل شد، زنان خاندان تارگرین در جهانی زندگی کردند که هم به خون آن‌ها افتخار می‌کرد و هم برای پذیرفتن استقلال و قدرتشان محدودیت‌هایی قائل می‌شد. میراث آن‌ها تنها در فرزندانشان یا پیوندهای خانوادگی‌شان خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در تصمیم‌هایی نیز باقی مانده است که گرفتند، مقاومت‌هایی که نشان دادند، رنج‌هایی که تحمل کردند و تغییراتی که، مستقیم یا غیرمستقیم، در مسیر تاریخ به وجود آوردند. ❤️شاید به همین دلیل است که نگاه کردن به تاریخ این خاندان از زاویه‌ی زنانش، تصویری متفاوت از دنیای آتش و خون پیش روی ما قرار می‌دهد؛ تصویری که در آن، ملکه‌ها تنها همراهان پادشاهان نیستند، شاهدخت‌ها تنها مهره‌هایی برای ازدواج‌های سلطنتی نیستند و مادران صرفاً نام‌هایی در نسب‌نامه‌ی وارثان به شمار نمی‌روند. هرکدام از آن‌ها بخشی از روایتی بزرگ‌تر هستند؛ روایتی که بدون شناخت زندگی، جایگاه و سرنوشتشان، هرگز به‌طور کامل درک نخواهد شد.زیرا تاریخ خاندان اژدها تنها داستان کسانی نیست که بر تخت آهنین نشستند؛ داستان زنانی نیز هست که در کنار آن تخت، پشت درهای بسته‌ی دربار، در میان پیوندهای خانوادگی و حتی در برابر قدرتی که می‌خواست برایشان تصمیم بگیرد، زندگی کردند. ❤️زنانی که بعضی نامشان با دوران صلح گره خورد، بعضی با اندوه و فقدان، و بعضی با جنگ‌هایی که سرنوشت وستروس را برای همیشه تغییر دادند. شناخت آن‌ها، نه حاشیه‌ای بر تاریخ تارگرین‌ها، بلکه راهی برای دیدن بخش مهمی از حقیقت این خاندان است؛ حقیقتی که در میان شکوه تاج‌ها و آتش اژدهایان، گاهی از نگاه‌ها پنهان مانده است. 🔥⚔❄️ @winterfellir