𒀭روایتِخورشید
Відкрити в Telegram
"آغاز 1404/11/8" روزی که نباشم، مرا میانِ نوشتههایم بجوی. @Shabdartenabot
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
342
Підписники
+424 години
Немає даних7 днів
-4530 днів
Архів дописів
ایران سر است.
سرِ آن جوانی که به جرم زندگیخواهی، به دار آویخته شد، اما در برابر جماعتی پست، سری فرود نیاورد.
ایران تن است.
تنِ آن کودکی که از رنگینکمان، سهمش تنها یک رنگ بود؛ سرخیِ خونی که از پهلویش میچکید.
ایران چشم است.
چشمهایی دوخته به راه، در انتظار گامهایی که دیگر هیچگاه به سوی خانه بازنگشتند.
ایران صداست.
آوازِ دختری که هنوز برای رفتن دودل بود، اما سرنوشت راهی جز رفتن پیشِ پایش نگذاشت.
ایران دل است.
دلِ مردمانی که در غم این سرزمین سوختند و خاکستر شدند، و به جهان آموختند گاهی خاکستری، شریفترین رنگ دنیاست.
ایران روح است.
روحِ فرزندانی که جان را فدا کردند تا خاکی را بپرستند که هنوز عطرِ آنها را به تن دارد.
ایران جان است.
حتی با آنکه دیگر زندگی در رگهایش نمیدمد.
-آتِنوشت
6 مرداد 405
Repost from پوست
این پیام رو فوروارد کنید، یه جملهی فوق رندوم بهتون بگم. مثلا: ببین من میدونم ریاضیت ضعیفه، ولی دیگه وقتشه خودت رو جمع کنی.
