『آوای دریا』

هیچکس یادش نمی‌مونه واسش چیکار کردی، ولی همه اونکاری رو که نکردی قشنگ یادشونه

روح ما خوشحال نبود حتی اگر جسممان می‌رقصید.

اگر آنقدر شجاع باشی که بگویی خداحافظ؛ زندگی با سلامی تازه به روی تو پاداش می‌دهد.

بعد از اینکه ذات بعضیا رو میشناسی میفهمی خدا چرا جهنم رو آفریده

عزیزمن باید از جزئیات بگریزی و دور بمانی، چرا که هرچه نزدیکتر شوی و با دقت بنگری، رنج بیشتر میکشی...

بی‌احترامی درهایی رو میبنده که معذرت‌خواهی هم نمیتونه بازشون کنه!

به آدم قدرشناس خوبی نکن، برای آدمی که شعور تشکر نداره کاری نکن، به آدمی که هرکاری میکنی فکر میکنه وظیفته لطف نکن؛ عیار خودتو با خوبی‌های بیش‌از حد پایین نیار

کسی که باهاش دوست میشی، همونیه که باهاش دعوات میشه ماشینی که میخری، همون ماشینیه که باید تعمیرش کنی شغلی که خیلی دوستش داری، همون شغلیه که باید استرسشو تحمل کنی هر چیزی و هر کسی که بهت حال خوبی میده، لازمه نقص هاش رو هم بپذیری؛ اون میشه دوست داشتن.

نذار انقدر راحت هدر بدنت، اگر زنگ نزدن برو بخواب، اگه پیامو دیدن و جواب ندادن پاکش کن، اگر تلاشی برای ارتباط باهات نکردن توهم نکن. نذار انقدر راحت شادیتو بگیرن

بهم گفت: هروقت نیاز داشتی با کسی حرف بزنی من هستم، حتی اگه نخواستی حرف بزنی و نیاز داشتی یکی کنارت باشه باز من هستم، دوتایی سکوت می‌کنیم و اینم بگم من هیچوقت تو هیچ شرایطی قضاوتت نمیکنم. تو چشماش نگاه کردم؛ میخواستم ببینم کی باهاش اینطوری نبوده....

میگه: کسی تاحالا از دلتنگی نمرده. گفتم: مگه اونایی که مردن تونستن برگردن و بگن از چی مردیم؟!

وسعت شخصیت هر فرد؛ توسط بزگیِ مشکلی که می‌تواند اورا از حالت منطقی بیرون بیاورد، تعریف می‌شود.