『آوای دریا』

ما ظاهرن آبادی های باطنن ویرانیم

درد همیشه توی اشک ها نیست، بعضی وقتا روی لبخند هم حضور داره.

_واژه ها خائن‌تر و بی‌رحم تر از چیزی هستند که ما تصور می‌کنیم…

دلتنگی خیلی بی خبر میاد حتی وقتی تو یه جمع، داری بلند بلند می‌خندی...

زندگی درسای زیادی میده مثلا اینکه ادما فقط میان که یه دوره باشن و بعد برن یا از خودشون یه درس بجا میذارن یا یه خاطره شیرین میشن(:

+++

و درد؛ به مویرگ هایمان رسیده بود اما هنوز لبخند میزدیم...

پیر شدن بعضی از افراد به دلیل تعداد سال ها نیست، بلکه به دلیل نوع آن سال هاست.

«داستایفسکی»

قربانی، قربانی تولید میکند، آدم‌هایی که ما را رنج میدهند، خیلی اوقات رنج کشیده‌هایی هستند که از زخم‌های خودشان نتوانستند عبور کند.

کسایی که دوست دارینو زیاد نگاه کنید. شاید بعدا نتونید، نباشن، نباشید.🫴🏻

غم به شما عمق می‌دهد و شادی ارتفاع، غم ریشه هایتان را گسترده می کند و شادی شاخه هایتان را، شادی مثل درختی است که به سمت آسمان می‌رود و غم مانند ریشه هایی که تا بطن زمین پایین می‌روند. هر دو مورد نیازند، هر چه درختی بلندتر شود همزمان ریشه هایش عمیق تر می‌شوند.