ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

Открыть в Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
239
Подписчики
Нет данных24 часа
-37 дней
-530 дней
Архив постов
سلامتی همه ایرانیایی که علی الاصول نظر دیگری داشتند...
18 июня, 14:27

Repost from نارگینو
همیشه تو زندگیم آقا سیدمجتبی بودم، نظر دیگری داشتم!
18 июня, 13:52

انقدر کلافه‌ام که از کلافگی، مایلم گریه کنم.
18 июня, 09:29

هرگز مگو رقیه بُوَد خردسال و طفل؛ بی‌بی قبولِ توبه‌ی حوا و آدم است.
17 июня, 17:50

بعد از سال‌ها دلتنگی(:
17 июня, 13:36

🔺شهردار تهران: پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب ۱۷ تیر در عراق تشییع می‌شود
17 июня, 13:34

احوال من که جای شرح بیان ندارد؛ از آن رقیه دیگر طفلت نشان ندارد.
17 июня, 12:37

آقای امام حسین؛ درسته دختر دوست دارم اما بهم پسر هم بده تا میوندارِ هیئتت بشه و ترکی برات سینه‌‌زنی کنه.
16 июня, 16:00

فروختم به غمت عیش روزگارم را ز برکت غَمِ تو خیر دَم‌به‌دَم دارم.
16 июня, 15:57

اونجایی زندگی رو بردیم؛ که گرفتیم خوابیدیم و صبح نتیجه‌ی بازی رو دیدیم🙂‍↔️🙂‍↕️
16 июня, 04:36

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غمت، که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی.
15 июня, 15:52

أعظَمَ اللهُ اجورَنا بمُصابِنا بِالحُسَینِ، وَ جَعَلَنا و ایّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَع وَلیّهِ الامامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ آجَرَکَ‌الله‌یَا‌صَاحِبَ‌الزَّمان
15 июня, 13:02

یه چیزی توی دلم سنگینی می‌کنه؛ نه فقط برای اسم‌ها، برای قصه‌هایی که نیمه‌کاره موندن. برای رهبر شهیدی که رفت و هنوز داغش تازه‌ست. برای ماکان، که حتی آغوش آخر هم قسمت خانواده‌اش نشد و هنوز چشم به راهِ پیدا شدنش موندن. برای بچه‌های میناب. برای نوزاد سه‌روزه و بیست‌روزه‌ای که هنوز دنیا رو درست ندیده بودن. برای خانواده‌ای که یک‌جا از سفره‌ی زندگی بلند شدن. برای جوون‌های دهه هشتادی که به جای ساختن آینده، اسمشون شد خاطره. بعضی دردها از جنسِ رفتن نیست؛ از جنسِ جا موندنه. از جنسِ اتاقی که هنوز لیوان روی میزه، لباس‌ها سر جاشونه، عکس‌ها به دیوارن، ولی صاحب خونه دیگه برنمی‌گرده. دلم می‌سوزه برای خونه‌هاشون… برای دیوارایی که شاهد خنده‌ها بودن و حالا سکوت رو تحمل می‌کنن. برای مادری که هنوز ناخودآگاه یه بشقاب بیشتر برمی‌داره. برای تختی که مرتب مونده. برای چراغی که روشن می‌مونه به امید کسی که دیگه در رو باز نمی‌کنه. و تهِ همه‌ی این دلتنگی‌ها، یه حس هست؛ حسِ ناتمام بودن. انگار هنوز چیزی سر جاش ننشسته. انگار هنوز بغضی هست که نگذاشته بگیم: «تموم شد.» بعضی زخم‌ها با زمان فقط ساکت‌تر می‌شن، نه کمتر. #یادداشت‌های‌یک‌زن‌آقا
14 июня, 18:51

«دلم می‌سوزد و کاری زِ دستم برنمی‌آید…»
«دلم می‌سوزد و کاری زِ دستم برنمی‌آید…»
14 июня, 18:47

آقایِ شهیدم؛ خونِ ریخته‌ شده‌ی شما به زودی تک تک کسانی که در راه مقاومت کوتاهی کردند را به زمین‌ می‌نشاند.
14 июня, 18:03

دنیا با شروع‌هاس؛ که جلو میره.
13 июня, 21:49

شروع کنیم به ساختن، به یاد گرفتن، به زندگی کردن بدون اینکه مدام منتظرِ «زمان مناسب» باشیم.
13 июня, 21:48

شروع کنیم به عاشق بودن، به دوست داشتنِ آدم‌ها، به مهربون‌تر حرف زدن، به کمتر حساب کردنِ خوبی‌هامون.
13 июня, 21:47

شروع کنیم به تلاش کردن، حتی اگه قدم‌هامون کوچیکه، حتی اگه هنوز مقصد معلوم نیست.
13 июня, 21:47

شروع کنیم به درس خوندن، نه برای نمره و نتیجه، برای اینکه یه نسخه‌ی بهتر از خودمون بسازیم.
13 июня, 21:47