وادی | سیده فاطمه مطهری

مردِ سخن و شهیدِ میدان روایت دیدار با خانواده سردار شهید علی‌محمد نائینی، سخنگوی سپاه پاسداران بخش آخر حاج‌آقا خاطره‌ای از همین روزهای جنگ رمضان تعریف کرد؛ از شبی که همراه سردار به خیابان‌های شهر رفته بودند. آقای سخنگوی سپاه از آقای دامادِ سخنران می‌پرسد: «شبهه‌ی مردم این روزها چیست؟» و وقتی می‌شنوند برخی مردم درباره‌ی معجزه‌ی خدا در این روزها سؤال دارند، می‌گویند: «معجزه، انتخاب آقا سید مجتبی خامنه‌ای به رهبری است.» و جمعیت را نشان می‌دهند و می‌گویند: «معجزه‌ی الهی همین مردم هستند؛ حضور مردم با این شور در خیابان؛ که من حاضرم همه‌ی عمرم را بدهم، چهل سال جهادم را بدهم و یک ساعت حضور مردم در خیابان‌ها و میدان را به جایش بخرم.» مهمانی در شب شهادت رئیس مکتب شیعه، در بیت‌النور نائینی، با روضه و گریه بر اباعبدالله مزین شد و به پایان رسید؛ روضه‌ای دائمی برای ما بچه‌شیعه‌ها که مرهم تمام زخم‌هایمان است؛ همه‌ی زخم‌هایمان در طول تاریخ. به قول «نزار قبانی» شاعر سوری: «اندوه، میراث قوم من است. از ایام کربلا تا به همین امروز، ما غمگینیم.» و این اندوه‌ها با ظهور آرام می‌گیرد، ان‌شاءالله. در ماشین که نشستم، یاد خستگی چند ساعت قبل و کشاکش و دعوای مغز و قلبم افتادم! خستگی‌ای که در برابر خستگی سردار نائینی‌ها هیچ است و هیچ! خستگی‌ای که با شنیدن صحبت‌های دیدار، شرمگینم کرد و به فکر فرو برد. کاش کلاس درسی بود که خستگی‌ناپذیری و دویدن و دویدن را یادمان می‌داد. کاش یاد می‌گرفتیم چگونگی دویدن‌ها را و این خریدنی شدن‌ها را... #اول_خانواده_شهدا پ‌ن: این دیدار در تاریخ 25 فروردین 1405 انجام شده است. @sfmotahari_ir