Dia's Diary𖦹

وقتی منو جزو قشر نویسنده ها حساب میارن خیلی خوشحال میشم

اگر روزی یک نویسنده تورا دوست داشت، خوشحال باش. زیرا تا ابد در تمام آثارش باقی خواهی ماند. حتی اگر دیگر کنارش نباشی. ۲۹ آبان

اصلا برمی‌گردم اینستاگرام عکسامو میذارم، اونجا حداقل چند نفر قلب و بوس برام می‌فرستن🙂‍↔️

خیلی دارید گوستم میکنید حداقل ری اکشن بدیننن که ببینم روح هست تو چنلم یا نه😭😭

هر روز صبح که از خواب بیدار میشم و شروع میکنم به انجام کارهای روزمره احساس خوشبختی می‌کنم از اینکه رشته ام رو تغییر دادم. هر روز که میگذره به این فکر میکنم که یه انتخاب چقدر می‌تونه زندگی رو دگرگون کنه. برای همین بیشتر سعی میکنم بگردم و "چیزهای نو" رو پیدا کنم. شاید در بین جست و جو ها و کنجکاوی ها یک دفعه ای به چیزی که مسیر رو بهم نشون میده و آینده ام رو می‌سازه برسم. ۱۴ آذر

خسته‌ام.

خلاصه من امروز چشمی برام باقی نمونده و حتی عینک هم جواب نمیده و نمیتونم دیگه به به یک جا خیره بشم. ۱۴ آذر

یک مقدار زیادی خاطره تعریف کردم، ولی خب اینجا برای خاطراته و من فقط بخشی از اونها رو اینجا تعریف می‌کنم.

امروز توی باشگاه پای چشمم زخم شد و وَرَم کرد. و مقدار زیادی خندیدیم و من مایه شادی جمع شدم و از جمله چیزهایی که بهم گفتن «به به چه رژگونه قشنگی» یا مثلا «بیا بوسش کنم خوب بشه» همچنین گفتن «چقدر کولی بازی در آوردی»

همین الان تموم شد. ۲۰۰ تا تست از درس کامپیوتر زدم و از عصر درگیرم. چند ساعت خیره شده بود به مانیتور و باید پایین رو هم نگاه میکردم که سوالات رو ببینم. چشم هام داره از حدقه میزنه بیرون. واقعا فکر نمیکردم انقدر سخت باشه. کامپیوتر تا الان کجا بودی، هم ازت خوشم میاد که برای دویست تا سوالت جون کندم و هم چشممو اذیت می‌کنی. ۱۴ اذر

اینو یکی برام فرستاد و گفت I got your vibe from it🧚‍♀🩵

خیلی عکسای قشنگی گرفتم از خودم💘, ولی هنوز راحت نیستم عکسای خودمو اینجا بفرستم نمیدونم چرا, شایدم اصلا کنار نیام