uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

Відкрити в Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
239
Підписники
Немає даних24 години
-37 днів
-530 днів
Архів дописів
سلامتی همه ایرانیایی که علی الاصول نظر دیگری داشتند...
18 черв, 14:27

Repost from نارگینو
همیشه تو زندگیم آقا سیدمجتبی بودم، نظر دیگری داشتم!
18 черв, 13:52

انقدر کلافه‌ام که از کلافگی، مایلم گریه کنم.
18 черв, 09:29

هرگز مگو رقیه بُوَد خردسال و طفل؛ بی‌بی قبولِ توبه‌ی حوا و آدم است.
17 черв, 17:50

بعد از سال‌ها دلتنگی(:
17 черв, 13:36

🔺شهردار تهران: پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب ۱۷ تیر در عراق تشییع می‌شود
17 черв, 13:34

احوال من که جای شرح بیان ندارد؛ از آن رقیه دیگر طفلت نشان ندارد.
17 черв, 12:37

آقای امام حسین؛ درسته دختر دوست دارم اما بهم پسر هم بده تا میوندارِ هیئتت بشه و ترکی برات سینه‌‌زنی کنه.
16 черв, 16:00

فروختم به غمت عیش روزگارم را ز برکت غَمِ تو خیر دَم‌به‌دَم دارم.
16 черв, 15:57

اونجایی زندگی رو بردیم؛ که گرفتیم خوابیدیم و صبح نتیجه‌ی بازی رو دیدیم🙂‍↔️🙂‍↕️
16 черв, 04:36

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غمت، که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی.
15 черв, 15:52

أعظَمَ اللهُ اجورَنا بمُصابِنا بِالحُسَینِ، وَ جَعَلَنا و ایّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَع وَلیّهِ الامامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ آجَرَکَ‌الله‌یَا‌صَاحِبَ‌الزَّمان
15 черв, 13:02

یه چیزی توی دلم سنگینی می‌کنه؛ نه فقط برای اسم‌ها، برای قصه‌هایی که نیمه‌کاره موندن. برای رهبر شهیدی که رفت و هنوز داغش تازه‌ست. برای ماکان، که حتی آغوش آخر هم قسمت خانواده‌اش نشد و هنوز چشم به راهِ پیدا شدنش موندن. برای بچه‌های میناب. برای نوزاد سه‌روزه و بیست‌روزه‌ای که هنوز دنیا رو درست ندیده بودن. برای خانواده‌ای که یک‌جا از سفره‌ی زندگی بلند شدن. برای جوون‌های دهه هشتادی که به جای ساختن آینده، اسمشون شد خاطره. بعضی دردها از جنسِ رفتن نیست؛ از جنسِ جا موندنه. از جنسِ اتاقی که هنوز لیوان روی میزه، لباس‌ها سر جاشونه، عکس‌ها به دیوارن، ولی صاحب خونه دیگه برنمی‌گرده. دلم می‌سوزه برای خونه‌هاشون… برای دیوارایی که شاهد خنده‌ها بودن و حالا سکوت رو تحمل می‌کنن. برای مادری که هنوز ناخودآگاه یه بشقاب بیشتر برمی‌داره. برای تختی که مرتب مونده. برای چراغی که روشن می‌مونه به امید کسی که دیگه در رو باز نمی‌کنه. و تهِ همه‌ی این دلتنگی‌ها، یه حس هست؛ حسِ ناتمام بودن. انگار هنوز چیزی سر جاش ننشسته. انگار هنوز بغضی هست که نگذاشته بگیم: «تموم شد.» بعضی زخم‌ها با زمان فقط ساکت‌تر می‌شن، نه کمتر. #یادداشت‌های‌یک‌زن‌آقا
14 черв, 18:51

«دلم می‌سوزد و کاری زِ دستم برنمی‌آید…»
«دلم می‌سوزد و کاری زِ دستم برنمی‌آید…»
14 черв, 18:47

آقایِ شهیدم؛ خونِ ریخته‌ شده‌ی شما به زودی تک تک کسانی که در راه مقاومت کوتاهی کردند را به زمین‌ می‌نشاند.
14 черв, 18:03

دنیا با شروع‌هاس؛ که جلو میره.
13 черв, 21:49

شروع کنیم به ساختن، به یاد گرفتن، به زندگی کردن بدون اینکه مدام منتظرِ «زمان مناسب» باشیم.
13 черв, 21:48

شروع کنیم به عاشق بودن، به دوست داشتنِ آدم‌ها، به مهربون‌تر حرف زدن، به کمتر حساب کردنِ خوبی‌هامون.
13 черв, 21:47

شروع کنیم به تلاش کردن، حتی اگه قدم‌هامون کوچیکه، حتی اگه هنوز مقصد معلوم نیست.
13 черв, 21:47

شروع کنیم به درس خوندن، نه برای نمره و نتیجه، برای اینکه یه نسخه‌ی بهتر از خودمون بسازیم.
13 черв, 21:47