دِࢪیا؛

خیلی دنبال کانال با شرف گشتم خداروشکر که پیداتون کردم به امید آزادی💙💚

قربونت برم منم خوشحالم که کنارمونی💙 به امید آزادی🕊

«ما چون تکه‌های چوب بر دریا سرگردانیم و حتی نمی‌توانیم غرق شویم..»

که در اینجا نگاه ها سرد اند ؛ میتوانم به جات بنویسم هر شب از خنده هات بنویسم شاعر چشم‌ها باشم و تو خالق صاحب اثر باشی چشم های تو شاعرم کردند ؛

ماهیِ برگشته ز دریا شدم، تا تو بگیری و بمیرانی‌ام . . !

جمعه‌ی ساکت، جمعه‌ی متروک جمعه‌ی چون کوچه‌ها کهنه، غم‌انگیز جمعه‌ی اندیشه‌های تنبل بیمار جمعه‌ی خمیازه‌های موذی کشدار جمعه‌ی بی‌انتظار خانه‌ی تسلیم خانه‌ی خالی، خانه‌ی دلگیر خانه‌ی‌ در بسته بر هجوم جوانی خانه‌ی تاریکی و تصور خورشید خانه‌ی تنهایی و تفأل و تردید خانه‌ی پرده، کتاب، گنجه، تصویر آه، چه آرام و پرغرور گذر داشت زندگیِ من چو جویبار غریبی در دل این جمعه‌های ساکت متروک در دل این خانه‌های خالی دلگیر آه، چه آرام و پرغرور گذر داشت...

- فروغ فرخزاد

خیلی غم انگیز نیست ؟! اینکه آدمی زاد در این دنیا برای یک زندگی آزاد و آرام بمیرد...

همینطوره عزیزمن.خیلی غم‌انگیز هست،حتی چیزی فراتر از غم،شاید هیچ واژه ای این حس و حال رو نتونه توصیف کنه.

آن روز، او برای آخرین بار شجاع بود. وقتی از در بیرون می‌رفت، برگشت و لبخند زد. از آن لبخندهایی که می‌گفت: نگران نباشید، مراقبم. اما ما نمی‌دانستیم که مراقب بودن در قاموسِ او، یعنی ایستادن پایِ رویاهایی که برایِ این خاک داشت.

زِ حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا به وصلِ خود دوایی کن دلِ دیوانه‌ی ما را علاجِ دردِ مشتاقان، طبیب عام نشناسد مگر لیلی کند درمان، غمِ مجنونِ شیدا را چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری برآید از دلم آهی، بسوزد هفت دریا را...

- سعدی

غریبِ‌آشنا من چشم به راه می‌مانم؛

فرزند ایران و جان فدای میهن مهدی کبوک

خون‌هایی که چکیده، ما یادمون نمیره...