مکتوباتِ زن آقا...☫

فرصتی برای دوست داشتن و دوست داشته شدن؛ به قامتِ یک دقیقه، و به گستره‌ی تمامِ عمر.

یلدایِ۱۴۰۴؛

درود‌ بر سرما؛ که خونه رو،خونه تر میکنه.!

آن میوه ای که فاطمه آن را طلب نمود چون باب میل اوست شد این میوه تاجدار

فرزندان عزیزم؛ ببخشید که از الان به نوه هام "چشم"میگم اما درمورد شما حرفی ندارم که بزنم. حتی خیلی چیزا رو هم براتون تعریف نمیکنم، که پرو نشید.

بالاخره از قدیم گفتن: نوه مغزِ بادومه.. از همین حالا هرچی نوه‌هام بگن؛ چشم.

ولی چه پر توقعم؛ از همین الان توقع دارم ۵۰سالگی نوه داشته باشم.

جلویِ آیینه داشتم به روزی فکر‌میکردم که پنجاه سالمه؛ واین روزا رو دارم برایِ نوه‌هام تعریف میکنم. به پدربزگِ‌شون اشاره میکنم و‌میگم؛ زندگی‌م وقتی قشنگ شد که اومد تا باهم همه چیو بسازیم.

تلاش کردی برایِ زندگی؛ بهت افتخار می‌کنم.

منم همین‌طور آدمِ تو آینه؛ من‌م همین‌طور.

بیچاره مامان و بابا.

شرایط اینجوریه که؛ مامانم همزمان که داره جهیزیه منو می‌چینه، کارای شب‌چله‌ی اون یکی رو هم انجام میده، و در همون حین تاریخ عروسی اون یکی دیگمون رو هم داره مشخص میکنه.

یک ساله خونه‌ی ما رسماً از حالت «خونه» خارج شده و تبدیل شده به سالن برگزاری مراسم؛ یا بله‌برونه، یا خواستگاریه، یا پاگشایی و عقده، یا ما شب‌چله‌ای می‌بریم، یا یکی داره شب‌چله‌ای میاره.

نجات دهنده؟ -قطعا صدایِ بارون.

آقایِ امام رضا؛ اسمت‌تون که میاد میفهمم چقدر دلتنگم.!

"هم چای"همونیه که چایِ سرد هم باهاش می‌چسبه.

مهم تر از چای میدونی چیه؟ «هم‌چای».

مهم‌تر از "چای" میدونی چیه؟! اونی که باهاش "چای" میخوری.